Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

  • Κατηγορίες

  • Πρόσφατα

  • Τρέχον μήνας

    Οκτώβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Κατάλογος

Posts Tagged ‘Γιάννης Γκόβας’

ΟΛΑ ΤΡΙΓΥΡΩ ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΝΟΥΝ ( Φτάνει πια με τα παιχνιδάκια)

Posted by eamgr στο 26 Μαΐου, 2017

του Γιάννη Γκόβα*

Σαν να μην πέρασε μια μέρα έρχονται στη σκέψη γεγονότα και αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πατρέων, μετά την στυγερή δολοφονία του αγωνιστή της δημοκρατίας και της παιδείας Νίκου Τεμπονέρα.

μνημειο1


Κάποιοι θεωρούν ότι σε αυτή την πόλη ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και εξακολουθούν να εμπαίζουν την ιστορική μνήμη.
Τέθηκε πάλι το θέμα της οριστικής μετονομασίας της οδού Βύρωνος σε Νίκου Τεμπονέρα και η δημοτική αρχή Πελετίδη περί άλλων τυρβάζει.
Υιοθετώντας την προσφιλή τακτική της ουδετερότητας σε ότι δεν ορίζει κατ αποκλειστικότητα, ψεύδεται και παραπέμπει στις καλένδες.

Η γνωμοδοτική επιτροπή ονοματοθεσίας (1/2017-6.4.2017) που είχε να συνεδριάσει από το 2015 καλείται να πάρει θέση – το 2017 – σε αίτημα συμπολιτών (που για διαφορετικούς λόγους ο καθένας [ αίτημα για την οριστική μετονομασία της οδού σε Νίκου Τεμπονέρα από συμπολίτισσα (27/12/2013) και άλλο συμπολίτη για παραμονή της προγενεστέρας δηλ. Βύρωνος (11/2/2016)] λαμβάνοντας υπ όψιν και τις 117, 268,763 /1991 αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου , τις οποίες όμως γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της στα πλαίσια μιας εμμονικής …. ουδετερότητας και γνωμοδοτεί υπέρ του αιτήματος για παραμονή της ονομασίας της οδού ( Βύρωνος ).

Έχοντας θητεύσει στα δημοτικά συμβούλια 1986-1994 , άρα και σε αυτό της περιόδου μετά την δολοφονία , ταυτόχρονα δε με την ιδιότητα του αυτόπτη μάρτυρα στη δίκη του δολοφόνου, κάποια πράγματα είναι πιο οικεία.

Με την 117/1991 απόφασή του το δημοτικό συμβούλιο Πατρέων αποφάσισε κατά πλειοψηφία την πεζοδρόμηση της οδού Βύρωνος, στο τμήμα από Ασ. Φωτήλα μέχρι Γ. Ολυμπίου και την διαμόρφωση του υπάρχοντος κηπαρίου σε μνημείο του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα, ενώ με την 70/1991 σχετική απόφαση είχε συμβάλλει στα έξοδα κηδείας. 

Με την 763/1991 απόφασή του επανήλθε και ενέκρινε ομόφωνα την αφιέρωση του προ του σχολικού συγκροτήματος διερχόμενου πεζόδρομου στη μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα, δηλ. κατάργηση της μέχρι τότε ισχύουσας Βύρωνος, επανέκρινε την πεζοδρόμηση, την διαμόρφωση του κηπαρίου σε μνημείο σύμφωνα με σχέδιο των τεχνικών υπηρεσιών ( αυτό που υπάρχει σήμερα).

Αυτή η επαναφορά προέκυψε γιατί ο ανεκδιήγητος τότε νομάρχης και ένας από τους ηθικούς αυτουργούς, είχε απορρίψει την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, απειλώντας μάλιστα το δημοτικό συμβούλιο, με βάση και το σχετικό του έγγραφο, ότι αποστέλλει αντίγραφο των πρακτικών του δ.σ στον εισαγγελέα πρωτοδικών για χαρακτηρισμούς συμβούλων!!

Ο τύπος αυτός όμως πέραν όλων των άλλων αθλιοτήτων του έκανε και μια παρατυπία που καθιστούσε την δικαιοδοσία του χωρίς ισχύ, αφού ξεπέρασε το χρονικό διάστημα που ο νόμος όριζε για την απόφασή του αυτή της απόρριψης, κάτι που σημαίνει ότι είναι σε άμεση εφαρμογή η όποια απόφαση του δημοτικού συμβουλίου.
Είχε απασχολήσει δε το θέμα αυτό το δημοτικό συμβούλιο που ενέμεινε στην σχετικές του αποφάσεις
Και φτάνουμε στα σημερινά απίθανα.
Η ελέω εκλογικής νομοθεσίας πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου , μειοψηφία στο εκλογικό σώμα, απέσυρε τη τελευταία στιγμή από θέμα συζήτησης στην ολομέλεια του σώματος, την πρόταση της – σύμφωνα με την παραπάνω αναφερόμενη απόφαση της γνωμοδοτικής επιτροπής ονοματοθεσίας – για την ουσιαστική κατάργηση της μετονομασίας της οδού Βύρωνος σε Νίκου Τεμπονέρα με βάση τις σχετικές αποφάσεις που μετονόμαζε το δρόμο, το σχολείο και έφτιαχνε το μνημείο. 
Έκθετη ουδετερότητα που οδηγεί σε εμμονικό κατήφορο αφού παραπέμπει στις καλένδες το θέμα.
Η απόφαση τότε ήταν καθαρά πολιτική πράξη πέρα κι έξω από τα οριζόμενα στα νομοθετικά κιτάπια, ήταν ελάχιστη απότιση φόρου τιμής. 
Η σημερινές παλινωδίες αποδείχνουν ολόγυμνη την ασημαντότητα τους μπροστά στο μεγαλείο των ανδρών, και αναφέρομαι και με την ευκαιρία αυτή στην άλλη επίσης παρόμοια απρέπεια για μετονομασία μιας περιφερειακής χωρίς όνομα μέχρι σήμερα πλατείας , σε Κώστα Κάππου.

Είναι ατόπημα που εκθέτει πολιτικά, αλλά και αυτοδιοικητικά μιας και η αυτονομία της Τ.Α. πλήττεται από την απόφαση του τότε νομάρχη που η δημοτική αρχή Πελετίδη (ΚΚΕ) κρύβεται από πίσω , κι επειδή φαίνεται σαν την στρουθοκάμηλο στην άμμο , επιχειρεί να κρυφτεί και πίσω από το αίτημα ενός συμπολίτη.

 Οι λαϊκοί αγωνιστές δεν έχουν ανάγκη μικρονόων, μικρόψυχων , τύπων που μετρούν το βηματισμό τους με γνώμονα το στενό κομματικό όφελος , περνούν στο πάνθεον της ιστορίας, τιμώνται και αποτελούν φωτεινά ορόσημα.
Οι μικροί που κατά τύχη προκύπτουν κάπου σε κάποιο χρόνο να έχουν πλειοψηφικό λόγο, μικροί κι ασήμαντοι θα παραμένουν σε όλους τους χρόνους.
Αλλά για να τελειώνουμε κάποια στιγμή. Δεν είναι όλα παιχνιδάκια, φωτογραφίσεις, λιβανιστήρια κονδυλοφόρων και καθημερινή επίκληση στη «λαϊκή οικογένεια» και … καθαρίσαμε. 
Ακόμη κι αν αποφεύγετε να πάρετε υπεύθυνη θέση σε μείζονα ζητήματα της πόλης κωλυσιεργώντας τα με απίθανες «επιχειρηματολογίες» (βλ. φράγμα, , σκουπίδια, αποχέτευση, τρένο, υγροποιημένο αέριο κλπ) κάποια έχουν μια άλλη αξία επίσης.

ΤΩΡΑ επαναφορά του θέματος στο δημοτικό συμβούλιο και επικύρωση των σχετικών αποφάσεων του σώματος (του 1991) , όχι γιατί έχει ανάγκη ο Νίκος Τεμπονέρας την όποια τιμή, αλλά για να υπάρχει φυσική ακολουθία στην πάνδημη, ανεπανάληπτη λαϊκή συμμετοχή στην κηδεία , καθαρή θέση απέναντι στο πολιτικό έγκλημα, που το τότε δημοτικό συμβούλιο εξέφρασε.

  • Γιάννης Γκόβας, δημοτικός σύμβουλος Πάτρας τη περίοδο  1986-1994

Posted in Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »