Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eametopo@gmail.com]

  • Κατηγορίες

  • Πρόσφατα

  • Τρέχον μήνας

    Νοέμβριος 2022
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Κατάλογος

Πέντε μεγάλα ψέματα και πέντε αλήθειες: Για το νέο νομοσχέδιο διάλυσης του ΕΣΥ

Posted by eamgr στο 29 Νοεμβρίου, 2022

Δ.Σ. Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αχαΐας

Η επιλογή της κυβέρνησης να θέσει στη δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη αμέσως μετά τις εκλογές των Ιατρικών Συλλόγων κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι. Μας υπενθυμίζει “ευγενικά” ότι το μήνυμα της κάλπης μεταφράζεται γι’ αυτήν σε πλήρη συναίνεση στα σχέδια διάλυσης και ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ. Κάνει όμως πως αγνοεί τους δεκάδες χιλιάδες νοσοκομειακούς γιατρούς που μέσα από τις αρχαιρεσίες και τις κινητοποιήσεις τους έχουν ήδη τοποθετηθεί αρνητικά για τις συγκεκριμένες αλλαγές. Ο Υπ.Υγείας με διάφορα δικονομικά τερτίπια και συλλογιστικές πιρουέτες προσπαθεί να πείσει υγειονομικούς και κοινωνία ότι όλα γίνονται για το καλό μας, βαφτίζοντας το ψάρι κρέας. Μάλιστα διαφημίζει ότι το “έχει επεξεργαστεί η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα, που προέρχεται από το ΕΣΥ, που πονάει το ΕΣΥ”. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πέντε μεγάλα ψέματα και πέντε αλήθειες:

1.“Θα βγει κερδισμένος ο ασθενής γιατί θα καλυφθούν τα κενά του ΕΣΥ από ιδιώτες γιατρούς”. Ούτε τα κενά θα καλυφθούν ούτε οι ασθενείς έχουν να κερδίσουν. Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι άγονες προκηρύξεις μόνιμων θέσεων, που συσσωρεύονται κυρίως στην επαρχία και σε άγονες-προβληματικές ζώνες, μπορούν να καλύπτονται από ιδιώτες γιατρούς με part – time συμβάσεις. Το σχέδιο αυτό ήδη δοκιμάστηκε μέσα στην πανδημία, με ελάχιστες δεκάδες ιδιωτών πανελλαδικά να προστρέχουν να καλύψουν κενά, παρότι οι απολαβές και τα κίνητρα ήταν διόλου ευκαταφρόνητα. Απέτυχε γιατί πολύ απλά κανένας ιδιώτης δεν θέλει να βγάλει το φίδι από την τρύπα σε κλινικές που είναι διαλυμένες. Γι’ αυτό άλλωστε το υπουργείο διέταξε την επιστράτευσή τους. Γιατί να πετύχει τώρα; Όταν είναι δεδομένο ότι οι συμβάσεις θα προκηρυχθούν σε επαρχιακά νοσοκομεία που καταρρέουν και οι ιδιώτες γιατροί θα κληθούν να παίξουν κεντρικό ρόλο και όχι συμπληρωματικό;

2.“Δεν θα αλλοιωθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του ΕΣΥ”. Μία απ’ τις θεμελιώδης και καταστατικές αρχές του ΕΣΥ ήταν η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση των λειτουργών του.“Σχέση πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης ή το να πηγαίνει ο ασθενής σε νοσοκομείο και να παίρνει τελείως δωρεάν δημόσια παροχή;”αναρωτιέται ο κος Πλεύρης. Μα φυσικά πλήρης και αποκλειστική απασχόληση γιατί αυτή είναι η βασική προϋπόθεση για Δημόσια και Δωρεάν Υγεία. Τι θα γίνει με το νέο νομοσχέδιο; Μετατροπή των ασθενών σε πελάτες, του αγαθού της Υγείας σε εμπόρευμα, του ΕΣΥ σε προθάλαμο ιδιωτικών ιατρείων. Οι ΕΣΥιτες έξω, τραβώντας τους ασθενείς μαζί και οι ιδιώτες μέσα, για να ψαρέψουν ασθενείς, ώστε να τους τραβήξουν έξω. Αντί να καλύψει τις χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις και να αυξήσει τους μισθούς των γιατρών προτρέπει το Υπουργείο τους τελευταίους να συμπληρώσουν το εισόδημά τους από το υστέρημα των ασθενών. Το έχουμε βιώσει με την εφαρμογή των απογευματινών ιατρείων και με τα σχεδιαζόμενα απογευματινά χειρουργεία. Για όποιον δεν έχει χρήματα προβλέπεται “ένα ελάχιστο πακέτο παροχών υγείας”. Για όποιον έχει και χρειάζεται παραπάνω διερεύνυση ή δεν μπορεί να περιμένει για μήνες στις λίστες αναμονής, θα υπάρχει και το ιδιωτικό… Όποιος δεν έχει να “μάθει να προσαρμόζεται”…

3.“Θα βγει κερδισμένος ο γιατρός του ΕΣΥ γιατί θα έχει τη δυνατότητα να αυξήσει το εισόδημά του με παροχή ιδιωτικού έργου”. Το μεγαλύτερο ψέμα. Προϋπόθεση για να έχει τη δυνατότητα να ασκήσει ιδιωτικό έργο, είναι η υποχρεωτική συμμετοχή στα απογευματινά ιατρεία των νοσοκομείων, στο εφημεριακό πρόγραμμα της κλινικής και προφανώς στην καθημερινή  πρωινή 35ωρη εβδομαδιαία λειτουργία της. Αξίζει να ανοίξει κάποιος ιατρείο μόνο για ένα- δυο απογεύματα την εβδομάδα; Η ρύθμιση αυτή προφανώς φωτογραφίζει όσους έχουν την δυνατότητα, δηλαδή ελάχιστους μεγαλοδιευθυντές που έτσι κι αλλιώς ασχολούνται τυπικά με την κλινική, ελάχιστες ώρες τη μέρα και ακόμα λιγότερους που θα έχουν τα κεφάλαια να φτιάξουν συνεργατικά πολυ – ιατρεία. Οι υπόλοιποι, απλοί επιμελητές και επικουρικοί γιατροί, μαζί με τους ειδικευόμενους, θα πρέπει να συνεχίσουν να  κάνουν τη λάντζα των εφημεριών, των μετακινήσεων, να ασχολούνται με τον ασθενή-πελάτη που θα βάλει εισαγωγή στην κλινική ο διευθυντής τους ή ο ιδιώτης. Στην καλύτερη θα ανοίξουν έναν ιατρείο όπου όλος ο μισθός και οι εφημερίες θα εξανεμίζονται για την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του ιατρείου.

4.”Θα ανακοπεί το κύμα παραιτήσεων γιατρών του ΕΣΥ γιατί θα δοθούν ευκαιρίες αύξησης του εισοδήματος”. Όποιος το προφασίζεται ή λέει ψέματα ή είναι παντελώς άσχετος. Καλώς ή κακώς η ιατρική αγορά εργασίας είναι πλήρως ανταγωνιστική. Για ποιον λόγο να κάνει κάποιος δύο δουλειές για να έχει αξιοπρεπές εισόδημα όταν πχ στην Κύπρο μπορεί να κάνει μία και να έχει τριπλάσιο μισθό και ποιότητα ζωής; Για ποιον λόγο να μην κάνει μόνο μία (πχ ιδιωτικό ιατρείο) και να έχει αξιοπρεπή μισθό και ποιότητα ζωής;  Αν νομίζουν ότι με αυτά τα τερτίπια θα ανακόψουν το κύμα παραιτήσεων, είναι οικτρά γελασμένοι. Αν νομίζουν ότι με αυτά θα αποφύγουν τη μοναδική βιώσιμη λύση που είναι ταυτόχρονα και το καλύτερο αντικίνητρο παραιτήσεων, δηλαδή την  αύξηση των μισθών και τις μαζικές μόνιμες προσλήψεις,  μας κοροϊδεύουν διπλά.

5.“Θα μειωθούν οι πολλαπλές ταχύτητες και οι ανισότητες μεταξύ πανεπιστημιακών, στρατιωτικών και γιατρών του ΕΣΥ”. Αν το πρόβλημα είναι οι πολλές ταχύτητες, τότε γιατί καμιά κυβέρνηση δεν καταργεί το δίπορτο πανεπιστημιακών και στρατιωτικών; Γιατί προτιμούν να δημιουργήσουν άλλη μια ταχύτητα, αυτή των μεγαλοδιευθυντών του ΕΣΥ; Μην έχουμε καμιά αυταπάτη ότι θα αμβλυνθούν οι ανισότητες. Αντιθέτως θα πολλαπλασιαστούν. Απ’ τη μια, η μειοψηφία του μεγαλοκαθηγητικού και μεγαλοδιευθυντικού κατεστημένου και απ’ την άλλη η πλειοψηφία των μισθοσυντήρητων αχθοφόρων του ΕΣΥ που θα δουλεύουν σε καθεστώς γαλέρας για να μπορεί η μειοψηφία να επιβιώνει.

Το νέο νομοσχέδιο είναι εις βάρος των ασθενών, του ΕΣΥ, της μεγάλης πλειοψηφίας των ίδιων των νοσοκομειακών γιατρών. Μόνος κερδισμένος θα είναι μια μειοψηφική μερίδα εκλεκτών της κυβέρνησης μέσα και έξω από τα νοσοκομεία, που έχουν πολλά να κερδίσουν από τη διάλυσή τους.  Πέρα από την ουσιαστική κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, προβλέπει επίσης την κάλυψη των κενών στα νοσοκομεία από τους αγροτικούς γιατρούς με το πρόσχημα της ¨εκπαίδευσης¨, τον διορισμό των ειδικευόμενων σε «ομάδες νοσοκομείων» και τη μεταφορά τους από εδώ και από εκεί για να καλύπτουν τρύπες, την εκχώρηση λειτουργιών των νοσοκομείων σε ιδιωτικές εταιρίες (πχ διακομιδές με ασθενοφόρα), την μετατροπή σε ΝΠΙΔ του ΚΕΣΥ και πολλά άλλα.

Το νέο νομοσχέδιο επιστρέφει την Δημόσια Περίθαλψη στην προ- ΕΣΥ, προ Γεννηματά εποχή, όπου για να χειρουργηθείς έπρεπε να πουλήσεις χωράφι και για να νοσηλευτείς έπρεπε είτε να μπεις μέσω της ιδιωτικής κλινικής απέναντι από το νοσοκομείο είτε να έχεις πολιτικό μέσο. Οι νοσοκομειακοί γιατροί δεν πρέπει να το δεχτούμε. Σημαίνει συναίνεση στο πάγωμα των μισθών μας για τις επόμενες δεκαετίες, στη διαρκή υποστελέχωση και τον εργασιακό μεσαίωνα της κακοπληρωμένης υπερεργασίας και υπερεφημέρευσης. Το “τυράκι” της “αύξησης του εισοδήματος δεν αφορά εμάς, αλλά μια μειοψηφία των νοσοκομειακών.

Το νέο νομοσχέδιο έρχεται τρία χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας που ανέδειξε με τον πιο τραγικό και μακάβριο τρόπο την ανάγκη ενίσχυσης του ΕΣΥ για να σωθούν ανθρώπινες ζωές, τον κερδοσκοπικό χαρακτήρα του ιδιωτικού τομέα.  Έρχεται δέκα χρόνια μετά την επέλαση των Μνημονίων όπου όλες οι κυβερνήσεις, υπό τις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες, το άφησαν γυμνό και αθωράκιστο, στο όνομα της «δημοσιονομικής προσαρμογής» και των «πρωτογενών πλεονασμάτων». Δεν γίνεται να δεχτούμε κανέναν διάλογο που δεν ξεκινά με αυτά τα δεδομένα. Το νέο νομοσχέδιο δεν πρέπει να μπει μόνο στο στόχαστρο των γιατρών αλλά της ίδιας της κοινωνίας. Είναι ο Δούρειος Ίππος διάλυσης του κοινωνικού αγαθού της Δημόσιας Υγείας. Θα μας βρουν απέναντί τους. Δεν θα επιτρέψουμε την επιστροφή της Δημόσιας Περίθαλψης δεκαετίες πίσω. Δεν μπορούμε να αναμένουμε να ακυρωθεί κάποια στιγμή από κάποια άλλη κυβέρνηση. Εδώ και τώρα πρέπει να αγωνιστούμε για να μην  κατατεθεί καν στη Βουλή προς συζήτηση, να μην δημιουργηθούν τετελεσμένα. Να σημάνει αγωνιστικός συναγερμός.

Απορρίπτουμε το κατάπτυστο νομοσχέδιο στο σύνολό του. Απαιτούμε την άμεση απόσυρσή του. Απαιτούμε εδώ και τώρα ενίσχυση του ΕΣΥ με αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, μαζικές μόνιμες προσλήψεις και εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων για επαναφορά των μισθών στα προΜνημονιακά επίπεδα. Για την εργασιακή αξιοπρέπεια των υγειονομικών. Για το κοινωνικό αγαθό της Δημόσιας Δωρεάν Υγείας χωρίς αποκλεισμούς. Δίνουμε αγωνιστική απάντηση με μαζικές συνελεύσεις και συγκεντρώσεις, μαζί με την κοινωνία και τους συλλογικούς φορείς.

Πηγή:https://eina.gr/

Posted in Αναλύσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Στο δρόμο του Νοέμβρη βαδίζουμε ξανά

Posted by eamgr στο 14 Νοεμβρίου, 2022

Η φλόγα του Πολυτεχνείου όσα χρόνια κι αν περάσουν εμπνέει, ζεσταίνει τις καρδιές του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Σκιαγραφεί και ανασταίνει  τα όνειρα μας που ακόμη δεν κατάφεραν να πάρουν εκδίκηση.

Αυτή την φλογισμένη παρακαταθήκη του Νοέμβρη έχουμε ανάγκη σήμερα, για να ορθώσουμε το τείχος της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας, για να πραγματώσουμε επιτέλους το δικαίωμα στην εργασία, τη μόρφωση και την ελευθερία.

Σήμερα, που το εξουσιαστικό σύστημα σχεδιάζει να κάνει συνένοχο το κόσμο της εργασίας, να μαθαίνει να ζει αποσβολωμένος μπροστά στην πλήρη σήψη και κατάρρευση των αστικοκοινοβουλευτικών θεσμών, να συνηθίζει  να τα βγάζει πέρα με τα ξεροκόμματα του ισοπεδωμένου κράτους πρόνοιας.  

Σήμερα που ένα ολόκληρο  παρασιτικό συνονθύλευμα μιας απόλυτα κλεπτοκρατικής  συμμορίας κράτους και παρακράτους λυμαίνεται κάθε κοινωνικοοικονομική δραστηριότητα εδώ και χρόνια, ενώ η αστυνομία και οι εισαγγελείς επιβάλλουν με την άγρια καταστολή σε ότι και όποιον εμποδίζει έστω και στο ελάχιστο την βαρβαρότητα του ολοκληρωτισμού.  Δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και  παρουσιάζουν μια εικονική πραγματικότητα μέσα από τα δελτία των πληρωμένων ΜΜΕ. Επιστρατεύει τον νεοναζισμό για να ελέγξουν την κοινωνία της εργασίας.

Προσδένονται ανοιχτά στο άρμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για παγκόσμια κυριαρχία που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Αδιαφορώντας ακόμη και  για την ύπαρξη του νεοελληνικού κοινωνικού σχηματισμού και για το ότι οι πολεμικές συγκρούσεις εύκολα μπορούν να μετατραπούν σε ένα γενικευμένο πυρηνικό όλεθρο.

 Σήμερα  η δεξιά και η ακροδεξιά επιχειρεί να πάρει την οριστική ιστορική ρεβάνς από όσα η εξέγερση του Νοέμβρη  μπόλιασε τις επόμενες γενιές. Επειδή τόλμησε, να βάλει τα στήθη του μπροστά στο διαχρονικό δεξιό δοσίλογο καθεστώς, με την διαφορά, όμως, ότι αυτή την φορά θα το νικούσε, και μάλιστα με όρους ανεπίστρεπτους.

 Ήρθε η ώρα τώρα, πριν να είναι εντελώς αργά, να δώσουμε τα πάντα στον αγώνα για την υπεράσπιση της αξίας της εργασίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας που θα σηματοδοτήσουν και θα σφυρηλατήσουν μια δυναμική ενότητα που δεν θα σκέφτεται αν ωριμάσαν οι συνθήκες.. και τι θα έρθει μετά…

 Η ενότητα αυτή νίκησε τον φασισμό τότε, η ενότητα αυτή θα τον νικήσει και τώρα!

 Στο δρόμο του Νοέμβρη βαδίζουμε ξανά

Για να διώξουμε την κυβέρνηση της δεξιάς

Για να αποκρούσουμε την πείνα, την εξαθλίωση, το φασισμό  

 ΨΩΜΙ –ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ –ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Posted in Ανακοινώσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Όλες και όλοι 9 Νοέμβρη στις συγκεντρώσεις και στην γενική απεργία

Posted by eamgr στο 7 Νοεμβρίου, 2022

Η εργατική τάξη ορατή και αόρατη στα κάτοπτρα του μαυραγοριτισμού αστών και μεσοαστών οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε εργασιακό ολοκαύτωμα πείνας, ανέχειας και εξανδραποδισμού.

Οι συλλογικές συμβάσεις όπου υπάρχουν είναι κουρελόχαρτο, οι μισθοί και τα μεροκάματα  δεν φτάνουν για το «καλάθι» της ζωής, η ασφάλιση είναι 4ωρη για 10ωρη εργασία, η υγεία και η παιδεία ακριβό εμπόρευμα για λίγους και εκλεκτούς, η καταστολή, ο αυταρχισμός της εξουσίας πετσοκόβει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα και ελευθερία και η δικαστική εξουσία παρακολουθεί άπραγη τους παρακολουθούντες.

Πόλεμος – ενεργειακή κρίση – ακρίβεια – τρομοκρατία και εκφασισμός σε όλα τα επίπεδα συνθέτουν μια πνιγηρή πραγματικότητα που η κυβέρνηση της νέας ΕΡΕ του Μητσοτάκη και οι απανταχού ομογάλακτοι της δεξιοί – ακροδεξιοί παρουσιάζουν  «ως το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο».

Μέσα σε αυτή την δίνη το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ηττημένο και κατακερματισμένο αναζητάει τον βηματισμό του για να ανασυγκροτηθεί και να αντισταθεί στην βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού γιατί δεν υπάρχει ζωή στα μέτρα και στα έργα τους.

Οι αγώνες των συνδικάτων στη Μαλαματίνα, στη Cosco, στη Λάρκο, στην efood, των φοιτητών στα πανεπιστήμια δείχνουν ότι αν υπάρχει ελπίδα  είναι μόνο μέσα από την μαζική αγωνιστική δράση των κοινωνικών συλλογικών οργανώσεων του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας για ανάσχεση και ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας. Όλα τα άλλα είναι ανάθεση, οπαδισμός και αναχωρητισμός που βολεύει τους εξουσιαστές για λύσεις στα μέτρα τους.

 Στα πλαίσια αυτά η μαζική συμμετοχή στην γενική απεργία στις 9 Νοέμβρη  είναι αναγκαία, όπως η συνέχιση και κλιμάκωση  των αγωνιστικών κινητοποιήσεων.

Στο δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις, ελπίδα και ανατροπές.

Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο  

Posted in Ανακοινώσεις, Επικαιρότητα, Εργασιακά | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Έφυγε ο γραμματέας του ΚΚΕ(μ-λ), Αντρέας Βογιατζόγλου

Posted by eamgr στο 19 Οκτωβρίου, 2022

Έφυγε ο σύντροφος, γραμματέας του ΚΚΕ(μ-λ), Αντρέας Βογιατζόγλου, ένας ακούραστος αγωνιστής του κομμουνιστικού κινήματος που άφησε το δικό του αποτύπωμα στους αγώνες του λαού μας για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, για να αλλάξει ο κόσμος της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Από το δικό του μετερίζι, ξεχώρισε για το ήθος, την στοχοπροσήλωση και την μαχητικότητά του. Εκφράζουμε σαν Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο στην οικογένεια του και τους συντρόφους του συλλυπητήρια από καρδιάς.

Σε ανακοίνωσή, το κόμμα του, το ΚΚΕ(μ-λ αναφέρει:

Με τον πιο βαρύ πόνο ανακοινώνουμε ότι σήμερα έφυγε από τη ζωή, ο σύντροφος μας, γραμματέας από το 2010 του Καθοδηγητικού Οργάνου του ΚΚΕ(μ-λ), Αντρέας Βογιατζόγλου. Ο σύντροφος μας Αντρέας πάλεψε εδώ και περίπου ενάμισι χρόνο με τον καρκίνο που τον χτύπησε ξανά, για δεύτερη φορά μετά τη δεκαετία του 2000, και παρόλο που αγωνίστηκε παλικαρίσια, νικήθηκε.

Γεννημένος το 1955 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία περίπου 8 χρονών και από πολύ νεαρή ηλικία συνάντησε, εμπνεύστηκε και δέθηκε με τις επαναστατικές κομμουνιστικές ιδέες σε μια εποχή μεγάλων και κρίσιμων μαχών για το κομμουνιστικό κίνημα. Με αυτές τις ιδέες συμμετείχε στην εξέγερση του Νοέμβρη το 1973 στην Αθήνα και την επόμενη χρονιά που εισάγεται στο τμήμα Χημικών Μηχανικών στη Θεσσαλονίκη, είναι ήδη ενταγμένος στο μ-λ κίνημα και αναλαμβάνει τη θέση του υπεύθυνου της ΠΠΣΠ στη σχολή του. 

Στο 1ο Συνέδριο της ΠΠΣΠ, το 1977 εκλέγεται στο Κεντρικό Συμβούλιο, ενώ παράλληλα οργανώνεται και στο ΚΚΕ (μ-λ). Όλα τα πρώτα και θερμά χρόνια της μεταπολίτευσης με την πρωτοπόρα στάση και δράση του σε όλα τα μέτωπα και τα ζητήματα αναδεικνύεται στη Θεσσαλονίκη σε στέλεχος πρώτης γραμμής. Συμμετείχε στο 2ο Συνέδριο του ΚΚΕ(μ-λ) το Μάρτη του 1981, και δίνει μάχες ενάντια στη γραμμή του διαλυτισμού που επικρατεί. Επιστρέφει από τη στρατιωτική του θητεία και εντάσσεται αμέσως στην υπόθεση της ανασυγκρότησης του ΚΚΕ(μ-λ) και στη δεύτερη Συνδιάσκεψη του 1983 εκλέγεται στο Καθοδηγητικό Όργανο της Οργάνωσης. 

Σε όλη του την πορεία από τότε μέχρι και σήμερα η καθοδηγητική του προσφορά είναι καθοριστική για την πορεία της Οργάνωσης, για τις επιλογές της και τις επεξεργασίες της που άφησαν αποτύπωμα και παρακαταθήκες για το κίνημα, για την υπόθεση του λαού. 

Από τη θέση του γραμματέα του Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ) όπου εκλέγεται για πρώτη φορά στην 7η Συνδιάσκεψη του 2010 πρωτοστατεί στη διαμόρφωση κατευθύνσεων και στις μάχες μέσα στο κίνημα για να συγκροτηθούν απαντήσεις πάλης και προοπτικής για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού. Με αυτή τη μαχητικότητα και το πρωτοπόρο καθοδηγητικό πνεύμα στάθηκε μέχρι και λίγους μήνες πριν το θάνατο του συμμετέχοντας ενεργά και καθοριστικά στις κομματικές διαδικασίες. 

Ο σύντροφος μας ο Αντρέας υπήρξε σε όλη του τη ζωή ατίθασος, μαχητικός, πρωτοπόρος. Δεν συμβιβαζόταν ποτέ με τα όρια που σε κάθε φάση υπήρχαν για τη συγκρότηση και την ανάπτυξη της Οργάνωσης, της μαζικής πάλης, του κινήματος. Αναζητούσε πάντα τους όρους για την μετατόπιση αυτών των ορίων, για τη διεύρυνση των αγωνιστικών και επαναστατικών δυνατοτήτων των μαζών. 

Ειλικρινής και θυελλώδης, επίμονος και αποφασιστικός, λαϊκός και ακούραστος, εχθρός της ρουτίνας και πηγή ο ίδιος ζωντάνιας και δύναμης, αποτελούσε μια προωθητική δύναμη, μια πηγή έμπνευσης και καθηκόντων για όλους. Για τα μέλη και τα στελέχη της Οργάνωσης μας. Για τα μέλη και τα στελέχη των αριστερών εξωκοινοβουλευτικών Οργανώσεων απέναντι στις οποίες στεκόταν συντροφικά και απαιτητικά στη βάση της κοινής δράσης που παράγει αποτελέσματα για το κίνημα και την πάλη των μαζών. Για όλα αυτά είχε κατακτήσει την εκτίμηση και τον σεβασμό στο ευρύτερο αγωνιστικό δυναμικό του κινήματος. 

Με όλα αυτά και με την μαχητική συμμετοχή του στους αγώνες στην γειτονιά του και σε όλο το λεκανοπέδιο κέρδιζε την αγάπη και την εκτίμηση των λαϊκών ανθρώπων. Με την ίδια ενέργεια και αγωνία καθοδηγούσε, νοιαζόταν και στήριζε την ανάπτυξη των συντροφικών μας σχέσεων με το TKP/ML αλλά και με κάθε αγωνιστική –επαναστατική δύναμη της περιοχής και του κόσμου, έχοντας πάντα στην πρώτη γραμμή της σκέψης του την υπόθεση της διεθνιστικής αλληλεγγύης, της φιλίας, της κοινής πάλης των λαών.       

Ο σύντροφος μας ο Αντρέας, η προσφορά του, οι ανεξάντλητες δυνάμεις και δυνατότητες του, δεν μπορεί να χωρέσει μέσα σε μια ανακοίνωση για το θάνατο του. Παρόλο που ξέραμε πολύ καλά την μεγάλη επιδείνωση της υγείας του τους τελευταίους μήνες, είναι απίστευτο για μας πως «κοιμήθηκε ο καρχαρίας που πιλοτάρει»! 

Στις σημερινές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι λαοί και ο λαός μας η απώλεια του συντρόφου μας γίνεται ακόμα πιο οδυνηρή γιατί στόφα σαν του Αντρέα Βογιατζόγλου, στόφα του αμετάπειστου και ακούραστου πρωτοπόρου επαναστάτη κομμουνιστή απαιτεί το αντιπάλεμα αυτών των συνθηκών! 

Έχουμε συνεπώς κάθε λόγο να τιμήσουμε τον Αντρέα Βογιατζόγλου και την προσφορά του στην υπόθεση του λαού, στην υπόθεση της πάλης για τη συγκρότηση του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος που απαιτεί η εποχή μας. Έχουμε κάθε λόγο να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά την πάλη μας εμπνεόμενοι από τις παρακαταθήκες του.

Στη συντρόφισσα της ζωής του και συντρόφισσα μας Ρένα που μαζί με την κόρη του Δήμητρα πάλεψαν και στάθηκαν δίπλα του κάθε στιγμή όλο αυτό τον δύσκολο καιρό απευθύνουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια και εκφράζουμε την πιο θερμή μας συμπαράσταση.

Για την ημερομηνία , ώρα και τόπο της πολιτικής κηδείας του συντρόφου μας Αντρέα Βογιατζόγλου θα ενημερώσουμε με νεότερη ανακοίνωση μας. 

Αθήνα 18-10-2022

Το Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ) 

Posted in Ανακοινώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Μάγδα Φύσσα, οι λύκοι κι εμείς

Posted by eamgr στο 8 Οκτωβρίου, 2022

της Φωτεινής Λαμπρίδη

Η Μάγδα Φύσσα, θα προτιμούσε να ζει ο γιος της κι ας μη γινόταν σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα. Ας μην ακουγόταν η κραυγή της απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας.

Θα προτιμούσε το ζεστό του χνώτο, από το να τα βάζει με τα θηρία τόσα χρόνια σε ένα ξεχαρβαλωμένο σύστημα, σε μια δύσκολη εποχή.

Μακάρι να μη χρειαζόταν ποτέ να υπερασπιστεί τα αντιφασιστικά ιδεώδη σε μια ψυχρή αίθουσα δικαστηρίου, όπου η τραγική μνήμη επανέρχεται ξανά και ξανά.

Κι αφού πέρασαν τα βασανιστικά πέντε χρόνια της πρώτης δίκης κατά τη διάρκεια των οποίων συνέχιζαν να την απειλούν και να τη λοιδορούν οι υπαίτιοι για τη δολοφονία του γιου της, ξαναπερνά την ίδια βάσανο στη νέα δίκη.

Την είδα στο Εφετείο χθες πλαισιωμένη από αλληλέγγυους, τους δικηγόρους της και την κόρη της, Ειρήνη.

Ήρθε η ώρα να καταθέσει ξανά την ημέρα της επετείου των δύο ετών από την ιστορική απόφαση της καταδίκης της «Χρυσής Αυγής». 

Πέρασε πάλι μπροστά μας ευθυτενής, μαυροντυμένη, σαν ιέρεια. Άρχισε να αφηγείται πάλι από την αρχή.

Τι έγινε, πώς το έμαθε, πώς ξεκίνησε να ερευνά, πώς ο Παύλος έγινε ασπίδα για τους φίλους του, πώς συντόνισε η εγκληματική οργάνωση τη δολοφονία, πώς συγκάλυψε η αστυνομία, πώς είδαν τον φονιά του γιου της αραχτό στον τρίτο όροφο της ασφάλειας ενώ εκείνος είχε αφήσει μόλις την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο.

Οι δικαστές της νέας έδρας επαναλαμβάνουν ερωτήσεις που όλοι και όλες νιώθουμε ότι έχουν απαντηθεί, έχουν καταγραφεί. Η γυναίκα τα έχει πει άπειρες φορές, η δικογραφία είναι τεράστια, τα ντοκουμέντα κατατεθειμένα.

Όμως, πρέπει να το ξαναπεράσει. Πρέπει να αντέξει ξανά, για να καταδικαστούν τελεσίδικα. Κι ας μην έχει απολογηθεί κανένας. Ας είναι όλοι ακόμα αμετανόητοι.

Τόσο αμετανόητοι που έφεραν στην αίθουσα του δικαστηρίου ως υπερασπιστή τους τον Κώστα Πλεύρη που δηλώνει «εγώ είμαι και ναζί και φασίστας».

Η Μάγδα Φύσσα, σε αυτόν τον δεύτερο γύρο, καταθέτει κάτω από ναζιστικούς χαιρετισμούς.

Και γνωρίζει πως παλεύει να καταδικαστούν όχι μόνο για τη μνήμη του Παύλου, αλλά για όλους και όλες μας.

Για όλους και όλες εμάς που νιώθουμε την ηχηρή σιωπή όσων είχαν δηλώσει για τα μάτια του κόσμου πως νίκησε η Δημοκρατία όταν καταδικάστηκε η «Χρυσή Αυγή» και σήμερα δεν βρίσκουν μισή κουβέντα να πουν για την  – χωρίς προσχήματα πλέον – υπεράσπιση του ναζισμού μέσα σε ελληνικό δικαστήριο.

Όμως η Μάγδα νιώθει μάλλον πως διανύει την τελευταία ευθεία, αυτήν που θα οδηγήσει στην οριστική και αμετάκλητη καταδίκη της «Χρυσής Αυγής» ως εγκληματικής οργάνωσης.

Και αντέχει.

Μετά το τέλος της δίκης, θα έχει ολοκληρωθεί η αποστολή της. Μετά, θα έρθει η ώρα να δούμε τι θα θερίσουμε από τη σπορά. Αν  θα οικειοποιηθούμε τον φασισμό όπως συμβαίνει ήδη σε άλλες χώρες της Ευρώπης ή αν θα αντισταθούμε.

Αλλιώς, αν θα προχωρήσουμε με τους λύκους ή με τις μέλισσες όπως το έθεσε ο Θανάσης Καμπαγιάννης.

Ή αν θα  επιμείνουμε  να διαλέγουμε τον άνθρωπο (Μάγδα Φύσσα) ή το αντίθετό του (Κ. Πλεύρη) όπως το διατύπωσε ο Φοίβος Δεληβοριάς. 

Πηγή:https://tvxs.gr/

Posted in Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

9 χρόνια μετά δεν ξεχνάμε

Posted by eamgr στο 5 Σεπτεμβρίου, 2022

Ο αγώνας για ισόβια καταδίκη των δολοφόνων του Παύλου Φύσσα συνεχίζεται.

«Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δε θα πεθάνει μόνος τσάκισέ τον»

Posted in Ανακοινώσεις, Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Σωτήρη Πέτρουλα σε πήρε ο Λαμπράκης, σε πήρε η Λευτεριά

Posted by eamgr στο 20 Ιουλίου, 2022

Ο Σωτήρης  Πέτρουλας, 22 χρονών, φοιτητής της ΑΣΟΕΕ και μέλος των Λαμπράκηδων δολοφονήθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις το βράδυ της 21 Ιουλίου, ενώ συμμετείχε σε διαδήλωση, στη γωνία της οδού Σταδίου με τη Χρήστου Λαδά.

Γεννήθηκε το1943 στη Μάνη από εργατική οικογένεια, η οποία αναγκάσθηκε να μετακομίσει στην Αθήνα, ύστερα από διώξεις, την περίοδο του εμφυλίου. Από πολύ μικρός ήταν ευαισθητοποιημένος γύρω από τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα και για το λόγο αυτό οργανώνεται στη Νεολαία Ε.Δ.Α.
Στα γεγονότα των Ιουλιανών του 1965 πρωτοστάτησε μέσα από το κίνημα του 114 για Δημοκρατία και Ελευθερία.

Διάλεξα αποσπάσματα από την «Χαμένη άνοιξη» του Στρατή Τσίρκα που αναφέρονται στην δολοφονία και μετά στην κηδεία του Σωτήρη Πέτρουλα. Η Χαμένη Άνοιξη γράφτηκε το 1976 και έχει σαν θέμα τα Ιουλιανά του 1965. Χρονικά, το μυθιστόρημα καλύπτει μόλις είκοσι μέρες, από τις 4 ως τις 23 Ιουλίου 1965.

Η χαμένη άνοιξη, αποσπάσματα:

«….Ο μόνος τρόπος για ν’ αποφύγει ο λαός ένα νέο εμφύλιο, ήταν ν’ ακουστεί σ’ Ανατολή και Δύση, στεντόρεια η διαμαρτυρία του. Μια διεφθαρμένη, βασικά ξενόδουλη, άρχουσα κάστα βίαζε ξετσίπωτα την εκφρασμένη θέλησή του να κυβερνηθεί επιτέλους δημοκρατικά, πάσχιζε μ’ όλους τους σκοτεινούς μηχανισμούς της να κρατήσει αυτόν τον τόπο εκατό χρόνια πίσω, στον απολυταρχισμό και την ξενοκρατία του Όθωνα. Να φωνάξουμε τόσο δυνατά, που να τρίξουν τα θεμέλια του πύργου απ’ όπου μας φοβέριζαν σφετεριστές και δυνάστες.

Από νωρίς το απόγεμα πήγα και κόλλησα τη ράχη μου στον ανατολικό τοίχο του «Μεγάλη Βρετανία». Το πλήθος είχε καταλάβει όλο το πεζοδρόμιο, αντίκρυ δεξιά μας η Βουλή – άρχιζε η πολιορκία της. Φώναζα κι εγώ με τους άλλους, ώσπου έγδαρα το λαρύγγι μου: «Κάτω οι προδότες. Κάτω οι δούλοι της Αυλής. Ένας είναι ο αρχηγός, ο κυρίαρχος Λαός». Αγόρια και κορίτσια έφταναν ομάδες –ομάδες, ξεχώριζαν μερικά πανό των Λαμπράκηδων παίρναν θέση στο πεζοδρόμιο, ύστερα πέρασαν και στ’ αντικρινό, η πολιορκία της Βουλής γινόταν πιο στενή. Με το σούρουπο άρχισαν να φτάνουν οι εργαζόμενοι: υπάλληλοι καταστημάτων, εργάτες κι εργάτριες από τις βιομηχανίες γύρω στην Αθήνα και τον Πειραιά.

Η πλατεία Συντάγματος γέμισε κι οι φωνές, σαν άγρια καταιγίδα, τάραζαν το πλήθος κύμα στο κύμα. Ο τόνος έγινε πιο τραχύς: «Μητσοτάκη, κάθαρμα». Η αστυνομία του ναυάρχου Τούμπα, του νέου αποστάτη υπουργού Δημοσίας Τάξεως, προσπαθούσε ν’ αναχαιτίσει το πλήθος σχηματίζοντας αλυσίδα με τα χέρια. Ύστερα ήρθαν, φαίνεται, άλλες διαταγές, κι άρχισε η επίθεση με τα κλομπ για να διαλυθούμε. Τότε ανέβηκαν ως τον ουρανό οι κατάρες κι οι βρισιές. Τα ρόπαλα κατεβαίναν κατακέφαλα, στριγκλιές γυναικών, είχε νυχτώσει πια, κάμποσοι γεροδεμένοι διαδηλωτές, εργάτες, οικοδόμοι, αθλητές, σπουδαστές θέλησαν να περάσουν στην αντεπίθεση, τους συγκράτησαν οι πιο ψύχραιμοι, κι άρχισε η υποχώρηση.

Ο Τούμπας είχε κρύψει τις κλούβες του σ’ όλες τις παρόδους. Κι ενώ συνεχιζόταν το κυνηγητό κι οι συγκρούσεις στην πλατεία Συντάγματος, εγώ βρέθηκα τρέχοντας, σπρωγμένος από το πλήθος, στην οδό Βουκουρεστίου. Πέρα, στο αντικρινό πεζοδρόμιο, ύστερα από το «Μπραζίλιαν» είδα το κεφάλι της Φλώρας, έπειτα την είδα ολόκληρη, έτρεχε κι αυτή, μονάχη της μέσα στο πλήθος, δε φαινόταν να τη συνοδεύει κανένας από τους φίλους της. Έτρεξα να τη συναντήσω, μα για να διασχίσω το κατάστρωμα μου πήρε μερικές στιγμές, ώσπου να φτάσω στο πεζοδρόμιο της Σταδίου, εκείνη είχε χαθεί στη στοά του άλλου «Μπραζίλιαν», που βγάζει στην οδό Καραγεώργη της Σερβίας, ποτέ μην μπαίνεις σε στοά όταν σε κυνηγούν, στην άλλη άκρη σε περιμένει το μπλόκο. Παλιά μαθήματα, της Κατοχής. Σταμάτησα και την άφησα να χαθεί. Γύρισα με τα πόδια τα λεωφορεία ήταν φίσκα κι ήθελα να βλέπω τον κόσμο, το κυνηγητό και τους αιφνιδιασμούς της αστυνομίας, ν’ ακούω τα συνθήματα και τις κατάρες. Από την πλατεία Ρηγίλλης και πέρα ο κόσμος αραίωσε. Με πονούσε και το λαρύγγι μου από τις φωνές. Σπίτι, έκανα μια γαργάρα με νερό κι αλάτι χειρότερα. Τότε πήρα δυο αυγά φρέσκα, τα έσπασα σ’ ένα φλιτζάνι, κράτησα τον κρόκο τους, έριξα μέσα πολλή ζάχαρη και τα χτύπησα. Αυτό ήταν και το δείπνο μου. Άδικα περίμενα ν’ ακούσω τη Ματθίλδη να γυρίζει, θα την έπιανα στην κουβέντα, να μάθω τις εντυπώσεις της. Δε σκέφτηκα να βάλω το ραδιόφωνο, για ν’ ακούσω πώς θα παρουσίαζαν τα πράγματα οι Αποστάτες. Λες κι είχα ξεχάσει την παρουσία του. Βαρέθηκα να περιμένω, τα μάτια μου είχαν γλαρώσει από τη νύστα, γδύθηκα, έπεσα στο κρεβάτι και τον πήρα μονορούφι. Μ’ αποκοίμισε η ανάμνηση μιας μυριόστομης κραυγής: «Κάτω οι δούλοι της Αυλής»……..

…… Άνοιξα, ήταν η Ματθίλδη ναι, όμως αγνώριστη. Κάτασπρη σαν πανί, αχτένιστη, με ασάλευτα μάτια έκανε μερικά βήματα, στάθηκε και είπε δισταχτικά:

— Σκότωσαν το Σωτήρη.

Την πήρα στην αγκαλιά μου, την κάθισα στο κρεβάτι. Έφερα βρεγμένη πετσέτα και της σκούπισα το πρόσωπο από τις καπνιές και τον ιδρώτα, της έστρωσα τα μαλλιά, της έδωσα να πιει νερό.

— Ποιο Σωτήρη; ρώτησα.

Τον Πέτρουλα. Πάει το παλικάρι, το φάγανε οι δήμιοι. Μια συμμαθήτρια της Χρύσας λέει πως άκουσε τον αξιωματικό, πάνω στο θωρακισμένο, να διατάζει τον πυροβολητή που σκόπευε με το κανονάκι των δακρυγόνων: «Κατέβασέ μου αυτόν τον ψηλό με το πράσινο». Ο Σωτήρης είχε σκαρφαλώσει στο σηματοδότη της διασταύρωσης Σταδίου και Λαδά κι απ’ εκεί πάνω φώναζε συνθήματα. Τώρα πάει.

……………………………………………………………………………………………………………..

Κι όταν μπήκε για καλά το πρωινό κι ο ήλιος έπιασε να καίει, ο Σωτήρης ετοιμάστηκε για την τελευταία του κατοικία. Το μοιρολόι της μάνας ακούστηκε πιο γοερό κι οργισμένο. Η μνηστή του, ντυμένη πάντοτε στ’ άσπρα, έκλαιε τώρα σπαραχτικά. Είκοσι πέντε χιλιάδες συγκεντρωμένες από νωρίς στον Κολωνό, ξέσπασαν σ’ ένα πανδαιμόνιο από ζητωκραυγές, χειροκροτήματα, ιαχές, και κατάρες, όταν φάνηκε στο κατώφλι το λείψανο. Σημαίες και λάβαρα υψώνονται, γέρνουν απ’ εδώ κι απ’ εκεί, μπρος και πίσω, πάνω απ’ τα κεφάλια του ξέφρενου πλήθους.

-Ο Σωτήρης ζει!

Ένα δάσος από χέρια πασχίζει ν’ αγγίξει για τελευταία φορά το φέρετρο. Το πλήθος βογκά, θάλασσα φουρτουνιασμένη από σηκωμένες γροθιές, η κατάσταση κινδυνεύει να ξεφύγει, ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Θα χρειαστούν πολλές προσπάθειες των υπεύθυνων και ψυχραιμία, για να κοπάσει η τρικυμία και να μπει κάποια τάξη. Επιτέλους σχηματίζεται η πομπή.

Προπορεύεται η σημαία του 114, το Κεντρικό Συμβούλιο των Λαμπράκηδων με τον Μίκη Θεοδωράκη επικεφαλής, αντιπροσωπείες της νεολαίας, πολιτικοί. Πίσω από το νεκρό οι συγγενείς του κι ύστερα η Αθήνα ολόκληρη… Άξαφνα μια μεγάλη ομάδα από νέους και νέες, αγκαλιασμένοι μέσα στο πλήθος αρχίζει να τραγουδά. Δεν πιάνω ακόμη τα λόγια. Μα σε λίγο ξεχωρίζω:

Σωτήρη Πέτρουλα
Αηδόνι και λιοντάρι, βουνό και ξαστεριά.

-Είναι το καινούριο του Μίκη, μου λέει η Ματθίλδη, που έχει ξαναγυρίσει και μου πιάνει το χέρι. Ν’ ακούσεις τον Τάκη τον Μπενά, να διηγείται πώς γράφτηκε… Τη νύχτα, στα γραφεία της ΔΝΛ, αυτοί να συζητούν, μες στους καπνούς των τσιγάρων, και να προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα της κηδείας, κι ο Μίκης κάτι να γράφει βιαστικά σ’ ένα χαρτί, αλλοπαρμένος:

«-Το λόγο έχει ο πρόεδρος, λέει κάπως έντονα ο Τάκης.
-Το λόγο έχει το τραγούδι αποκρίνεται ο Μίκης, ακούστε:

Σωτήρη Πέτρουλα
σε πήρε ο Λαμπράκης, σε πήρε η Λευτεριά».

Η πομπή περνάει από την οδό Λένορμαν, από την πλατεία Μεταξουργείου, τη λεωφόρο Αχιλλέως, την Αγίου Κωνσταντίνου:

Σωτήρη Πέτρουλα
οδήγα το Λαό σου, οδήγα μας μπροστά.

Είδα χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες Λαού, να στριμώχνονται στα πεζοδρόμια, στα παράθυρα και τους εξώστες, και τα λουλούδια να πέφτουν βροχή κι είδα τη λαοθάλασσα που ακολουθούσε κι άκουσα τα συνθήματα και κατάλαβα πως αυτή δεν ήταν κηδεία, ήταν μια γιγάντια διαδήλωση, σε πάθος και σε όγκο, η τελευταία διαδήλωση του Σωτήρη:

Μάρτυρες, ήρωες οδηγούνε
τα γαλάζια μάτια σου
μας καλούνε.

Κι όταν είδα στην πλατεία Ομονοίας τους οικοδόμους με ξεγυμνωμένα στήθη να σταματούν τη νεκροφόρα και να σηκώνουν στα χέρια τους το φέρετρο, είπα μέσα μου πως απ’ εδώ αρχίζει πια η αποθέωση. Κι όταν είδα τον πατέρα τού ήρωα, που τον είχαν σηκώσει στα χέρια οι φίλοι του παιδιού του, να βαστάει στ’ αριστερό ένα μπουκέτο κόκκινες γλαδιόλες και στο δεξί μια τσαλακωμένη φωτογραφία, να τη σφίγγει πάνω στο στήθος του και να τη δείχνει στα πλήθη, που χειροκροτούσαν και ζητωκραύγαζαν, όχι, δεν έκλαιγαν και δε θρηνούσαν, και τον άκουσα να λέει: «Αδέρφια του παιδιού μου… Ο Σωτήρης ζει… Αγωνισθείτε για το ξερίζωμα του φασισμού… Ο Σωτήρης μου γι’ αυτό θυσιάστηκε… Δε θέλω να κλαίτε… Εμπρός στον αγώνα για τη Δημοκρατία…».

Έτσι με συνεπήρε και μένα το παραλήρημα του κόσμου και πίστεψα μαζί με τον πατέρα του, και πίστεψα μαζί με τον κόσμο, πως ο Σωτήρης δεν πέθανε. Κι όταν στην οδό Σταδίου, στο σημείο, που όπως θα πει σε λίγο ο Μίκης, οι εχθροί επισήμαναν, απομόνωσαν και σκότωσαν το γελαστό παιδί, τα πλήθη αυθόρμητα παραμέριζαν, αφήνοντας στην άσφαλτο και το πεζοδρόμιο ένα κενό… Τι κενό; Ένα λοφίσκο από κόκκινα γαρίφαλα και τριαντάφυλλα, που ψήλωνε από στιγμή σε στιγμή:

…τα γαλάζια μάτια σου
μας καλούνε.

Κι όταν εμπρός στη Μητρόπολη, μέσα στην έντονη μυρωδιά της φρεσκοκομμένης δάφνης και το τραγούδι που αναθεμάτιζε αυτούς που σκότωσαν το Σωτήρη, είδα να έρχονται οι ανάπηροι της Εθνικής Αντίστασης, με τα στεφάνια και τις σημαίες τους, είδα το Γλέζο, είδα τον Ηλιού, είδα το Βάρναλη, είδα τον Παπανδρέου και τους άλλους υπουργούς της Ε.Κ. κι αντιλαλήσαν τα συνθήματα:
-Ενότητα.
– Ο στρατός με το λαό.
γονάτισα κι εγώ μέσα στο δρόμο και σα μικρό παιδί που πρωτοπάει σχολειό συλλάβιζα σ’ ένα πανώ:

ΚΙ ΑΝ ΕINΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ
ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΑΦΝΗ.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ.

Και είπα μέσα μου: «Εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίοι τον ανακήρυξαν ήρωα κι αθάνατος θα μένει». Κι όταν, μέσα από διπλή, ατέλειωτη σειρά στεφάνια και βουνά λουλούδια, εμπρός στον ανοιχτό τάφο, άκουσα το Μίκη, ν’ αποχαιρετά το πρώτο παλικάρι της Σπουδάζουσας Νεολαίας. «Όλος ο μάρτυρας λαός μας σ’ ακολουθεί. Ολόκληρη η Δημοκρατική Νεολαία της πατρίδας μου σε λατρεύει, σε θαυμάζει, σε ζηλεύει, θέλει να σου μοιάσει» και να ορκίζεται πως η πρωτοπόρα γενιά των Λαμπράκηδων θα φέρει στην Ελλάδα τη Μεγάλη Άνοιξη, είπα μέσα μου: «Και γιατί όχι; Κι αν χάθηκε μια άνοιξη, στο χέρι τους είναι να την ξαναφέρουν ακόμη πιο μεγάλη και λαμπρή.

Ο Σωτήρης ζει. Ο παλμός της ζωής του μεταπλάστηκε σ’ ενέργεια, γίνηκε κινητήρια δύναμη, που εμψυχώνει κι ενθουσιάζει κι εμπνέει και οδηγεί. Ευλογημένοι όσοι στα μαρμαρένια αλώνια νικούν το Χάρο, όπως ο Σωτήρης Πέτρουλας».

Posted in Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Η δικαιοσύνη στον κατήφορο – Η κοινωνία θα αντιδράσει;

Posted by eamgr στο 15 Ιουλίου, 2022

Του Κώστα Παπαδάκη

Μία αδιάκοπη σειρά περίεργων αποφυλακίσεων, κατηγορουμένων όμως συγκεκριμένου ταξικού και κοινωνικού φάσματος, θέτει άλλη μία φορά το ερώτημα για τον τρόπο λειτουργίας μέρους της δικαστικής εξουσίας και δημιουργεί σοβαρές ανησυχίες για την μονομέρειά της και την ταύτισή της με τον τρόπο που η οικονομικοκοινωνική ελίτ και η κυβέρνηση της χώρας αντιλαμβάνεται την λειτουργίας της τόσο ως μηχανισμού επιλεκτικής καταστολής, όσο και ως μηχανισμού επιλεκτικής έννομης προστασίας ιδιαίτερων κατηγοριών κατηγορουμένων και διαδίκων.

1) Πασίγνωστος ηθοποιός κατηγορούμενος για βιασμούς και παρενοχλήσεις εξαρτώμενων από αυτών νεότερων γυναικών υποψήφιων ηθοποιών και συναδέλφων του, προφυλακισμένος εδώ και ένα χρόνο περίπου, αποφυλακίζεται στις 1.7.2022, μεσούσης της πολύμηνης δίκης του και ενώ εξελίσσεται η αποδεικτική διαδικασία και επίκειται η έκδοση της απόφασης με το σκεπτικό (όπως διαρρέει από τα δημοσιεύματα) όχι την οποιαδήποτε βλάβη της υγείας του, αλλά την διαπίστωση για έλλειψη επικινδυνότητάς του για τέλεση νέων πράξεων, αφού η δημοσιοποίηση αυτών για τα οποία δικάζεται αποκλείει την πιθανότητα μετάβασης του στο θέατρο για εργασία ή άλλο λόγο, κάτι που πάντως δεν περιλαμβάνεται στους περιοριστικούς όρους που του τίθενται με την απόφαση.

«Είναι ηθοποιός που δραστηριοποιήθηκε στο θέατρο και την τηλεόραση μέχρι την προσωρινή κράτησή του. Όλες οι επιθέσεις είχαν κοινό τόπο το θέατρο και την τηλεόρασηΟ κατηγορούμενος δεν είναι ευπρόσδεκτος σε αυτό το χώρο. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι καταγγελλόμενες πράξεις έλαβαν χώρα πριν πολλά χρόνια και δεν έχουν περιέλθει σε γνώση του δικαστηρίου σας ίδιες συμπεριφορές. Είναι επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ; Η προσωρινή κράτηση έχει προληπτικό σκοπό. Στο παρόν στάδιο κρίνεται ότι η επιβολή περιοριστικών όρων είναι επαρκής και ικανή για να το αποτρέψει από ίδιες πράξεις και να εξασφαλίσει την παρουσία του στο δικαστήριο». 

Αυτά σύμφωνα με τα δημοσιεύματα υποστήριξε ο εισαγγελέας και υιοθέτησε το δικαστήριο. Αφού δεν είναι ευπρόσδεκτος λοιπόν εκεί που φέρεται ότι διέπραξε όσα κατηγορείται, δεν θα τα ξαναδιαπράξει. Αφού δεν μπορεί να ξαναπάει στον «τόπο του εγκλήματος», δεν είναι επικίνδυνος. Προφανώς σε άλλον τόπο δεν μπορεί να «εγκληματίσει»

Αυτό είναι το κριτήριο ! Νέες διαστάσεις στη δικονομία.

Σημαίνει, λοιπόν, ότι ενώ αναμένεται σύντομα η έκδοση οριστικής απαλλακτικής ή καταδικαστικής απόφασης μία παρεμπίπτουσα απόφαση ουσιαστικά δημιουργεί πρόκριμα για την έκδοσή της (ιδίως για την κρίση περί ανασταλτικού αποτελέσματος σε περίπτωση καταδίκης) και βέβαια να σημειωθεί ότι είναι κάτι το οποίο ουδέποτε έχει συμβεί στα χρονικά, ιδίως όταν ο κατηγορούμενος δεν ανήκει στον χώρο των επωνύμων.

2) Λίγες μέρες πριν, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λαμίας αναγνωρίζει το ελαφρυντικό του συννόμου βίου στον δολοφόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τον αποφυλακίζει στις 28.6.2022 με ποινή κάθειρξης 13 χρόνια παραβιάζοντας το σκεπτικό της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου 2/2022 που αναίρεσε την προηγούμενη παρόμοια απόφαση λόγω ελλιπούς και αντιφατικής αιτιολογίας. Η απόφαση του Μ.Ο.Ε. φέρεται να έχει εκδοθεί κατά πλειοψηφία με τις ψήφους των ενόρκων 4 και μειοψηφούντες τους τακτικούς δικαστές, αλλά οι συνήγοροι παράστασης κατηγορίας καταγγέλλουν άλλα. Ανάμεσα σε όσα και το γεγονός ότι η μετ’ αναίρεση δίκη προγραμματίστηκε και οργανώθηκε στις 11.5.2022 χωρίς να κλητευθεί η παριστάμενη προς υποστήριξη της κατηγορίας μητέρα του Γρηγορόπουλου και οι συνήγοροι της στην δίκη, πράγμα που ήταν υποχρεωτικό δικονομικά, έστω και αν δεν είχαν δικαίωμα λόγου για τα ελαφρυντικά και για τις ποινές, πράγμα το οποίο αντιλήφθηκαν ιδιωτικά, μετέβησαν στο δικαστήριο, το κατήγγειλαν και έτσι διακόπηκε η δίκη, προκειμένου να αποκατασταθεί η κλήτευση και η παρουσία τους.

Αντί οποιασδήποτε θεσμικής φωνής συμπαράστασης προς αυτούς, ο Δικηγορικός Σύλλογος Λαμίας εκδήλωσε απροκάλυπτη εχθρότητα από το γεγονός ότι η αναταραχή της δίκης χάλασε την ησυχία της λειτουργίας των δικαστηρίων της πόλης και κήρυξε αποχή στις 9.6.2022, δημιουργώντας απαράδεκτα ένα πολιτικό κλίμα σε βάρος των παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας σε αυτήν την πόλη, στην οποία ζουν και εργάζονται και οι ένορκοι της δίκης.

«Το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Λαμίας με δεδομένη την εξέλιξη της διαδικασίας και τις μεγάλες καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν στην εκδίκαση της υπόθεσης λόγω δημιουργηθεισών εντάσεων, προς αποφυγή περαιτέρω ταλαιπωρίας συνηγόρων και πολιτών που μετέχουν στις υπόλοιπες υποθέσεις αποφάσισε ομόφωνα την αποχή των μελών του από αυτές κατά τη σημερινή διαδικασία».

Αυτή ήταν η υποδοχή μιας απροκάλυπτης δικονομικής αυθαιρεσίας από τον θεσμικό φορέα των δικηγόρων της πόλης. Και δυστυχώς κανείς δεν αντέδρασε.

Όπως καταγγέλλουν και οι συνήγοροι, η απόφαση στις 28.6.2022 εκδόθηκε ύστερα από διάσκεψη μιάμισης ώρας, στο μεγαλύτερο διάστημα της οποίας η δικογραφία με τα χιλιάδες έγγραφα ήταν αφημένα στην έδρα και οι τακτικοί δικαστές που κληρώθηκαν για πρώτη φορά στην μετ’ αναίρεση δίκη, δεν είχαν την δυνατότητα να τα διαβάσουν, ούτε άλλωστε να παρακολουθήσουν ακροαματική διαδικασία και οποιαδήποτε άλλη επιχειρηματολογία, εκτός από αυτήν των συνηγόρων των κατηγορουμένων.

Όλα αυτά καταγγέλθηκαν στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και ο απελθών Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου χρέωσε την αίτηση των συνηγόρων σε εισαγγελέα με ερώτημα εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις άσκησης αναίρεσης, η οποία και αναμένεται.

3) Ακολουθεί στις 4.7.2022 άλλη μία προκλητική αποφυλάκιση, του ακροδεξιού μεσίτη που καταδικάστηκε για την κακουργηματική θανατηφόρα σωματική βλάβη σε βάρος του Ζακ Κωστόπουλου απόφαση του Μ.Ο.Δ. Αθηνών, η οποία εκδόθηκε μόλις πριν από δύο μήνες (3.5.2022), τον έκρινε ένοχο και του επέβαλε ομόφωνα ποινή κάθειρξης 10 ετών χωρίς ελαφρυντικό. Ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος δεν είχε προφυλακιστεί καθ όλο το χρονικό διάστημα της υποδικίας και οδηγήθηκε στις φυλακές μετά την έκδοση της απόφασης. Δύο μήνες αργότερα και ενώ η απόφαση δεν έχει καν καθαρογραφεί, η τριμελής αμιγής σύνθεση δικαστών του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, εντελώς αιφνιδιαστικά αποφάσισε την αποφυλάκιση του, καταργώντας στην πράξη την απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών και περιφρονώντας την πολύμηνη διαδικασία (έναρξη 20.10.2021 και 17 συνεδριάσεις μέχρι τη λήξη), της οποίας η απόφαση υπήρξε εποικοδόμημα. Μία ολιγόλεπτης και μονομερούς διαδικασίας απόφαση χλευάζει επιδεικτικά στην πράξη την πολύμηνη διαδικασία και απόφαση δικαστών και ενόρκων πριν “στεγνώσει το μελάνι της” αφού ανατρέπει την κρίση τους χωρίς να μπεί στον κόπο να περιμένει να τη διαβάσει.

Παρά τον θόρυβο και την κατακραυγή δεν έχει εκδηλωθεί πρωτοβουλία από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου (που στο μεταξύ απέκτησε νέα ηγεσία από 1.7.2022) για να ελεγχθεί αναιρετικά η απόφαση, όπως είχε συμβεί με τις προηγούμενες αποφυλακίσεις Κορκονέα και Πατέλη που αναιρέθηκαν.

4) Στο τέλος της ίδιας εβδομάδας (8.7.2022) αποφασίστηκε από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Χαλκίδας, που έκανε δεκτή την προσφυγή τους παρά την απορριπτική εισαγγελική πρόταση, η αποφυλάκιση των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του εμβληματικού αντιδικτατορικού αγωνιστή Σήφη Βαλυράκη που είχαν μόλις πριν από ένα μήνα (3.6.2022) προφυλακιστεί με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα και έτσι είναι ελεύθεροι και πάλι να κουμαντάρουν τις θάλασσες της Ερέτριας, όπως και πριν. Το κριτήριο της «δυνατότητας πρόσβασης στον τόπο του εγκλήματος» δεν ίσχυσε για αυτούς. Παρά το γεγονός ότι το σχετικό βούλευμα αναφέρει ότι δεν αμφισβητεί την κρίση ότι υφίστανται σοβαρές ενδείξεις ενοχής εναντίον τους για το αδίκημα που κατηγορούνται (τους είδε αυτόπτης μάρτυρας να χτυπούν το θύμα), τους έκρινε με επιείκεια επειδή δεν είναι ύποπτοι φυγής.

5) Μόλις στις 13.7.2022 ένας άλλος επώνυμος κατηγορούμενος, ηθοποιός και σκηνοθέτης, καταδικάστηκε στο Μ.Ο.Δ. Αθηνών για δύο βιασμούς ανηλίκων που τελέστηκαν το 2015. Παρά το γεγονός ότι δεν του αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά, έλαβε για τους δύο αυτούς βιασμούς ποινή 12 ετών (ενώ για κάθε βιασμό ανηλίκου προβλέπεται η ποινή ισόβιας κάθειρξης) και γεννάται το ερώτημα ποια ποινή θα του είχε επιβληθεί εάν του είχε καταγνωστεί η οποιαδήποτε των ελαφρυντικών περιστάσεων που ζήτησε. Το σπουδαιότερο, όμως, είναι ότι αποφυλακίστηκε και αυτός, αφού, έστω και οριακά, με ψήφους 4 προς 3, έγινε δεκτό το αίτημα του για χορήγηση ανασταλτικής δύναμης της έφεσης με περιοριστικούς όρους. όπως σημειώνει σε δηλώσεις του ο Συνήγορος του, «Οι τακτικοί δικαστές τον έκριναν αθώο». Και φαίνεται αυτό να επιβεβαιώνεται από τα δημοσιεύματα που αναφέρουν τα πρόσωπα τα οποία πλειοψήφησαν και μειοψήφησαν σε κάθε απόφαση. Ξέσπασε και πάλι ο γνωστός καυγάς αν φταίει (που δεν φταίει) για αυτό ο νέος Ποινικός Κώδικας, έτσι για αποπροσανατολισμό και μικροκομματική εκμετάλλευση.

Ευτυχώς εδώ εκδηλώθηκε άμεσα το ενδιαφέρον της Προϊσταμένης της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, που ζήτησε τη δικογραφία για να ερευνηθεί το ενδεχόμενο εισαγγελικών εφέσεων.

6) Λίγους μήνες πριν, ξεκίνησε από τις 13.10.2021 να διεξάγεται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών η δίκη για την υπόθεση Σεπολίων, με κατηγορούμενους συλληφθέντες στις 17.11.2020 στα πλαίσια της απαγόρευσης των συναθροίσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Οι συλληφθέντες είχαν ξυλοκοπηθεί, είχαν βασανιστεί, είχαν κρατηθεί αυθαίρετα και επιπλέον τους φόρτωσαν τον μισό Ποινικό Κώδικα. Μέσα από μία δίκη πολλών δικασίμων, αναδείχθηκαν οι αντιφάσεις των καταθέσεων των αστυνομικών και η έλλειψη βασιμότητας του υλικού της δικογραφίας. Στις 17.05.2022 οι κατηγορούμενοι και οι συνήγοροι τους πήγαν στο δικαστήριο για να πληροφορηθούν την δικαστική απόφαση. Αντί αυτού, πληροφορήθηκαν ότι η Πρόεδρος του δικαστηρίου μεταξύ και άλλων δικαστών παύθηκε λίγες μέρες πριν, ύστερα από διαδικασία πειθαρχικού ελέγχου εξαιτίας καθυστέρησης στην έκδοση αποφάσεων, και ότι η δίκη η οποία διεξήχθη δεν θα τελειώσει, αλλά θα ξαναγίνει από την αρχή (προσδιορίστηκε ήδη για τον Δεκέμβριο 2022 με άλλη σύνθεση). Οι μάρτυρες κατηγορίας (που είχαν την υποστήριξη ένστολων και μη συναδέλφων τους με πληθωρική παρουσία στο ακροατήριο της δίκης και ενεργή πρόκληση προς τα θύματα) θα έχουν την ευκαιρία να επανεξετάσουν τις καταθέσεις τους και να αποφύγουν νέες αντιφάσεις, ενώ οι κατηγορούμενοι θα δικαστούν ξανά από την αρχή, αφού η πολύμηνη βασανιστική διαδικασία «εξαφανίστηκε».

Για την σωρεία των ερωτηματικών που προκύπτουν σχετικά με τον χειρισμό της υπόθεσης αυτής από την πλευρά των αρμόδιων θεσμικών αρχών, καμία από αυτές δεν είχε την τσίπα να δώσει εξηγήσεις και να βγει να απαντήσει στην κοινωνία και στα δημοσιεύματα.

7) Λίγους μήνες πριν, στις 22.10.2021, αστυνομικοί πυροβόλησαν επανειλημμένα μετά από ένοπλη καταδίωξη τους εποχούμενους σε κλεμμένο ΙΧ δράστες κλοπών, και αποτέλεσμα των πυροβολισμών αυτών ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του συνοδηγού 18χρονου Νίκου Σαμπάνη. Ανάμεσα στους πρώτους που έσπευσαν να συμπαρασταθούν στους κατηγορούμενους αστυνομικούς ήταν ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, η δε απολογία τους στον Ανακριτή έγινε εν μέσω προστατευτικού κλοιού από αστυνομικούς, ενώ συνδικαλιστές εκπρόσωποι του κλάδου είχαν γεμίσει τους διαδρόμους του Πρωτοδικείου Πειραιά, και φυσικά οι δράστες δεν προφυλακίστηκαν.

8) Ένας αναρχικός κρατούμενος, ο Γιάννης Μιχαηλίδης, έχοντας εκτίσει 8,5 κάθειρξης, ζητά την αποφυλάκιση του με τα 3/5, όπως προβλέπει η σχετική νομοθεσία. Βρίσκεται σε απεργία πείνας από 23/05/2022, ενώ η αίτηση του έχει απορριφθεί από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας (20.6.2022), μετά και απορριπτική πρόταση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λαμίας με το σκεπτικό ότι λόγω της αναρχικής ιδεολογίας του είναι επικίνδυνος για την τέλεση νέων αδικημάτων. Λες και δεν φτάνει που αυτή η ιδεολογία του απετέλεσε αιτία βασανισμών, απόδοσης πλειάδας αβάσιμων κατηγοριών από τις οποίες αθωώθηκε και μεροληπτικής αντιμετώπισης στις φυλακές. Τώρα πρέπει να αποτελέσει και την αιτία της απόρριψης του αιτήματός του. Το σκεπτικό αυτό επαναλαμβάνει εμπλουτισμένα η πρόταση του Εισαγγελέα Εφετών Λαμίας (6.7.2022), ενώ το Συμβούλιο Εφετών Λαμίας, που είναι αρμόδιο να αποφασίσει, με πολύ μεγάλη ραθυμία όρισε δικάσιμο στις 25.07.2022, ενώ έφεση έχει ασκηθεί από 20.6.2022, όταν δηλαδή θα έχει συμπληρώσει 63 ημέρες απεργίας πείνας και η ζωή του θα βρίσκεται σε τεράστιο κίνδυνο. Γενικά παρατίθενται όλες οι σχετικές ημερομηνίες για να διαπιστωθεί με πόση αδιαφορία και έλλειψη αίσθησης επείγοντος, πέραν όλων των άλλων, «λειτουργούν» οι αρμόδιες δικαστικές αρχές. Είναι αυτό που έλεγε ένα παλιό σλόγκαν «Πρόχειρα ναι, γρήγορα όχι».

9) Ένας καταδικασμένος για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και έγκλειστος στις φυλακές Δομοκού για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος, νόσησε τους προηγούμενους μήνες από κορωνοϊό και μεταφέρθηκε αμέσως στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας. Παρέμεινε εκεί για όσο χρόνο χρειάσθηκε να νοσηλευθεί, και στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο καλύτερο κέντρο αποκατάστασης της χώρας, όπου και παραμένει μέχρι να ανακάμψει.

Ένας άλλος κρατούμενος των ίδιων φυλακών, ο Δημήτρης Κουφοντίνας, μετά από εξαντλητική απεργία πείνας 66 ημερών τους πρώτους μήνες 2021, η οποία, σύμφωνα με τους γιατρούς, προκάλεσε σοβαρά μυοσκελετικά και νευρολογικά προβλήματα, δεν μεταφέρθηκε ποτέ πουθενά εκτός από το περιορισμένων δυνατοτήτων Νοσοκομείο της Λαμίας, και δεν μεταφέρθηκε ποτέ μετά τη νοσηλεία σε κέντρο αποκατάστασης, παρά την ρητή εκφρασμένη ανάγκη προς τούτο των θεραπόντων ιατρών του. Εκτός αυτού, και ενώ προβλέφθηκε να παραμείνει στις φυλακές Δομοκού, δεν του δόθηκε ατομικό κελί – αναρρωτήριο, ώστε να προστατευτεί τουλάχιστον από την μετάδοση του κοροναϊού, αλλά εγκλείστηκε με άλλους δύο κρατούμενους και, όπως ήταν φυσικό, νόσησε. Δεν μεταφέρθηκε σε κανένα νοσοκομείο για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, παρά τα υποκείμενα νοσήματα και την ευαλωτότητα του, αλλά παρέμεινε στις φυλακές Δομοκού, όπου και ευτυχώς την γλύτωσε.

Σαν πολλά δεν μαζεύονται ; Τι άλλο θα δούμε ;

Τα παραπάνω είναι καταλυτικά κάθε έννοιας ισονομίας και δικαιοσύνης, και δείχνουν ότι η δικαιοσύνη «του άλλου άκρου», εκείνη η δικαστική εξουσία που γνωρίσαμε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες σε αυτήν την χώρα, με την μονομέρεια της, με την απροκάλυπτη εύνοια σε όσους υπηρέτες του συστήματος και της άρχουσας τάξης περνούν από το εδώλιο του κατηγορουμένου και με την αμείλικτη εκδικητικότητα της σε όσους φέρονται σαν εχθροί του κατεστημένου, φαίνεται να επανέρχεται και να διεκδικεί δυναμικά το παρόν στην πρώτη γραμμή του μετώπου εξουσίας. Ούτως ή άλλως, τα δικαστήρια έχουν παύσει προ πολλού να λειτουργούν ως μηχανισμός έννομης και δικαστικής προστασίας, αφού η αύξηση του κόστους, η γραφειοκρατικοποίηση και η καθυστέρηση στην έκδοση των αποφάσεων αποτρέπουν οποιαδήποτε μικρή και μέση υπόθεση από την καταφυγή της στα δικαστήρια.

Ως μηχανισμός επιλεκτικής καταστολής όμως πρωτοπορεί, αποφυλακίζει βιαστές και δολοφόνους και κρατά στη φυλακή ανθρώπους που έχουν όλες τις προϋποθέσεις να αποφυλακιστούν, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή τους. Τα μηνύματα που παίρνει από την κυβέρνηση, της οποίας η αλαζονεία και η έπαρση επαυξάνεται όσο αισθάνεται πραγματικά ότι παίζει σε γήπεδο χωρίς αντίπαλο, σε συνδυασμό και με τα μηνύματα της πρόσφατης εναλλαγής των συσχετισμών των συνδικαλιστικών δυνάμεων στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, αλλά και την απραξία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και άλλων σχετικών φορέων είναι προφανή. Βρήκαν τελευταία έναν νέο εχθρό, τις «τηλεδίκες», συνυπέγραψαν μια αόριστη διακήρυξη και εξήγγειλαν διώξεις. Λίγες μέρες μετά τους είδαμε να επιβραβεύουν βασικούς πρωταγωνιστές των τηλεδικών της περιόδου με την παρουσία τους σε συνέδριο ποινικολόγων. Και η επιβράβευση παρήγαγε τη δυναμική της.

Μερικών ανθρώπων η ζωή είναι πολύ φτηνή στη χώρα μας, ιδίως αν είναι θύματα αστυνομικών επιθέσεων, πρόσφυγες, θύματα εργατικών ατυχημάτων. Ελπίζουμε όχι και απεργοί πείνας.

Μερικών βιαστών και δολοφόνων η αντιμετώπιση είναι ένα χάδι. Αρκεί να είναι «στη σωστή πλευρά της ιστορίας».

Και μερικών άλλων κρατουμένων η θέση τους είναι πάντα έξω από την υφ όρον απόλυση, έξω από την απαιτούμενη υγειονομική περίθαλψη, έξω ακόμα και από την εφαρμογή φωτογραφικών νόμων που έγιναν για αυτούς, όταν η εξουσία αλλάξει τακτική. Αρκεί να είναι πάντα στην απέναντι πλευρά.

Στους λίγους αυτούς μήνες έχει διαμορφωθεί ένα δικαστικό σκηνικό το οποίο κινδυνεύει να ανατρέψει τον σεβασμό στις ελευθερίες και στα δημοκρατικά δικαιώματα, που κατακτήθηκε όλα αυτά τα χρόνια με αγώνες στα δικαστήρια, και οδήγησε στην έκβαση πολύ σημαντικών αποφάσεων, αντίθετων στα νεύματα των φορέων των άλλων εξουσιών. Η υποκρισία της τακτικής «Πρώτα μας λέτε σπάστε την σιωπή και ύστερα καλύπτετε τον κακοποιητή», που δίκαιο καταγγέλλεται από φεμινιστικές οργανώσεις και συλλογικότητες είναι απροκάλυπτη. Η δικαιοσύνη «του άλλου άκρου» δείχνει να διεκδικεί την δυναμική της επάνοδο. Ας μην το επιτρέψουμε.

Η εξέλιξη αυτή εκθέτει και προκαλεί βάναυσα όσους αγωνιζόμαστε μέσα από το θεσμό των δικαστηρίων για να απαιτήσουμε κοινωνική δικαιοσύνη. Τα μηνύματα από τη μία ατιμωρησίας και ενθάρρυνσης στην ρατσιστική βία και τα αντίστοιχα εγκλήματα και από την άλλη ρεβανσισμού και εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων είναι πολλαπλά και ογκούμενα.

Η κοινωνία οφείλει να αντιδράσει άμεσα και να αποβάλει αυτή τη «δικαιοσύνη» σαν έναν κακοήθη όγκο από τον οργανισμό της. Να επιβάλει την ανατροπή της ατιμωρησίας, την ισονομία, την προστασία από δολοφόνους και βιαστές, την λήξη των φρονηματικών αντιμετωπίσεων. Γιατί η δικαιοσύνη δεν χαρίζεται, κατακτιέται. Και δεν την χρωστάμε σε κανέναν.

Αθήνα, 14.7.2022

Κώστας Παπαδάκης

Πηγή:https://epda.gr/

Posted in Αναλύσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Χειρότερα, πολύ χειρότερα από ζώα…

Posted by eamgr στο 2 Ιουλίου, 2022

της Κατέ Καζάντη

“…το αλλοτριωμένο υποκείμενο το κατάπιε η αλλοτριωμένη του ύπαρξη”: η φρίκη που υποκρύπτει η ρήση του Χέρμπερτ Μαρκούζε (Μονοδιάστατος άνθρωπος), το τέλος δηλαδή του ανθρώπου ως νοήμονου όντος, που συναισθάνεται και οδύρεται για τη δυστυχία του συνανθρώπου, είναι εδώ: οι τριάντα ένας (31) νεκροί άνθρωποι και οι εκατοντάδες τραυματίες, έπειτα από τη φριχτή, δολοφονική επιχείρηση, συνεργασία μαροκινής και ισπανικής αστυνομίας, εναντίον 2.000 μεταναστών που θέλησαν να περάσουν τον φράκτη της Μελίγια, πέρασε στο συνειδητό του Ευρωπαίου ως κανονικότητα. Μιας κανονικότητας που θεωρεί εύλογο να θανατώνονται εκείνοι/ες που η τυχαιότητα της καταγωγής τους δεν τους επιτρέπει να επιθυμούν καλύτερη ζωή, μιας κανονικότητας που τους υποβιβάζει κάτω από το επίπεδο των άλογων όντων. Διότι αν θανατώνονταν ζώα, οι αντιδράσεις θα ήταν εκκωφαντικές, πέλεκυς στις κεφαλές των υπεύθυνων.

Αλλά τώρα ο αυθεντικός καπιταλιστικός ρεαλισμός, η κυρίαρχη ευρωπαϊκή ιδεολογία, φλερτάροντας με τις -ναζιστικές- πολιτικές της καθαρότητας, κάνει πραγματικότητα την πολιτισμική ευγονική, την πολιτική των μη προσμείξεων με τους “αλλόφυλους”. Οι Ευρωπαίοι ξαναγίνονται οι αλήστου μνήμης υπεράνθρωποι, οι Ubermenschen, που, σε αντιπαράθεση με τους Lebensunwertes Leben (ζωές ανάξιες να ζουν) μπορούν να σκοτώνουν. Να δολοφονούν με όπλα, να πνίγουν στις θάλασσες με επαναπροωθήσεις, να εκλαμβάνουν ως μολυσματικό εισβολέα τον πένητα και να τον κλωτσούν να πάει παραπέρα, την ώρα που κόπτονται για την υπογεννητικότητα των λευκών αρίων όπως εξάλλου και για τα δικαιώματα των ζώων.

Η επανάπτωση στη βαρβαρότητα, από την οποία, υποτίθεται, μετά το Άουσβιτς, ο Ευρωπαίος άνθρωπος είχε γλιτώσει, είναι εδώ. Η λαϊκή σοφία έκανε λάθος, το πάθημα δεν έγινε μάθημα. Τα συρματοπλέγματα των γκέτο είναι το νέο όριο που ξεσκαρτάρει τις ανθρώπινες ζωές σε άξιες και μη και που καταδεικνύει, ταυτόχρονα, την υποκρισία: τα λευκά προσφυγόπουλα της Ουκρανίας περιβάλλονται με αγάπη, τα δε Άλλα στέλνονται στο διάολο. Επίσης: ένας πολεμικός, επιθετικός εθνικισμός διαστρέφει, με καθημερινή προπαγάνδα, τους λαούς. Εχθρός δεν είναι η εκμεταλλεύτρια τάξη αλλά οι κατατρεγμένοι που τολμούν να ονειρεύονται καλύτερη ζωή.

Είναι σιχαμερό: η κοινή, διακρατική πολιτική δυτικού τύπου αντιστρατεύεται την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης. Επιτίθεται δολοφονώντας τον πρόσφυγα, επιτίθεται δολοφονώντας και την ψυχή του Ευρωπαίου.

Αλλά η αργοκίνητη ιστορία δεν τελειώνει εδώ:

«…Πάνω στην πονεμένη γη υπάρχει η ακούραστη ήρα, η πικρή τροφή, ο δυνατός άνεμος που έρχεται από τη θάλασσα, η παλιά και νέα αυγή. Χάρη σ’ αυτή θα ξαναφτιάξουμε, με τις μάχες, την ψυχή τούτης της εποχής και μιαν Ευρώπη που δεν θα αποκλείει τίποτα…» (Αλμπέρ Καμύ, Ο επαναστατημένος άνθρωπος).

Είναι στο χέρι των λαών. Είναι στο χέρι των αριστερών συνειδήσεων να παλεύουν καθημερινά με τον διάολο μέσα τους, την ενσωματωμένη δηλαδή και στις πολιτικές τους συστημική βία. Και είναι χρέος τους να ευαισθητοποιούν καθημερινά την “κοινή γνώμη” εναντίον της αλλοτριωμένης της ύπαρξης.

Αλλιώς το παρελθόν των στρατοπέδων, ως τραγωδία, θα επιστρέψει.

Πηγή:http://artinews.gr/

Posted in Αναλύσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Δολοφονική δικαστική απόφαση για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο

Posted by eamgr στο 30 Ιουνίου, 2022

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Λαμίας με την απόφαση του για ελαφρυντικά!! στον δολοφόνο αστυνομικό Κορκονέα, δολοφόνησε για δεύτερη φορά τον 15χρονο Αλέξη Γρηγορόπουλο.

Το κράτος (αστυνομία)τους δολοφονεί 15χρονα παιδιά και η δικαιοσύνη τους συναινεί και τους οπλίζει το χέρι.

Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε γιατί και ο πρότερος βίος τους είναι ανέντιμος, άνομος και ματωμένος.

Στον Άρειο Πάγο σήμερα (Πέμπτη 30/6) οι συνήγοροι της οικογένειας Γρηγορόπουλου, θα καταθέσουν επίσημο διάβημα προς τον εισαγγελέα προκειμένου να ζητήσουν αναίρεση της απόφασης για αναγνώριση ελαφρυντικού στον Επαμεινώνδα Κορκονέα, αλλά και για πειθαρχικό έλεγχο των εμπλεκομένων και τον έλεγχο του εάν υπήρξε επηρεασμός δικαστικών προσώπων και ενόρκων.

Οι συνήγοροι της οικογένειας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αμέσως μετά την απόφαση με ανακοίνωση τους δήλωσαν: 

«Ντροπή σε αυτούς, εντός Δικαιοσύνης, που μεθόδευσαν αυτήν την κακοστημένη δίκη. Το αποτέλεσμα το είχαμε προβλέψει και καταγγείλει ήδη από τις 11 Μαΐου, όταν επιχειρήθηκε με εντολή Εισαγγελέα να γίνει η δίκη εν κρυπτώ, εν αγνοία της οικογένειας του Αλέξανδρου και χωρίς να κλητευθούν η μητέρα και η αδελφή του ως διάδικοι.

Οι Δικαστές που φρόντισαν επιμελώς και επίμονα, πριν καν συγκροτηθεί το Δικαστήριο, να αποκλειστεί από τη δίκη η πλευρά της οικογένειας του Αλέξανδρου, να μην ακουσθεί η πλευρά μας επί των τεράστιων δικονομικών και ουσιαστικών ζητημάτων, όπως το ζήτημα του εάν θα εξετασθούν μάρτυρες και αν θα αναγνωστούν έγγραφα και ως προς το ποια στοιχεία θα έπρεπε να αξιολογήσει το Δικαστήριο, οι Δικαστές οι οποίες αντιμετώπισαν με σκαιά επιθετικότητα την πλευρά μας, έκριναν μόνες τους και απέρριψαν κάθε προσφυγή και καταγγελία μας και εξασφάλισαν τον επιθυμητό μονόλογο στην υπεράσπιση Κορκονέα (αλλά και μία διακοπή 3 εβδομάδων, με κληρωθείσα τη σύνθεση) κρύβονται πίσω από τους ενόρκους. Οι οποίοι, χωρίς να έχουν ακούσει κανένα μάρτυρα, ούτε τη μάνα του Αλέξανδρου ούτε έναν αυτόπτη, χωρίς να έχουν ακούσει την καταδικαστική απόφαση ούτε διαβάσει ούτε ένα έγγραφο, αποφάσισαν λέει, κατά πλειοψηφία, ότι ο Κορκονέας δικαιούται ελαφρυντικό.

Η απόσυρση προς διάσκεψη δικαστών και ενόρκων διήρκεσε 1,5 ώρα συνολικά, εκ των οποίων επί 50 λεπτά η δικογραφία ήταν αφημένη επάνω στην έδρα (βλ.φωτογραφία)….Μόνο οι αποφάσεις και τα πρακτικά των προηγούμενων Δικαστηρίων που έπρεπε κατά νόμο να διαβαστούν είναι χιλιάδες σελίδες. Τα αναγνωστέα έγγραφα είναι επίσης επιπλέον χιλιάδες σελίδες. Αλλά οι μαντικής ικανότητας ένορκοι, όλα αυτά τα αξιολόγησαν σε 1,5 ώρα, χωρίς να τα διαβάσουν, βασιζόμενοι στις αφηγήσεις της υπεράσπισης και των δικαστών, και αποφάσισαν ότι, από όλα αυτά προκύπτει ελαφρυντικό προτέρου συννόμου βίου για τον Κορκονέα.

Όπως ζήτησε η υπεράσπιση Κορκονέα. Και όπως είχαμε πληροφορηθεί και καταγγείλει ότι η υπεράσπιση διατυμπάνιζε ότι είχε εξασφαλίσει.

Κι ας ήταν ο Κορκονέας διαβόητος μεταξύ των συναδέλφων του, κι ας τον φώναζαν Ράμπο.

Κι ας έχει κατατεθεί από την μητέρα του Αλέξανδρου ότι δούλευε ως μπράβος στην Καλαμάτα.

Κι ας έχει αποκαλυφθεί ότι υπάρχει ένα σκοτεινό κομμάτι της ζωής του, για το οποίο αρνήθηκε να αποκαλύψει ο,τιδήποτε στο Δικαστήριο και αφορά την παραμονή του στον Καναδά.

Κι ας έχει αναγκαστεί να ομολογήσει στο Δικαστήριο ότι είχε τελέσει έναν άλλο γάμο, στον Καναδά, τον οποίο απέκρυπτε επιμελώς, χρησιμοποιώντας μάλιστα ψευδή πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης.

Κι ας επέδειξε, το ίδιο βράδυ της δολοφονίας, ακραία υβριστική συμπεριφορά προς ανήλικα παιδιά, βρίζοντάς τα χυδαία.

Κι ας κατέθεσε μάρτυράς του ότι ο ίδιος μοίραζε σφαίρες στους συναδέλφους του στη βάρδια.

Κι ας βρέθηκε το όπλο του σε κατάσταση που υποδηλώνει επανειλημμένη οπλοχρησία, με σφαίρες από διάφορες παρτίδες και με παραβιασμένο τον μηχανισμό ώστε να μεγαλώνει η χωρητικότητα.

Κι ας έδωσε δείγμα γραφής ακόμη κι ενώπιον του Δικαστηρίου, αντιδρώντας σε πρόκληση που του έγινε και κομπάζοντας κι ο ίδιος για ξυλοδαρμό!

Κανείς δεν δικαιούται να παριστάνει τον έκπληκτο. Εμείς προειδοποιήσαμε εγκαίρως, δημοσίως και επισήμως, ξανά και ξανά για την κακοστημένη και μεθοδευμένη διαδικασία. Στις 11 Μαΐου, στις 7 Ιουνίου, στις 8 Ιουνίου, στις 9 Ιουνίου, στις 25 Ιουνίου και σήμερα πριν ξεκινήσει η διαδικασία. Για την πειθαρχική και την ποινική ευθύνη των Δικαστών και του Εισαγγελέα που εξασφάλισαν το αποτέλεσμα και για το παρασκήνιο που οργίασε τόσο ώστε έφτασε στα αυτιά μας.

Την Πέμπτη 30 Ιουνίου και ώρα 10 θα πραγματοποιήσουμε επίσημο διάβημα στον κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και θα ζητήσουμε όχι μόνον αναίρεση της αποφάσεως αλλά και πειθαρχικό έλεγχο των εμπλεκομένων καθώς και έλεγχο του εάν υπήρξε επηρεασμός δικαστικών προσώπων και ενόρκων, με ενδελεχή έρευνα της διαδικασίας προσδιορισμού, κατάρτισης καταλόγου ενόρκων, κλήρωσης, καθώς και του τι ακριβώς συνέβη στο διάστημα 9 Ιουνίου έως 28 Ιουνίου, που το Δικαστήριο διέκοψε αναιτιολόγητα με αίτημα της υπεράσπισης όπως είχε συμβεί και το 2019.

Η υπεράσπιση του δικαίου είναι πολλές φορές, επώδυνη και τραυματική διαδικασία. Όμως αποτελεί υψηλό καθήκον και αναφαίρετο δικαίωμα τόσο δικό μας ως συνηγόρων όσο και της οικογένειας του Αλέξανδρου. Είναι ταυτόχρονα δικαίωμα και καθήκον της κοινωνίας και κάθε πολίτη. Αν δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, δεν υπάρχει Δημοκρατία.

Εμείς θα υπερασπιστούμε το Δικαίωμα του αδικοχαμένου παιδιού, της οικογένειάς του, αλλά και κάθε ανθρώπου στη Δικαιοσύνη, ως αναφαίρετη ανθρώπινη και δημοκρατική αξίωση, απαίτηση και προσδοκία.

Αθήνα, 28/6/2022

Οι συνήγοροι της οικογένειας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Νίκος Κωνσταντόπουλος- Ζωή Κωνσταντοπούλου»

Posted in Ανακοινώσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »