Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Η ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

Από τη προεκλογική περίοδο Σεπτέμβρη – Οκτώβρη η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σταθερά κλιμακούμενη επιχείρηση πολιτικής τρομοκρατίας τους.

Η Μέρκελ μάλιστα απείλησε με ανοικτή οικονομική και πολιτική κατοχή της χώρας: «Έχουμε τα μέσα να επιβάλουμε στην Ελλάδα αυτά που πρέπει να κάνει»!!

Η συζήτηση για το προϋπολογισμό του 2010 και το πρόγραμμα «σταθερότητας» που καταρτίζεται για να υποβληθεί προς έγκριση στις Βρυξέλλες και την «άϋλη», αλλά πανταχού παρούσα εξουσία των αγορών, σήμανε μια παραπέρα κλιμάκωση της χυδαίας επιχείρησης πολιτικής τρομοκρατίας του λαού.

Οι σταθεροί και μόνιμοι μάνατζερ του τρόμου στα Μ.Μ.Ε. επιστρατεύουν παλιές και νέες εφεδρείες του συστήματος του δικομματισμού (Μητσοτάκης, Αλ. Παπαδόπουλος, Μάνος…) για να πείσουν το λαό να δεχτεί ένα πρόγραμμα «εθνικής εξυγίανσης», το οποίο θα επιβλέπεται και θα αναπροσαρμόζεται ανά μήνα από τους γκαουλάιτερ της εξουσίας των αγορών Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.

Συνεπικουρούμενοι από το Καρατζαφέρη επιχειρούν όχι μόνο να ανασυγκροτήσουν και να επεκτείνουν το μέτωπο κοινωνικών συμφερόντων της χρηματιστηριακής λειτουργίας οικονομίας και κοινωνίας, αλλά να πείσουν ότι δεν φτάνει μόνο η εκλογική νομιμοποίηση μιας εξουσίας για να αντιμετωπιστεί η κρίση!!!

Για τους μάνατζερ του τρόμου όλα είναι ανοικτά, από τη γεωπολιτική ενότητα της χώρας, μέχρι την αλλαγή του πολιτεύματος, ώστε ο νεοελληνικός κοινωνικός σχηματισμός να βρει την «Ευρωπαϊκή» του ταυτότητα!!

Η κρίση πραγματικά είναι μεγάλη και πάντως πολύ μεγαλύτερη από αυτή που ομολογούν. Ξέρουν πως αν πουν την αλήθεια για το μέγεθος και το βάθος της κρίσης, θα αποκάλυπταν και τις αιτίες της. Θα αποκάλυπταν τα σχέδια τους για μόνιμη εξαθλίωση του λαού και για ένα νέο, αλλά ευρωπαϊκό γύψο για τον ανυπάκουο λαό!!

Ξέρουν ότι η κρίση στην οποία βύθισαν τη χώρα όχι μόνο δεν είναι αναστρέψιμη, αλλά ούτε καν διαχειρίσημη έστω και βραχυπρόθεσμα.

Η αποτελεσματικότητα των πολιτικών «εθνικής εξυγίανσης» για τους γκαουλάιτερ της εξουσίας των αγορών, θάχουν συγκεκριμένους ΔΕΙΚΤΕΣ.

Α. Μείωση της «δαπάνης» εργασίας στο 60%της σημερινής με:

1. Γενίκευση της ανασφαλούς εργασίας κάθε μορφής στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. 30%σταθερή εργασία – 70%ανασφαλής.

2. Διαρθρωτική ανεργία με σταθερό ποσοστό περιοδικής ανεργίας ίση με το 25% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού.

3. Σταθερή ονομαστική μείωση μεροκάματων και μισθών σε βάθος τουλάχιστον πενταετίας.

Β. Μείωση στη δαπάνη των συντάξεων στο 50%της σημερινής.

1. Σταθερή και συνεχή μείωση του αριθμού των συνταξιούχων ανά έτος, ίση με το 20%του σημερινού, σε βάθος τουλάχιστον εικοσαετίας.

2. Σταθερά σχετική ποσοστιαία μείωση του ύψους των συντάξεων για τουλάχιστον μια δεκαετία.

Γ. Επιχειρηματικό – ανταποδοτικό σύστημα υγείας ώστε η δημόσια δαπάνη υγείας – περίθαλψης να μειωθεί στο 50%της σημερινής.

Το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού συμφωνεί απόλυτα στο περιεχόμενο. Οι διαφορές είναι στη μορφή και στις διαδικασίες υλοποίησης του προγράμματος «εθνικής εξυγίανσης» του νεοφιλελευθερισμού, καθώς η χειραγώγηση των αποκλεισμένων κοινωνιών της ανασφαλούς εργασίας και της ανεργίας δεν φαίνεται καθόλου εύκολη μόνο μέσω ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

Στο όνομα δήθεν της υπεράσπισης κατακτήσεων της εργατικής τάξης ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ μετατράπηκαν σε όργανα του κεφαλαίου για την επιβολή και την γενίκευση των εργασιακών σχέσεων της ανασφαλούς εργασίας. Στήριξαν έτσι τη διατήρηση και διεύρυνση των προνομίων συντεχνιών του παρασιτισμού που εκπροσωπούσαν, όμως ταυτόχρονα καθιστούσαν συνένοχους της γραμμής τους και τους εργαζόμενους της σταθερής εργασίας.

Στη προώθηση της αντιπαράθεσης των μεν στους δε, το σύστημα στηρίζει μια παραπέρα αντιδραστικοποίηση  της κοινωνίας και σε αυτό επενδύει καθημερινά με καταιγιστική προπαγάνδα.

Έτσι για το προοδευτικό και πραγματικά ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα η αγωνιστική συγκρότηση των στρωμάτων της ανασφαλούς εργασίας είναι κορυφαίο και καθοριστικό ζήτημα όχι μόνο για την εργασιακή εξασφάλιση των κάθε μορφής συμβασιούχων που φυσικά δικαιούνται, αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις που κυοφορούνται.

Η διαμόρφωση των όρων για την συγκρότηση και διεξαγωγή ενός αγωνιστικού πανεθνικού συνεδρίου της ανασφαλούς εργασίας που θα πολιορκήσει το συνέδριο της ΓΣΕΕ το Μάρτη, θα ανοίξει το δρόμο ανατροπής των συσχετισμών και στην ίδια τη ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, ώστε να συμβάλει σε μία διέξοδο από την κρίση με τους όρους του λαού.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση μπορεί να έχει καθοριστική συμμετοχή και το κίνημα της νεολαίας στα μέτωπα της γνώσης και της εργασίας.

Διέξοδος υπάρχει. Όχι όμως με τα κοινωνικοπολιτικά μπλοκ του δικομματισμού που διαχειρίζονται την εξουσία.

Η εργατική τάξη και ο λαός ότι πληρώσουν για τη κρίση θα το πληρώσουν για τη δική τους διέξοδο και όχι για ότι της επιβάλει το κεφάλαιο, η ολιγαρχία.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΦΑΛΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΑΓΩΝΑΣ – ΕΝΟΤΗΤΑ – ΑΓΩΝΑΣ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ EINAI Η ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

View this document on Scribd

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Η προκύρηξη σε pdf:

Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

View this document on Scribd

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2009

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Α.Α.Κ

View this document on Scribd

Η ανακοίνωση σε μορφή κειμένου:

ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ με όμηρους και θύματα τους εργαζόμενους

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η κατάσταση στην εφημερίδα ΗΜΕΡΑ όχι μόνο σήμερα αλλά από χρόνια είναι γνωστή.

Σήμερα όμως η διαπλοκή «επιχειρηματικότητας» , «πολιτικής» και «ενημέρωσης» φτάνει στα όρια ολοκληρωτικής εξαχρείωσης.

Για πάνω από 15 μέρες το προσωπικό της εφημερίδας δεν είναι ούτε απολυμένοι, ούτε εργαζόμενοι!

Οι εργοδοτικοί εκβιασμοί με όμηρους και θύματα τους εργαζόμενους είναι απόλυτα φανεροί.

Ο βαρύγδουπος επιχειρηματίας θέλει τους εργαζόμενους τσάμπα «συνένοχους» των πολιτικών εκβιασμών του.

Δεν κοινοποιεί απολύσεις γιατί: θα πρέπει να καταβάλει τώρα αποζημιώσεις και όχι σε μηνιαίες δόσεις όπως πρότεινε γιατί οι απολύσεις είναι άκυρες

Η καταδίκη του για ομαδικές απολύσεις είναι βέβαιη και τότε θα υποχρεωθεί να καταβάλει μισθούς υπερημερίας σε όλους τους εργαζόμενους.

Έτσι σαν από μηχανής θεός της διαπλεκόμενης επιχειρηματικότητας ήρθε η πρόταση της ΕΣΗΕΠΗΝ να εκδώσουν την ΗΜΕΡΑ οι εργαζόμενοι με την «παραχώρηση»!! του τίτλου της.

Το αφεντικό θάχει τον έλεγχο ουσιαστικά για να εξυπηρετεί τη προσοδοφόρα διαπλοκή, δεν θα πληρώσει αποζημιώσεις, θα γλυτώσει τη βέβαιη καταδίκη και δεν θα πληρώσει ούτε χρωστούμενα, ούτε μισθούς υπερημερίας…

Έτσι η πρόταση της ΕΣΗΕΠΗΝ αντικειμενικά εξυπηρετεί την εργοδοσία και τα συμφέροντα της και γι αυτό θάναι ευγνώμων σ’ αυτούς που σκέφτηκαν τη πρόταση αλλά και σ’ αυτούς που συμφώνησαν και υπόγραψαν.

Το Εργατικό Κέντρο που έχει τη γενικότερη ευθύνη για τους εργαζόμενους της περιοχής πρέπει άμεσα να συζητήσει και να καλέσει σε σύσκεψη τους φορείς της πόλης για να αποφασιστούν συγκεκριμένες ενέργειες ενάντια σε τέτοιες προκλήσεις της ασύδοτης εργοδοσίας.

29/10/09

ΕΑΜ

ΑΠΟ ΤΑ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ ΤΩΝ STAGE ΣΤΑ ΓΚΕΤΟ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

ΑΠΟ ΤΑ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ ΤΩΝ STAGE ΚΑΙ ΤΩΝ «ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ»

ΣΤΑ ΓΚΕΤΟ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Ή ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΞΙΑ ΣΤΗ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ  2004 (προεκλογικά): Θα εξαλείψουμε το αίσχος της ομηρίας των 300.000 συμβασιούχων, που δημιούργησε η διαχείριση Σημίτη!

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 2009 (προεκλογικά): Θα εξαλείψουμε τον εργασιακό μεσαίωνα που δημιούργησε η δεξιά! Θα καταργήσουμε το καθεστώς των stage και των «συμβασιούχων» στο δημόσιο.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 2004 – 2009 (ΔΕΞΙΑ) Οι συμβασιούχοι έγιναν μαζικά όμηροι των stage. Δηλαδή μεταταχτήκαν στην κατηγορία του ανασφαλίστου με αμοιβή μικρότερη και από το επίδομα ΑΝΕΡΓΙΑΣ. Οι συμβασιούχοι έγιναν κανόνας και στον ιδιωτικό τομέα με όρους stage και μέσω των δουλεμπόρων, στον δημόσιο τομέα με κατάληξη την…. Κούνεβα! Η εργασιακή ανασφάλεια αναδείχτηκε σε βασικό μοχλό πολίτικης χειραγώγησης  του λαού με εφεδρεία το…. Βιτριολισμό!

2009  ΠΑΣΟΚ: Οι συμβασιούχοι και οι όμηροι των stage μετατάσσονται στην κατηγορία των ΑΝΕΡΓΩΝ και παραδίνονται για αποκατάσταση στον «ιδιωτικό» τομέα  και τους δουλεμπόρους του παρασιτισμού. Σ’ αυτούς εκχωρούνται τα κονδύλια των stage  και της ΔΙΑ ΒΙΟΥ (μάθησης) – ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ως  έπαθλο προς τον «μεσαίο χώρο» για την εκλογική στήριξη στους νέους μεσσίες του δικομματισμού.

Από την «διανομή» της φτώχειας, στην «αναδιανομή» της εξαθλίωσης.

Αυτή την αναδιανομή της ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ εκπαιδεύονται ιδεολογικοπολιτικά να υπερασπιστούν οι «αφιονισμένοι» κατά τη δήλωση Μαρκογιαννάκη  εκατόνταρχοι της «προστασίας» του πολίτη, με επιδρομές σε συγκεντρώσεις βιβλιοπαρουσιάσεων.

Το μέτωπο της ανασφαλούς εργασίας είναι αυτό στο όποιο θα παιχτούν σε σημαντικό βαθμό, οι αλλαγές στους συσχετισμούς δυνάμεων των κοινωνικοπολιτικών μπλοκ.

Αν η αριστερά συνεχίσει να το αντιμετωπίζει όπως και ολόκληρο το χώρο της εργασίας με όρους κοινοβουλευτικής εκλογικής επιρροής, τότε η ομηρία της ανασφαλούς εργασίας θα συνεχιστεί και θα επεκτείνεται από  τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού, ομηρία που με εφεδρεία και την αναρχοαυτονομία, θα στρέψει το εκκρεμές των  κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι μπορεί να υπολογίζει κάποιος, στις πιο ακραίες αντιδραστικές κατευθύνσεις.

Η ανοικτή και χωρίς προαπαιτούμενα συζήτηση των συνδικαλιστικών ρευμάτων στην αριστερά για την οργάνωση και την αγωνιστική κατεύθυνση των εργαζομένων  της ανασφαλούς εργασίας, σ’ ένα ενιαίο μέτωπο κοινωνικών αγώνων αποτελεί άμεση και επιτακτική ανάγκη.

Η λύση στο ζήτημα όλων των συμβασιούχων αλλά και αυτών που υποβιβάστηκαν και βαφτίστηκαν stage, βρίσκεται στη κατεύθυνση της νομικά ισχυρής νομολογικά θέσης (αρκετές δικαστικές αποφάσεις), ότι κάθε σύμβαση ορισμένου χρόνου η έργου που ανανεώνεται η σιωπηρά συνεχίζεται, μετατρέπεται αυτοδίκαια σε σύμβαση αορίστου χρόνου.

Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Ποιος από τους «προστάτες» θα μας προστατέψει ; Ποιος;

Φτάνει άραγε η μετονομασία του υπουργείου από δημόσιας τάξης σε προστασίας του πολίτη!! για αλλάξει το δόγμα που ρίζωσε στην αστυνομία «ότι το κράτος είστε εσείς».

Ποιος από τους «προστάτες» θα μας προστατέψει ; Ποιος;

Ποιος θα προστατέψει  τον ανώνυμο νεολαίο, άνεργο, συμβασιούχο, όμηρο των stage, φοιτητή που θα τολμήσει να αμφισβητήσει την αυθαιρεσία και τον τσαμπουκά  της αστυνομίας των κρανοφόρων στο κέντρο της Αθήνας σήμερα, και αύριο στην Αλεξανδρούπολη, στα Χανιά, και όλη την χώρα.

Ποιος θα μας προστατέψει από τον «επιτυχημένο» αστυνόμο – υπουργό Χρυσοχοίδη, που ήρθε με φόρα ,που τα λέει όλα και συγγνώμη και εμψύχωση των ράμπο με την αρχή του μωσαϊκού νομού «οφθαλμό αντί οφθαλμού».

Η αναρχοαυτονομία των μπαχαλάκηδων που σπάνε καμία τζαμαρία δεν ισοφαρίζεται με τη καταπάτηση στοιχειωδών δημοκρατικών ελευθερίων και δικαιωμάτων του λαού.

Η «προστασία» της βόλτας του Άδωνις Γεωργιάδη στα Εξάρχεια δεν μπορεί να σημαίνει αστυνομοκρατία , τρομοκρατία και καθεστώς έκτακτης ανάγκης στο κέντρο της Αθήνας,

Ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία απαιτούν να σταματήσει τώρα η προκλητική και αυταρχική συμπεριφορά της αστυνομίας.

Να περιοριστεί η αστυνομία στα καθήκοντα της ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα, την παραβατικότητα  και τα ναρκωτικά χωρίς δόγματα και τσαμπουκάδες.

Να σταματήσει η διγλωσσία του αστυνόμου – Χρυσοχοίδη.

Να καταργηθεί ο νόμος για τις κουκούλες.

Να γίνουν σεβαστά τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι ελευθερίες όχι μόνο των επωνύμων αλλά και των ανωνύμων.

Δεν μπορεί ο συνήγορος του πολίτη να παραβρίσκεται στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο,  για να νομιμοποιείται και να αναγορεύεται η  αστυνομία σε κατήγορο και διώκτη του πολίτη.

Ο αγώνας των εργαζομένων στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι και αγώνας όλων των εργαζομένων.

Εργατικό  Αντιιμπεριαλιστικό  Μέτωπο

Ο χώρος των μέσων μαζικής ενημέρωσης νοσεί ποικιλότροπα . Ενσωματώνει ολόκληρη τη κρίση και τη διαφθορά του κοινωνικοπολιτικού μας συστήματος.

Η διαπλοκή επιχειρηματικότητας, πολιτικής, ενημέρωσης και κράτους υποτάσσει πλήρως την ενημέρωση σε «σκοτεινά» συμφέροντα, πλήττοντας όλους τους εργαζόμενους μαζί κι αυτούς που δουλεύουν στα Μ.Μ.Ε.

Με μπροστάρηδες μάλιστα ομάδες που βλέπουν τα προσωπικά και συντεχνιακά τους συμφέροντα πλήρως αλληλέγγυα με τους «επιχειρηματίες, εκδότες, καναλάρχες» έχουν καταστήσει το χώρο της ενημέρωσης, πρωταθλητή της ανασφαλούς εργασίας.

Απλήρωτοι, ανασφάλιστοι, μερικώς απασχολούμενοι, μαζί με απολύσεις είναι ένα γαϊτανάκι που κρατάει καιρό και αναπαράγεται συνέχεια.

Έτσι αποτελεί έκπληξη το ότι η απεργία προκηρύχτηκε επιλεκτικά και όχι όπως απαιτεί η κατάσταση και τα συσσωρευμένα προβλήματα των εργαζομένων σε όλα τα μέσα έντυπα και ηλεκτρονικά.

Το ΕΑΜ συμπαραστέκεται στους εργαζόμενους που προσπαθούν με θυσίες και ιδρώτα κόντρα στα κέντρα αποπληροφόρησης, να ενημερώνουν το λαό και να προβάλουν τους αγώνες του. Γιατί και στη πιο βάρβαρη εποχή κάποιος πρέπει να λέει την αλήθεια

Ο αγώνας των εργαζομένων στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι και αγώνας όλων των εργαζομένων.

20.10.09                                                     Ε Α Μ