Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

  • Κατηγορίες

  • Πρόσφατα

  • Τρέχον μήνας

    Μαρτίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Κατάλογος

ΕΝΙΑΙΟ METΩΠO ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ και τον ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ

Posted by eamgr στο 29 Μαρτίου, 2009

ΕΝΙΑΙΟ METΩΠO ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ και τον ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ

Εργάτες, εργάτριες, άνεργοι, νέες και νέοι.

Αντιστεκόμαστε και διαδηλώνουμε ενάντια στη βαθιά κρίση  και σ’ αυτούς που τη δημιούργησαν, την

συντηρούν και την αναπαράγουν.

Αντιστεκόμαστε και διαδηλώνουμε, ενάντια σ’ αυτούς που μεθοδεύουν διέξοδο από τη κρίση με τη μαζική εξαθλίωση των εργαζομένων και της νεολαίας.

Αντιστεκόμαστε και διαδηλώνουμε ενάντια στο καθεστώς του γενικευμένου κοινωνικού και πολιτικού εκφασισμού, που επεκτείνεται και οικοδομείται συνεχώς με γοργούς ρυθμούς, για να καταστείλει τις εργατικές και κοινωνικές εξεγέρσεις που κυοφορεί η διαλυτική οικονομική κοινωνική και πολιτική κρίση της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.

Αντιστεκόμαστε και διαδηλώνουμε ενιαία και μαζικά γιατί τόσο η παθητική στάση στις εξελίξεις, όσο και η διάσπαση του κοινωνικού χώρου της εργασίας και των συλλογικοτήτων του, μόνο σαν εφεδρείες επιστρατευμένες μάλιστα των δυνάμεων του κεφαλαίου λειτουργούν.

Εργαζόμενοι , εργαζόμενες, άνεργοι, Η ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού. Η κρίση της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης δεν είναι αναστρέψιμη με τους σημερινούς οικονομικούς και κοινωνικοπολιτικούς όρους.

Η αντίθεση ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ και ΕΡΓΑΣΙΑΣ σε μορφή και σε περιεχόμενο που αντιστοιχεί σ’ αυτούς τους όρους, έχει φτάσει τα όριά της, αντιπαραθέτοντας και αδρανοποιώντας και τους δυο πόλους σαν παράγοντες της  κοινωνικής εξέλιξης.

Τα μεγέθη είναι τρομακτικά και αποκαλυπτικά του είδους και του μεγέθους της κρίσης.

1. Στο εξάμηνο της κρίσης, η αποκεφαλαιοποίηση της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας με χρηματιστηριακή λειτουργική αποτίμηση, φτάνει τα 50 τρις$ δηλ. ίση και πάνω από το ετήσιο παγκόσμιο Α.Ε.Π.

2. 50 εκατομμύρια νέοι  άνεργοι ήδη έχουν δημιουργηθεί, ενώ διπλάσιοι αναμένεται να προστεθούν στο αμέσως επόμενο διάστημα, είτε με τη μορφή του ολοκληρωτικά άνεργου είτε με τη μορφή του ημιάνεργου.

3. Πολλές δεκάδες εκατομμύρια μεσοστρώματα που δημιούργησε η χρηματιστηριακή λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας, οδηγούνται και απειλούνται με ραγδαία κοινωνική υποβάθμιση με τις ανάλογες επιπτώσεις στην εξέλιξη της κρίσης στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Συμπερασματικά: το 30%-40% των παραγωγικών δυνάμεων του καπιταλιστικού κόσμου έχει ήδη αδρανοποιηθεί με την απειλή να μεγεθυνθεί ακόμη περισσότερο. Η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση καθηλώθηκε, βυθίζοντας τον καπιταλιστικό κόσμο σε διαρκή και μη αναστρέψιμη κρίση.

Η επανεκκίνηση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, δεν απαιτεί απλά μια χρονική παρένθεση μερικής αδρανοποίησης η μερικής λειτουργικότητας των παραγωγικών δυνάμεων. Απαιτεί καταστροφή τους, πράγμα που οδηγεί σε κοινωνικές συγκρούσεις και εξεγέρσεις, αντίστοιχες επαναστατικών κρίσεων.

Το ζητούμενο είναι η διέξοδος και όχι απλά το βάθεμα της κρίσης που εξελίσσεται από μόνη της ραγδαία και διαλυτικά.

Η εργατική τάξη, η κοινωνία της εργασίας, οι λαοί του κόσμου, καλούνται να σηκώσουν ένα πολύ σημαντικό κόστος για την διέξοδο.

Θα το σηκώσουν για τη διέξοδο του κεφαλαίου που σημαίνει φασισμός και πόλεμος ή  για την προοδευτική δημοκρατική διέξοδο προς ένα συνολικότερο κοινωνικό μετασχηματισμό  με σοσιαλιστικό προσανατολισμό.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ  ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ.

ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΟΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.

Η νέα κρατική   ιμπεριαλιστική οντότητα που δημιούργησε  ο νεοφιλελευθερισμός  στη θέση του παλιού καπιταλιστικού ’’έθνους κράτους’’,  πρόσφερε με πρωτοφανή συντονισμό σε παγκόσμιο επίπεδο απλόχερα την στήριξη στο οικονομικό και πολιτικό εργαλείο της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, την χρηματιστηριακή λειτουργία οικονομίας και κοινωνίας.

Όμως τα 5 τρις δολάρια μέχρι τώρα κρατικής εγγυοδοτικής  ρευστότητας – δανεισμού που διατέθηκαν, όχι  μόνο δεν ανάσχεσαν την κρίση έστω στην χρηματοπιστωτική  της πλευρά, αλλά επιτάχυναν την εκδήλωσή της και ενίσχυσαν τις επιπτώσεις της στις άλλες σφαίρες της οικονομικής, κοινωνικής και  πολιτικής ζωής.

Ο Νεοφιλελευθερισμός ανακαλεί σήμερα από το παλιό Έθνος Κράτος τις εφεδρείες του.

Τον Εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον φασισμό για ν’ αντιπαραθέσει την παγκόσμια εργατική τάξη, τις δυνάμεις της εργασίας και τους λαούς μεταξύ τους στο όνομα των ’’Εθνικών αγορών’’.

Στην πραγματικότητα αυτό που συντελείται είναι ότι στις Νεοφιλελεύθερες Αγορές, προστίθεται ένα κεφαλαιώδους σημασίας νέο εμπόρευμα.  ΤΟ ΝΕΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.   Αυτό μετατρέπεται ουσιαστικά σε χρηματιστηριακό προϊόν  και αξία, εκφράζοντας το νέο επίπεδο κοινωνικοποίησης του κεφαλαίου, το νέο επίπεδο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Το νέο κράτος είναι υποκείμενο και ταυτόχρονα αντικείμενο αυτών των ανταγωνισμών με χρηματιστηριακούς όρους.

ΤΟ ΝΕΟ ΔΟΛΑΡΙΟ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΓΕΜΟΝΙΑ

Στις Αμερικανικές εκλογές το πολιτικό κατεστημένο ξεπερνώντας προκαταλήψεις προώθησε στο προσκήνιο ουσιαστικά, τις κοινωνικές και πολιτικές του εφεδρείες.

Η επανακατάκτηση  και η επέκταση της Αμερικάνικης ηγεμονίας απαιτούσε μια νέα στρατηγική.  Μια στρατηγική που να συνδέει την παγκόσμια ηγεμονία με την  παραγωγική αναδιάρθρωση της Αμερικάνικης αγοράς. Όμως το αποτέλεσμα μιας τέτοιας στρατηγικής, η παγκόσμια ηγεμονία, είναι ταυτόχρονα και προϋπόθεσή της.

Γι’ αυτό και το νέο δολάριο της μαζικής εκτύπωσης (το Αμερικανικό κράτος δεν θα δανείζεται χρήματα, θα τυπώνει χρήματα!!), έκανε την πολιτική του εμφάνιση, διεκδικώντας την στέψη του σε παγκόσμιο νομισματικό ηγεμόνα, μέσα από ένα νέο «ΜΠΡΕΤΟΝ-ΓΟΥΝΤΣ».   Όμως το προηγούμενο  «ΜΠΡΕΤΟΝ-ΓΟΥΝΤΣ» ήταν στην ουσία η τελική συνθήκη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το ΝΕΟ «ΜΠΡΕΤΟΝ-ΓΟΥΝΤΣ» ποιανού άραγε πολέμου θα αποτελεί την ακροτελεύτια συνθήκη;

Το νέο δολάριο της μαζικής παραγωγής, συνιστά την εκδήλωση της πιο  μεγάλης μέχρι σήμερα στην ιστορία του καπιταλισμού οικονομικοπολιτικής επιθετικότητας και απειλή για παγκόσμια  κατάρρευση. Η οικονομικοπολιτική επιθετικότητα θα μετεξελιχθεί ραγδαία σε στρατιωτικοπολιτική επιθετικότητα με μέτωπα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, για να εξασφαλιστούν οι στόχοι του άγριου νομισματικού πολέμου που ήδη ξέσπασε.

Στην μονομερή παραγραφή του μεγάλου ιδιωτικού και δημόσιου χρέους των ΗΠΑ.

Στην εξάλειψη του Αμερικάνικου δημοσιονομικού ελλείμματος.

Στην μείωση της αμοιβής της εργασίας.

Στην υποχρεωτική χρηματοδότηση της Αμερικάνικης αγοράς από όλες τις άλλες χώρες του κόσμου.

Στην επιβολή του δολαρίου σαν μοναδικού γενικού ισοδύναμου στις παγκόσμιες ανταλλαγές και απόλυτο μέτρο των κεφαλαιακών αξιών, τόσο στην πραγματική οικονομία, όσο και  στην χρηματιστηριακή λειτουργία.

Το G 20 στις 2 Απρίλη απλά θα επιβεβαιώσει τη νέα φάση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.

ΕΛΛΑΔΑ  και   ΚΡΙΣΗ

Οι οικονομικοί, κοινωνικοί και πολιτικοί όροι μαζί με την διεθνή θέση της χώρας, που επηρεάζουν και καθορίζουν την κρίση και την εξέλιξη της στην Ελλάδα, καθιστούν τη κρίση όχι μόνο μη ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ αλλά απόλυτα μη διαχειρίσιμη από κάθε άποψη.

· Το δημόσιο χρέος, το ισοζύγιο πληρωμών και το δημοσιονομικό έλλειμμα παρά τη δημιουργική λογιστική είναι τέτοια, που ακόμη και στο σημερινό τους επίπεδο αντιστοιχούν σε χώρα υπό πτώχευση.

· Η μείωση του Α.Ε.Π. που παρά τις προβλέψεις θα ξεπεράσει το 3%-4% το 2009 και θα συνεχιστεί τουλάχιστον για το 2010.

· Η εξάντληση των ορίων μείωσης του κόστους εργασίας. Μετά  τα τελευταία μέτρα παγώματος μισθών και ημερομισθίων, αυτό που μένει μόνο είναι η ονομαστική μείωση των μισθών και συντάξεων, η ισοπέδωση της κοινωνικής ασφάλισης και η ενοικίαση των θέσεων εργασίας από τους εργάτες και μάλιστα με καταβολή Φ.Π.Α. σε δημόσιους μειοδοτικούς διαγωνισμούς.

· Η εισοδηματική-παρασιτική συνείδηση της ολιγαρχίας και των πολυάριθμων μεσοστρωμάτων κάθε επιπέδου που δημιούργησε η χρηματιστηριακή λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας που δρουν αποκλειστικά στη κατεύθυνση ληστρικής ΑΠΟΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗΣ της εσωτερικής αγοράς.(Οι καταθέσεις τους στις τράπεζες του εξωτερικού, ως λιμνάζοντα εισοδηματικά κεφάλαια ξεπερνούν τα 200 δις. ΕΥΡΩ=2Α.Ε.Π=5 ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ).

· Η κυβέρνηση της κεντροδεξιάς αλλά και συνολικά το εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του παράκεντρου κράτους που αποτελεί την κοινωνική τους βάση, καθοδηγούμενο από τη μαζική-βιομηχανική παραγωγή δημοσκοπήσεων χωρίς τη δυνατότητα καν να παράγει πολιτική έξω από τη καταστολή και το «βλέποντας και κάνοντας»

· Η Ε.Ε. και το ΕΥΡΩ σε διαλυτική ανταγωνιστική κατάσταση να γίνονται αγχόνη για το λαό και τη χώρα, απαγορεύοντας σε όλη την κλίμακα των θεσμών της, την άσκηση οποιαδήποτε πολιτικής έξω από τις νεοφιλελεύθερες προσαρμογές ενάντια στην εργασία.

· Η λειτουργία της χώρας ιστορικά, σαν υπομόχλιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών Δύσης-Ανατολής, αλλά και των αντίστοιχων εσωευρωπαϊκών ανταγωνισμών:

Όλοι αυτοί οι παράγοντες καθιστούν τη χώρα σαν το πιο αδύναμο κρίκο της ευρωπαϊκής νεοφιλελεύθερης αλυσίδας. Η χώρα τέθηκε ουσιαστικά σε τροχιά επανακαθορισμού της θέσης της στην Ε.Ε και την ΕΥΡΩΖΩΝΗ. Επανακαθορισμό που περιλαμβάνει από την πιο ακραία περίπτωση της αποπομπής μέχρι του εξαναγκασμού σε μερική αποχώρηση, την υπαγωγή της σε οικονομικοπολιτική κηδεμονία από κάποιο ιμπεριαλιστικό κέντρο, η ακόμη την ένταξη της σε κάποια ομάδα χωρών με ειδικό καθεστώς υπό την κηδεμονία του Δ.Ν.Τ. Η απλή οικονομικοπολιτική επιτήρηση της ευρωπαϊκής επιτροπής πρέπει να θεωρείται ανεπαρκής, για την διατήρηση μιας κάποιας θέσης στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη.

Η ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ  ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ , ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΠΛΟΚ ΚΑΙ Ο  ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΣ

Παρά την τεράστια πολιτική αποδυνάμωση  του δικομματισμού που κατάφεραν οι αγώνες του λαού και της νεολαίας, ο δικομματισμός φαίνεται να ’χει μπει και πάλι σε τροχιά επανίδρυσης με προσανατολισμό την αναδιαμόρφωση των πολιτικών του μετώπων. Αναδιαμόρφωση που θα είναι ακόμη πιο νεοφιλελεύθερη ,πιο δεξιά, πιο αντιδραστική.

Γι αυτή την επανίδρυση οι δυνάμεις του συστήματος ενεργοποιούν κάθε φοβικό σύνδρομο που φυτρώνει στη γενική, κοινωνική και εργασιακή ανασφάλεια που παράγει ο νεοφιλελευθερισμός.

Η κρίση έγινε όπλο χυδαίας ιδεολογικής και πολιτικής τρομοκρατίας του λαού.

Όμως παρά τη πορεία επανίδρυσης του δικομματισμού μέσα σε συνθήκες πολιτικής ουδετεροποίησης της αριστεράς, δεν μπορεί τουλάχιστον ακόμη  να εγγυηθεί ελάχιστα αξιόπιστη πολιτική λύση. Το κεντροδεξιό μπλοκ και η κυβέρνηση, δεν ανταποκρίνονται σήμερα ούτε στις ανάγκες υπηρεσιακής διακυβέρνησης.

Ο άλλος κύριος πόλος του δικομματισμού σταθερά συνεχίζει να εκπέμπει ελλειμματικότητα, πολιτική αφερεγγυότητα και είναι εξαιρετικά αναλώσιμος.

Το σύστημα κινδυνεύει στο άμεσο διάστημα και μέσα από τις ευρωεκλογές να χάσει και την υπηρεσιακή διακυβέρνηση της Ν.Δ. χωρίς μάλιστα αντικαταστάτη.

Η επανίδρυση του δικομματισμού αναζητά τη πολιτική του δυναμική στην αναδιάρθρωση  των πολιτικών μετώπων , με ζητούμενο την ηγεμονία σ’ αυτά.

ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ-ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ το ένα μπλοκ, ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ-ΠΑΣΟΚ το άλλο μπλοκ(ο μεγάλος συνασπισμός).

Τα μπλοκ ήδη λειτουργούν εν δυνάμει και αποδεσμεύουν εξελίξεις στο κοινωνικό και πολιτικό χώρο του δικομματισμού  με ιδιαίτερη ένταση στη Ν.Δ. και τη σύγκρουση δεξιών και νεοφιλελεύθερων , υπό τη μπαγκέτα του Καρατζαφέρη και την ουδετερότητα προς το παρόν του Καραμανλή.

Οι συσχετισμοί που θα αποτυπωθούν στις ευρωεκλογές θα ’χουν σημαντική επίδραση στην επιλογή του μετώπου από το σύστημα. Γι αυτό ο Καραμανλής θέλοντας να διατηρήσει την πρωτοβουλία και την ηγεμονία στο μπλοκ «ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑΣ-ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ»διερευνά τους όρους διεξαγωγής και των εθνικών εκλογών τον Ιούνιο. Με αυτό όμως κινδυνεύει να τεθεί εκτός πολιτικής σκηνής οριστικά ο ίδιος και με διάσπαση η κεντροδεξιά. Στη περίπτωση που χωρίς εθνικές εκλογές η κεντροδεξιά μέσα από τις ευρωεκλογές χάσει κάθε δυνατότητα πολιτικής διαχείρισης, τότε ή θα ανατραπεί από το λαϊκό κίνημα, ή θα οδηγηθούμε σε ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ και με την τυπική συγκρότηση του ΜΠΛΟΚ «ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑΣ-ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ».

Η άρνηση της αριστεράς να αναλάβει την ευθύνη της δίκης της διεξόδου, την οδήγησε να βάλει όχι μόνο παθητικά, πολιτική πλάτη στην επανίδρυση του δικομματισμού με τους χειρότερους όρους για το λαό. Αλλά το χειρότερο, υπονόμευσε την δυνατότητα συγκρότησης ενιαίου κοινωνικού μετώπου αγώνων, ικανού να αντισταθεί στη κρίση και τις συνέπειες της αλλά και στον επελαύνοντα κοινωνικό και πολιτικό εκφασισμό.

Η εργατική τάξη, ο λαός, η νεολαία μόνο σε ένα τέτοιο ενιαίο κοινωνικό μέτωπο αγώνων υπεράσπισης της εργασίας, των δημοκρατικών και λαϊκών ελευθεριών μπορούν να ελπίζουν και μπορούν να συμβάλλουν στη συγκρότηση του.

Μέσα από αυτούς θα κατακτηθεί και το πολιτικό υποκείμενο για οριστική διέξοδο από τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου.

Αμτιστεκόμαστε και διαδηλώνουμε για την εργασία και τις δημοκρατικές εγγυήσεις, συνεχίζουμε στα καθημερινά μικρά και μεγάλα μέτωπα με σταθμό την 1η ΜΑΗ και σύνθημα μας:

ΟΧΙ ΣΤΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

ΝΑΙ ΣΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΝΑΙ ΣΤΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

ΕΑΜ                                                       ΕΑΜ νεολαία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: