Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

ΤΩΡΑ, ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ

Posted by eamgr στο 25 Φεβρουαρίου, 2012

ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ  ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Ανατριχιαστικό κι όμως αληθινό είναι το γεγονός της δεύτερης επέλασης της Χρυσής αυγής 17.2.12 στην μεγάλη απεργία που ξεκίνησε στις 31 Οκτώβρη  των χαλυβουργών στον Ασπρόπυργο, με τη προβιά της αλληλεγγύης( μοίρασμα τροφίμων με προεκλογικά σποτάκια, λόγοι, βιντεοσκοπήσεις, υποδοχή) οι φασίστες  κάνουν την «φιλεργατική» προεκλογική τους εμφάνιση, ενθαρρυμένη από τις δημοσκοπήσεις.

Η πρώτη επέλαση έγινε στο Βόλο χωρίς προβιά, με σύνθημα ΟΧΙ ΝΕΑ ΠΙΡΕΛΛΙ στο πλευρό του Μάνεση.

Υπάρχει λόγος άραγε που ανακηρύχτηκε ισότιμος συνομιλητής και αλληλέγγυος η Χ.Α. η είναι εγκληματική αμέλεια και παράλειψη του σωματείου.

Δυστυχώς ψυχανεμίζομαι ότι άρχισε ήδη η διαχείριση της ήττας των εργαζομένων της χαλυβουργίας, αυτό νοιώθω ότι σηματοδοτεί η ιστορία με τους φασίστες και τις τοποθετήσεις του σωματείου και λοιπών «αλληλέγγυων».

Παραδοχή πρώτη:  Αν χαθεί ο αγώνας της χαλυβουργίας δεν χάνει το ΠΑΜΕ, χάνουν όλοι οι εργαζόμενοι, χάνει όλο το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα. Αν νικήσουν τους νικητές τους ξέρουμε εκ των προτέρων. Μη ξεχνάμε ότι οι νίκες πάντα έχουν ιδιοκτήτες εξωθεν και οι ήττες πάντα είναι ορφανές και αγνώστου πατρός.

Παραδοχή δεύτερη: Άλλος ο ρόλος ενός ταξικού συνδικάτου κι άλλος ο ρόλος του κόμματος της εργατικής τάξης. Άρα λοιπόν ότι δεν μπορεί να κάνει με τις θέσεις και τη τακτική του το κομμουνιστικό κόμμα και η αριστερά γενικότερα δεν νομιμοποιείται να το αναθέτει σε ένα συνδικάτο γιατί εκ προοιμίου δεν πετυχαίνει.

Παραδοχή τρίτη:  Σε μια βιομηχανία που διαθέτει δυο εργοστασιακές μονάδες στη περίπτωση μας Ασπρόπυργο και Βόλο πριν αρχίσεις απεργία διαρκείας εξασφαλίζεις και επιβάλεις με κάθε τρόπο κοινό μέτωπο αγώνα η έστω στη χειρότερη αδράνεια και όχι ρήξη και εχθρική στάση που αξιοποιεί ο εργοδότης για να αμβλύνει και να εξουδετερώνει την αντικειμενική πίεση που φέρνει μια τέτοια απεργία διαρκείας.

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ

Το σύνθημα «να γίνει η Ελλάδα μια χαλυβουργία», είναι σύνθημα που δεν μπορεί να απευθύνεται μόνο στους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους η τη χρεοκοπημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ ,αλλά πρώτα και κύρια πρέπει η αριστερά και το ΚΚΕ να το απευθύνουν στον εαυτό τους

Και γι αυτό δεν κάνουν τίποτα, αντίθετα ως κόμμα της εργατικής τάξης όπως αυτοπροσδιορίζονται, επιτρέπουν στη κυβέρνηση Παπαδήμου που τυπικά και ουσιαστικά είναι παράνομη να παριστάνει ότι κυβερνά τη στιγμή που το πολιτικό σύστημα, κόμματα, δημόσια διοίκηση, κράτος βρίσκονται σε διαλυτική κατάρρευση. Ως κόμμα παραμένουν στο «πρόγραμμα του κομμουνιστικού μανιφέστου» για να βγούμε από τη κρίση!!!! και αντί να επιδιώκουν η αποσταθεροποίηση να οδηγεί σε μια διέξοδο για τη κοινωνία της εργασίας, μετατρέπονται σε ακρογωνιαίο λίθο σταθερότητας του πολιτικού συστήματος. Έτσι όχι μόνο δεν θα γίνουμε χαλυβουργία, αλλά σταθεροποιούμαστε σαν αποικία. Αυτό δεν ανοίγει το δρόμο για το μέλλον μας που δεν είναι ο καπιταλισμός!! αλλά μας κρατάει γερά προσκολλημένους στο παρόν που είναι ο καταστροφικός και σάπιος καπιταλισμός. Άρα λοιπόν  το σύνθημα «όλη η Ελλάδα μια χαλυβουργία» θα πρέπει όχι να τρομάζει το υπόλοιπο εργατικό κίνημα και το σύνολο της κοινωνίας της εργασίας αλλά να δημιουργεί μια ανάταση και αφετηρία νέων εργατικών νικηφόρων αγώνων. Όταν τρομάζει έχουμε αποτύχει.

118 μέρες απεργία, 118 μεροκάματα μείον για 400 οικογένειες στην εποχή της κρίσης είναι τεράστιο μέγεθος, μεγάλη θυσία που κανείς, ίσως  ελάχιστες εξαιρέσεις, από όλους τους συνδικαλιστάδες, καθοδηγητάδες και αναλυτές δεν έχουν προσφέρει, ούτε θα προσφέρουν στο σύνολο του εργασιακού τους βίου. Γι αυτό ο βολονταρισμός και  η υψηλή καθοδήγηση  είναι ασέβεια και τυχοδιωκτισμός. Το σωματείο μπορεί και πρέπει στα πλαίσια του ρόλου του να εξετάσει τι σημαίνει νικηφόρος αγώνας σε αυτές τις συνθήκες.

Σήμερα, το κύριο κατά τη γνώμη μου στη χαλυβουργία, είναι να επαναπροσληφθούν όλοι οι απολυμένοι, αν αυτό καταφέρει η απεργία έχει  νικήσει, τα υπόλοιπα δεν μπορούμε και δεν πρέπει να τα αναθέτουμε στους χαλυβουργούς. Είναι τρομερό να προτρέπουμε 400 εργάτες να χτυπάνε το κεφάλι τους στο τοίχο μέχρι να συντριβεί μόνο και μόνο για να αποδείξουμε ότι ο Μάνεσης και η πλουτοκρατία είναι ανάλγητη και ληστρική, και γι αυτό πρέπει να ψηφίσουμε ΚΚΕ!!! Αυτό όποιος δουλεύει το γνωρίζει ενστικτωδώς και το ανατρέπει στη πορεία με τη συνολική πολιτική ταξική πάλη όλου του εργαζόμενου λαού.

Η ολομέτωπη κόντρα μόνο στη χαλυβουργία για όλο το μνημόνιο τη πολιτική του ΔΝΤ, Ε.Ε. και των τραπεζών είναι προβληματική και αδιέξοδη και εξηγούμαι για να μη σπεύσουν οι ινστρούχτορες να αναλύουν…..

Μπορεί κάποια στιγμή να χρειαστεί να θυσιαστεί ένας χώρος, 400 εργαζόμενοι μπορεί και περισσότεροι αν αυτό φέρνει συνολικές ανατροπές  στη κοινωνία της εργασίας και ανοίγει δρόμους στη ταξική πάλη, γιατί απλά τότε την απειλή του κλεισίματος δεν θα την έχει όπλο στα χέρια του ο Μάνεσης, η χρυσή αυγή και ο Κουτρουμάνης αλλά το ίδιο το εργατικό κίνημα.

Τελειώνοντας μου έρχονται στο μυαλό οι στίχοι του τραγουδιού της αντίστασης που ταιριάζουν απόλυτα στις σημερινές συνθήκες «το ΕΑΜ μας έσωσε από τη πείνα, θα μας σώσει και από τη σκλαβιά…» έτσι πρέπει να πάμε είναι μονόδρομος.

Ουρανία Μπίρμπα, πρόεδρος σωματείου ΕΑΣ(ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ) Αιγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: