Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

  • Κατηγορίες

  • Πρόσφατα

  • Τρέχον μήνας

    Αύγουστος 2013
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Κατάλογος

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Posted by eamgr στο 1 Αύγουστος, 2013

1η Αυγούστου του 1973. Η τελευταία πράξη του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ, του προλετάριου επαναστάτη Νίκου Ζαχαριάδη.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης υπήρξε η σπουδαιότερη φυσιογνωμία του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα, και κατά την άποψη μου και στην Ευρώπη.ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Ήταν ένας προλετάριος, στρατευμένος μέχρι το τέλος στην υπόθεση της επανάστασης. Σαν ηγέτης, συνδύαζε τεράστιες οργανωτικές ικανότητες με ένα κοφτερό στρατηγικό μυαλό. Οι θεωρητικές επεξεργασίες του νομίζω πως είναι ό,τι σημαντικότερο έχει να παρουσιάσει το ελληνικό επαναστατικό κίνημα στο επίπεδο της σύνδεσης τους με την δράση.

Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1920 υπήρξε ο πλέον καταζητούμενος Έλληνας. Φυλακίστηκε πέντε φορές, και απέδρασε άλλες τόσες! Σε μερικές από αυτές τις αποδράσεις πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο Θανάσης Κλάρας, που όλοι τον μάθαμε μετέπειτα σαν Άρη Βελουχιώτη.
Συνολικά, ο Νίκος Ζαχαριάδης πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στην φυλακή και στην εξορία. Από τις φυλακές της Κέρκυρας έστειλε το περίφημο γράμμα προς τον ελληνικό λαό παρακινώντας »χωρίς επιφύλαξη» να πολεμήσει τον κατακτητή. Το γράμμα αυτό, ήταν γραμμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να περάσει ακόμα και από την μεταξική λογοκρισία. Η γραμμή του έγκλειστου και απομονωμένου ήδη 4 χρόνια Ζαχαριάδη ήταν κόντρα στην γραμμή της 3ης Διεθνούς (της ΕκτελεστικήςΕπιτροπής της οποίας ήταν σημαντικό μέλος),όπως την ήξερε όταν συνελήφθη το 1936, αλλά ταυτόχρονα και προάγγελος της νέας αντιφασιστικής γραμμής της 3ης Διεθνούς αλλά και του ΕΑΜικού κινήματος της χώρας μας.
Από το 1941 μέχρι το 1945 ο Ζαχαριάδης φυλακίζεται στο Νταχάου. Μόλις επιστρέφει, στις 29 Μαΐου του 1945, αναλαμβάνει την ίδια στιγμή την καθοδήγηση του ΚΚΕ, αλλά βρίσκει το ΕΑΜ αποδιοργανωμένο, και τον ΕΛΑΣ χωρίς όπλα. Οι ανεπαρκείς, ενδοτικοί εν τη μακρά απουσία του »καθοδηγητές» του ΚΚΕ είχαν υπογράψει την Βάρκιζα, και τα μέλη του κόμματος αντιμετωπίζουν τις δολοφονικές επιθέσεις των ταγματασφαλιτών-δοσίλογων.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης αντιλήφθηκε από την πρώτη μέρα επιστροφής του ότι μόνο η επαναστατική ένοπλη απάντηση ταίριαζε πλέον για να σωθεί η τιμή του ελληνικού λαού και της εθνικής αντίστασης.
Ξανασυγκρότησε το ΚΚΕ, ενώ το κόμμα πήρε σε σύντομο διάστημα το πάνω χέρι σε όλες τις εργατικές συνομοσπονδίες και στις περισσότερες οργανώσεις της νεολαίας. Κηρύττει την αποχή στις εκλογές του 1946. Παράλληλα προετοιμάζει τον ένοπλο αγώνα, προετοιμάζει την συγκρότηση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).
Δεν διστάζει για τον σκοπό αυτό να έρθει σε διαφωνία με τον Στάλιν του οποίου υπήρξε στενός συνεργάτης και κατά κάποιον τρόπο »μαθητής», και ίσως ο μόνος ηγέτης κομμουνιστικού κόμματος που ο Στάλιν πάντοτε εκτιμούσε έστω και αν δεν τον »άκουγε» σε ερκετές περιπτώσεις.
Το μεγαλύτερο λάθος του σε αυτήν την περίοδο ήταν η αποκήρυξη του Άρη Βελουχιώτη, το οποίο το αναγνώρισε μετέπειτα σαν τέτοιο.
Ο ηρωικός αγώνας του ΔΣΕ έσωσε την τιμή του ΚΚΕ, και του αγώνα του λαού για ειρήνη και δημοκρατία. Θα μπορούσε να νικήσει τους μοναρχοφασίστες παρά την έλλειψη εφεδρειών που ήταν το βασικό του πρόβλημα, αν δεν έμπαιναν οι Αμερικάνοι και οι βόμβες ναπάλμ στην μάχη για να κερδίσουν τον πόλεμο και για να εξουσιάζουν μέχρι σήμερα την Ελλάδα.
Ο αγώνας του ΔΣΕ έσπασε την συμφωνία της Γιάλτας στην πράξη, μιας και το ΚΚΕ ήταν το μόνο κομμουνιστικό κόμμα στην Ευρώπη που διεκδίκησε μεταπολεμικά την εξουσία με ένοπλη επανάσταση! Για αυτό και μπορούμε να πούμε ταυτόχρονα ότι άνοιξε τον δρόμο για την νίκη της επανάστασης στην Κίνα, για την Κουβανέζικη επανάσταση αλλά και για τον αντιαποικιακό-αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του βιετναμέζικου λαού.
Έπειτα από την υποχώρηση μετά την ήττα στον Γράμμο και στο Βίτσι, ο Νίκος Ζαχαριάδης έζησε στην Τασκένδη μαζί με τους μαχητές του ΔΣΕ. Το 1956 με ένα πραξικοπηματικό τρόπο καθαιρείται από γραμματέας του ΚΚΕ, και εν συνεχεία από μέλος του κόμματος. Η χρουτσοφική αντεπανάσταση βάζει στο στόχαστρο όλους τους επαναστάτες ηγέτες που ακολουθούσαν το δρόμο της 3ης Διεθνούς, για να μπει πιο εύκολα και η ίδια η Σοβιετική Ένωση στην τροχιά του ρεβιζιονισμού, της αποσύνθεσης και της κατάρρευσης.
Η κλίκα που ευθύνεται για το πραξικόπημα αυτό τον κατηγορεί ως πράκτορα των αμερικάνων. Η κλίκα αυτή (Παρτσαλίδης, Σιάντος, Κολλιγιάνης κ.α.), είναι η ίδια που υπέγραψε την Βάρκιζα, και η ίδια που διαφεντεύει το ΚΚΕ μέχρι τον Φλωράκη (πνευματικό παιδί τους), αλλά και μέχρι τα σημερινά πνευματικά παιδιά του Φλωράκη που εξακολουθούν να βαδίζουν στα χνάρια της αντεπανάστασης και του ενδοτισμού.
Έπειτα, ακολούθησε η νέα εξορία/ασφυκτική επιτήρηση του στο Σοργκούτ (Σιβηρία), κατά την οποία προέβηκε σε πολλές απεργίες πείνας, διεκδικώντας να του δοθεί η δυνατότητα να κυκλοφορεί ελεύθερος. Η πλέον σημαντική του στόχευση ήταν να επιστρέψει στην Ελλάδα και να δικαστεί ως ο κύριος υπεύθυνος του ΔΣΕ, για να κατατροπώσει τους μοναρχοφασίστες σε δημόσια θέα! Εννοείται ότι αυτό δεν το δέχτηκε το ελληνικό κράτος- όπως δεν βόλευε άλλωστε και το ΚΚΕ των Φλωράκη και σια.

Απομονωμένος και απογοητευμένος βρέθηκε απαγχονισμένος την 1η Αυγούστου του 1973. Πολλοί λένε ότι δολοφονήθηκε από την ΚGB (είχαν αποπειραθεί και παλιότερα άλλωστε άλλες τρεις φορές να τον δολοφονήσουν χωρίς επιτυχία), γιατί η συνεχής του πολιτικές παρεμβάσεις ενοχλούσαν και την Σοβιετική Ένωση του Μπρέζνιεφ αλλά και το ΚΚΕ.
Όπως και να έχει, ο Ζαχαριάδης θα μείνει στην ιστορία σαν ένας μεγάλος ηγέτης και σαν προλετάριος επαναστάτης που αποτίναξε το στίγμα της Βάρκιζας με την συγκρότηση του ηρωικού ΔΣΕ!

Ήταν διαρκώς και αταλάντευτα προσανατολισμένος στην επανάσταση και στην λαϊκή εξουσία. Όλη του η αγωνιστική διαδρομή ήταν γεμάτη θυσίες, παρανομίες, στερήσεις, ήταν γεμάτες από ρίσκο, που δεν το φοβόταν, αντίθετα το επιζητούσε. Ο φόβος, άγνωστη λέξη για τους κομμουνιστές του κόμματος του Ζαχαριάδη!

Γιατί, όπως συνήθιζε να λέει: »Βέβαια αγαπάμε τη ζωή. Αυτό δεν σημαίνει πως φοβόμαστε τον θάνατο. Όποιος φοβάται μην πέσει, είναι υποχρεωμένος να σέρνεται».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: