Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@yahoo.com]

  • Κατηγορίες

  • Πρόσφατα

  • Τρέχον μήνας

    Φεβρουαρίου 2018
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728  
  • Κατάλογος

Archive for the ‘Εκδηλώσεις’ Category

Νίκο Τεμπονέρα …Καρδιά των καρδιών! Σκέφτηκες τον ήλιο και προχώρησες…

Posted by eamgr στο 11 Ιανουαρίου, 2018

Όλοι μας σύντροφοι του Νίκου Τεμπονέρα 27 χρόνια μετά το Γενάρη του ’91, στοιχιζόμαστε και πάλι εδώ. Δίπλα στα κόκκινα σημάδια από το αίμα του και το αίμα χιλιάδων μαρτύρων του λαού μας που οριοθετούν τον κόσμο μας.

 

Σημάδια που οριοθετούν την κοινωνία των αξιών της εργασίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, του διεθνιστικού ουμανισμού, της δημοκρατίας και της προόδου, από τις δυνάμεις του νεοφιλελεύθερου εκβαρβαρισμού, της εκμετάλλευσης, της γενικευμένης διαφθοράς, του κοινωνικοπολιτικού εκφασισμού, των πολέμων.

Είναι η περίοδος του Γενάρη του ’91 που ο νεοφιλελεύθερος καπιταλιστικός Μινώταυρος επιδιώκει να θεμελιώσει και να επιβάλλει άμεσα την απόλυτη κυριαρχία του στον νεοελληνικό κοινωνικό μετασχηματισμό και μάλιστα με ρυθμούς και όρους σαδιστικούς για την εργασία, την κοινωνία, την δημοκρατία.

Νεοφιλελευθερισμός και νεοφασισμός σε κάθε μορφή και έκφραση όπως σήμερα που κατακλύζουν την Ευρώπη και όχι μόνο, χέρι-χέρι σε ενιαίο μέτωπο κράτους και παρακράτους αμφισβητούν την κοινωνική υπόσταση του ανθρώπου την ίδια την υπαρξιακή οντότητα του ως ενότητα συνείδησης και είναι.

Ο Νίκος Τεμπονέρας δεν ήταν κάποιος μυθικός Ηρακλής, δεν ήταν και δεν ήθελε νάναι ο τύπος του ήρωα. Ήταν ο άνθρωπος που αγαπούσε και χαιρόταν τη ζωή σαν ένας από μας με αρετές και αδυναμίες. Ο μέσος λαϊκός άνθρωπος. Όμως με προσανατολισμό και ιδανικά.

Με αυτά οδηγό την κρίσιμη στιγμή ταύτισε την υλική του υπόσταση με την συνειδησιακή του συγκρότηση, με την ανθρώπινη υπόστασή του δηλαδή, και προχώρησε. Η συνειδησιακή υπόσταση της ύλης, η ανθρώπινη κοινωνική υπόσταση της, έπρεπε να αναδειχτεί όπως ακριβώς ήταν. Ανώτερη από τις τυφλές, φυσικές δυνάμεις και από τις δυνάμεις των ενστίκτων.

Καμιά ταλάντευση στην επιλογή. Ο μαθητικός αγώνας ήταν απόλυτα αναγκαίο κοινωνικό οξυγόνο. Η συγκυρία απαίτησε την σπονδή της ζωής του σ΄ αυτή την κοινωνική αναγκαιότητα. Έτσι κράτησε ψηλά το λυχνάρι των ιδανικών του και προχώρησε με χαμόγελο παίζοντας τον άνθρωπο. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Γι’ αυτό από εκείνο το βράδυ, ο Ν. Τεμπονέρας ανήκει σ’ όλους και στον καθένα.

27 χρόνια…Από τη βραδιά που ο Νίκος Τεμπονέρας έγινε «δρόμος»,«σχολικό συγκρότημα»,«μνημείο»,αλλά και αναφορά αγώνων και ζωής. Από τότε με όλες τις μαθητικές γενιές μέχρι σήμερα, κρατάει μαζί τους ακούραστα τα πανό και τις σημαίες των αγώνων για να υπερασπίζονται τους κοινωνικούς αγώνες σαν την αναντικατάστατη απελευθερωτική διαδικασία της κοινωνίας.

Για να υπερασπίζονται το σχολειό της γνώσης που απελευθερώνει τον άνθρωπο και την εργασία, απέναντι στο δήθεν σχολειό που χρησιμοποιεί την γνώση για να σκλαβώνει την εργασία και να εξανδραποδίζει τον άνθρωπο.

Στο σημερινό ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι συγκροτούνται αναπότρεπτα σταυροδρόμια που απαιτούν απαντήσεις όχι σε λεπτομέρειες, δευτερεύουσες αντιθέσεις και αντιφάσεις, αλλά στα κεντρικά ζητήματα ουσίας που θα διαμορφώνουν την επόμενη φάση της ιστορικής αναγκαιότητας. Τότε το ατομικό, το ενικό, το ειδικό πρέπει να ταυτοποιηθεί με τις αξίες του γενικού, του καθολικού.

Η κοινωνία της εργασίας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης πρέπει να οριοθετηθεί αποφασιστικά από τις δυνάμεις της ανταγωνιστικής αποκοινωνικοποίησης του ανθρώπου, από τις δυνάμεις της βαρβαρότητας και του ολοκληρωτισμού. Να υπερασπιστεί την εργασία και την κοινωνία ως παράγοντες απελευθέρωσης του ανθρώπου και όχι ως παράγοντες εξανδραποδισμού και υποδούλωσης.

Στους αγώνες γι αυτή τη οριοθέτηση, άξιοι λαϊκοί αγωνιστές έχουν τη δική τους ξεχωριστή και καθοριστική συνεισφορά, αφήνουν το στίγμα τους, αναδείχνονται ταγοί και οδηγοί της κοινωνίας.

Να γιατί ο Νίκος Τεμπονέρας πέρασε πρώτος αυτή τη πόρτα και με το αίμα του την ξαναέδωσε στους μαθητές και τη κοινωνία σαν παράθυρο γνώσης, δημοκρατίας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Να γιατί ο Παύλος Φύσσας κράτησε με το αίμα του λεύτερα τα σοκάκια και τις πλατείες της Αμφιάλης.

Η θυσία και η μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα δεν έχει πολιτικούς ιδιοκτήτες, είναι αναφορά αγώνων λαού και νεολαίας. Εκφράζει και αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο στην πιο ολοκληρωμένη κοινωνική του υπόσταση. Αυτό το κομμουνιστικό ιδανικό χρέωσε στους τοτινούς του συντρόφους να προσεγγίζουμε και να υπερασπιζόμαστε.

Φίλοι και συναγωνιστές, ο Νίκος Τεμπονέρας μετείχε και παρήγαγε ιδεολογία και πολιτική ως μέλος και στέλεχος μιας πολιτικής συλλογικότητας του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου. Μιας συλλογικότητας που έκανε και κάνει κάθε προσπάθεια να φανεί αντάξια της μνήμης και της θυσίας του.

Γι αυτό θεώρησε και θεωρεί προσβολή στη μνήμη του και τη θυσία του να προβάλει έστω και σαν υπόνοια οποιαδήποτε αξίωση πολιτικής ιδιοκτησίας σ’ αυτά.

Οι λαϊκοί αγωνιστές δεν έχουν ανάγκη από ιδιοκτήτες και διαμεσολαβητές των αγώνων και της θυσίας τους.
Η αριστερά δεν παράγει, δεν μπορεί να παράγει εμπορεύματα που θέλουν μάλιστα ιδιοκτήτες. Παράγει αξίες, διαμορφώνει κοινωνικά υποδείγματα που μπορούν να θεμελιώσουν συλλογικότητες ακόμη και στις πιο άγριες συνθήκες του καπιταλισμού που αντιστοιχούν από κάθε άποψη στις σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές κοινωνικές σχέσεις που επαγγέλλονται.

Αυτά γράφει για τους συντρόφους του η πολιτική διαθήκη του Νίκου Τεμπονέρα.

Σ’ αυτή πασχίζουμε να ανταποκριθούμε και νοιώθουμε περήφανοι γι’ αυτό.

«…Έπαιξες τους δείχτες του ρολογιού που κατεβαίνουν από τα μεσάνυχτα.
Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή.
Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.
Ήταν καιρός! Δε βάσταξε η καρδιά του περισσότερο!
Άναψες κάτω από το σακάκι σου το πρώτο κλεφτοφάναρο.
Καρδιά των καρδιών! Σκέφτηκες τον ήλιο και προχώρησες.
Ανέβηκες στο πεζοδρόμιο και έπαιξες τον Άνθρωπο!»

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ!

(Αποσπάσματα από τις ομιλίες του γραμματέα του ΕΑΜ, Μιχάλη Βασιλάκη, σε παλαιότερα πολιτικά μνημόσυνα για τον Νίκο Τεμπονέρα. )

 

μιχ

 

Σε κλίμα συγκίνησης, με την παρουσία αρκετού κόσμους, φίλων, συντρόφων του και φυσικά των μελών της οικογένειάς τους πραγματοποιήθηκαν και φέτος στην Πάτρα οι εκδηλώσεις τιμής προς τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα που δολοφονήθηκε πριν 27 χρόνια από τον τότε πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας Γιάννη Καλαμπόκα.

Το σύνθημα «Τεμπονέρα ζεις, με Πέτρουλα-Λαμπράκη, μας οδηγείς», δονούσε πυκνά-συχνά τον αέρα, πολλά ήταν τα πανό των συλλογικοτήτων που παραβρέθηκαν ενώ και πολλοί φορείς της περιοχής κατέθεσαν λουλούδια και στεφάνια στην μνήμη του.τεμ

Για τον φίλο και σύντροφό του στο ΕΑΜ μίλησε, εμφανώς συγκινημένος, ο γραμματέας του ΕΑΜ, Μιχάλης Βασιλάκης, ο οποίος απέδωσε τη δολοφονία του στην συντονισμένη δράση του κράτους και του παρακράτους την περίοδο εκείνη. «Η τριετία 89-91 αποτελεί ίσως τον πιο πυκνό πολιτικό χρόνο σε ολόκληρη την μεταπολιτευτική και ίσως μεταπολεμική πολιτική ιστορία της χώρας.

Τα γεγονότα στις 9 Γενάρη του ’91 στην πόρτα αυτού του σχολείου με την εκτέλεση του Νίκου, με την θυσία του Νίκου, είναι ένα ιστορικό απρόβλεπτο όμως δεν είναι καθόλου τυχαία αυτά τα γεγονότα. Το κεντρικό ζήτημα όμως που μένει και που απαντιέται με διάφορους τρόπους είναι πώς η διαλυτική κρίση του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος του ’89 μετασχηματίζεται σε πολιτική δυναμική που επιβάλει την απόλυτη κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού στη διαχείριση των πολιτικών πραγμάτων της χώρας μας για να οδηγηθούμε σε μια 20ετία στην ντροπιαστική επιτροπή, στην χρεοκοπία και στην κοινωνική διάλυση», σχολίασε μεταξύ άλλων ο κ. Βασιλάκης.

Παράλληλα ο γραμματέας του ΕΑΜ συνέδεσε εκείνη την εποχή και τη δολοφονία Τεμπονέρα με την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα, την κρίση, τα μνημόνια, την επιτροπεία κ.α.. «Σε όλα αυτά τα ζητήματα απαντά η θυσία του Νίκου Τεμπονέρα γι’ αυτό το σύνθημα «Νίκο Τεμπονέρα, ζεις με Πέτρουλα, Λαμπράκη, μας οδηγείς», μας καλύπτει απόλυτα σαν πολιτική ερμηνεία, για να βγούμε με τους αγώνες του λαού από το τούνελ αυτής της διεθνούς επιτροπεία. Να ξαναστηθεί στα πόδια της η χώρα και ο λαός, να αποκτήσει επιτέλους ολοκληρωμένη εθνική ταυτότητα που ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε», σημείωσε.

Για τον δολοφονημένο καθηγητή μίλησε επίσης, εκ μέρους της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, ο Δημήτρης Μαργιόλης, ο οποίος ανέφερε ότι τα γεγονότα εκείνα είναι σα χθες: «Οι αγώνες δεν τελείωσαν ποτέ. Η μνήμη ξαναγυρίζει στον σκληρό Γενάρη του ’91 και στην αποδιάρθρωση της Παιδείας που επιχείρησε τότε η κυβέρνηση Μητσοτάκη… το χέρι του παρακράτους έκοψε το χέρι της ζωής σου. Για τη δική μας γενιά ο Τεμπονέρας δεν έφυγε ποτε», υπογράμμισε.

Ο πρόεδρος τα Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας, Χρ. Σιάχος, επισήμανε ότι ο Νίκος Τεμπονέρας είναι ένα σύμβολο. «Στέκεται εδώ στην πρώτη γραμμή του αγώνα, δεν συμβιβάζεται, δεν επικαλείται το εφικτό… τότε ο κρατικός αυταρχικός μηχανισμός άναψε το πράσινο φως στην παρακρατική βία».τεμ1

Τέλος ο αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ Βαγγέλης Μπουντουλούλης, εξέφρασε την βαθειά του συγκίνηση που παραβρίσκεται στις εκδηλώσεις τιμής για τον αδικοχαμένο καθηγητή και συμπλήρωσε: «Συμβολίζει τους αγώνες που δόθηκαν τότε, η κατάσταση σήμερα είναι διαφορετική αλλά οι στόχοι παραμένουν ίδιοι».

Στεφάνια και λουλούδια στη μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα κατέθεσαν:η ΟΛΜΕ, η ΔΟΕ, η Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, ο Δήμος της Πάτρας, η ΑΔΕΔΥ, το Εργατικό Κέντρο, η Β’ ΕΛΜΕ, ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών, οι φοιτητικοί σύλλογοι Φιλοσοφικής-Οικονομικούς, ο Σύλλογος Πέτρινα Χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ Αχαΐας,, το τοπικό ΠΑΣΟΚ, η δημοτική παράταξη ΡΑΠ-Πάτρα Ανθρώπινη Πόλη, η δημοτική παράταξη «Ανυπότακτη Πολιτεία», η ΠΑΣΠ ΑΕΙ και το ΕΑΜ.

 

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Νίκος Τεμπονέρας 27 χρόνια μετά..

Posted by eamgr στο 5 Ιανουαρίου, 2018

27 χρόνια στην καρδιά κάθε ανθρώπου που υπερασπίζεται το παιδί. Που παλεύει για την μόρφωση και την δημοκρατία.

Η δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα υπήρξε η πρώτη πολιτική δολοφονία του νεοφιλελευθερισμού. Εκτελεσμένη από τους ακροδεξιούς συνοδοιπόρους του-μία συμμαχία που επανέρχεται σαν πολιτική πλατφόρμα και στις μέρες μας.temponeras_2018-A4

Το 1991 η Αριστερά πελαγοδρομούσε ανάμεσα στην ήττα και στην σύγχυση. Αλλά η κοινωνία δεν περιμένει-πρέπει να αντισταθεί για την ίδια της την ύπαρξη. Την κοινωνία των νέων και αποκλεισμένων ανθρώπων, που πάλευαν ενάντια στην ταξική και χουντικής έμπνευσης αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, υπερασπίστηκε ο Τεμπονέρας στην πόρτα του σχολείου του. Πήγε μέχρι εκεί, πετάχτηκε από την θέση του σαν ελατήριο και δίχως δεύτερη σκέψη, ή δισταγμό, μόλις έμαθε για την ανακατάληψη των γνωστών στην κοινωνία της Πάτρας τραμπούκων-φασιστών της ΟΝΝΕΔ.

Για αυτό και η θυσία του Νίκου Τεμπονέρα έγινε σημείο αναφοράς. Ότι η ιστορία τραβά μπροστά, ξέχωρα από την αριστερή μελαγχολία των καιρών. Ότι οι λαϊκοί αγωνιστές θα γεννιούνται πάντα στα πεδία όπου επιβάλλεται η καταπίεση. Ότι το παράδειγμα ενός ανθρώπου μπορεί να φωτίσει τον δρόμο για χιλιάδες.

Αναμφίβολα-και αυτή είναι η μεγάλη ιδιαιτερότητα και το σημαινόμενο της δολοφονίας Τεμπονέρα-η θυσία του εκείνη αποτέλεσε θρυαλλίδα σημαντικών εξελίξεων. Ο αντίκτυπος της δολοφονίας, ο ίδιος ο χαρακτήρας της, μα και η τεράστια προσπάθεια των συντρόφων του να αναδειχτεί η υπόθεση όπως ήταν και διαμέσου της καταδίκης των αυτουργών, μα και διαμέσου της πολιτικής ήττας των πολιτικών ιθυνόντων, έγινε σύντομα-μα και μακροπρόθεσμα-εμφανής στο σύνολο του πολιτικού κόσμου.

Το πρόσωπο μιας Δεξιάς που πάσχιζε να προφασιστεί ότι έχει ξεπεράσει το μετεμφυλιακό της πρόσωπο αποκαλύφτηκε ίσαμε την πτώση της κυβέρνησης εκείνης. Παράλληλα και με άλλους λαϊκούς και αυθόρμητους αγώνες σε μια σειρά από παραγωγικούς κλάδους η πρώτη επιχείρηση θεμελίωσης της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής καθυστέρησε για παραπάνω από μία δεκαετία. Η ίδια η Δεξιά αναγκάστηκε συν τω χρόνω να μεταμφιεστεί σε Κεντροδεξιά προκειμένου να κερδίσει ξανά, πολύ αργότερα, την εκλογική πλειοψηφία.

Κι αν το ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε τότε, εκ των πραγμάτων και των δεδομένων της πίεσης του δημοκρατικού κόσμου, να θυμηθεί τις δημοκρατικές αναφορές του, αργότερα αναγκάστηκε και πάλι, υπό την πίεση ενός μεγάλου, νέου εκπαιδευτικού κινήματος, να υπαναχωρήσει από μία κεντρική του θέση, την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Επειδή η θυσία του Νίκου Τεμπονέρα έγινε αφετηρία των νέων μεγάλων αγώνων στον χώρο της παιδείας έκτοτε, καθώς και σημείο σύγκλισης των νέων αγωνιστικών αναφορών μιας Αριστεράς που προσπαθούσε να βρει τα πατήματα της στο νέο τοπίο της αντιδραστικής κεφαλαιοκρατικής επανένωσης του κόσμου.

Δίχως να μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης καμίας πολιτικής σκοπιμότητας ή καπηλείας, σημείο των λαϊκών αγώνων που καμία αριστερή γραφειοκρατία δεν αντέχει και δεν μπορεί να κατανοήσει, η δολοφονία Τεμπονέρα αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην πορεία όπου και όπως ξετυλίγονται οι λαϊκές αντιστάσεις.

Δίχως να μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι ολοκληρώνεται ή δικαιώνεται απόλυτα η παρακαταθήκη του 37χρονου μαθηματικού που προχώρησε την κρίσιμη ώρα αντάμα μόνο με τα ιδανικά του, ωστόσο καθρεφτίζεται πάνω σε κάθε αγώνα για ένα σχολείο ανοιχτό, δημοκρατικό, για ένα σχολείο δίχως ταξικούς φραγμούς. Και αν η κατάκτηση ενός τέτοιου εκπαιδευτικού συστήματος απαιτεί συνολικότερους επαναστατικούς κοινωνικούς μετασχηματισμούς, καθρεφτίζεται ακόμα ακόμα στα σχολεία τα ανοιχτά για τα προσφυγόπουλα, στα σχολεία των γευμάτων για τα παιδιά των φτωχών οικογενειών, στα ανοιχτά σχολεία με όλο το έμψυχο και άψυχο δυναμικό τους στην θέση τους από τον Σεπτέμβρη, στα ολοήμερα σχολεία σε κάθε γωνιά της χώρας, από τις μεγάλες πόλεις μέχρι το τελευταίο νησί-

27 χρόνια μετά, όπως και κάθε χρόνο, θα είμαστε και πάλι ΕΚΕΙ!

Ανδρέας Μπεντεβής

 

Posted in Εκπαιδευτικό, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

9 Γενάρη 1991….9 Γενάρη 2018

Posted by eamgr στο 3 Ιανουαρίου, 2018

temponeras_2018-A4

Posted in Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ!

Posted by eamgr στο 8 Ιανουαρίου, 2017

Όλοι μας σύντροφοι του Ν. Τεμπονέρα 26 χρόνια μετά το Γενάρη του ’91, στοιχιζόμαστε και πάλι εδώ.

Δίπλα στα κόκκινα σημάδια από το αίμα του και το αίμα χιλιάδων μαρτύρων του λαού μας που οριοθετούν τον κόσμο μας.afissa-2017-2col

Σημάδια που οριοθετούν την κοινωνία των αξιών της εργασίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, του διεθνιστικού ουμανισμού, της δημοκρατίας και της προόδου, από τις δυνάμεις του νεοφιλελεύθερου εκβαρβαρισμού, της εκμετάλλευσης, της γενικευμένης διαφθοράς, του κοινωνικοπολιτικού εκφασισμού, των πολέμων.

Είναι η περίοδος του Γενάρη του ’91 που ο νεοφιλελεύθερος καπιταλιστικός Μινώταυρος επιδιώκει να θεμελιώσει και να επιβάλλει άμεσα την απόλυτη κυριαρχία του στον νεοελληνικό κοινωνικό μετασχηματισμό και μάλιστα με ρυθμούς και όρους σαδιστικούς για την εργασία, την κοινωνία, την δημοκρατία.

Νεοφιλελευθερισμός και νεοφασισμός σε κάθε μορφή και έκφραση όπως σήμερα που κατακλύζουν την Ευρώπη και όχι μόνο, χέρι-χέρι σε ενιαίο μέτωπο κράτους και παρακράτους αμφισβητούν την κοινωνική υπόσταση του ανθρώπου την ίδια την υπαρξιακή οντότητα του ως ενότητα συνείδησης και είναι.

Ο Ν. Τεμπονέρας δεν ήταν κάποιος μυθικός Ηρακλής, δεν ήταν και δεν ήθελε νάναι ο τύπος του ήρωα. Ήταν ο άνθρωπος που αγαπούσε και χαιρόταν τη ζωή σαν ένας από μας με αρετές και αδυναμίες. Ο μέσος λαϊκός άνθρωπος. Όμως με προσανατολισμό και ιδανικά.

Με αυτά οδηγό την κρίσιμη στιγμή ταύτισε την υλική του υπόσταση με την συνειδησιακή του συγκρότηση, με την ανθρώπινη υπόστασή του δηλαδή, και προχώρησε. Η συνειδησιακή υπόσταση της ύλης, η ανθρώπινη κοινωνική υπόσταση της, έπρεπε να αναδειχτεί όπως ακριβώς ήταν. Ανώτερη από τις τυφλές, φυσικές δυνάμεις και από τις δυνάμεις των ενστίκτων.

Καμιά ταλάντευση στην επιλογή. Ο μαθητικός αγώνας ήταν απόλυτα αναγκαίο κοινωνικό οξυγόνο. Η συγκυρία απαίτησε την σπονδή της ζωής του σ΄ αυτή την κοινωνική αναγκαιότητα. Έτσι κράτησε ψηλά το λυχνάρι των ιδανικών του και προχώρησε με χαμόγελο παίζοντας τον άνθρωπο. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Γι’ αυτό από εκείνο το βράδυ, ο Ν. Τεμπονέρας ανήκει σ’ όλους και στον καθένα.

26 χρόνια… Από τη βραδιά που ο Νίκος Τεμπονέρας έγινε «δρόμος», «σχολικό συγκρότημα», «μνημείο», αλλά και αναφορά αγώνων και ζωής. Από τότε με όλες τις μαθητικές γενιές μέχρι σήμερα, κρατάει μαζί τους ακούραστα τα πανό και τις σημαίες των αγώνων για να υπερασπίζονται τους κοινωνικούς αγώνες σαν την αναντικατάστατη απελευθερωτική διαδικασία της κοινωνίας.

Για να υπερασπίζονται το σχολειό της γνώσης που απελευθερώνει τον άνθρωπο και την εργασία, απέναντι στο δήθεν σχολειό που χρησιμοποιεί την γνώση για να σκλαβώνει την εργασία και να εξανδραποδίζει τον άνθρωπο.

Στο σημερινό ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι συγκροτούνται αναπότρεπτα σταυροδρόμια που απαιτούν απαντήσεις όχι σε λεπτομέρειες, δευτερεύουσες αντιθέσεις και αντιφάσεις, αλλά στα κεντρικά ζητήματα ουσίας που θα διαμορφώνουν την επόμενη φάση της ιστορικής αναγκαιότητας. Τότε το ατομικό, το ενικό, το ειδικό πρέπει να ταυτοποιηθεί με τις αξίες του γενικού, του καθολικού.

Η κοινωνία της εργασίας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης πρέπει να οριοθετηθεί αποφασιστικά από τις δυνάμεις της ανταγωνιστικής αποκοινωνικοποίησης του ανθρώπου, από τις δυνάμεις της βαρβαρότητας και του ολοκληρωτισμού. Να υπερασπιστεί την εργασία και την κοινωνία ως παράγοντες απελευθέρωσης του ανθρώπου και όχι ως παράγοντες εξανδραποδισμού και υποδούλωσης.

Στους αγώνες γι αυτή τη οριοθέτηση, άξιοι λαϊκοί αγωνιστές έχουν τη δική τους ξεχωριστή και καθοριστική συνεισφορά, αφήνουν το στίγμα τους, αναδείχνονται ταγοί και οδηγοί της κοινωνίας.

Να γιατί ο Νίκος Τεμπονέρας πέρασε πρώτος αυτή τη πόρτα και με το αίμα του την ξαναέδωσε στους μαθητές και τη κοινωνία σαν παράθυρο γνώσης, δημοκρατίας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Να γιατί ο Παύλος Φύσσας κράτησε με το αίμα του λεύτερα τα σοκάκια και τις πλατείες της Αμφιάλης.

Η θυσία και η μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα δεν έχει πολιτικούς ιδιοκτήτες, είναι αναφορά αγώνων λαού και νεολαίας. Εκφράζει και αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο στην πιο ολοκληρωμένη κοινωνική του υπόσταση. Αυτό το κομμουνιστικό ιδανικό χρέωσε στους τοτινούς του συντρόφους να προσεγγίζουμε και να υπερασπιζόμαστε.

Φίλοι και συναγωνιστές, ο Νίκος Τεμπονέρας μετείχε και παρήγαγε ιδεολογία και πολιτική ως μέλος και στέλεχος μιας πολιτικής συλλογικότητας του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου. Μιας συλλογικότητας που έκανε και κάνει κάθε προσπάθεια να φανεί αντάξια της μνήμης και της θυσίας του.

Γι αυτό θεώρησε και θεωρεί προσβολή στη μνήμη του και τη θυσία του να προβάλει έστω και σαν υπόνοια οποιαδήποτε αξίωση πολιτικής ιδιοκτησίας σ’ αυτά.

Οι λαϊκοί αγωνιστές δεν έχουν ανάγκη από ιδιοκτήτες και διαμεσολαβητές των αγώνων και της θυσίας τους.
Η αριστερά δεν παράγει, δεν μπορεί να παράγει εμπορεύματα που θέλουν μάλιστα ιδιοκτήτες. Παράγει αξίες, διαμορφώνει κοινωνικά υποδείγματα που μπορούν να θεμελιώσουν συλλογικότητες ακόμη και στις πιο άγριες συνθήκες του καπιταλισμού που αντιστοιχούν από κάθε άποψη στις σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές κοινωνικές σχέσεις που επαγγέλλονται.

Αυτά γράφει για τους συντρόφους του η πολιτική διαθήκη του Νίκου Τεμπονέρα.

Σ’ αυτή πασχίζουμε να ανταποκριθούμε και νοιώθουμε περήφανοι γι’ αυτό.

«…Έπαιξες τους δείχτες του ρολογιού που κατεβαίνουν από τα μεσάνυχτα.
Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή.
Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.
Ήταν καιρός! Δε βάσταξε η καρδιά του περισσότερο!
Άναψες κάτω από το σακάκι σου το πρώτο κλεφτοφάναρο.
Καρδιά των καρδιών! Σκέφτηκες τον ήλιο και προχώρησες.
Ανέβηκες στο πεζοδρόμιο και έπαιξες τον Άνθρωπο!»

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ!

(Αποσπάσματα από τις ομιλίες του γραμματέα του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου, Μιχάλη Βασιλάκη, σε παλαιότερα πολιτικά μνημόσυνα για τον Νίκο Τεμπονέρα.)

Αύριο Δευτέρα , στις 6 το απόγευμα,

η φετινή συγκέντρωση στον τόπο της θυσίας, στο σχολικό συγκρότημα Τεμπονέρα στην Πάτρα

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

26 χρόνια μετά

Posted by eamgr στο 3 Ιανουαρίου, 2017

Το παλικάρι που ‘πεσε μ’ ορθή την κεφαλή του
δεν το σκεπάζει η γης ογρή, σκουλήκι δεν τ’ αγγίζει

Φτερό στη ράχη του ο σταυρός κι όλο χυμάει τ’ αψήλου
και σμίγει τους τρανούς αϊτούς και τους χρυσούς αγγέλους.

 Γιάννης Ρίτσος   (Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας 1968-1970)

afissa-2017-2col

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Με το Νίκο και τη θυσία του στις σημαίες μας είμαστε σίγουροι για τη νίκη του λαού

Posted by eamgr στο 10 Ιανουαρίου, 2015

Η ομιλία του γραμματέα του ΕΑΜ, Μιχάλη Βασιλάκη στη συγκέντρωση μνήμης και τιμής για τα 24χρόνια από την δολοφονία του αγωνιστή δάσκαλου ΝΙΚΟΥ ΜΙΧΑΛΗΣ 1ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ στο τόπο της θυσίας(Σχολεία Τεμπονέρα,Πάτρα)

1991-2015 Ένας σημαντικός χρόνος μιας 25ετίας εξαιρετικά πυκνός της νεότερης πολιτικής ιστορίας της χώρας. 

Δύο περίοδες που σφραγίζονται με πυκνές πινελιές αίματος και φυσικά με αναλογίες και συνάφειες που τις αναδείχνουν σε σημαντικά σταυροδρόμια της νεοελληνικής κοινωνίας. Τα άλυτα ζητήματα της εθνικής ολοκλήρωσης επανέρχονται ξανά και ξανά στο προσκήνιο και στο επίκεντρο της ταξικής πάλης καθορίζοντας και το επίπεδο της, στο οικονομικό, το κοινωνικό, το πολιτικό, το ιδεολογικό και πολιτισμικό πεδίο.

Μέσα από μια πολλαπλότητα αντιφάσεων, αντιθέσεων και συγκρούσεων ακόμα, προκαλούν μια κοινωνική και πολιτική πόλωση που αφορά τις κατευθύνσεις αναζήτησης και κατάκτησης μιας ολοκληρωμένης εθνικής ταυτότητας, η έλλειψη της οποίας πολλαπλασιάζει τις κοινωνικές-ταξικές στρεβλώσεις στην συγκρότηση του νεοελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Ο ετεροπροσδιορισμός της εθνικής ταυτότητας από την ιθύνουσα τάξη και την πολιτική της εκπροσώπηση έχει αποκτήσει ιστορικά γονιδιακά κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Η «κόκκινη μηλιά», το «ανήκομεν στη Δύση» και το σημερινό «πάση θυσία ΕΥΡΩ» γαρνιρισμένα με δόσεις φυλετικής καθαρότητας και τη σφραγίδα Βουκεφάλα και με την βοήθεια ενός αφαιρετικού ιστορικού μίξερ παράγουν διαχρονικές συνταγές και ιδεολογήματα για τα μπλοκ της εθνοκαπηλίας, της εκμετάλλευσης, της διαφθοράς. Μετά το διάλειμμα της δεκαετίας του ’80 που αξιοποιείται για τον ευνουχισμό, την αποδιάρθρωση, την διαφθορά και την συκοφάντηση του λαϊκού κινήματος, καταλήγουμε στον ιδεολογικοπολιτικό αχταρμά του ΄89-΄90 που εξ αντικειμένου υπογράφει μια πολιτική Βάρκιζα για το εργατικό και λαϊκό κίνημα, το μπλοκ της αριστεράς, των προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων της εθνικής ανεξαρτησίας πράγμα που σφραγίζεται με μια πρωτοφανή εκλογική νίκη του Μητσοτάκη.

Το σκληρό ταξικό μπλοκ ετεροκαθορισμού της εθνικής ταυτότητας είχε βάλει γερά θεμέλια για να εξελιχθεί στο τέλος στο σημερινό ενιαίο νεοφιλελεύθερο μπλοκ του ΕΥΡΩΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ, του οποίου τα έργα, η παρακμή και η σήψη συνιστούν υπαρξιακή απειλή για το λαό και τη χώρα με την τρομοκρατία μιας γενικευμένης οικονομικής, κοινωνικής και εθνικής ανασφάλειας. Σ ΄αυτό το κοινωνικοπολιτικό τέρας του ευρωμινώταυρου η  τρόικα «εσωτερικού» έχει προσφέρει ήδη ως αναγκαία θυσία  2εκ. ανέργους, 3,5εκ. φτωχούς, 80% νεολαίας την ελληνική γη την εθνική ταυτότητα.

 Την πορεία αυτή ανάσχεσαν αλλά δεν μπόρεσαν να ματαιώσουν οι σκληροί αγώνες οπισθοφυλακής του εργατικού και λαϊκού κινήματος, το αίμα του Ν.Τεμπονέρα και άλλων λαϊκών αγωνιστών. Όμως έμειναν και μένουν να δείχνουν τον δρόμο της ευθύνης και των θυσιών για την αντιμετώπιση του θηριώδους ΕΥΡΩΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ και της πατριδοκάπηλης σύγχρονης εθνικοφροσύνης του «ΠΑΣΕΙ ΘΥΣΙΑ ΕΥΡΩ»:

« Τόσα χρόνια αγώνες λαού και νεολαίας τον δρόμο δείχνει ο Νίκος Τεμπονέρας» είναι και θα συνεχίσει να ‘ναι το σύνθημα στα πανό της νεολαίας και του λαού, για την νίκη ενάντια στο πολύ ισχυρό και αδίστακτο μπλοκ του ΕΥΡΩΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ.

Το μπλοκ που έχει καταβροχθίσει μόνο στα 3 τελευταία χρόνια της κρίσης το 30% του παραγωγικού ΑΕΠ της χώρας χωρίς να έχει θιχτεί καθόλου η παρασιτική υπερδιόγκωση του από τις δραστηριότητες της ολιγαρχίας και του παρασιτισμού. Στα συνολικά του επιτεύγματα καταγράφονται:

  • Η κεφαλαιακή ερήμωση της χώρας.
  • Η παραγωγική της απογύμνωση.
  • Η λειτουργική αχρήστευση μαζί με πολιτική και ακραία ηθική απαξίωση όλων των κοινωνικών και πολιτικών δομών του αστικοδημοκρατικού αντιπροσωπευτικού συστήματος.
  • Η διολίσθηση σε ένα συγκαλυμμένο κοινοβουλευτικοποιημένο φασισμό όπως το γνωστό σύστημα Μπαλτάκου.
  • Η περιθωριοποίηση της χώρας στη θέση του ευρωπαϊκού και διεθνούς ζήτουλα και η γελιοποίηση της εκπροσώπησης της στις διεθνείς σχέσεις.

Η απειλή εσωτερικής του αποσάθρωσης το ανάγκασε και το οδήγησε στην Δεκεμβριανή του επιχείρηση για πρόεδρο Δημοκρατίας με πολλαπλούς στόχους.

  • Την τρομοκρατία και τον εκβιασμό του λαού.
  • Την διασφάλιση πολιτικής και ποινικής ασυλίας που ονόμασε εθνική συνεννόηση.
  • Την αναπαραγωγή του μπλοκ με άλλες μορφές.
  • Την δραπέτευση του με υποθήκες για το μέλλον.Νικος1

Την πρώτη μάχη του Δεκέμβρη την έχασε, με όσες μορφές και αν παρουσιάστηκε γιατί απαξίωσε όχι μόνο πολιτικά αλλά και ηθικά το εθνικό κοινοβούλιο γελοιοποιώντας το στην κυριολεξία.

Το σημαντικό είναι να χάσει και όλες τις άλλες γιατί το νέο μνημόνιο δεν είναι απλά μια προσθετική πράξη στα προηγούμενα. Είναι το επιστέγασμα και η ολοκλήρωση των προηγούμενων μαζί και η συνταγματοποίηση τους με ένα νέο εργατικό και αστικό δίκαιο με νέες διαδικασίες κοινοβουλευτικής λειτουργίας, με νέες διαδικασίες και σχέσεις στην λειτουργία των εξουσιών, με διαχειριστή, συντονιστή και καθοδηγητή κάποιο Μπαλτάκο των σκοτεινών παρασκηνίων!

Με το Νίκο και τη θυσία του στις σημαίες μας είμαστε σίγουροι για τη νίκη του λαού γιατί όπως λέει και ο Τ. Λειβαδίτης στους στίχους του :

….Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ᾿ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση στη ζωή των άλλων.
                                               Ή  ένα θάνατο για τη ζωή των άλλων…    

Παρακολουθήστε τα βίντεο από τις ομιλίες των  Μιχάλη Βασιλάκη (ΕΑΜ),Χρίστου  Σόφη (ΟΛΜΕ), Δημήτρη Πολυχρονιάδη (ΔΟΕ), Χρήστου Σιάχου (Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας)στη συγκέντρωση Μνήμης και τιμής για το Νίκο Τεμπονέρα  

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Νίκο Τεμπονέρα Ζεις

Posted by eamgr στο 4 Ιανουαρίου, 2015

 

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ᾿ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση
στη ζωή των άλλων.
                                               Ή  ένα θάνατο για τη ζωή των άλλων…              Τάσος Λειβαδίτης 

αφισα τεμπονερα 2015

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Εκδήλωση του ΕΑΜ

Posted by eamgr στο 12 Απρίλιος, 2014

Δείτε το βίντεο με την ομιλία του Μιχάλη Βασιλάκη, γραμματέα του ΕΑΜ

στην εκδήλωση που έγινε στις 10/4/14 στη Πάτρα

Posted in Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Posted by eamgr στο 7 Απρίλιος, 2014

EAM-SIGKENTROSI-02.cdr

 

Posted in Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις | Leave a Comment »

Εκδήλωση του Ε.Α.Μ. στην Αθήνα- 30 Μαρτίου 2014

Posted by eamgr στο 23 Μαρτίου, 2014

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Ε.Α.Μ. σάς καλεί στην συγκέντρωση-συζήτηση με θέμα:

»Διεθνείς και εσωτερικές εξελίξεις και η παρέμβαση της Αριστεράς»

Ομιλητής: Μιχάλης Βασιλάκης, γραμματέας του Ε.Α.Μ.

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014

ΩΡΑ: 11.00 π.μ.

Π.Π.Ι.Ε.Δ. (Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς)

ΔΕΚΕΛΕΙΑΣ 152- ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Posted in Εκδηλώσεις | Leave a Comment »