Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

Η ΠΑΛΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑ

Posted by eamgr στο 2 Ιουνίου, 2008

«Σίγουρα οι επιχειρηματίες διαθέτουν εξουσία. Αλλά θα ματώσουν για να περάσουν τα δικά τους σχέδια. Όπως ματώνουν καθημερινά και οι εργαζόμενοι, με τα ψίχουλα που παίρνουν για μισθούς»

Τη διαβεβαίωση ότι δεν θα παρατηθεί εύκολα ο αγώνας για τη μονάδα «Βοσινάκη» παρέχει, μέσω της «Σ», ο Νίκος Μούσιος, μέλος της διοίκησης του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας, με το ΕΑΜ.

Επισημαίνει δε ότι οι φορείς της πόλης δεν θα πρέπει να είναι απλοί συμπαραστάτες, αλλά να δεσμευτούν δημόσια ότι δεν θα χαθεί καμία θέση εργασίας.

«Σ»: Από την αρχή, όταν ξεκίνησε η προσπάθεια για τη διατήρηση της μονάδας παραγωγής «Βοσινάκη» στο Δρέπανο, δεν νιώθατε ότι είναι μάταιη, υπό την έννοια ότι η επιχείρηση δύσκολα θ’ αλλάξει το σχεδιασμό της;
Ν.Μ.: Δεν νομίζω ότι είναι μάταιη. Ίσα – ίσα, κόντρα σε αυτό το κλίμα της ηττοπάθειας, που κάποιοι στον ευρύτερο χώρο της πόλης προσπάθησαν να περάσουν, εγώ δεν το εκτίμησα έτσι. Και τούτο γιατί πιστεύω ότι είναι τελείως παράνομη η ειδοποίηση της εργοδοσίας, ότι μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα θα πρέπει να μεταφερθεί το εργοστάσιο. Ήταν μια τρομοκρατική ενέργεια, που αποδέκτες είχε, εκτός των 65 του «Βοσινάκη», γενικότερα τους εργαζόμενους της περιοχής. Είναι ένα μήνυμα για την έστω και βίαιη αλλαγή των εργασιακών σχέσεων. Από αυτή την άποψη αν το δει κανείς, δεν μπορεί να περάσει στο «στρατόπεδο» που λέει ότι δεν γίνεται τίποτα. Τι θέλει να κάνει ο Όμιλος Φιλίππου; Μια φθηνή αναδιάταξη της παραγωγής, με συμβασιούχους, ανασφάλιστους κ.ά. και να περάσει ένα μήνυμα, ότι «δεν παίρνουμε χαμπάρι από τίποτα». Εγώ, από την πλευρά μου, δεν το υιοθετώ και το πολεμάω.

«Σ»: Ωστόσο, το να βγαίνει μια Υφυπουργός και να του συνιστά να κάνει πίσω κι εκείνος να μην αναθεωρεί τις θέσεις του, δεν σας προβληματίζει;
Ν.Μ.: Δεν του είπε η Υφυπουργός «κάνε πίσω», του είπε ότι δεν υπογράφει μαζικές απολύσεις, γιατί η διαδικασία της διαβούλευσης, με τον τρόπο που ξεκίνησε, εμπίπτει στη νομοθεσία για τις μαζικές απολύσεις. Τελικά, μαζικές απολύσεις δεν γίνονται. Ό,τι και αν γίνεται με τα υπουργεία, δεν σημαίνει πως θα πρέπει να σταματήσει η πάλη των εργαζομένων, των φορέων κ.ά. να ανατρέψουμε μια κατάσταση.

«Σ»: Σήμερα, όμως, στην Ελλάδα οι επιχειρηματίες φαίνεται ότι έχουν μια ιδιόμορφη εξουσία, έτσι δεν είναι;
Ν.Μ.: Σίγουρα και έχουν. Αλλά θα ματώσουν για να περάσουν τα δικά τους σχέδια. Όπως ματώνουν καθημερινά και οι εργαζόμενοι, με τα ψίχουλα που παίρνουν για μισθούς. Δεν θα είναι εύκολη υπόθεση του «Βοσινάκη», δεν θα παρατηθεί εύκολα ο αγώνας αυτός. Όσο και αν προσπαθούν να μας πουν ότι φταίει το κακό το ριζικό μας και ότι είμαστε κακόμοιροι. Εξάλλου, και η πρόταση των κινήτρων της εργοδοσίας έμοιαζε σαν να απευθύνεται σε τίποτα άπορους. Είναι περήφανοι άνθρωποι. Προσλήφθηκαν για να δουλέψουν εδώ. Δεν υπόγραψαν κάποια σύμβαση να πηγαίνουν από ‘δω κι από ‘κει. Ούτε υιοθετώ διάφορα που ακούγονται, να φύγουν κάποιοι ή να αποδεχθούν τα όσα τους προτείνει. Είναι κίνητρα της ξεφτίλας. Και από εκεί πάνε να «κλέψουν», τα χρήματα που τους προτείνει δεν αντιπροσωπεύουν ούτε το 1/3 της νόμιμης αποζημίωσης που δικαιούνται.
«Σ»: Το προφίλ της περιοχής και της χώρας έχει αλλάξει, δεν είναι τόσο βιομηχανικό όσο κατά το παρελθόν. Με αυτό το δεδομένο, ποιες κινήσεις μπορούν να γίνουν από την κυβέρνηση ή και τους τοπικούς φορείς;
Ν.Μ.: Ο κάθε επιχειρηματίες σαφώς και σκέπτεται το περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιείται. Εγώ δεν θα μπω στην λογική τι πρέπει να κάνει ο επιχειρηματίας. Αυτό πρέπει να το εξετάσει η κυβέρνηση, που συντονίζεται με αυτούς. Αυτή η διάλυση όλων των εργασιακών σχέσεων, που συντελείται, είναι βέβαιο ότι θα φέρει καινούργια δεινά για τον κόσμο. Οι πολίτες θα πρέπει να καταλάβουν ότι ταξικά και συντεταγμένα δίνουμε τη μάχη.
«Σ»: Από εκεί και πέρα, αν η κατάληξη του «Βοσινάκη» είναι αρνητική, υπάρχει μέριμνα για όσους μείνουν χωρίς δουλειά;
Ν.Μ.: Οι φορείς της πόλης δεν θα πρέπει να είναι απλοί συμπαραστάτες, αλλά ακόμα πιο ενεργοί και να δεσμευτούν δημόσια ότι δεν θα χαθεί καμία θέση εργασίας. Ότι οι εργαζόμενοι δεν θα μείνουν ανυπεράσπιστοι, ότι θα έχουν συνδικαλιστική, πολιτική και νομική κάλυψη. Έτσι μόνο οικοδομείται ένα πραγματικό μέτωπο.

«Σ»: Ωστόσο, υπάρχει και η αίσθηση πως, πλέον, το εργατικό κίνημα, ίσως και όπως εκφράζεται μέσω του Εργατικού Κέντρου, δεν έχει τη δύναμη να βοηθήσει τους νέους ανθρώπους να πάρουν αυτό που δικαιούνται;
Ν.Μ.: Παλιότερα, το εργατικό κίνημα είχε μια άλλη δυναμική. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις καφετέριες το 7 με 10% είναι ασφαλισμένο, ενώ οι υπόλοιποι είναι ανασφάλιστοι, με 400 και 500 ευρώ. Έχουν καταφέρει να επικρατεί αυτή η ανασφάλεια και οι εργαζόμενοι δεν μιλάμε. Οι αρμόδιοι φορείς σαφώς και δεν κάνουν αυτά που ενδείκνυνται. Υπάρχει κι ένα θεσμικό πλαίσιο που έχει αποδυναμωθεί. Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος, οι ελλείψεις είναι τεράστιες. Πόσες εισφορές χάνει, π.χ., το ΙΚΑ, έχετε δει καμιά επιτροπή; Που έτσι και περάσει μια γύρα στην πόλη, θα βγάλει μαργαριτάρια. Αν αυτό το έκαναν για δύο μήνες, θα άλλαζαν πολύ τα πράγματα. Έχουν απαξιωθεί πολύ αυτοί οι φορείς. Είναι και οι γενικότερες αδυναμίες του συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο θα μπορούσε να είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο, ώστε να επιβάλλει λύσεις, προς όφελος των εργαζομένων.

Ο Νίκος Μούσιος είναι μέλος της Διοίκησης Εργατικού Κέντρου (ΕΑΜ).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: