Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

Να μην επικρατήσει η στρατηγική του πολέμου και του μίσους

Posted by eamgr στο 16 Νοέμβριος, 2015

Θα ήταν-και είναι-εξαιρετικά αποπροσανατολιστικός ο ισχυρισμός ότι ο πόλεμος Δύσης-Ανατολής- στον βαθμό που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τέτοια σχήματα σε έναν κόσμο με ρευστές αναδιατάξεις- καθρεφτίζεται σε αυτό που έγινε στο Παρίσι, αν και διαμέσου αυτού του χτυπήματος οι ευρωπαϊκές ελίτ επιχειρούν, και καταφέρνουν σε έναν βαθμό, να συσπειρώσουν κάτω από την ομπρέλα των «αξιών της Δύσης και του χριστιανισμού» ένα μεγάλο κομμάτι από τα μεσαία κυρίως στρώματα των υπηκόων τους.  Αφού, ασφαλώς, πρώτα τους έχουνε εγκλωβίσει σε εξουσιαστικούς μηχανισμούς τέτοιους ώστε να ψάχνουν έναν εχθρό, να χρειάζονται έναν εχθρό, για να νοηματοδοτήσει την θλιβερή τους, διογκωμένη κιόλας σαν αξία, εξατομικευμένη καταναλωτική ύπαρξη.g-20-antalya

Οι τζιχαντιστές δεν είναι το Ισλάμ. Δεν είναι καν η αντίδραση των λαών του Ισλάμ απέναντι στους δυτικούς βομβαρδισμούς, στην διαχρονική αποικιοκρατία και στα εγκλήματα της, όπως το εκλαμβάνουν, κακώς, ακόμα και προοδευτικοί, αριστεροί άνθρωποι. Στην πραγματικότητα, οι λαοί του Ισλάμ στην τεράστια πλειονότητα τους δεν μισούν, ούτε και θέλουν εκδίκηση από την Ευρώπη ή τις ΗΠΑ, παρότι θα είχανε αρκετούς λόγους για κάτι τέτοιο.

Είναι εξίσου άτοπη και αποπροσανατολιστική η καταφυγή σε θεωρίες συνωμοσιολογίας, γιατί η συνωμοσιολογία προϋποθέτει εξ ορισμού την αποδοχή της αναντίρρητης κανονικότητας ότι ένα οργανωμένο και σκηνοθετημένο παιχνίδι παίζεται πίσω από τις πλάτες των λαών. Στην πραγματικότητα όλα είναι καθαρά και ξάστερα, μόνο που οι λαοί οι ίδιοι στην πλειονότητα τους, φοράνε τα παραμορφωτικά γυαλιά των θρησκευτικών ή εθνοτικών/φυλετικών προκαταλήψεων.

Η ατομική τρομοκρατία, ακόμα και σε μεγάλες επιφάνειες, μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί από την κυριαρχία, ακριβώς επειδή παράγει από μόνη της, ακόμα και να μην της το ζητήσει κανείς, όλες τις συνθήκες για μαζικού τύπου έκτακτες καταστάσεις, τέτοιες που δύσκολα θα συγκροτούνταν υπό νορμάλ συνθήκες.

Για παράδειγμα: Δεν οργάνωσαν άμεσα οι ΗΠΑ την 11η Σεπτεμβρίου. Απλώς δεν την απέφυγαν, καθώς ήξεραν πως θα την χρησιμοποιήσουν. Όπως και, σε άλλες συνθήκες, ήξεραν για το Περλ Χάρμπορ, αλλά το άφησαν να συμβεί για να έχουν την αιτία που χρειάζονταν στο εσωτερικό τους για να μπουν στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Όπως και γύρω από την κάθε »τρομοκρατική απειλή» οι δυτικές κοινωνίες έχουνε ήδη μετατραπεί σε ολοκληρωτικές κοινωνίες με αυξημένη κιόλας, κοινωνική συναίνεση.

Δεν είναι αυτές οι επιθέσεις ο πόλεμος Δύσης-Ανατολής. Δεν είναι ούτε και η αιτία για τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Στην Συρία εμφιλοχωρούν ήδη όλες οι αντιθέσεις ανάμεσα στα βασικά ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, με πεδίο μάχης την Ανατολή για αυτό, εδώ και χρόνια. Η Ανατολή είναι πλέον το επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας, είναι το επίκεντρο των παγκόσμιων γεωστρατηγικών διαξιφισμών, που αλλού παίρνουν τον χαρακτήρα του πραξικοπήματος, αλλού της εμφύλιας σύρραξης, αλλού της ανοιχτής επέμβασης.

Στην ουσία δεν υφίσταται τέτοιος πόλεμος «Δύσης-Ανατολής», παρά μονάχα στα κρισιακά νεοφιλελεύθερα εργαστήρια κατασκευής νέων αταξικών και υπερεθνικών διαχωριστικών γραμμών, καθώς και συνυπεύθυνων για αυτό τον σκοπό ανθρώπων που χρειάζονται να φοβούνται και να μισούν κάποιον κατώτερο ταξικά και εθνοτικά, για να νοηματοδοτήσουν την θλιβερή τους ύπαρξη. Έτσι, για τέτοιου είδους ανθρώπους, στην Ελλάδα π.χ., οι βάρκες στο Αιγαίο κουβαλάνε τζιχαντιστές, σκοτεινά κέντρα τα έχουνε βάλει με την ορθοδοξία και με τον Ελληνισμό, για αυτό και η Ελλάδα ανήκει στην Δύση με όρους μάλιστα, ευθύνης που αφήνει τους δολοφόνους να περνούν από εδώ, αλλά και με όρους, έστω, παρία-αρκεί να είναι μέσα στο κλαμπ των μεγάλων.

Ο μόνος πόλεμος «Δύσης-Ανατολής» που υφίσταται είναι η επανάληψη μιας αιώνιας προσπάθειας για εκμετάλλευση και κυριαρχία, η προσπάθεια της Δύσης να επαναποικιοποιήσει την Ανατολή, το μεγάλο κομμάτι του κόσμου που έμεινε έξω από την κεφαλαιοκρατική επανένωση του 1990. Τότε, που ξαναράφτηκαν οι σχισμές που κατάφερε στην κεφαλαιοκρατία το σοσιαλιστικό μπλοκ. Σήμερα αυτή η προσπάθεια, πέραν των άλλων, υποβοηθά και την αντιμετώπιση των κρίσεων υπερσυσσώρευσης, αλλά και της συστημικής κρίσης ταυτότητας του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.

Οι μόνες επιχειρήσεις που οριοθετούν όλες τις εξελίξεις είναι εκείνες του δυτικού μπλοκ δυνάμεων που προσπαθούν να περικυκλώσουν στρατηγικά τον ανταγωνιστικό άξονα Κίνας-Ρωσίας, και που για αυτό τον αναγκαίο σκοπό επιχειρούν ήδη εδώ και πάνω από μία δεκαετία να ελέγξουν, με κάθε μέσο, την περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια στήθηκε, χρηματοδοτήθηκε και στηρίχθηκε πολιτικά και ο σύμμαχος τους, το ISIS, μέχρι να θεριέψει διεκδικώντας αυτόνομα μερίδια από την πίτα. Η ιστορία ακολουθεί τα βήματα των πρότερων ευκαιριακών συμμάχων που έγιναν εχθροί: Χομεϊνί, Σαντάμ, Μπιν Λάντεν κ.α.

Η, ως ενός σημείου, εδραίωση της εντύπωσης ότι έχουμε πολιτισμικό πόλεμο, επειδή οι πρόσφυγες περνούν από εδώ, ή στρατιωτικό πόλεμο επειδή οι τζιχαντιστές χτυπάνε την Γαλλία, ή την Ισπανία, ή την Βρετανία, σημαίνει ότι τα κατάφερε η κυριαρχία να αποβλακώσει τον μέσο νου, να τον στρέψει προς τα εκεί που θέλει, να τον κάνει συνένοχο του στο έγκλημα, όπου και αν γίνεται, από όπου και αν προέρχεται, εφόσον ένας είναι ο πόλεμος, και παράπλευρες οι συνέπειες του.

Ο διαπολιτισμικός »πόλεμος» είναι ένα εφεύρημα που προχωράει με την καπιταλιστική »παγκοσμιοποίηση», και την οριοθετεί μάλιστα και ιδεολογικά κλείνοντας της τις πίσω πόρτες, εκείνες που υποτίθεται ότι θα άφηνε ανοιχτές. Άλλωστε η παγκοσμιοποίηση θα έφερνε-υπουίθεται-την ισοπέδωση των συνόρων, και όμως ράβει όσο ποτέ τον ρατσισμό και τον εθνικισμό με νέο, μοντέρνο, κοστούμι. Ο πόλεμος Δύσης-Ανατολής έρχεται από τα βάθη της ιστορίας, άλλοτε κράδαινε τα λάβαρα της χριστιανοσύνης, σήμερα κατατάσσει κάτω από τις σημαίες του τους εξατομικευμένους αμαθείς και ανιστόρητους καταναλωτές κάθε σκουπιδιού της κυριαρχίας.

Πολύ θα το ήθελαν  όλοι αυτοί να χτυπούσαν κάπου στην Ελλάδα οι τζιχαντιστές, για να αποσταθεροποιούσαν και την κυβέρνηση των άθεων και των φίλων των προσφύγων, την μιας και αυτό είναι το νέο όχημα επίθεσης έναντι στην κυβέρνηση της Αριστεράς. Είναι το ίδιο μίσος που τους έπιασε όλους αυτούς, από τότε που έθεσε εν αμφιβόλω την πρωτύτερη θέση της χώρας μέσα στην Ευρώπη. Τους ίδιους που παριστάνουν τους πατριώτες, αλλά φυλάνε τις κατουρημένες ποδιές της Δύσης, από φόβο μην και χάσουν το ΕΣΠΑ, την εκμαυλισμένη τους θέση σε οποιαδήποτε δουλειά, ή και αυτό ακόμα το ύστατο 10 ευρω από την τσέπη.

Σε κάθε περίπτωση, το μπλοκ των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων επιχειρεί να συντάξει στις γραμμές του πλέον και διερυμένα χαμηλά κοινωνικά στρώματα, με πρόσχημα τον φόβο, το μίσος, και την θέση της Ελλάδας στο πολιτικό στρατόπεδο της Δύσης.

Και αυτό είναι το πλέον δυσάρεστο, μιας και κάπως έτσι συγκροτούνταν πάντα στην Ιστορία οι αναγκαίες κοινωνικές συμμαχίες μπροστά σε έναν πόλεμο. Για να κάνεις πόλεμο, εξάλλου, πρέπει να έχεις καθαρίσει πρώτα το εσωτερικό σου μέτωπο. Σαν εσωτερικό τους μέτωπο λογαριάζουν οι δυτικές δυνάμεις και την χώρα μας, εξάλλου, για αυτό και προβαίνουν σε ωμές παρμεβάσεις χειραγώγησης της εσωτερικής πολιτικής ζωής, ακόμα και των τελευταίων ταξικών όρων συσχετισμού δυνάμεων. Σε ιδεολογικό επίπεδο, η ακροδεξιά βάζει την σφραγίδα της στην Ευρώπη που προ πολλού απώλεσε και τα τελευταία φύλα συκής του χρεοκοπημένου Διαφωτισμού: Ο χριστιανός ταλιμπάν, ο εθνικιστικής και ο φασίστας θα τους φανεί αρκετά χρήσιμος για ένα τέτοιο μέτωπο, που ήδη μακελεύει χιλιάδες ανθρώπους από άκρη σε άκρη της Γης. Τέτοια συμβάντα σαν και το προχτεσινό τού δίνουν ψωμί να τρώει, και να ταΐζει και τους γύρω του.

Όλα αυτά μπορεί να γίνουν κυρίαρχα επειδή απουσιάζει το βασικό ζητούμενο: Η παγκόσμια συμμαχία της εργατικής τάξης και των λαών της. Το σωστό σύνθημα είναι: Κανένας πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος, οι λαοί μπορούν και πρέπει να τους ματαιώνουν με την μαζική αντίθεση τους. Αλλά εδώ τα πράγματα είναι από δύσκολα μέχρι απογοητευτικά.

Για να οργανωθεί ένα αντιπολεμικό κίνημα δεν χρειάζεται να είναι ένας λαός απίστευτα πολιτικοποιημένος, ούτε και συνειδητοποιημένος. Αλλά μπορεί να αποκτήσει πολιτική συνείδηση ακριβώς αντιτιθέμενος στην βία και στον όλεθρο. Στην παρούσα φάση, μόνο κάπως έτσι μπορεί να διαχωρίσει και τις ταξικές αντιθέσεις μέσα στην χώρα του, αλλά και αναφορικά με την θέση της χώρας του στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας και εξουσίας. Για την ώρα, ωστόσο, ανάχωμα κρατάνε περισσότερο όχι οι ταξικές, αλλά οι απλές ανθρώπινες δικλείδες ασφαλείας, κατάλοιπο του 20ου αιώνα, και της συντριβής του φασισμού.

Η γενική εικόνα, όμως, είναι δύσκολη: Τα έθνη-κράτη είναι κομμάτια ευρύτερων συμμαχιών, που είναι όλες τους ενάντια στα συμφέροντα των λαών-έστω και εάν υπάρχει διαβάθμιση της ευθύνης ανάμεσα τους, με βασικά υπεύθυνο το μπλοκ ΗΠΑ-Ευρώπης-και που θα χρειαστεί να λάβουν ακόμα πιο αποφασιστική συναίνεση/συνευθύνη, από τους λαούς τους, στην πορεία των μεταξύ τους επικίνδυνων αντιπαραθέσεων.

Αν υπήρχε ένα παγκόσμιο κομμουνιστικό, ή άλλο επαναστατικό κίνημα, θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια απτή ελπίδα ταξικού διεθνισμού-ανάχωμα σε αυτήν την πορεία των πραγμάτων, και που θα πολεμά στο εσωτερικό κάθε χώρας τον εθνικισμό, και τις επίπλαστες διαφοροποιήσεις. Αντικειμενικά στην Ελλάδα αυτή η προσπάθεια θα έπρεπε να περιλαμβάνει και μια έντιμη τοποθέτηση για την πραγματική κατάσταση και θέση της χώρας στον διεθνή χώρο, όσο και για τις αντικειμενικές διαστάσεις του τι σημαίνει να ζήσουμε αυτόνομα και εθνοανεξαρτησιακά σήμερα.

Και η αληθινή εθνοανεξαρτησιακή πάλη είναι διεθνιστική, και αντιιμπεριαλιστική εξ ορισμού. Αυτό πρέπει να αναδείξει το επαναστατικό κίνημα, αν υπάρχει, στην χώρα μας, σαν χρέος του για να μην νικήσουν οι φωνές του πολέμου και του μίσους, που είναι οι από πριν φωνές του ρατσισμού, και του κάθε φονταμενταλισμού. Το οξύμωρο παραμένει: Ότι οι ίδιες αυτές πολιτικές δυνάμεις τορπιλίζουν κάθε απόπειρα για να δημιουργηθούν έστω οι προϋποθέσεις για αυτό.

Ανδρέας Μπεντεβής. στέλεχος του ΕΑΜ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: