Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

  • Κατηγορίες

  • Πρόσφατα

  • Τρέχον μήνας

    Οκτώβριος 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Κατάλογος

Φύσσα στις καρδιές μας αντιφασιστικά!

Posted by eamgr στο 4 Οκτώβριος, 2015

Δεν το τρομάξατε!

Οι καταθέσεις των γονιών του Παύλου Φύσσα στο δικαστήριο οριοθετούν τον κόσμο μας.

Θέτουν τα σύνορα ανάμεσα σε δύο κόσμους: Τέτοια περήφανη, αξιοπρεπή και θαρραλέα τοποθέτηση απέναντι στο τέρας του φασισμού- βασισμένη μάλιστα σαν ευρύτερο κοινωνικό φαινόμενο, και πέρα από την καθαρά προσωπική για εκείνους διάσταση-είχε χρόνια να κατατεθεί στην χώρα μας. Και αποδεικνύει σε τι σπίτι εκείνο το παλικάρι από την Αμφιάλη μεγάλωσε, πως ανέπτυξε αυτό το συνειδησιακό επίπεδο.fyssasad

Φουντώνει η οργή από την αποκάλυψη των λεπτομερειών του φονικού. Οι ομάδα Δίας και η συμπαιγνία τους, που έστεκαν πλάι στους χρυσαυγίτες σε όλη την διάρκεια, από πριν και κατά την διάρκεια, με την θρασυδειλία όλου αυτού του συρφετού μαζί να συνοψίζεται στην φράση της αστυνομικίνας: »ε, είπαμε, όχι και μαχαίρι…»

Ραγίζουν καρδιές από τις τρομερές στιγμές για τους γονείς, τα τηλεφωνήματα μέσα στην νύχτα, τον νεκροθάλαμο. Και πάνω από όλα, από τα τελευταίες φράσεις του Παύλου: »Που πας ρε, με μαχαίρωσες και φεύγεις;», πρόλαβε να πει και να καταδείξει τον φονιά.

«Δεν τρόμαξε… Και το λέω και σ’αυτούς», είπε  η μάνα του στην κατάθεση της, και στράφηκε προς τους χρυσαυγίτες:

«Δεν τον τρομάξατε». »δεν φοβάμαι, είμαι στη γειτονιά μου», είπε ο Παύλος όταν τους είδε.

Η δίκη της χρυσής αυγής- μάλλον, καλύτερα, μερίδας από την χαμηλόβαθμη εκτελεστική ιεραρχία της χρυσής αυγής, μιας και η ηγετική της ομάδα προσπαθεί πάση θυσία να αποφύγει την σύνδεση της με αυτήν την δίκη- συνεχίζεται δίχως να έχει πάρει τα φώτα της δημοσιότητας που θα έπρεπε. Απαγορεύεται η αναμετάδοση της, ενώ επίσης με έναν σωρό προφάσεις η »υπεράσπιση» έχει καθυστερήσει κατά πολύ την διαδικασία.  Δεν παραλείπει, δε, να εξανίσταται (!!!) που δημοσιεύονται στα έντυπα ΜΜΕ λεπτομέρειες από τις καταθέσεις και τις μαρτυρίες από την δράση τους.

Σε μια πρωτοφανή προεκλογική δήλωση σκοπιμότητας ο αρχηγός της χρυσής αυγής επιχείρησε να διαλύσει από το συλλογικό υποσυνείδητο και τις τελευταίες αμφιβολίες για το φασιστικό βάθος της ψήφου προς προς εκείνη. Αλλά και να στείλει ένα σαφές, όσο και αποτρόπαιο, μήνυμα προς την άρχουσα τάξη ότι μπορεί να αναλάβει, σαν υπεύθυνη και σταθερή δύναμη, την διεκπεραίωση  μιας «δεξιάς αντιπολίτευσης» με κάθε μέσο, α λά δεκαετία 1960, εν όψει της άλωσης της πολιτικής εξουσίας απο την Αριστερά.

Ωστόσο, δήθεν ανάληψη της πολιτικής ευθύνης δεν ευσταθεί ασφαλώς, γιατί ανάληψη πολιτικής ευθύνης αποσυνδεδεμένη από τις ποινικές της συνέπειες δεν εννοείται, ίσα ίσα που παραπέμπει ευθέως σε ένα θράσος που σαφέστατα τροφοδοτείται από τους πιο ακραίους συστημικούς και παράκεντρους θύλακες οικονομικής και πολιτικής ισχύος.

Υπό αυτό το πρίσμα, πολύ θα το ήθελε η ηγεσία της νεοναζιστικής οργάνωσης να εξελιχθεί αυτή η δίκη σε φιάσκο-αντίγραφο της δίκης του πραξικοπήματος της μπυραρίας του Μονάχου το 1924, δίκη που αθώωσε και ταυτόχρονα ταυτοποίησε το χιτλερικό μπλοκ εξουσίας σαν την ανερχόμενη λύση όλων των αντιφάσεων και κρίσεων ηγεμονίας της αστικής τάξης της Γερμανίας του Μεσοπολέμου.

Όμως, η ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο σαν φάρσα, ή αυτό τουλάχιστον οφείλει το δημοκρατικό κίνημα της χώρας μας να επιβεβαιώσει.

 Ένα σημείο από τις ουσιαστικές πολιτικές στοχεύσεις τους από αυτή την δίκη είναι και η αποπολιτικοποίηση της. Καθόλου οξύμωρο, έτσι και αλλιώς, μιας και η αποπολιτικοποίηση των προφανώς φασιστικών τους πράξεων βρίσκεται έτσι και αλλιώς στον πυρήνα της θεωρίας και δράσης τους. Μέρος αυτής της προσπάθειας αποτελεί και η κατασυκοφάντηση : Ακούγοντας τι λένε στο δικαστήριο οι δικηγόροι τους, καταλαβαίνεις ότι πάνε να κηλιδώσουν την μνήμη του νεκρού, όπως κηλιδώνουν το μνημείο του στον τόπο του μαχαιρώματος, ζωγραφίζοντας πάνω του σβάστικες κάθε τόσο. Μιλούνε για «οπαδικές διαφορές», για «πρόκληση εκ μέρους του», μέχρι και ότι δεν θα μπορούσαν να τον έχουνε σταμπάρει λόγω των τραγουδιών του οι χρυσαυγίτες, μιας και «τα τραγούδια του δεν είχαν αντιφασιστικό πρόσημο».

Στην τελευταία συνεδρίαση, στην κατάθεση της Μάγδας Φύσσα,  η πρόεδρος διατύπωσε τις επιφυλάξεις της αναφορικά με την προβολή οπτικοακουστικού υλικού που ξεμπροστιάζει λεπτομέρειες από την εσωτερική οργάνωση και ιεραρχία αυτής της συμμορίας. «Ότι κινείται, θα σφάζεται» λέει σε ένα από αυτά τα βίντεο ο πυρηνάρχης Νίκαιας Πατέλης.

Ο δημοκράτης λαός, που είδε μεταπολεμικά τους δοσίλογους φασίστες να αναλαμβάνουν τον κρατικό μηχανισμό καταστολής, που είδε τους βασανιστές της χούντας, τους φονιάδες του Λαμπράκη, του Καλτεζά, των Κουμή-Κανελλοπούλου, όλοι τους να πέφτουν στα μαλακά, απαιτεί η δίκη να γίνει όπως πρέπει, και προφανώς να μην την βγάλουν καθαρή ούτε οι φυσικοί, αλλά ούτε και οι ηθικοί αυτουργοί: Εκείνοι που έχουν την πολιτική ευθύνη, εκείνοι που συγκρότησαν και καλούσαν τα τάγματα εφόδου να «δείξουν τι σημαίνει ακονίζω την ξιφολόγχη στο πεζοδρόμιο» (Μιχαλολιάκος, δύο μήνες πριν τον φόνο).

Επειδή πολλά έχουνε δει τα μάτια μας, επειδή η δικαιοσύνη έχει πολλάκις αναδειχτεί σε ύστατο φρούριο του φασισμού, αυτός ο δημοκράτης λαός δεν θα επιτρέψει να έχουμε αθώωση α λα Μανωλάδα. Μπορεί και πρέπει, μέσα από τις συλλογικότητες του, να δώσει σε αυτή την δίκη το βάρος που της αντιστοιχεί, να περιφρουρήσει την ίδια του την υπόσταση. Να βάλει την σφραγίδα του στο ιδεολογικό εποικοδόμημα, ένα εποικοδόμημα που εξάλλου η κυβέρνηση της Αριστεράς πρέπει μαζί με τον λαό να απεγκλωβίσει από τα χέρια της αποϊδεολογικοποίησης και του εκφασισμού σε κάθε πτυχή της κοινωνικής αναπαραγωγής. Η δίκη αυτή έχει πρωτίστως έναν τέτοιο χαρακτήρα.

Για έναν λόγο ακόμα: Επειδή οι τοποθετήσεις αυτών των ανθρώπων, των γονέων του παλικαριού που έδωσε την ζωή του αρνούμενος να παραχωρήσει στον φασισμό μια σπιθαμή γης από τον τόπο του- αλλά και για να υπερασπιστεί τους φίλους του σε μια πρωτοφανή για την εποχή μας πράξη κοινωνικοποίησης της ύπαρξης- οριοθετούν τον κόσμο μας, με αυτά τα σταθμά θα μετράμε πλέον το μπόι της συνείδησης και της περηφάνιας.

Το αίμα του Παύλου Φύσσα να γίνει ποτάμι που θα πνίξει τον φασισμό και τους γεννήτορες του.

Ο Παύλος τα έδωσε όλα, οι γονείς του το ίδιο, η κοινωνία των εργαζομένων οφείλει να μην φανεί κατώτερη των περιστάσεων!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: