Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

  • Κατηγορίες

  • Πρόσφατα

  • Τρέχον μήνας

    Ιουλίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιον.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Κατάλογος

Posts Tagged ‘Νίκος Τεμπονέρας’

ΟΛΑ ΤΡΙΓΥΡΩ ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΝΟΥΝ ( Φτάνει πια με τα παιχνιδάκια)

Posted by eamgr στο 26 Μαΐου, 2017

του Γιάννη Γκόβα*

Σαν να μην πέρασε μια μέρα έρχονται στη σκέψη γεγονότα και αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πατρέων, μετά την στυγερή δολοφονία του αγωνιστή της δημοκρατίας και της παιδείας Νίκου Τεμπονέρα.

μνημειο1


Κάποιοι θεωρούν ότι σε αυτή την πόλη ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και εξακολουθούν να εμπαίζουν την ιστορική μνήμη.
Τέθηκε πάλι το θέμα της οριστικής μετονομασίας της οδού Βύρωνος σε Νίκου Τεμπονέρα και η δημοτική αρχή Πελετίδη περί άλλων τυρβάζει.
Υιοθετώντας την προσφιλή τακτική της ουδετερότητας σε ότι δεν ορίζει κατ αποκλειστικότητα, ψεύδεται και παραπέμπει στις καλένδες.

Η γνωμοδοτική επιτροπή ονοματοθεσίας (1/2017-6.4.2017) που είχε να συνεδριάσει από το 2015 καλείται να πάρει θέση – το 2017 – σε αίτημα συμπολιτών (που για διαφορετικούς λόγους ο καθένας [ αίτημα για την οριστική μετονομασία της οδού σε Νίκου Τεμπονέρα από συμπολίτισσα (27/12/2013) και άλλο συμπολίτη για παραμονή της προγενεστέρας δηλ. Βύρωνος (11/2/2016)] λαμβάνοντας υπ όψιν και τις 117, 268,763 /1991 αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου , τις οποίες όμως γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της στα πλαίσια μιας εμμονικής …. ουδετερότητας και γνωμοδοτεί υπέρ του αιτήματος για παραμονή της ονομασίας της οδού ( Βύρωνος ).

Έχοντας θητεύσει στα δημοτικά συμβούλια 1986-1994 , άρα και σε αυτό της περιόδου μετά την δολοφονία , ταυτόχρονα δε με την ιδιότητα του αυτόπτη μάρτυρα στη δίκη του δολοφόνου, κάποια πράγματα είναι πιο οικεία.

Με την 117/1991 απόφασή του το δημοτικό συμβούλιο Πατρέων αποφάσισε κατά πλειοψηφία την πεζοδρόμηση της οδού Βύρωνος, στο τμήμα από Ασ. Φωτήλα μέχρι Γ. Ολυμπίου και την διαμόρφωση του υπάρχοντος κηπαρίου σε μνημείο του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα, ενώ με την 70/1991 σχετική απόφαση είχε συμβάλλει στα έξοδα κηδείας. 

Με την 763/1991 απόφασή του επανήλθε και ενέκρινε ομόφωνα την αφιέρωση του προ του σχολικού συγκροτήματος διερχόμενου πεζόδρομου στη μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα, δηλ. κατάργηση της μέχρι τότε ισχύουσας Βύρωνος, επανέκρινε την πεζοδρόμηση, την διαμόρφωση του κηπαρίου σε μνημείο σύμφωνα με σχέδιο των τεχνικών υπηρεσιών ( αυτό που υπάρχει σήμερα).

Αυτή η επαναφορά προέκυψε γιατί ο ανεκδιήγητος τότε νομάρχης και ένας από τους ηθικούς αυτουργούς, είχε απορρίψει την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, απειλώντας μάλιστα το δημοτικό συμβούλιο, με βάση και το σχετικό του έγγραφο, ότι αποστέλλει αντίγραφο των πρακτικών του δ.σ στον εισαγγελέα πρωτοδικών για χαρακτηρισμούς συμβούλων!!

Ο τύπος αυτός όμως πέραν όλων των άλλων αθλιοτήτων του έκανε και μια παρατυπία που καθιστούσε την δικαιοδοσία του χωρίς ισχύ, αφού ξεπέρασε το χρονικό διάστημα που ο νόμος όριζε για την απόφασή του αυτή της απόρριψης, κάτι που σημαίνει ότι είναι σε άμεση εφαρμογή η όποια απόφαση του δημοτικού συμβουλίου.
Είχε απασχολήσει δε το θέμα αυτό το δημοτικό συμβούλιο που ενέμεινε στην σχετικές του αποφάσεις
Και φτάνουμε στα σημερινά απίθανα.
Η ελέω εκλογικής νομοθεσίας πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου , μειοψηφία στο εκλογικό σώμα, απέσυρε τη τελευταία στιγμή από θέμα συζήτησης στην ολομέλεια του σώματος, την πρόταση της – σύμφωνα με την παραπάνω αναφερόμενη απόφαση της γνωμοδοτικής επιτροπής ονοματοθεσίας – για την ουσιαστική κατάργηση της μετονομασίας της οδού Βύρωνος σε Νίκου Τεμπονέρα με βάση τις σχετικές αποφάσεις που μετονόμαζε το δρόμο, το σχολείο και έφτιαχνε το μνημείο. 
Έκθετη ουδετερότητα που οδηγεί σε εμμονικό κατήφορο αφού παραπέμπει στις καλένδες το θέμα.
Η απόφαση τότε ήταν καθαρά πολιτική πράξη πέρα κι έξω από τα οριζόμενα στα νομοθετικά κιτάπια, ήταν ελάχιστη απότιση φόρου τιμής. 
Η σημερινές παλινωδίες αποδείχνουν ολόγυμνη την ασημαντότητα τους μπροστά στο μεγαλείο των ανδρών, και αναφέρομαι και με την ευκαιρία αυτή στην άλλη επίσης παρόμοια απρέπεια για μετονομασία μιας περιφερειακής χωρίς όνομα μέχρι σήμερα πλατείας , σε Κώστα Κάππου.

Είναι ατόπημα που εκθέτει πολιτικά, αλλά και αυτοδιοικητικά μιας και η αυτονομία της Τ.Α. πλήττεται από την απόφαση του τότε νομάρχη που η δημοτική αρχή Πελετίδη (ΚΚΕ) κρύβεται από πίσω , κι επειδή φαίνεται σαν την στρουθοκάμηλο στην άμμο , επιχειρεί να κρυφτεί και πίσω από το αίτημα ενός συμπολίτη.

 Οι λαϊκοί αγωνιστές δεν έχουν ανάγκη μικρονόων, μικρόψυχων , τύπων που μετρούν το βηματισμό τους με γνώμονα το στενό κομματικό όφελος , περνούν στο πάνθεον της ιστορίας, τιμώνται και αποτελούν φωτεινά ορόσημα.
Οι μικροί που κατά τύχη προκύπτουν κάπου σε κάποιο χρόνο να έχουν πλειοψηφικό λόγο, μικροί κι ασήμαντοι θα παραμένουν σε όλους τους χρόνους.
Αλλά για να τελειώνουμε κάποια στιγμή. Δεν είναι όλα παιχνιδάκια, φωτογραφίσεις, λιβανιστήρια κονδυλοφόρων και καθημερινή επίκληση στη «λαϊκή οικογένεια» και … καθαρίσαμε. 
Ακόμη κι αν αποφεύγετε να πάρετε υπεύθυνη θέση σε μείζονα ζητήματα της πόλης κωλυσιεργώντας τα με απίθανες «επιχειρηματολογίες» (βλ. φράγμα, , σκουπίδια, αποχέτευση, τρένο, υγροποιημένο αέριο κλπ) κάποια έχουν μια άλλη αξία επίσης.

ΤΩΡΑ επαναφορά του θέματος στο δημοτικό συμβούλιο και επικύρωση των σχετικών αποφάσεων του σώματος (του 1991) , όχι γιατί έχει ανάγκη ο Νίκος Τεμπονέρας την όποια τιμή, αλλά για να υπάρχει φυσική ακολουθία στην πάνδημη, ανεπανάληπτη λαϊκή συμμετοχή στην κηδεία , καθαρή θέση απέναντι στο πολιτικό έγκλημα, που το τότε δημοτικό συμβούλιο εξέφρασε.

  • Γιάννης Γκόβας, δημοτικός σύμβουλος Πάτρας τη περίοδο  1986-1994

Posted in Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο Νίκος Τεμπονέρας κύριοι της δημοτικής αρχής Πελετίδη δεν έχει ανάγκη την μετονομασία του δρόμου

Posted by eamgr στο 21 Μαΐου, 2017

Απέσυρε  τη τελευταία στιγμή χθες  η δημοτική αρχή του ΚΚΕ την πρόταση της για την ουσιαστική κατάργηση της μετονομασίας της οδού Βύρωνος σε  Νίκου Τεμπονέρα με βάσει παλιότερη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου που μετονόμαζε το δρόμο, το σχολείο και έφτιαχνε  το μνημείο !!

μνημειο

Κατά  τη προσφιλή της τακτική, της  δήθεν ουδετερότητας!!  η δημοτική αρχή κρύφτηκε πίσω από διαδικαστικά ζητήματα και άφησε την υπηρεσία να αποφασίσει!! για ένα καθαρά πολιτικό ζήτημα που συνδέεται με την νεότερη αγωνιστική δημοκρατική ιστορία της πόλης. Τώρα θα περιμένουμε καιρό, τι θα αποφασίσει το ιερατείο της Μαιζώνος  και πότε θα το ξαναφέρει.. για συζήτηση μαζί με τη πρόταση για το  Κώστα Κάππο…

Ο Τεμπονέρας κύριοι της δημοτικής αρχής Πελετίδη δεν έχει ανάγκη  την μετονομασία του δρόμου, γιατί άνοιξε με το αίμα και τη θυσία του λεωφόρους για τη παιδεία, τη δημοκρατία  και τη κοινωνική προκοπή.  Ούτε την  δική σας αναγνώριση γιατί είστε φτηνοί, μικρόψυχοι και επικίνδυνοι. 

Ο Νίκος Τεμπονέρας πέρασε πρώτος τη πόρτα  του σχολείου σε εκείνο το δρόμο και με το αίμα του την ξαναέδωσε στους μαθητές και τη κοινωνία   σαν παράθυρο γνώσης, δημοκρατίας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Να γιατί το σύνθημα ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ εκφράζει 26χρόνια τώρα το λαό και τη νεολαία κι ας μην το φωνάζετε εσείς.

Ουρανία Μπίρμπα, δημοτική σύμβουλος με τη ΡΑΠ

Posted in Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ

Posted by eamgr στο 10 Ιανουαρίου, 2017

temponeras

Όπου κι αν ψάξουμε στη μελλοντική μνήμη Νίκο Τεμπονέρα θα είσαι στήριγμα να ακουμπήσουμε το βλέμμα  μας,κι ας πέρασαν 26 χρόνια από κείνο το χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη του ’91.

Από το βράδυ που οι παρακρατικοί λοστοί έβαλαν σημάδι τη ζωή και τη γνώση.

26 χρόνια πέρασαν από το βράδυ που ο αγωνιστής δάσκαλος  Νίκος Τεμπονέρας πλήρωσε με την ίδια τη ζωή του την υπεράσπιση των μαθητών του, των νέων παιδιών, για να υπάρχει ελπίδα.

…Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα……

Παρακολουθήστε τα βίντεο από τη συγκέντρωση μνήμης, τιμής και αγώνα,

26χρόνια μετά τη θυσία του αγωνιστή δάσκαλου Νίκου Τεμπονέρα

Posted in Επικαιρότητα, Μετανάστες | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ!

Posted by eamgr στο 8 Ιανουαρίου, 2017

Όλοι μας σύντροφοι του Ν. Τεμπονέρα 26 χρόνια μετά το Γενάρη του ’91, στοιχιζόμαστε και πάλι εδώ.

Δίπλα στα κόκκινα σημάδια από το αίμα του και το αίμα χιλιάδων μαρτύρων του λαού μας που οριοθετούν τον κόσμο μας.afissa-2017-2col

Σημάδια που οριοθετούν την κοινωνία των αξιών της εργασίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, του διεθνιστικού ουμανισμού, της δημοκρατίας και της προόδου, από τις δυνάμεις του νεοφιλελεύθερου εκβαρβαρισμού, της εκμετάλλευσης, της γενικευμένης διαφθοράς, του κοινωνικοπολιτικού εκφασισμού, των πολέμων.

Είναι η περίοδος του Γενάρη του ’91 που ο νεοφιλελεύθερος καπιταλιστικός Μινώταυρος επιδιώκει να θεμελιώσει και να επιβάλλει άμεσα την απόλυτη κυριαρχία του στον νεοελληνικό κοινωνικό μετασχηματισμό και μάλιστα με ρυθμούς και όρους σαδιστικούς για την εργασία, την κοινωνία, την δημοκρατία.

Νεοφιλελευθερισμός και νεοφασισμός σε κάθε μορφή και έκφραση όπως σήμερα που κατακλύζουν την Ευρώπη και όχι μόνο, χέρι-χέρι σε ενιαίο μέτωπο κράτους και παρακράτους αμφισβητούν την κοινωνική υπόσταση του ανθρώπου την ίδια την υπαρξιακή οντότητα του ως ενότητα συνείδησης και είναι.

Ο Ν. Τεμπονέρας δεν ήταν κάποιος μυθικός Ηρακλής, δεν ήταν και δεν ήθελε νάναι ο τύπος του ήρωα. Ήταν ο άνθρωπος που αγαπούσε και χαιρόταν τη ζωή σαν ένας από μας με αρετές και αδυναμίες. Ο μέσος λαϊκός άνθρωπος. Όμως με προσανατολισμό και ιδανικά.

Με αυτά οδηγό την κρίσιμη στιγμή ταύτισε την υλική του υπόσταση με την συνειδησιακή του συγκρότηση, με την ανθρώπινη υπόστασή του δηλαδή, και προχώρησε. Η συνειδησιακή υπόσταση της ύλης, η ανθρώπινη κοινωνική υπόσταση της, έπρεπε να αναδειχτεί όπως ακριβώς ήταν. Ανώτερη από τις τυφλές, φυσικές δυνάμεις και από τις δυνάμεις των ενστίκτων.

Καμιά ταλάντευση στην επιλογή. Ο μαθητικός αγώνας ήταν απόλυτα αναγκαίο κοινωνικό οξυγόνο. Η συγκυρία απαίτησε την σπονδή της ζωής του σ΄ αυτή την κοινωνική αναγκαιότητα. Έτσι κράτησε ψηλά το λυχνάρι των ιδανικών του και προχώρησε με χαμόγελο παίζοντας τον άνθρωπο. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Γι’ αυτό από εκείνο το βράδυ, ο Ν. Τεμπονέρας ανήκει σ’ όλους και στον καθένα.

26 χρόνια… Από τη βραδιά που ο Νίκος Τεμπονέρας έγινε «δρόμος», «σχολικό συγκρότημα», «μνημείο», αλλά και αναφορά αγώνων και ζωής. Από τότε με όλες τις μαθητικές γενιές μέχρι σήμερα, κρατάει μαζί τους ακούραστα τα πανό και τις σημαίες των αγώνων για να υπερασπίζονται τους κοινωνικούς αγώνες σαν την αναντικατάστατη απελευθερωτική διαδικασία της κοινωνίας.

Για να υπερασπίζονται το σχολειό της γνώσης που απελευθερώνει τον άνθρωπο και την εργασία, απέναντι στο δήθεν σχολειό που χρησιμοποιεί την γνώση για να σκλαβώνει την εργασία και να εξανδραποδίζει τον άνθρωπο.

Στο σημερινό ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι συγκροτούνται αναπότρεπτα σταυροδρόμια που απαιτούν απαντήσεις όχι σε λεπτομέρειες, δευτερεύουσες αντιθέσεις και αντιφάσεις, αλλά στα κεντρικά ζητήματα ουσίας που θα διαμορφώνουν την επόμενη φάση της ιστορικής αναγκαιότητας. Τότε το ατομικό, το ενικό, το ειδικό πρέπει να ταυτοποιηθεί με τις αξίες του γενικού, του καθολικού.

Η κοινωνία της εργασίας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης πρέπει να οριοθετηθεί αποφασιστικά από τις δυνάμεις της ανταγωνιστικής αποκοινωνικοποίησης του ανθρώπου, από τις δυνάμεις της βαρβαρότητας και του ολοκληρωτισμού. Να υπερασπιστεί την εργασία και την κοινωνία ως παράγοντες απελευθέρωσης του ανθρώπου και όχι ως παράγοντες εξανδραποδισμού και υποδούλωσης.

Στους αγώνες γι αυτή τη οριοθέτηση, άξιοι λαϊκοί αγωνιστές έχουν τη δική τους ξεχωριστή και καθοριστική συνεισφορά, αφήνουν το στίγμα τους, αναδείχνονται ταγοί και οδηγοί της κοινωνίας.

Να γιατί ο Νίκος Τεμπονέρας πέρασε πρώτος αυτή τη πόρτα και με το αίμα του την ξαναέδωσε στους μαθητές και τη κοινωνία σαν παράθυρο γνώσης, δημοκρατίας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Να γιατί ο Παύλος Φύσσας κράτησε με το αίμα του λεύτερα τα σοκάκια και τις πλατείες της Αμφιάλης.

Η θυσία και η μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα δεν έχει πολιτικούς ιδιοκτήτες, είναι αναφορά αγώνων λαού και νεολαίας. Εκφράζει και αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο στην πιο ολοκληρωμένη κοινωνική του υπόσταση. Αυτό το κομμουνιστικό ιδανικό χρέωσε στους τοτινούς του συντρόφους να προσεγγίζουμε και να υπερασπιζόμαστε.

Φίλοι και συναγωνιστές, ο Νίκος Τεμπονέρας μετείχε και παρήγαγε ιδεολογία και πολιτική ως μέλος και στέλεχος μιας πολιτικής συλλογικότητας του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου. Μιας συλλογικότητας που έκανε και κάνει κάθε προσπάθεια να φανεί αντάξια της μνήμης και της θυσίας του.

Γι αυτό θεώρησε και θεωρεί προσβολή στη μνήμη του και τη θυσία του να προβάλει έστω και σαν υπόνοια οποιαδήποτε αξίωση πολιτικής ιδιοκτησίας σ’ αυτά.

Οι λαϊκοί αγωνιστές δεν έχουν ανάγκη από ιδιοκτήτες και διαμεσολαβητές των αγώνων και της θυσίας τους.
Η αριστερά δεν παράγει, δεν μπορεί να παράγει εμπορεύματα που θέλουν μάλιστα ιδιοκτήτες. Παράγει αξίες, διαμορφώνει κοινωνικά υποδείγματα που μπορούν να θεμελιώσουν συλλογικότητες ακόμη και στις πιο άγριες συνθήκες του καπιταλισμού που αντιστοιχούν από κάθε άποψη στις σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές κοινωνικές σχέσεις που επαγγέλλονται.

Αυτά γράφει για τους συντρόφους του η πολιτική διαθήκη του Νίκου Τεμπονέρα.

Σ’ αυτή πασχίζουμε να ανταποκριθούμε και νοιώθουμε περήφανοι γι’ αυτό.

«…Έπαιξες τους δείχτες του ρολογιού που κατεβαίνουν από τα μεσάνυχτα.
Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή.
Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.
Ήταν καιρός! Δε βάσταξε η καρδιά του περισσότερο!
Άναψες κάτω από το σακάκι σου το πρώτο κλεφτοφάναρο.
Καρδιά των καρδιών! Σκέφτηκες τον ήλιο και προχώρησες.
Ανέβηκες στο πεζοδρόμιο και έπαιξες τον Άνθρωπο!»

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ!

(Αποσπάσματα από τις ομιλίες του γραμματέα του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου, Μιχάλη Βασιλάκη, σε παλαιότερα πολιτικά μνημόσυνα για τον Νίκο Τεμπονέρα.)

Αύριο Δευτέρα , στις 6 το απόγευμα,

η φετινή συγκέντρωση στον τόπο της θυσίας, στο σχολικό συγκρότημα Τεμπονέρα στην Πάτρα

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

26 χρόνια μετά

Posted by eamgr στο 3 Ιανουαρίου, 2017

Το παλικάρι που ‘πεσε μ’ ορθή την κεφαλή του
δεν το σκεπάζει η γης ογρή, σκουλήκι δεν τ’ αγγίζει

Φτερό στη ράχη του ο σταυρός κι όλο χυμάει τ’ αψήλου
και σμίγει τους τρανούς αϊτούς και τους χρυσούς αγγέλους.

 Γιάννης Ρίτσος   (Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας 1968-1970)

afissa-2017-2col

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

25 χρόνια μαζί με το λαό και τη νεολαία ο Νίκος Τεμπονέρας παρών στους αγώνες

Posted by eamgr στο 10 Ιανουαρίου, 2016

Φίλοι και συναγωνιστές της δημοκρατίας, της εργασίας, της ανθρώπινης και κοινωνικής αλληλεγγύης όσοι άμεσα βιώσαμε τα γεγονότα του Γενάρη του ΄91, αλλά και όσοι τα προσεγγίσαμε με διαφορετικούς όρους στην μετέπειτα 25ετία.Βασιλάκης

Αυτή η ώρα είναι πολλαπλά επώδυνη και βασανιστική μα ταυτόχρονα δημιουργική καθώς καλούμαστε μέσα σε λίγη ώρα να αναλύσουμε και να ανασυνθέσουμε στο μυαλό μας, ολόκληρο το πλέγμα των κοινωνικών αντιθέσεων και αντιφάσεων που καθιστούν αναπότρεπτα τέτοια γεγονότα που αφήνουν το στίγμα τους και την επίδραση τους στη διαμόρφωση μιας ιστορικής αναγκαιότητας.

Είναι η περίοδος του Γενάρη του ’91 που ο νεοφιλελεύθερος καπιταλιστικός Μινώταυρος επιδιώκει να θεμελιώσει και να επιβάλλει άμεσα την απόλυτη κυριαρχία του στον νεοελληνικό κοινωνικό μετασχηματισμό και μάλιστα με ρυθμούς και όρους σαδιστικούς για την εργασία, την κοινωνία, την δημοκρατία.

Νεοφιλελευθερισμός και νεοφασισμός σε κάθε μορφή και έκφραση όπως σήμερα που κατακλύζουν την Ευρώπη και όχι μόνο, χέρι-χέρι σε ενιαίο μέτωπο κράτους και παρακράτους αμφισβητούν την κοινωνική υπόσταση του ανθρώπου την ίδια την υπαρξιακή οντότητα του ως ενότητα συνείδησης και είναι.

Αν αυτό το κοινωνικοπολιτικό βαμπίρ μπορούσε να υπάρχει την εποχή της αγριότητας και της βαρβαρότητας της ανθρωπολογικής εξέλιξης, το ανθρώπινο είδος θα’χε εξαλειφθεί από τη γη όπως οι δεινόσαυροι.

Αν αυτό το κοινωνικοπολιτικό βαμπίρ που παράχθηκε την περίοδο του πολιτισμού αποτελεί και όριο του ανθρώπινου πολιτισμού τότε το ανθρώπινο είδος θα’ χει τη τύχη των δεινοσαύρων από τις ίδιες τις εγγενείς του δυνάμεις και όχι από εξωγενείς δυνάμεις ή εγγενείς αδυναμίες όπως  συνέβη στο είδος των δεινοσαύρων.

Φίλοι και συναγωνιστές.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Μεσόγειος έχει μεταβληθεί από τους σημερινούς επικυρίαρχους του δυτικού πολιτισμού σε κρεματόριο των λαών της Αφρικανικής ηπείρου, των λαών της νοτιοανατολικής Ασίας, της εγγύς και μέσης Ανατολής.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η χώρα μας για πάνω από επτά χρόνια έχει γίνει κέντρο της παγκόσμιας κρίσης όχι μόνο οικονομικής αλλά και των αξιών του δυτικού πολιτισμού.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Ευρώπη όχι μόνο λόγω εδαφικής και οικονομικής γεωγραφίας, έχει καταστεί κεντρικό γεωπολιτικό διακύβευμα των ανταγωνισμών για παγκόσμια ηγεμονία που στο κέντρο και την περιφέρεια της αντιπαρατίθενται αλλά και συγκροτούν τις στρατηγικές συμμαχίες τους οι δυνάμεις του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

Είναι ο ευρωπαϊκός χώρος ο μοναδικός στον αναπτυγμένο καπιταλισμό και μάλιστα σε συνθήκες νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας, που η εργατική τάξη και οι λαοί έστω και από θέση οπισθοφυλακών αμύνονται μαχητικά στις θέσεις του κοινωνικού κράτους, δηλαδή της υπεράσπισης της εργασίας και της δημοκρατίας.

Αυτά είναι όμως η εργασία και η δημοκρατία που θυσιάζονται καθημερινά και παγκόσμια στον νεοφιλελεύθερο Μινώταυρο.

Στον κομμουνιστικό πυλώνα του Πεκίνου η εργασία έχει σταματήσει ουσιαστικά να λογαριάζεται σαν αξιογόνα διαδικασία και η εργατική δύναμη αντικαθίσταται στην παραγωγική διαδικασία και το εργασιακό προτσές με τους όρους των πρώτων  υλών και του πάγιου κεφαλαίου.

Στις χρηματιστηριακές αίθουσες από τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Σαγκάη στη 4ώρη θεσμική λειτουργία τους καταναλώνεται σε μια μόνο συνεδρία για λογαριασμό ολόκληρης της ανθρωπότητας ο κοινωνικός χρόνος όχι μόνο ενός 24ωρου αλλά ο χρόνος μιας βδομάδας, ενός μήνα, ενός έτους έτσι που για τη δημοκρατική λειτουργία των κοινωνιών δεν περισσεύει καθόλου χρόνος όχι μόνο για αμμεσοδημοκρατικές μορφές, αλλά ούτε για την πιο κουτσουρεμένη έμμεση αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η λειτουργία του συστήματος απαιτεί τον καθολικό ολοκληρωτισμό, την απόλυτη ανεξέλεγκτη και ανέλεγκτη  εξουσία.

Στον αστερισμό αυτών των τάσεων και απαιτήσεων του καπιταλιστικού νεοφιλελεύθερου Μινώταυρου βιώνουμε την εποχή ενός νέου κοινωνικού καταμερισμού εργασίας που αμφισβητεί ακόμη και τους όρους και νόμους της εμπορευματικής παραγωγής, πηγαίνοντας πολύ πίσω από την αστική γαλλική επανάσταση, στην εποχή της δουλοπαροικίας.

Σε ένα τέτοιο ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι συγκροτούνται αναπότρεπτα σταυροδρόμια που απαιτούν απαντήσεις όχι σε λεπτομέρειες, δευτερεύουσες αντιθέσεις και αντιφάσεις, αλλά στα κεντρικά ζητήματα ουσίας που θα διαμορφώνουν την επόμενη φάση της ιστορικής αναγκαιότητας. Τότε το ατομικό, το ενικό, το ειδικό πρέπει να ταυτοποιηθεί με τις αξίες του γενικού, του καθολικού.

Η κοινωνία της εργασίας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης πρέπει να οριοθετηθεί αποφασιστικά από τις δυνάμεις της ανταγωνιστικής αποκοινωνικοποίησης του ανθρώπου, από τις δυνάμεις της βαρβαρότητας και του ολοκληρωτισμού. Να υπερασπιστεί την εργασία και την κοινωνία ως παράγοντες απελευθέρωσης του ανθρώπου και όχι ως παράγοντες εξανδραποδισμού και υποδούλωσης.

Στους αγώνες γι αυτή τη οριοθέτηση, άξιοι λαϊκοί αγωνιστές έχουν τη δική τους ξεχωριστή και καθοριστική συνεισφορά,  αφήνουν το στίγμα τους, αναδείχνονται ταγοί και οδηγοί της κοινωνίας.

Να γιατί ο Νίκος Τεμπονέρας πέρασε πρώτος αυτή τη πόρτα και με το αίμα του την ξαναέδωσε στους μαθητές και τη κοινωνία σαν παράθυρο γνώσης, δημοκρατίας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Να γιατί ο Παύλος Φύσσας κράτησε με το αίμα του λεύτερα τα σοκάκια και τις πλατείες της Αμφιάλης.

Να γιατί το σύνθημα ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ εκφράζει 25χρόνια τώρα το λαό και τη νεολαία.temponeras

Φίλοι και συναγωνιστές, ο Νίκος Τεμπονέρας μετείχε και παρήγαγε ιδεολογία και πολιτική ως μέλος και στέλεχος μιας πολιτικής συλλογικότητας του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου. Μιας συλλογικότητας που έκανε και κάνει κάθε προσπάθεια να φανεί αντάξια της μνήμης και της θυσίας του.

Γι αυτό θεώρησε και θεωρεί προσβολή στη μνήμη του και τη θυσία του να προβάλει έστω και σαν υπόνοια οποιαδήποτε αξίωση πολιτικής ιδιοκτησίας σ’ αυτά.

Οι λαϊκοί αγωνιστές δεν έχουν ανάγκη από ιδιοκτήτες και διαμεσολαβητές των αγώνων και της θυσίας τους.
Η αριστερά δεν παράγει, δεν μπορεί να παράγει εμπορεύματα που θέλουν μάλιστα ιδιοκτήτες. Παράγει αξίες, διαμορφώνει κοινωνικά υποδείγματα
που μπορούν να θεμελιώσουν συλλογικότητες ακόμη και στις πιο άγριες συνθήκες του καπιταλισμού που αντιστοιχούν από κάθε άποψη στις σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές κοινωνικές σχέσεις που επαγγέλλονται.

Αυτά γράφει για τους συντρόφους του η πολιτική διαθήκη του Νίκου Τεμπονέρα.

Σ’ αυτή πασχίζουμε να ανταποκριθούμε και νοιώθουμε περήφανοι γι’ αυτό.

Η ομιλία του Μιχάλη Βασιλάκη γραμματέα του ΕΑΜ

στη συγκέντρωση μνήμης τιμής και αγώνα, 25χρόνια μετά τη θυσία του αγωνιστή δάσκαλου Νίκου Τεμπονέρα

Παρακολουθήστε το βίντεο

Posted in Αναλύσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ

Posted by eamgr στο 5 Ιανουαρίου, 2016

Όπου κι αν ψάξουμε στη μελλοντική μνήμη Νίκο Τεμπονέρα θα είσαι στήριγμα να ακουμπήσουμε το βλέμμα  nikos-temponeras

κι ας πέρασαν 25 χρόνια από κείνο το χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη του ’91.

Από το βράδυ που οι παρακρατικοί λοστοί έβαλαν σημάδι τη ζωή και τη γνώση.

25 χρόνια πέρασαν από το βράδυ που ο αγωνιστής δάσκαλος  Νίκος Τεμπονέρας πλήρωσε με την ίδια τη ζωή του την υπεράσπιση των μαθητών του, των νέων παιδιών, για να υπάρχει ελπίδα.

…Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα……

Νίκο Τεμπονέρα δεν δείλιασες, μπορεί να φοβήθηκες, αλλά δεν δείλιασες. Δεν δίστασες ούτε στιγμή, δεν είχες καιρό. Δεν είχες καιρό για τον εαυτό σου. Άκουγες τα παιδιά να σου λένε τα όνειρά τους, για το σχολείο, για τη γνώση, για τη ζωή, για το μέλλον και διάβηκες τη πύλη των οριζόντων.

Η μαθητική εξέγερση υπερβαίνει τα εσκαμμένα, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην κυβέρνηση. Αρνείται ολοκληρωτικά άλλη μια σκοταδιστική «μεταρρύθμιση» στην παιδεία που προωθεί ο τότε υπουργός  παιδείας Κοντογιαννόπουλος.

Εκατοντάδες γυμνάσια και λύκεια βρίσκονται σε κατάληψη. Καθημερινά γίνονται πορείες και διαδηλώσεις με ένα αίτημα «θέλουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία». «Αγώνας μαζικός, αγώνας διαρκείας είναι η απάντηση στον Υπουργό Παιδείας»

Στην Πάτρα όλα σχεδόν τα λύκεια και τα γυμνάσια βρίσκονται σε κατάληψη Καθημερινά ο μαθητόκοσμος  πλημμυρίζει τους δρόμους φωνάζοντας και τραγουδώντας: «Αυτό το νομοσχέδιο θα γίνει πατσαβούρι, να πάμε να το τρίψουμε στου υπουργού τη μούρη».

Ταυτόχρονα γίνονται καταλήψεις στα ΤΕΙ και στα Πανεπιστήμια ενάντια στο Πολυνομοσχέδιο του Κοντογιαννόπουλου για την παιδεία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρά την ανησυχία της πιστεύει ότι μετά το χτύπημα της απεργίας των εκπαιδευτικών το καλοκαίρι (απεργία στις εξετάσεις), θα τα καταφέρει να «ξεμπερδέψει» με το κίνημα των καταλήψεων των μαθητών κυρίως και των φοιτητών.

Εξάλλου έχει εξασφαλισμένη τη συναίνεση όλων των κομμάτων. Αλληλεγγύη στον αγώνα των μαθητών εκφράζουν μέσα από κοινή συνέντευξη τύπου οι ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών ΔΟΕ-ΟΛΜΕ-ΟΙΕΛΕ.

Ο κυβερνητικός τύπος κάνει αγώνα  δρόμου για να συκοφαντήσει τη μαθητική εξέγερση.

Ο Κοντογιαννόπουλος απειλεί με χάσιμο της σχολικής χρονιά δηλαδή ν’ αφήσει στην ίδια τάξη τα 2/3 των μαθητών!!! που συμμετέχουν στις καταλήψεις.

Οι μαθητές στις 20 Δεκέμβρη, απαντάνε με μαζικά συλλαλητήρια σ’ όλη την Ελλάδα για συνέχιση του αγώνα και μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Η κυβέρνηση βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο«ανακατάληψης των σχολείων», σαν ομάδα κρούσης χρησιμοποιεί «αγανακτισμένους» πολίτες δηλαδή την  ΟΝΝΕΔ:

-προσπαθεί να εμπλέξει γονείς και καθηγητές μέσα από εγκυκλίους αλλά δεν τα  καταφέρνει .

-την Δευτέρα 7 Γενάρη αρχίζουν τα επεισόδια σε σχολεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης

-στην Αμαλιάδα «αγανακτισμένοι» πολίτες! δηλαδή οννεδίτες καταλαμβάνουν το δημαρχείο και η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος στις 8/1/91 βάζει γραμμή «εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Αμαλιάδα. Ανακαταλάβατε τα σχολεία. Καταλάβατε ακόμα και τα σπίτια των Μπαλωμένων» (ο τότε πρόεδρος της ΟΛΜΕ).

Στην Πάτρα η προετοιμασία ξεκίνησε από τις 22 Δεκέμβρη.

Σε σύσκεψη της ΔΑΚΕ  εκπαιδευτικών με τον υφυπουργό Παιδείας Μπεκίρη στο ξενοδοχείο «ΑΣΤΗΡ» ο Καλαμπόκας κάνει κριτική και διαμαρτύρεται γιατί δεν χρησιμοποιείται συνολικά η ΟΝΝΕΔ!!! Και ο υφυπουργός –  άκουσον – άκουσον  – απαντάει: Δεν ήρθε ακόμα η ΩΡΑ!Σύντομα θα σας αξιοποιήσουμε!!.»

8 Γενάρη 1991  έφτασε η ώρα της «αξιοποίησης» της ΟΝΝΕΔ.

Σε σύσκεψη των διευθυντών των σχολείων ο Νομάρχης Αχαΐας Τάγαρης δηλώνει:«ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ από οποιονδήποτε είναι ΝΟΜΙΜΕΣ.»

Ο κύβος ερρίφθη.

Οι μαθητικές καταλήψεις θα πνιγούν με κάθε τρόπο έστω κι αν χρειαστεί να ματώσουν

Η ΟΝΝΕΔ αναλαμβάνει τη βρώμικη δουλειά, να καθαρίσει τα σχολεία της Πάτρας.

Πραγματοποιούν σύσκεψη στα γραφεία της ΟΝΝΕΔ και σε απόλυτη συνεργασία με τοπικά στελέχη και βουλευτές κανονίζουν τις λεπτομέρειες της επίθεσης ανακαταλήψης των σχολείων. Ρόπαλα, αλυσίδες, μαχαίρια και λοστάρια είναι τα όπλα της γνωστής τραμπουκικής συμμορίας των οννεδιτών.

Επικεφαλής τους  ο Δημοτικός σύμβουλος της Ν.Δ. Γιάννης Καλαμπόκας μαζί του  οι: Μαραγκός, Σπίνος, Γραμματίκας, και άλλα καλόπαιδα της συμμορίας.

Η επιχείρηση των τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ – συνοδεία ασφαλιτών – ξεκινάει από το Πολυκλαδικό όπου βρίσκονται και τα γραφεία της ΕΛΜΕ Αχαΐας, αλλά αποτυγχάνει.

Επόμενος στόχος το σχολικό συγκρότημα της πλατείας ΒΟΥΔ, σήμερα σχολεία Νίκου Τεμπονέρα.

Κραδαίνοντας ρόπαλα, αλυσίδες και λοστάρια, εισβάλλουν μέσα στο σχολείο, ξυλοκοπούν τους μαθητές, ξυραφιάζουν τα χέρια του προέδρου του 15μελούς συμβουλίου Κώστα Σκρεμύδα.

Οι μαθητές καλούν σε βοήθεια, το ίδιο οι γονείς και οι καθηγητές. Παρά τις συνεχόμενες εκκλήσεις, η Αστυνομία δεν εμφανίζεται!!

Σαν να υπάρχει μια συμφωνία μυστική, ώστε να ολοκληρώσει η ΟΝΝΕΔ το σχέδιο ανακατάληψης με όποιο κόστος!

Στο χώρο του σχολείου φτάνουν μαθητές, γονείς, καθηγητές, εργαζόμενοι.

Στο κάλεσμα των μαθητών ανταποκρίνεται  – ως όφειλε – ο δήμαρχος της Πάτρας Ανδρέας  Καράβολας και η ΕΛΜΕ Αχαΐας με τη πρόεδρο της Ρένα Αντωνέλη.

Ο Δήμαρχος, με κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας – μπαίνει στο σχολείο, καλεί τους ανακαταληψίες να αποχωρήσουν από το σχολείο και να σταματήσουν τις επιθέσεις ενάντια στους μαθητές.

Η συμμορία αρνείται πεισματικά, πιστή στις άνωθεν εντολές.

Ο Δήμαρχος βγαίνει από το σχολείο και εκεί που ενημερώνει τους μαθητές, δέχονται νέα επίθεση από τους ανακαταληψίες με πέτρες, ξύλα και σίδερα. Φωνές, κραυγές, απειλές, εκτοξεύονται από τους τραμπούκους.

Στη σιδερένια καγκελόπορτα του σχολείου εμφανίζεται ο αρχηγός της συμμορίας, Γ. Καλαμπόκας μαζί με τα πρωτοπαλίκαρά  του, με υψωμένους τους σιδερολοστούς ,δίνει το σύνθημα του θανάτου …..

Ο Νίκος Τεμπονέρας βρίσκεται μπροστά στην πόρτα.

Ήταν η στιγμή, η μοιραία στιγμή συνάντησης με τους δολοφόνους του. Ο σιδηρολοστός του Καλαμπόκα υψώνεται και χτυπά ανελέητα.

Ο Νίκος, ο δάσκαλος Τεμπονέρας, καταρρέει , πέφτει στο έδαφος …

Ο δολοφόνος με το λοστάρι στο χέρι δεν διστάζει στιγμή, χτυπάει, ουσιαστικά καρφώνει για δεύτερη και τελευταία φορά το λοστάρι στο κρανίο.

Ήθελε να είναι σίγουρος  για το αποτέλεσμα.

Ο Νίκος  Τεμπονέρας από κείνη τη στιγμή είναι ουσιαστικά νεκρός!

«..Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει.

Όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα..»

Η είδηση απλώνεται σαν κεραυνός σ’ ολόκληρη την πόλη, σ’ ολόκληρη τη χώρα.

Ο καθηγητής Ν. Τεμπονέρας μεταφέρεται στο νοσοκομείο με το αυτοκίνητο του δήμαρχου Α. Καράβολα .

Οι αυτόπτες μάρτυρες: Κ. Βγενόπουλος, Μ. Βιτάλη, Λ. Θεοδωρόπουλος και Δ. Πολυζωγόπουλος θα δηλώσουν κατηγορηματικά στην ανάκριση:

«…Είδα τον Καλαμπόκα με σιδερένιο λοστό να χτυπά το κεφάλι του Τεμπονέρα…»

Η ιατροδικαστική έκθεση αργότερα θα περιγράψει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τα χτυπήματα.

Ένα καινούργιο στυγερό πολιτικό έγκλημα έχει συντελεστεί από το παρακράτος με τη βοήθεια και την ανοχή του κράτους.

Κράτος και παρακράτος συσκέπτονται  χωρίς ελπίδα για την συγκάλυψη της πολιτικής δολοφονίας.

Το βράδυ φτάνει στην Πάτρα  ο γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κουτελιδάκης και μαζί  με το Νομάρχη Αχαΐας Τάγαρη και τον αστυνομικό διευθυντή Μπάδα αμπαρώνονται στα γραφεία της Αστυνομικής διεύθυνσης.

Στόχος είναι: να συγκαλυφθεί το έγκλημα, να καλυφτούν όλοι, φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.

Ο λαός και η νεολαία αγρυπνά μια αυθόρμητη πορεία, ξεκινά από το νοσοκομείο Άγιος Ανδρέας. Φτάνει στη Νομαρχία και στην αστυνομική διεύθυνση όλοι με ένα στόμα μια φωνή φωνάζουν το σύνθημα: «Νομάρχη – Καλαμπόκα – φασίστες δολοφόνοι», «Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα»

Οι δολοφόνοι φυγαδεύονται μαζί με το ματωμένο λοστάρι..

Η αστυνομία παρά τις συγκεκριμένες καταγγελίες  εκείνης της νύχτας για  το ποιος σκότωσε τον Νίκο μένουν απαθείς και δίνουν χρόνο στους δολοφόνους να κρυφτούν.

Από εκείνο το βράδυ στις 8 Γενάρη η Πάτρα, η Ελλάδα ολόκληρη βρίσκεται σε διαρκή διαδήλωση καταδίκης της κυβέρνησης που σε αγαστή συνεργασία με το παρακράτος δολοφονεί. Πραγματικές μάχες στους δρόμους της Πάτρας ενώ η αστυνομία προσπαθεί να πνίξει τους διαδηλωτές με τα δακρυγόνα. Λαός και νεολαία πεισμώνουν και βγαίνουν ξανά και ξανά στους δρόμους. Στην Αθήνα τα χημικά της ΕΛΑΣ πέφτουν μέσα στο κατάστημα Κ. Μαρούσης με αποτέλεσμα να πιάσει φωτιά και να καούν 4 άνθρωποι.

Η κηδεία του αγωνιστή δάσκαλου Νίκου Τεμπονέρα γίνεται ποτάμι λαϊκής οργής που κατεβαίνει στους δρόμους της Πάτρας. Δάκρυα και γροθιές γίνονται ένα.

…Κυλάει το αίμα/  σκέπασε τον ήλιο /και ο χάρος εροβόλαγε

Σφαλούν τα μάτια και οι καρδιές /Σφαλούν τα παραθύρια… Νίκο Τεμπονέρα ΖΕΙΣ!!

Φωνάζουν οι μαθητές σου, η νεολαία, ο λαός ολάκερος. Σημειώνουμε τους νεκρούς μας, τον άνθρωπο με το κόκκινο γαρούφαλλο το Νίκο Μπελογιάννη, τον Γρηγόρη Λαμπράκη, τον Σωτήρη Πέτρουλα, ατέλειωτη η σειρά μαρτύρων και οδηγών.

Για 6 ολόκληρες μέρες οι φονιάδες κρύβονται με τη βοήθεια της αστυνομίας, του προέδρου της ΝΟΔΕ Αχαΐας δικηγόρου Μαρινάκη και πολλών επιφανών στελεχών, υπουργών και βουλευτών της κυβέρνησης. Μάλιστα ο Π. Μαρινάκης, ως δικηγόρος της συμμορίας, δηλώνει ξεδιάντροπα «Παίρνω την ευθύνη για την ΜΗ εμφάνιση του Καλαμπόκα και Σπίνου στη δικαιοσύνη!!»

Ο Μητσοτάκης «θυσιάζει» τον υπουργό παιδείας Κοντογιανόπουλο και τον παραιτεί, αλλά διατηρεί τον νομάρχη του εγκλήματος Τάγαρη στη θέση του, φοβούμενος, ότι αν γίνει αλλιώς, θα ξετυλιχτεί το κουβάρι του στυγερού εγκλήματος.

Εκείνοι που έδωσαν το σύνθημα του θανάτου, δίνουν και το σύνθημα της συγκάλυψης.

Όμως ο λαός και νεολαία είναι αποφασισμένοι όχι άλλη πολιτική δολοφονία ατιμώρητη, στις σημαίες τους γράφουν του στίχους του Πάμπλο Νερούντα

«Του προδότη που προχώρησε ως ετούτο το έγκλημα ζητώ την τιμωρία.

Εκείνου που ‘δωκε το σύνθημα του θάνατου ζητώ την τιμωρία.

Εκείνων που προστατέψανε αυτό το έγκλημα ζητώ την τιμωρία.»

Δεκατρείς ολόκληρους μήνες κρατάει η ανάκριση!! για την υπόθεση του Τεμπονέρα από τον ανακριτή Ευσταθίου.

Ένας από την δολοφονική συμμορία ο Α. Μαραγκός αποφυλακίζεται , προκαλώντας βάναυσα το δημοκρατικό λαό.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στήνει εξεταστική επιτροπή στη Βουλή για την υπόθεση. Μέλη της επιτροπής είναι οι Αχαιοί βουλευτές της Ν.Δ. Ν. Νικολόπουλος και Σπ. Σπηλιωτόπουλος. Αυτό μόνο αρκεί για να καταλάβουμε τι πόρισμα μπορεί να βγάλει αυτή η επιτροπή.

Η δίκη των δολοφόνων του Τεμπονέρα μεταφέρθηκε 300 χιλιόμετρα μακριά, στο Βόλο, από τον τόπο του εγκλήματος. Ότι δεν τόλμησε το κράτος και το παρακράτος το 1963 στην υπόθεση του Γρηγόρη Λαμπράκη το πραγματοποίησε η κυβέρνηση του Μητσοτάκη και το παρακράτος το 1992.

Μεθοδεύεται η ουσιαστική αθώωση των δολοφόνων.

Στέλνουν στο εδώλιο τον Καλαμπόκα και τη παρακρατική του συμμορία μαζί με το νεκρό Νίκο Τεμπονέρα και τους συναγωνιστές του. Στη δίκη του Βόλου οι μηχανορραφίες και οι μεθοδεύσεις συγκάλυψης έφτασαν σε επικίνδυνα επίπεδα. Βουλευτές, στελέχη της Ν.Δ και της ΟΝΝΕΔ γίνονται συνήγοροι και μάρτυρες υπεράσπισης των δολοφόνων, παρεμβαίνουν ανοιχτά στη δικαστική διαδικασία εκφοβίζοντας και τρομοκρατώντας.

Ένα παλλαϊκό, δημοκρατικό, προοδευτικό μέτωπο ορθώνεται αποφασιστικά και συνεχόμενα απέναντι τους (παρά τις ηχηρές απουσίες κάποιων).

8χρόνια διαρκούν τα δικαστήρια (πρωτόδικα στο Βόλο και δυο εφετεία στη Λάρισα) .

Το αίμα του Νίκου Τεμπονέρα νίκησε τους δολοφόνους του.

Καταδίκασε το δολοφόνο Καλαμπόκα σε ισόβια.

Τα σχέδια συγκάλυψης δεν πέρασαν. Ισόβια ήταν και παραμένει η καταδίκη τους στη συνείδηση του λαού και της νεολαίας και των ηθικών αυτουργών της δολοφονίας.

Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Νίκο Τεμπονέρα ξαναμετρηθήκαμε  και είσαι παρών μπροστά στο πίνακα παραδίδεις μάθημα στους μαθητές σου, σε όλους μας.

Ουρανία Μπίρμπα

Posted in Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

25 χρόνια μετά δεν ξεχνάμε

Posted by eamgr στο 2 Ιανουαρίου, 2016

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ  ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ

Afissa-2016-2col

Posted in Ανακοινώσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Με το Νίκο και τη θυσία του στις σημαίες μας είμαστε σίγουροι για τη νίκη του λαού

Posted by eamgr στο 10 Ιανουαρίου, 2015

Η ομιλία του γραμματέα του ΕΑΜ, Μιχάλη Βασιλάκη στη συγκέντρωση μνήμης και τιμής για τα 24χρόνια από την δολοφονία του αγωνιστή δάσκαλου ΝΙΚΟΥ ΜΙΧΑΛΗΣ 1ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ στο τόπο της θυσίας(Σχολεία Τεμπονέρα,Πάτρα)

1991-2015 Ένας σημαντικός χρόνος μιας 25ετίας εξαιρετικά πυκνός της νεότερης πολιτικής ιστορίας της χώρας. 

Δύο περίοδες που σφραγίζονται με πυκνές πινελιές αίματος και φυσικά με αναλογίες και συνάφειες που τις αναδείχνουν σε σημαντικά σταυροδρόμια της νεοελληνικής κοινωνίας. Τα άλυτα ζητήματα της εθνικής ολοκλήρωσης επανέρχονται ξανά και ξανά στο προσκήνιο και στο επίκεντρο της ταξικής πάλης καθορίζοντας και το επίπεδο της, στο οικονομικό, το κοινωνικό, το πολιτικό, το ιδεολογικό και πολιτισμικό πεδίο.

Μέσα από μια πολλαπλότητα αντιφάσεων, αντιθέσεων και συγκρούσεων ακόμα, προκαλούν μια κοινωνική και πολιτική πόλωση που αφορά τις κατευθύνσεις αναζήτησης και κατάκτησης μιας ολοκληρωμένης εθνικής ταυτότητας, η έλλειψη της οποίας πολλαπλασιάζει τις κοινωνικές-ταξικές στρεβλώσεις στην συγκρότηση του νεοελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Ο ετεροπροσδιορισμός της εθνικής ταυτότητας από την ιθύνουσα τάξη και την πολιτική της εκπροσώπηση έχει αποκτήσει ιστορικά γονιδιακά κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Η «κόκκινη μηλιά», το «ανήκομεν στη Δύση» και το σημερινό «πάση θυσία ΕΥΡΩ» γαρνιρισμένα με δόσεις φυλετικής καθαρότητας και τη σφραγίδα Βουκεφάλα και με την βοήθεια ενός αφαιρετικού ιστορικού μίξερ παράγουν διαχρονικές συνταγές και ιδεολογήματα για τα μπλοκ της εθνοκαπηλίας, της εκμετάλλευσης, της διαφθοράς. Μετά το διάλειμμα της δεκαετίας του ’80 που αξιοποιείται για τον ευνουχισμό, την αποδιάρθρωση, την διαφθορά και την συκοφάντηση του λαϊκού κινήματος, καταλήγουμε στον ιδεολογικοπολιτικό αχταρμά του ΄89-΄90 που εξ αντικειμένου υπογράφει μια πολιτική Βάρκιζα για το εργατικό και λαϊκό κίνημα, το μπλοκ της αριστεράς, των προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων της εθνικής ανεξαρτησίας πράγμα που σφραγίζεται με μια πρωτοφανή εκλογική νίκη του Μητσοτάκη.

Το σκληρό ταξικό μπλοκ ετεροκαθορισμού της εθνικής ταυτότητας είχε βάλει γερά θεμέλια για να εξελιχθεί στο τέλος στο σημερινό ενιαίο νεοφιλελεύθερο μπλοκ του ΕΥΡΩΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ, του οποίου τα έργα, η παρακμή και η σήψη συνιστούν υπαρξιακή απειλή για το λαό και τη χώρα με την τρομοκρατία μιας γενικευμένης οικονομικής, κοινωνικής και εθνικής ανασφάλειας. Σ ΄αυτό το κοινωνικοπολιτικό τέρας του ευρωμινώταυρου η  τρόικα «εσωτερικού» έχει προσφέρει ήδη ως αναγκαία θυσία  2εκ. ανέργους, 3,5εκ. φτωχούς, 80% νεολαίας την ελληνική γη την εθνική ταυτότητα.

 Την πορεία αυτή ανάσχεσαν αλλά δεν μπόρεσαν να ματαιώσουν οι σκληροί αγώνες οπισθοφυλακής του εργατικού και λαϊκού κινήματος, το αίμα του Ν.Τεμπονέρα και άλλων λαϊκών αγωνιστών. Όμως έμειναν και μένουν να δείχνουν τον δρόμο της ευθύνης και των θυσιών για την αντιμετώπιση του θηριώδους ΕΥΡΩΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ και της πατριδοκάπηλης σύγχρονης εθνικοφροσύνης του «ΠΑΣΕΙ ΘΥΣΙΑ ΕΥΡΩ»:

« Τόσα χρόνια αγώνες λαού και νεολαίας τον δρόμο δείχνει ο Νίκος Τεμπονέρας» είναι και θα συνεχίσει να ‘ναι το σύνθημα στα πανό της νεολαίας και του λαού, για την νίκη ενάντια στο πολύ ισχυρό και αδίστακτο μπλοκ του ΕΥΡΩΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ.

Το μπλοκ που έχει καταβροχθίσει μόνο στα 3 τελευταία χρόνια της κρίσης το 30% του παραγωγικού ΑΕΠ της χώρας χωρίς να έχει θιχτεί καθόλου η παρασιτική υπερδιόγκωση του από τις δραστηριότητες της ολιγαρχίας και του παρασιτισμού. Στα συνολικά του επιτεύγματα καταγράφονται:

  • Η κεφαλαιακή ερήμωση της χώρας.
  • Η παραγωγική της απογύμνωση.
  • Η λειτουργική αχρήστευση μαζί με πολιτική και ακραία ηθική απαξίωση όλων των κοινωνικών και πολιτικών δομών του αστικοδημοκρατικού αντιπροσωπευτικού συστήματος.
  • Η διολίσθηση σε ένα συγκαλυμμένο κοινοβουλευτικοποιημένο φασισμό όπως το γνωστό σύστημα Μπαλτάκου.
  • Η περιθωριοποίηση της χώρας στη θέση του ευρωπαϊκού και διεθνούς ζήτουλα και η γελιοποίηση της εκπροσώπησης της στις διεθνείς σχέσεις.

Η απειλή εσωτερικής του αποσάθρωσης το ανάγκασε και το οδήγησε στην Δεκεμβριανή του επιχείρηση για πρόεδρο Δημοκρατίας με πολλαπλούς στόχους.

  • Την τρομοκρατία και τον εκβιασμό του λαού.
  • Την διασφάλιση πολιτικής και ποινικής ασυλίας που ονόμασε εθνική συνεννόηση.
  • Την αναπαραγωγή του μπλοκ με άλλες μορφές.
  • Την δραπέτευση του με υποθήκες για το μέλλον.Νικος1

Την πρώτη μάχη του Δεκέμβρη την έχασε, με όσες μορφές και αν παρουσιάστηκε γιατί απαξίωσε όχι μόνο πολιτικά αλλά και ηθικά το εθνικό κοινοβούλιο γελοιοποιώντας το στην κυριολεξία.

Το σημαντικό είναι να χάσει και όλες τις άλλες γιατί το νέο μνημόνιο δεν είναι απλά μια προσθετική πράξη στα προηγούμενα. Είναι το επιστέγασμα και η ολοκλήρωση των προηγούμενων μαζί και η συνταγματοποίηση τους με ένα νέο εργατικό και αστικό δίκαιο με νέες διαδικασίες κοινοβουλευτικής λειτουργίας, με νέες διαδικασίες και σχέσεις στην λειτουργία των εξουσιών, με διαχειριστή, συντονιστή και καθοδηγητή κάποιο Μπαλτάκο των σκοτεινών παρασκηνίων!

Με το Νίκο και τη θυσία του στις σημαίες μας είμαστε σίγουροι για τη νίκη του λαού γιατί όπως λέει και ο Τ. Λειβαδίτης στους στίχους του :

….Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ᾿ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση στη ζωή των άλλων.
                                               Ή  ένα θάνατο για τη ζωή των άλλων…    

Παρακολουθήστε τα βίντεο από τις ομιλίες των  Μιχάλη Βασιλάκη (ΕΑΜ),Χρίστου  Σόφη (ΟΛΜΕ), Δημήτρη Πολυχρονιάδη (ΔΟΕ), Χρήστου Σιάχου (Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας)στη συγκέντρωση Μνήμης και τιμής για το Νίκο Τεμπονέρα  

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Νίκο Τεμπονέρα Ζεις

Posted by eamgr στο 4 Ιανουαρίου, 2015

 

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ᾿ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση
στη ζωή των άλλων.
                                               Ή  ένα θάνατο για τη ζωή των άλλων…              Τάσος Λειβαδίτης 

αφισα τεμπονερα 2015

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »