Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο

[επικοινωνία: eamgr@otenet.gr]

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Posted by eamgr στο 28 Μαρτίου, 2008

ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ

Η ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

ΑΝΤΙΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

 

Η πολιτική πρωτοβουλία Αλαβάνου στη Βουλή για δημοψήφισμα με την επίκληση του άρθρου 44 σε συνδυασμό με το άρθρο 42 του Συντάγματος, έφερε σε αμηχανία ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Αμηχανία που αφορούσε τόσο την καθαρά διαδικαστική κοινοβουλευτική διαχείριση της πρότασης, όσο και πολύ περισσότερο το ουσιαστικό πολιτικό της περιεχόμενο.

Περιεχόμενο που είτε συνεχίζουν ν’ αγνοούν, είτε καλλίτερα καμώνονται πως αγνοούν εξαντλούμενοι αποκλειστικά στο πως ο Συνασπισμός δεν θα «κεφαλοποιήσει» εκλογικά ή και δημοσκοπικά αυτή τη πολιτική πρωτοβουλία.

Όμως τα πράγματα είναι πολύ σοβαρότερα για να αντιμετωπιστούν με πολιτικάντικους τακτικισμούς θάβοντας τα ουσιαστικά πολιτικά ζητήματα και προβλήματα.

Εξ αντικειμένου η επίκληση των άρθρων 42 και 44 διερευνά με την αγωνιστική φυσικά συμμετοχή του λαού, τους αναγκαστικά οριακούς, αλλά θεσμικούς συνταγματικούς δρόμους εξόδου από τη βαθειά και εντεινόμενη κοινωνικοπολιτική κρίση του νεοφιλελευθερισμού, στην οποία βασικό ρόλο έχει η κεντροδεξιά πολιτική διαχείριση της κυβέρνησης Καραμανλή.

Τα αυτονόητα που οδήγησαν στην πρωτοβουλία Αλαβάνου είναι φανερά σε κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό άνθρωπο, σε κάθε εργαζόμενο, σε κάθε νέο και αφορούν:

· Την απόλυτη διάσταση του λαού με την κυβέρνηση στα κορυφαία κοινωνικά ζητήματα. Δημόσια ασφάλιση, εκπαίδευση, υγεία.

· Τον λειτουργικό εκφυλισμό της κυβέρνησης σε παράγοντα της εσωτερικής και διεθνικής οικονομικοπολιτικής διαπλοκής και της διαφθοράς που αυτή αναπαράγει.

· Την συνεχή περιθωριοποίηση της χώρας στον παγκόσμιο και ευρωπαϊκό καταμερισμό εργασίας, με την εκχώρηση της αυτοτέλειας της εσωτερικής της αγοράς και του παραγωγικού ιστού της στις πολιτικές και οικονομικές αρμοδιότητες των διεθνικών ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

· Την συνεχή προσπάθεια θεσμικής νομιμοποίησης ενός παρεκβατικού, παράκεντρου κράτους με ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, για την χειραγώγηση και τον έλεγχο όλων των θεσμικών οργάνων της αντιπροσωπευτικής αστικοινοβουλευτικής δημοκρατίας και των λειτουργιών τους.

· Την προσπάθεια της κυβέρνησης όχι απλά εκβιασμού του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά της φίμωσης και του ευτελισμού του προσώπου της ανώτατης πολιτειακής αρχής στα μάτια του λαού με σκοτεινούς σκοπούς.

Κορυφαίο παράδειγμα: Στην παρατήρηση του κ. Παπούλια στην κ. Πετραλιά ότι βρισκόμαστε μπροστά σε κοινωνικούς αγώνες, η κυβέρνηση απάντησε με την παραπομπή για ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ των εκπροσώπων αυτών των κοινωνικών αγώνων!!!(Συνδικαλιστές ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ)

Οι κοινωνικοί αγωνιστές κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι οι στυγνοί εγκληματίες για την κυβέρνηση Καραμανλή!!!

· Την έλλειψη κάθε άλλης δυνατότητας έξω από τα άρθρα 42 και 44 του Συντάγματος, θεσμικής συνταγματικής παρέμβασης του ίδιου του λαού μέσω των κοινωνικών και πολιτικών εκπροσώπων του, για έξοδο από την κρίση.

Για όλους αυτούς τους λόγους το αίτημα για δημοψήφισμα πρέπει να γίνει και αγωνιστικά και ενυπόγραφα καθολικό αίτημα του λαού για τώρα αλλά και στην συνέχεια για άμεση κατάργηση του αντιασφαλιστικού νόμου ανεξάρτητα από το πώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα αντιμετωπίσει το ζήτημα στα πλαίσια των θεσμικών δικαιοδοσιών του που είναι συγκεκριμένες και οριακές.

Όμως η πολιτική πρωτοβουλία του Αλαβάνου δεν απευθύνεται μόνο προς τον λαό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Απευθύνεται και στον ίδιο πρωταρχικά και σε ολόκληρη βέβαια την αριστερά αλλά και σε κάθε προοδευτική δημοκρατική πολιτική δύναμη. Αυτές οι δυνάμεις είναι που έχουν την υποχρέωση ν’ απαντήσουν στο κεντρικό πολιτικό ζήτημα που μπαίνει, για εναλλακτική πολιτική διέξοδο.

Ο λαός όχι μόνο την αποδέχεται αλλά και την διεκδικεί, απορρίπτοντας το δικομματισμό και κάθε κεντροφιλελεύθερη έκδοση που μπορεί να δώσει ο δικομματισμός σαν λύση στη σημερινή κατάσταση.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί βέβαια ούτε να αντικαταστήσει, ούτε να υποκαταστήσει τις πολιτικές δυνάμεις στους ρόλους τους.

‘Όμως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι ο κοινωνικοπολιτικός συνταξιούχος του συστήματος.

Στο πρόσωπο του και στις όποιες θεσμικές δικαιοδοσίες του, έχει δικαίωμα να προσφεύγει ο ίδιος ο λαός άμεσα, αλλά και με τους κοινωνικούς και πολιτικούς του εκπροσώπους. Αποτελεί αυτό αναγνώριση, τιμή και υπεράσπιση του θεσμού και του προσώπου και όχι εκβιασμού, φίμωση και ευτελισμό του όπως η επιχείρηση της κυβέρνησης.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να συμβάλλει στην πολιτική διέξοδο και θα είχε υποχρέωση γι΄ αυτό εξαντλώντας τα όρια των συνταγματικών του δικαιοδοσιών, με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι υπάρχει διατυπωμένη και συγκροτημένη πρόταση κοινωνικά και πολιτικά εναλλακτικής πολιτικής διαχείρισης απ’ αυτούς που έχουν την υποχρέωση γι’ αυτό. Τέτοια λύση βέβαια μπορούσε να υπάρχει ή να υπάρξει άμεσα τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε μορφή.

Αν ήταν διατυπωμένη έστω και σαν υποψία ή αν ακόμη απλά και μόνο λειτουργούσε εν δυνάμει στο χώρο της αριστεράς και γενικά της δημοκρατικής αντιπολίτευσης τα αποτελέσματα των αγώνων του λαού για το ασφαλιστικό θα ήταν τελείως διαφορετικά. Θα ήταν απόλυτα νικηφόρα. Για την πολιτική συμπεριφορά και την διαχείριση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων του λαού από πολιτικά κόμματα και οργανώσεις θα επανέλθουμε αναλυτικά.

Η δημοκρατική αριστερή προοδευτική διακυβέρνηση

είναι ώριμη λύση σε περιεχόμενο και μορφή.

Η πρωτοβουλία Αλαβάνου εξ αντικειμένου διερευνά αυτή τη προοπτική και την κατάκτησή της από το λαϊκό κίνημα. Μόνο δε αν εξελιχθεί σε αυτή την κατεύθυνση, θ’ αποκτήσει ολοκληρωμένη πολιτική δυναμική και δεν θα εκφυλιστεί σε τυπική αστικοκοινοβουλευτική διαδικασία με αντίστροφα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Το Εργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο από το 2004 και πριν, με την στάση του και την δράση του στο εργατικό και μαζικό λαϊκό κίνημα, τις προσεγγίσεις του, τις πολιτικές τοποθετήσεις του και την πολιτική του πρακτική, προωθούσε συγκεκριμένα και όχι αφηρημένα μια τέτοια διέξοδο.

Βλέπει με ικανοποίηση ότι οι θέσεις του και η δράση του, συμφωνούν με το ουσιαστικό περιεχόμενο της πολιτικής πρωτοβουλίας Αλαβάνου και ειδικότερα την προοπτική της όπως τουλάχιστον την αντιλαμβανόμαστε. Για αυτό και τη στηρίζει ανεπιφύλακτα. Δεν θα μείνει όμως μόνο σ’ αυτό χωρίς βέβαια να προτρέχει.

Το άγχος της κοινοβουλευτικής αναγνωρισιμότητας και της ιδιοτέλειας που αυτή περιέχει, είναι ξένα προς αυτό. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα, τα προβλήματα του λαού και οι λύσεις τους, δεν είναι πεδίο άσκησης δημοσίων σχέσεων. Οι δημοκρατικές, προοδευτικές, αριστερές και κομμουνιστικές αξίες είναι κοινωνικοποιημένες λαϊκές αξίες που δεν ιδιωτικοποιούνται. Δεν είναι ούτε εμπορευματοποιήσιμες από κανένα χρηματιστήριο πολιτικού καιροσκοπισμού.

Δεν είμαστε συνιστώσα μικρή ή μεγάλη του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε εκλογική του πελατεία. Όμως έχουμε υποχρέωση συστράτευσης σε κάθε πολιτική και αγωνιστική πρωτοβουλία που επιχειρεί να δώσει απάντηση σε βασικά πολιτικά προβλήματα της εποχής και ειδικά στην κατάκτηση από το λαό μιας εναλλακτικής πρότασης εξουσίας.

Θα διατυπώσουμε συγκεκριμένα την θέση μας για την δημοκρατική αριστερή προοδευτική διακυβέρνηση σε μορφή και περιεχόμενο που κατά την γνώμη μας θα απαντά στις ανάγκες διαμόρφωσης της παρούσας ιστορικής φάσης, σαν προοδευτικού εφαλτηρίου μιας ριζικής δημοκρατικής ανατρεπτικής και προοδευτικής στροφής της ελληνικής κοινωνίας.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

Στο τέλος αυτής της γραπτής παρέμβασης έγινε γνωστή η κατάθεση πρότασης μομφής στη κυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ αλλά και η υπογραφή διετούς εργασιακής ειρήνης από τη ΓΣΕΕ με τη σύμφωνη γνώμη φυσικά της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

Στη βουλή η ηγεσία του πολιτικού ΠΑΣΟΚ μεμφόταν την κυβέρνηση το μεγάλο κεφάλαιο και την διαπλοκή τους για την εξάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος. Την ίδια στιγμή στην ΓΣΕΕ η ηγεσία του « κοινωνικού» ΠΑΣΟΚ υπέγραφε μαζί τους συμφωνία διετούς εργασιακής ειρήνης που άφηνε απ’ έξω όλα τα βασικά ζητήματα που εξάρθρωσαν και εξαρθρώνουν την δημόσια κοινωνική ασφάλιση. (αμοιβές, εργασιακές σχέσεις, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, εισφοροδιαφυγή..).

Ο Δόκτωρ Τζέκυλ και Χάιντ στην κοινωνικοπολιτική του έκδοση!!

Κατά τη γνώμη μας και τα δυο στοχεύουν στο διεμβολισμό της πρότασης για δημοψήφισμα στη βασική της κατεύθυνση που είναι η μαζική αγωνιστική και πολιτική ενεργοποίηση του λαού. Τον εκφυλισμό της σε μια ατελέσφορη κοινοβουλευτική διαδικασία.

Ανεξάρτητα όμως από τους λόγους που υπαγόρευσαν τη πρόταση μομφής του ΠΑΣΟΚ αυτή έστω και αρνητικά συνομολογεί το ευρύτερο πολιτικό περιεχόμενο της πρότασης Αλαβάνου όπως τουλάχιστον εμείς το αντιλαμβανόμαστε, αναδείχνει και αποδέχεται την δυναμική μιας ζωντανής κοινωνικής και πολιτικής αριστεράς. Από την άποψη αυτή τουλάχιστον, είναι θετική.

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΑΜ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: