Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών

Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών

Χτες το βράδυ 24/2/09 στις 10:05 «άγνωστοι» πέταξαν χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών που βρίσκεται στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια (στον ίδιο χώρο στεγάζονται και τα γραφεία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα). Εκείνη την ώρα το Στέκι ήταν γεμάτο κόσμο μιας και είχε ανοιχτή εκδήλωση ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης και συνεδρίαζε το συντονιστικό της οργάνωσης μας. Η επίθεση δεν είχε θύματα από καθαρή τύχη δεδομένου ότι η χειροβομβίδα δεν μπόρεσε να σπάσει το διπλό τζάμι του παραθύρου, έκανε γκελ, και τελικά έσκασε στη ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο.

Η χτεσινή φασιστική παρακρατική δολοφονική επίθεση εντάσσεται στη γενική προσπάθεια καθεστωτικής αντεπίθεσης μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη. Όλο το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε την όξυνση της κρατικής και παρακρατικής βίας καθώς και μια εκστρατεία μαύρης προπαγάνδας ενάντια στους χώρους αντίστασης («η άκρα Αριστερά είναι υπεύθυνη για τη βία»). Οι «άγνωστοι» που πέταξαν τη χειροβομβίδα δεν στρέφονται μόνο εναντίον μας, αλλά ενάντια συνολικά στο ανταγωνιστικό κίνημα, σε όσους και όσες εξεγέρθηκαν το Δεκέμβρη, σε όσες και όσους αρνούνται έμπρακτα τη δικτατορία των αγορών και τη «δημοκρατία» του ροπάλου.

Είναι μάλλον περιττό να πούμε ότι δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω, είναι μάλλον περιττό να δηλώσουμε ότι το παρακράτος θα πάρει την απάντηση που του αξίζει

Αθήνα 25 Φεβρουαρίου 2009

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

ΑΓΩΝΕΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ= ΦΑΣΗ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Η κρίση που σαρώνει και απειλεί ολοκληρωτικά την κοινωνία θαναι διαρκής και εντεινόμενη .Διέξοδος στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού δεν υπάρχει.

Το κράτος του ούτε θέλει, ούτε είναι ικανό να πάρει κανένα μέτρο αντιμετώπισης των αιτιών της κρίσης. Αυτοπαραιτημένο με το δήθεν αντικρατισμό από οποιαδήποτε παραγωγικό ρόλο και διαρθρωμένο σε ρόλο μεσάζοντα-διαμεσολαβητή συμφερόντων και προμηθειών καθώς και σε μηχανισμό πολιτικής τρομοκρατίας της κοινωνίας, σ’ αυτά εξαντλεί την δράση του και τη πολιτική του παρέμβαση.

Όλα τα μέτρα που έχουν παρθεί και παίρνονται η εξαγγέλλονται οικονομικά και θεσμικά, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν την κρίση, αλλά αντίθετα την ανατροφοδοτούν και την μεγεθύνουν οξύνοντας τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές της αιτίες.

ΓΙΑΤΙ:

1. Τα τρις. εκατομμύρια δολάρια και ευρώ…που αντιστοιχούν στο 30% του Α.Ε.Π. κατ’ αναλογία περίπου για κάθε καπιταλιστικό κράτος, διατίθενται για την αποκατάσταση, ενίσχυση και επέκταση της χρηματιστηριακής λειτουργίας της οικονομίας και της κοινωνίας, που αποτελεί τον βασικό δημιουργό και αιτία της κρίσης.

2. Απαξιώνουν πλήρως την εργασία και την αμοιβή της εργασίας καταστρέφοντας και περιθωριοποιώντας έτσι μαζικά, παραγωγικά και καταναλωτικά την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, πράγμα που αποτελεί και τη βασικότερη κοινωνική αιτία της κρίσης.

3. Γενικεύουν και καθολικοποιούν την εργασιακή και κοινωνική ανασφάλεια καθιστώντας συνολικά την κοινωνία εν δυνάμει άνεργη, καθώς τα εργασιακά Γκουαντανάμο των νέων εργασιακών σχέσεων, ολοκληρώνονται με εργασιακά καθεστώτα τύπου ΜΙΧΑΛΟΥ και 70ωρα των ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ.

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΑΓΧΟΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ.

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΝΑ ΤΗ ΚΑΝΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ ΓΙΑ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το εργασιακό καθεστώς ΜΙΧΑΛΟΥ μαζί με το 70ωρο των Βρυξελλών είναι ένα τρομακτικό αλλά καθόλου μακρινό ενδεχόμενο.

Εφαρμόζεται ήδη και μάλιστα παίρνει μαζικό χαρακτήρα διεθνώς και στη χώρα μας.

Δεν θαναι ούτε προσωρινό ούτε συγκυριακό καθεστώς.

Θα αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά καθορίζοντας συνολικότερα την αγορά εργασίας, το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα, τον ελεύθερο χρόνο. Το χειρότερο είναι ότι το καθεστώς αυτό γίνεται αποδεκτό με ιδεολογικούς όρους και πολιτικούς όρους από σημαντικά τμήματα της εργατικής τάξης, επειδή ακριβώς απουσιάζει η πολιτική προοπτική μιας άλλης διαχείρισης με αναφορά τα συμφέροντα και τις ανάγκες των δυνάμεων της εργασίας που να οδηγεί τη κοινωνία σε προοδευτική ανέλιξη.

Η κρίση αυτό το ζήτημα βάζει για απάντηση τόσο στο κοινωνικό όσο και στο πολιτικό επίπεδο.

Η άθλια καθημερινότητα του νεοφιλελευθερισμού δεν αντιμετωπίζεται με τον δημοσιοσχεσίτικο κατατεμαχισμό της σε επιμέρους αθλιότητες αρμοδιότητας επιτροπών και τηλεπαρουσιαστών.

Αυτή η αντίληψη δεν δημιουργεί κίνημα αλλά αντίθετα εμπορευματοποιεί και την ιδία την αθλιότητα, ανοίγοντας την αντιμετώπιση της κρίσης σε πρόβλημα διατίμησης του μαϊντανού! Παρά τα οργανωτικοπολιτικά προβλήματα του εργατικού συνδικαλιστικού και λαϊκού κινήματος, υπάρχουν οι δυνατότητες προβληθούν και να διεκδικηθούν τα οικονομικά και θεσμικά εκείνα αιτήματα που δίνουν απάντηση στην αντιμετώπιση και το ξεπέρασμα της κρίσης του νεοφιλελευθερισμού, από τη σκοπιά της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας.

Υπάρχουν οι δυνατότητες, οι διαδικασίες που θα καθορίσουν αυτές τις διεκδικήσεις, αλλά και συνολικά το πλαίσιο των διεκδικήσεων να στηριχτούν πολιτικά με μια πολιτική πλατφόρμα εναλλακτικής αντινεοφιλελεύθερης διαχείρισης.

Μια πλατφόρμα που θα καθιστά εφικτές και πραγματοποιήσιμες τις λαϊκές διεκδικήσεις προωθώντας ταυτόχρονα τη δημοκρατική οργανωτικοπολιτική αναδιάρθρωση του λαϊκού κινήματος, ώστε να αντιστοιχεί στις κοινωνικές και πολιτικές ανάγκες αυτών των διεκδικήσεων και της αντινεοφιλελεύθερης διεξόδου.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

Το πλαίσιο των διεκδικήσεων πρέπει να συγκροτείται στους παρακάτω τρεις άξονες

· Αμοιβή της εργασίας

· Όροι της εργασίας

· Διαχείριση του ελεύθερου χρόνου

· Κατεύθυνση και ποιότητα ανάπτυξης

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να αντιπαρατεθεί  στην ιδεολογία της φτώχειας και στην πολιτική του πτωχοκομείου.

Οι διεκδικήσεις του πηγάζουν από τα δικαιώματα της εργασίας και όχι από την φιλανθρωπία του κεφαλαίου. Το πλαίσιο αυτό αναδείχνει ως θεσμικά και σαν άμεσα έκτατα μέτρα –αιτήματα για την αντιμετώπιση της κρίσης και την έξοδο από αυτή τα παρακάτω:

· Την άμεση αύξηση του μηνιαίου εισοδήματος κάθε εργαζόμενου της τάξης των 300 ευρώ

· Τον διπλασιασμό του επιδόματος ανεργίας και του χρόνου καταβολής του

· Την απαγόρευση της εκ περιτροπής εργασίας

· Η αμοιβή της διαθεσιμότητας να γίνει ίση με 80% των αποδοχών του εργαζόμενου

· Οποιαδήποτε απόλυση να έχει περιορισμένο χρονικό περιθώριο με ανώτερο τον χρόνο καταβολής του επιδόματος ανεργίας

· Την ποινικοποίηση της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας

· Το πάγωμα των αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων του νόμου ΠΕΤΡΑΛΙΑ

· Την μετατροπή όλων των συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας σε συμβάσεις μισθωτής εργασίας αορίστου χρόνου

· Η αμοιβή των συμβασιούχων, ενοικιαζόμενων να γίνετε με βάση τις συλλογικές συμβάσεις μέχρι την εξάλειψη αυτού του είδους της απασχόλησης.

Τα 28δις ευρώ που διαθέτει η κυβέρνηση για να στηρίξει και να επεκτείνει την χρηματιστηριακή λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας δεν υπερκαλύπτουν μόνο το κόστος η τέτοια αξιοποίηση τους θα συμβάλει αποκλειστικά σε μια άλλη κατεύθυνση ανάπτυξης ποιοτικά και ποσοτικά της εσωτερικής αγοράς.

ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ Γ.Σ.Ε.Ε – ΑΔΕΔΥ.

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία εκφραστής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του δικομματισμού ούτε θέλει ούτε μπορεί να προσανατολίσει το λαϊκό κίνημα σε μια τέτοια κατεύθυνση. Ακόμη και αν στα λόγια προβάλλει ορισμένες διεκδικήσεις, το κάνει για να χειραγωγήσει τις λαϊκές μάζες να εκτονώσει την οργή και τις αγωνιστικές διαθέσεις τους.

Το πλαίσιο και τα αιτήματα αυτά πρέπει να επιβληθούν στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία από τα κάτω, μέσα από μια συνεχή και σταθερή πολιορκία της από τις εργατικές και λαϊκές μάζες.

Η διεκδίκηση και κατάκτηση ενός ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ εργατών και υπαλλήλων με εκπροσώπηση και των οργανώσεων της νεολαίας αλλά και των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι μια θέση που μπορεί να συσπειρώσει ευρύτερες ταξικές και προοδευτικές δυνάμεις.

ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΕ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ ΤΗΣ «ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ» ΑΓΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ ΤΗΣ «ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ» ΑΓΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

FRIGOGLAS : ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ-ΕΞΑΓΟΡΑΣ

ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ

Η πολυεθνική Frigoglas ιδιοκτησίας του πολυεθνικού ομίλου 3E-Coca-Cola έχει εξαπολύσει μια επιχείρηση εκβιασμού-εξαγοράς, των εργατών για την κατάργηση 120 θέσεων σταθερής εργασίας (60% του εργατικού της δυναμικού).

Η αναδιάρθρωση κατά την εταιρία στοχεύει να εκμεταλλευτεί επιθετικά τις θετικές προοπτικές που ανοίγονται για την εταιρεία από την συγκυρία!(δηλαδή την οικονομική κρίση!)

Ο στόχος λοιπόν της επιθετικής αξιοποίησης της συγκυρίας είναι φανερός:

Αντικατάσταση των 120 θέσεων σταθερής εργασίας «υψηλού» κόστους, με άγνωστο αριθμό, άγνωστης αμοιβής, άγνωστης διάρκειας και περιοδικότητας και άγνωστου ωραρίου, θέσεων επισφαλούς εργασίας.

Η εμπειρία και τα αποτελέσματα της πολυεθνικής όπως και της μητέρας-αδελφής 3Ε Coca-Cola είναι ιδιαίτερα θετικά από αυτές τις μορφές εργασίας, αφού για πάνω από 10 χρόνια απολύτως καταχρηστικά και παράνομα το 35%-40% του εργατικού τους δυναμικού υπάγεται σε αυτές τις μορφές. Το καλοκαίρι 130συμβασιούχοι της Frigoglas χωρίς καμία εξασφάλιση, χωρίς κίνητρα, χωρίς εξαγγελίες του ΟΑΕΔ απομακρύνονταν οριστικά χωρίς να ανοίξει μύτη, για να ξεδιπλωθεί η σημερινή επίθεση.

ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΟΣ και ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Η περίπτωση της Frigoglas, όπως και του Βοσινάκη-ELBISCO και άλλων ανάλογων περιπτώσεων είναι η εξειδίκευση στον ιδιωτικό τομέα με ακόμη όμως πιο ξεδιάντροπο τρόπο των μεθοδεύσεων στον Ο.Τ.Ε την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ κ.λ.π παραπέρα αποτελούν τον ΠΙΛΟΤΟ για γενικευμένη εφαρμογή του εργασιακού καθεστώτος Μίχαλου ,που εκτός από τη σταδιακή συνεχή εφαρμογή του στη βιομηχανία, θα περιλάβει άμεσα δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους του επισιτιστικού τομέα (τουρισμός).

Η κυβέρνηση μέσω του ΟΑΕΔ ληστεύοντας τα χρήματα της εργατικής τάξης και του λαού, χρηματοδοτεί τα μονοπώλια και τις επιχειρήσεις τους για την αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και της αγοράς εργασίας.

Η κυβέρνηση με τον ΟΑΕΔ καθοδηγεί και συμπληρώνει έτσι τον εκβιασμό των εργατών και μαζί την επιχείρηση εξαγοράς του συνδικαλιστικού κινήματος, καταστρατηγώντας και το δικό της θεσμικό νομικό πλαίσιο, το οποίο παραβιάζει για να καταστήσει συνένοχο και το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα!!!

Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΥΣΙΑΣ ΕΞΟΔΟΥ

Η λύση σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου μπορεί να γίνει με τις ανάλογες νομικές συνέπειες με τρεις τρόπους:

1. Την απόλυση με μονομερή καταγγελία της σύμβασης από την εργοδοσία που κατατίθεται στον ΟΑΕΔ, στην περίπτωση αυτή ο εργαζόμενος δικαιούται τη νόμιμης αποζημίωσης που προβλέπει ο νόμος όπως επίσης και να υπαχθεί στο ταμείο ανεργίας πάλι με τις προϋποθέσεις του νόμου.

2. Την αποχώρηση του εργαζόμενου οικειοθελώς χωρίς καταγγελία της σύμβασης από την εργοδοσία: Στην περίπτωση αυτή ο εργαζόμενος δεν δικαιούται αποζημίωσης ούτε υπάγεται στο ταμείο ανεργίας για το οποίο η καταγγελία της σύμβασης από τον εργοδότη είναι προϋπόθεση.

3. Την με κοινή συναίνεση εργοδότη-εργαζόμενου λύση της σύμβασης εργασίας, με καταγγελία της από την εργοδοσία κατόπιν όμως αιτήματος που υποβάλλεται σε αυτήν από τον εργαζόμενο που τότε δικαιούται μόνο το 50% της νόμιμης αποζημίωσης και μπορεί να υπαχθεί στο ταμείο ανεργίας

Σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες δεν εμπίπτει η «εθελούσια» έξοδος της Frigoglas σήμερα και του Βοσινάκη και άλλων περιπτώσεων χθες. Κυβέρνηση και εργοδοσία συνδυάζουν και τις τρεις σε ένα έκτρωμα που παραβιάζει ακόμη και το ποινικό κώδικα.

Για τους λόγους αυτούς ακόμη και η συστημική δικαιοσύνη στο ανώτατο επίπεδο της, ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ, τις εθελούσιες εξόδους τις θεωρεί καθαρές απολύσεις, που υπάγονται μάλιστα στις ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ.

Για αυτό όταν πρόκειται για ΔΕΚΟ, η κυβέρνηση προσφεύγει σε νομοθετικές ρυθμίσεις για νομιμοφάνεια, γιατί διαφορετικά δεν μπορεί να τις υλοποιήσει. Όταν όμως πρόκειται για τον ιδιωτικό τομέα, τα ρυθμίζει κάτω από το τραπέζι ώστε να καθιστά συνένοχο της, το συνδικαλιστικό κίνημα!

Δεν φτάνουν όμως αυτά. Η κυβέρνηση με τον ΟΑΕΔ προχωρά ακόμη σε πιο επιθετική πολιτική χρηματοδότησης της αναδιάρθρωσης των εργασιακών και πελατειακών της σχέσεων υποσχόμενη.

· Αποκατάσταση μόνο των «εθελοντών»; απολυμένων στο δημόσιο!!

· Τον υπερδιπλασιασμό του επιδόματος ανεργίας μόνο για τους «εθελοντές» απολυμένους.

Αρκεί να γίνουν πελάτες του παράκεντρου κράτους και οπαδοί του εργασιακού καθεστώτος Μίχαλου.

Η απόκρουση αυτών των μεθοδεύσεων δεν μπορεί να γίνει φυσικά από τον κάθε ατομικό εργάτη που όλοι μαζί τον βάζουν στην αγχόνη. Δεν μπορεί να γίνει μόνο από ένα σωματείο. Είναι γενικότερο συνδικαλιστικό αλλά και πολιτικό ζήτημα.

Όμως ο καθένας έχει τις ευθύνες του. Το συνδικαλιστικό κίνημα-ως πλειοψηφία του Δ.Σ.  στη περίπτωση του ΒΟΣΙΝΑΚΗ έφτασε στην έσχατη ταξική ξεφτίλα, ενώ οι 45 εργαζόμενοι έδιναν ηρωικά για τρείς μήνες τη μάχη της εργασίας, να  συζητάει πως θα μοιράσει τα λεφτά της αποζημίωσης όσων εργατών δεν υπόκυπταν στον εκβιασμό της εργοδοσίας και προτιμούσαν να συνεχίσουν την εργασία τους στο Πικέρμι!! Σε αυτή τη κατεύθυνση βέβαια είχαν και έχουν ακόμη τη πολιτική στήριξη και κάλυψη τόσο εκείνων που από την αρχή έβρισκαν θετικές τις εργοδοτικές προτάσεις για τη μεταφορά στο Πικέρμι, αλλά και εκείνων που κατάγγελναν ανοικτά το μέτωπο που συγκρότησε η αγωνιστική στάση των εργαζομένων, γιατί τόσο οι μεν όσο και οι δε ψαρεύουν και επενδύουν για πολιτική επιρροή στα συντρίμμια και τα ρετάλια της ήττας του λαού.

Στην ίδια κατεύθυνση με παράλληλους δρόμους διαμορφώνεται η κατάσταση στη Frigoglas:

-Το θέμα κρατιέται συνειδητά από το αυτοονομαζόμενο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα  μακριά από την εργατική τάξη και τη κοινωνία.

- Αποφεύγεται επιμελώς να θιχτούν τα συμφέροντα της 3Ε- COCA-COLA .

- Να καταγγελθεί η συμπαιγνία κυβέρνησης εργοδοσίας.

- Να αναδειχθούν οι παρανομίες των διαδικασιών του «εκβιασμού-εξαγοράς» των εργαζομένων.

-Ώστε να λυθεί τελικά το πρόβλημα με την «ταξική – αγωνιστική» διαρροή των εργαζόμενων προς τις εθελούσιες εξόδους (ήδη 40 έχουν δηλώσει δικαιολογημένα αποχώρηση).

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που έχουν πραγματικά αναφορά τα ταξικά συμφέροντα της εργατικής τάξης, αλλά ειδικά όλους τους άνεργους και τους συμβασιούχους, να πάρουν στους ώμους τους την μάχη της εργασίας.

ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ:

• Όλοι οι άνεργοι να πάρουν επίδομα ανεργίας 1000€ που ο ΟΑΕΔ υπόσχεται στις εθελούσιες εξόδους.

• Όλοι οι άνεργοι  να μπουν σε θέσεις εργασίας του δημόσιου τομέα(δήμοι κ.λ.π.) όπως ο ΟΑΕΔ υπόσχεται

στις εθελούσιες εξόδους.

• Όλοι οι συμβασιούχοι να έχουν τα δικαιώματα της «εθελούσιας» εξόδου.

• Όλες οι μορφές εξαρτημένης εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα να καλυφθούν με συμβάσεις

αορίστου χρόνου, με εξίσωση της αποζημίωσης εργατών με υπαλλήλων, με ταυτόχρονη αύξηση της.

• Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων όσο διαρκεί η κρίση.

ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ  ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ.

• ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΜΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ.

Μετά τους μαθητές και τους αγρότες,

ας εξεγερθούν και οι εργάτες, οι συμβασιούχοι, οι άνεργοι,

οι ανασφάλιστοι, οι σκλάβοι του νεοφιλελευθερισμού.