ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΩΝ

ΟΧΙ  ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΩΝ

ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ

Τα δικαστήρια της Πάτρας κατάντησαν χωματερή, γιατί οι καθαρίστριες

παραμένουν απλήρωτες από τον εργολάβο και πιθανά χωρίς βαρέα ένσημα

η και καθόλου ασφάλιση, όπως στην ΟΙΚΟΜΕΤ που στοχοποίησε  την

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ και τη δράση της.

Το αίσχος της ανάθεσης σε εργολάβους –μεσάζοντες και σε εταιρίες προσωρινής

απασχόλησης  της καθαριότητας ,της φύλαξης και άλλων εργασιών στους

δημόσιους οργανισμούς, στις ΔΕΚΟ, στα υπουργεία όπως και τα δικαστήρια έχει

πάρει ανεξέλεγκτες και επικίνδυνες διαστάσεις.

Όλοι κινδυνεύουμε να γίνουμε συμβασιούχοι, νοικιαζόμενοι, φαμέγοι και

δουλοπάροικοι στους μεσάζοντες –σέμπρους της παρανομίας που

διατηρούν εργασιακά γκέτο.

Σε λίγο θα δούμε  και νοικιαζόμενους και συμβασιούχους δικαστές!!!!

Ήδη κάποιοι ψιθύρισαν ότι στα δικαστήρια θα καλέσουν το δήμο της Πάτρας να τα

καθαρίσει!!! ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΙΑ στον αγώνα των απλήρωτων

καθαριστριών.

Ας το ξεχάσουν και ας φροντίσουν  ο επίτροπος  που «ανακάλυψε» την αδιαφανή

ανάθεση της καθαριότητας στο συγκεκριμένο εργολάβο, να πληρώσει απευθείας

τις καθαρίστριες που δεν φταίνε σε τίποτα.

Ευθύνη για την πληρωμή των καθαριστριών δεν έχει ο οποιοσδήποτε

εργολάβος- μεσάζοντας, αλλά το ίδιο το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Αλήθεια ο εισαγγελέας δεν θα έπρεπε να ασκήσει δίωξη που οι καθαρίστριες

είναι τόσο καιρό απλήρωτες;

Είναι αδιανόητο στα ίδια τα δικαστήρια, οι εισαγγελείς, οι δικαστές, οι

δικηγόροι να ανέχονται αδιαμαρτύρητα να βασιλεύει το σύγχρονο

δουλεμπόριο.

ΣΕΑΜ

Συνδικαλιστικό Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ Γυναίκα, εργάτρια, συνδικαλίστρια, μετανάστρια

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ   ΚΟΥΝΕΒΑ

Γυναίκα, εργάτρια, συνδικαλίστρια, μετανάστρια:

Πλήρωσε και με τις τέσσερις ιδιότητες της την αξιοπρέπεια και την αξία που έδινε σε αυτές. Δεν έγινε 35χρονη κανενός Βαρθολομαίου κανενός Ζαχόπουλου. Δεν πούλησε τις συναδέλφισσες της σαν συνδικαλίστρια, δεν θεώρησε τον εαυτό της σκλάβα αντί για εργάτρια, δεν δείλιασε από την τρομοκρατία της πλήρους ανασφάλειας της σαν μετανάστρια. Για αυτό το παράκεντρο κράτος των σαδιστών εργολάβων την πότισε και την έκαψε με βιτριόλι.

Είναι το ίδιο παράκεντρο κράτος του νεοφιλελευθερισμού που θεωρεί φόνο κάθε εμπόδιο που μπαίνει στην ανταγωνιστικότητα, στην παραγωγικότητα, στην κερδοφορία του κεφαλαίου όπως είναι τα εργατικά δικαιώματα. Που την ίδια στιγμή θεωρεί απλή βλάβη τις εκατόμβες των δολοφονημένων εργατών (130 το 2008) στα εργασιακά Γκουαντανάμο του Περάματος, της Σωληνουργίας Κορίνθου, στα ματωμένα γιαπιά των εργολάβων κατασκευαστών.

Τους φυσικούς αυτουργούς της δολοφονικής απόπειρας μπορεί να μην τους έχουμε βρει ακόμα, αλλά ξέρουμε πολύ καλά τους ηθικούς αυτουργούς:

· Είναι οι κυβερνήσεις του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού που θεσμοθέτησαν όλα αυτά τα 20 χρόνια το σημερινό εργασιακό τοπίο, μετατρέποντας τη μισθωτή εργασία σε απλή δουλεία, τους εργαζόμενους σε σύγχρονους δουλοπάροικους. Είναι αυτές που καθιέρωσαν τις “ελαστικές” εργασιακές σχέσεις, την μαύρη και κακοπληρωμένη εργασία, το νοικίασμα – δουλεμπόριο των εργαζομένων, που διέλυσαν την δημόσια κοινωνική ασφάλιση, που αμφισβητούν την συνδικαλιστική δράση αλλά και κάθε μορφή συλλογικής έκφρασης της εργατικής τάξης.

· Είναι το κεφάλαιο που απογείωσε τα κέρδη του αλλά και τα παρασιτικά μεσαία στρώματα που ανελίχτηκαν το ίδιο διάστημα, αξιοποιώντας το διαρκές φθήνεμα της εργατικής δύναμης που τους πρόσφερε η νεοφιλελεύθερη διαχείριση και προσαρμογή.

· Είναι οι λεγόμενοι «ελεγκτικοί» μηχανισμοί του κράτους (επιθεωρήσεις εργασίας, ΙΚΑ κτλ) που όταν δεν καλύπτουν ανέχονται κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία και επιτρέπουν την πλήρη μετάλλαξη-απαξίωση σε ότι έχει απομείνει όρθιο από το εργατικό δίκαιο και την εργατική νομοθεσία μετά την συντριβή του κράτους πρόνοιας.

· Είναι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους που το εργατικό κίνημα βρίσκει απέναντι του κάθε φορά που διεκδικεί (βιομηχανία δικαστικών αποφάσεων για απαγόρευση απεργιών, ΜΑΤ κτλ) αλλά που είναι ανίκανοι να βρουν ένα στοιχείο για την δολοφονική απόπειρα εναντίον της Κωνσταντίνας.

· Είναι τα κυρίαρχα ΜΜΕ της νεοφιλελεύθερης διαπλοκής που εδώ και ένα μήνα δεν βρήκαν να αφιερώσουν ούτε ένα λεπτό για την δολοφονική επίθεση, που διατιμούν την ανθρώπινη ύπαρξη με τους πιο σκληρούς ταξικούς όρους (τι είναι η ζωή μιας καθαρίστριας μπροστά στην ζωή ενός αυτοδημιούργητου απαχθέντα εφοπλιστή!!).

· Είναι οι δημόσιοι και οι ημιδημόσιοι οργανισμοί που στα πλαίσια της δήθεν «διαφάνειας» και του «περιορισμού της σπατάλης» και της μείωσης των δαπανών, επέβαλαν σαν λύση όχι το ψαλίδισμα των παχουλών αμοιβών των διοικητών και των διευθυντών τους, αλλά τη συμπίεση των κατεφημισμό μισθών των 500 € και την κατάργηση των ΒΑΕ των καθαριστριών. Αντικείμενο των μειοδοσιών ήταν αποκλειστικά και μόνο τα εργατικά δικαιώματα. Δυστυχώς όμως υπήρξαν και κομμάτια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας αυτών των οργανισμών και όχι μόνο, που συμφώνησαν και ανέχτηκαν το σύγχρονο αυτό δουλεμπόριο, όπως ανέχονται δίπλα τους και την ύπαρξη χιλιάδων συμβασιούχων με μισά δικαιώματα, μισές αμοιβές, ανασφάλιστους κλπ.

Η σιωπή για τις σύγχρονες μορφές δουλεμπορίου, για τις μεσαιωνικές εργασιακές σχέσεις πρέπει να σπάσει. Το εργατικό κίνημα στο επίκεντρο των αγώνων του πρέπει να βάλει τα ζητήματα της επισφαλούς εργασίας.

Πρέπει να απαιτήσει:

• Την ποινικοποίηση της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας.

• Την μετατροπή όλων των συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα σε συμβάσεις μισθωτής εργασίας αορίστου χρόνου.

• Να κλείσουν οι δουλεμπορικές εταιρίες υπενοικίασης εργαζομένων.

• Μέχρι την εξάλειψη αυτού του είδους της απασχόλησης η αμοιβή των συμβασιούχων ενοικιαζόμενων να γίνεται με βάση τις συλλογικές συμβάσεις που ισχύουν στους οργανισμούς και τις εταιρείες που υπενοικιάζονται.

• Η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει.

• Να αποκαλυφθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της δολοφονικής απόπειρας.

• Κάτω η κυβέρνηση του παρακράτους, της φτώχειας και της ανεργίας.

Από τις 22/12/2008 κάθε μαχόμενη εργάτρια, εργαζόμενη, ελληνίδα ή μετανάστρια,

στο εργοστάσιο, στην καθαριότητα, το γραφείο ή το χωράφι

ονομάζεται ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ.

Ε.Α.Μ.                          ΕΑΜ νεολαία

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 22/01 6Μ.Μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων

για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση

του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη!

Η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 22/01 6Μ.Μ.

ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το βράδυ της Δευτέρας 22 Δεκέμβρη 2008η συνάδελφος Κωνσταντίνα Κούνεβα, γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, επιστρέφοντας από τη δουλειά της δέχτηκε δολοφονική επίθεση. Δύο τραμπούκοι τής ρίχνουν βιτριόλι στο πρόσωπο και με βία την αναγκάζουν να το καταπιεί. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στην Εντατική Μονάδα του νοσοκομείου Ευαγγελισμός έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο και μόνιμες αναπηρίες σε ζωτικά όργανα, ενώ έχει ήδη χάσει την όρασή της από το ένα μάτι. Κινδυνεύει η ίδια η ζωή της… Η δολοφονική αυτή επίθεση είναι η εκδίκηση για τη συνδικαλιστική της δράση, τον αγώνα της να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των συναδέλφων της.

Αυτό φαίνεται και από τα ίδια τα γεγονότα. Στις 26 Νοεμβρίου γίνεται η τέταρτη τριμερής συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας για τη βλαπτική μεταβολή που έχουν υποστεί οι νοικιασμένες εργαζόμενες στα συνεργεία καθαρισμού στον ΗΣΑΠ από την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ του Οικονομάκη. Χρησιμοποιώντας την εγκύκλιο 182/1985,  που προβλέπει ότι όσοι δουλεύουν κάτω από 6 ώρες στην καθαριότητα δεν δικαιούνται βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα, η ΟΙΚΟΜΕΤ τροποποιεί μονομερώς  και  σε αντίθεση με την Σ.Σ.Ε τις αρχικές συμβάσεις των καθαριστριών από 6ωρες σε συμβάσεις 5,5 ωρών με μισή ώρα διάλειμμα και από βαρέα τα ένσημα γίνονται απλά… Στην τριμερή στο πλευρό της εργοδοσίας δεν παρίσταται μόνο ο δικηγόρος της αλλά και το επιχειρησιακό σωματείο που στήθηκε από τους εργοδότες με μέλη τους προσωπάρχες, τους διευθυντές και τους επόπτες της εταιρείας. Έξω από το υπουργείο –θυμίζοντας τη δολοφονία Λαμπράκη…– πραγματοποιείται αντισυγκέντρωση 80 μελών αυτού του στημένου από την εργοδοσία επιχειρησιακού ‘σωματείου’ με πανό. Βρίζουν, απειλούν και στοχοποιούν τη συνάδελφο Κωνσταντίνα Κούνεβα, γενική γραμματέα της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ), κραυγάζουν πως θέλει να κλείσει την εταιρεία…

Η Κωνσταντίνα είναι γυναίκα, μητέρα ανήλικου παιδιού, εργαζόμενη-συνδικαλίστρια και μετανάστρια. Θέλει και επιμένει να είναι πραγματική συνδικαλίστρια και να παλεύει για τα εργατικά δικαιώματα.

Η Κωνσταντίνα και η ΠΕΚΟΠ επιμένουν να αποκαλύπτουν από το 2000 όσα κρύβονται πίσω από τις εργολαβίες, ιδιαίτερα στις δημόσιες υπηρεσίες: οι διοικήσεις των οργανισμών, των νοσοκομείων, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία στηρίζουν το δουλεμπόριο που γίνεται από τους εργολάβους. Καταγγέλλουν ότι καταπατούνται όλα τα εργατικά δικαιώματα: το κράτος δίνει διπλάσια και τριπλάσια χρήματα στους εργολάβους, αυτοί όμως δηλώνουν πλασματικές ώρες και δεν πληρώνουν τις ώρες που εργάζονται, υποχρεώνουν τις καθαρίστριες να υπογράφουν λευκά χαρτιά με αποδοχές που ποτέ δεν είδαν στα χέρια τους, πληρώνουν κάτω από τη ΣΣΕ, για 8 ώρες εργασίας 500 Ευρώ, για 6 ώρες εργασίας 400 Ευρώ, για 3 ώρες εργασίας 150-180 Ευρώ, δεν πληρώνουν τις υπερωρίες. Υποχρεώνουν τις καθαρίστριες να υπογράφουν με την πρόσληψη την οικειοθελή αποχώρηση, δεν  βάζουν ένσημα, δεν κολλούν τα βαρέα με αποτέλεσμα να μη θεμελιώνεται δικαίωμα σύνταξης, τις αναγκάζουν να υπογράφουν ότι πληρώνονται για μεγαλύτερο ποσό στην είσπραξη του δώρου, ενώ παίρνουν λιγότερα στο χέρι, ασκούν ψυχολογική βία, εκβιάζουν με απολύσεις και μαύρες λίστες.

Η Κωνσταντίνα και η ΠΕΚΟΠ αποκαλύπτουν το δουλεμπόριο, την εργοδοσία που στήνει εργοδοτικά σωματεία. Καταγγέλλουν τον εργασιακό μεσαίωνα των καθαριστριών στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που όμως αρνείται να τους στηρίξει. Καταγγέλλουν καθημερινά στις ελεγκτικές υπηρεσίες, στο ΙΚΑ. Φέρνουν τις Επιθεωρήσεις Εργασίας στους τόπους εργασίας. Με αγωγές ενάντια στην εργοδοσία είναι δίπλα στις εργάτριες που σηκώνουν κεφάλι. Ζητούν στοιχεία που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί επικαλούνται προσωπικά δεδομένα! Απαιτούν το αυτονόητο, να καταργηθεί  το θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει στις δημόσιες και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις να υπάρχει δουλεμπόριο, ζητούν να τελειώσουμε μια για πάντα με τον νόμο 2956 του 2001 (με Υπουργό Εργασίας τον Ρέππα του ΠΑΣΟΚ) που στο άρθρο 20 βαφτίζει τους δουλεμπόρους εταιρείες προσωρινής απασχόλησης και το νταβατζηλίκι μεσολάβηση για εξεύρεση θέσης εργασίας. Ζητούν να πληρώνονται από τα ταμεία των διοικητικών υπηρεσιών του δημοσίου και όχι από τους εργολάβους. Ζητούν να καταργηθεί η εγκύκλιος 182 του 1985 που προβλέπει ότι όσοι δουλεύουν κάτω από 6 ώρες στην καθαριότητα δεν δικαιούνται ένσημα για βαρέα και ανθυγιεινά, ζητούν να ελεγχθούν οι εργοδότες από τις διοικήσεις των δημόσιων οργανισμών, γιατί δεν πληρώνουν και δεν ασφαλίζουν τις εργαζόμενες.  Καταγγέλλουν ότι, αν και η εγκύκλιος 182/85 για τα νοσοκομεία προβλέπει ότι οι καθαρίστριες δικαιούνται όσες ώρες και να δουλεύουν βαρέα ένσημα, τις δηλώνουν σαν γενικών καθηκόντων, τραπεζοκόμες, βοηθούς μαγείρων ή εργάτριες στα πλυντήρια και τους κολλούν απλά ένσημα… Η απάντηση των διοικήσεων των δημόσιων οργανισμών είναι: «εμείς αναθέτουμε και πληρώνουμε τους εργολάβους για να καθαρίζουν. Με ποιους δουλεύουν, πώς δουλεύουν, είναι δική τους δουλειά, εμάς δεν μας ενδιαφέρει».

Το εργατικό κίνημα δέχεται για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες δολοφονική επίθεση από τραμπούκους της εργοδοσίας… Οι ομοσπονδίες και οι συνομοσπονδίες δεν αρκεί να βγάζουν ανθρωπιστικές ανακοινώσεις, είναι ανάγκη να καλέσουν τα συνδικάτα και τους εργαζομένους σε απεργιακές κινητοποιήσεις και αγωνιστική δράση. Τα σωματεία και ομοσπονδίες σε ΔΕΚΟ πρέπει να σταματήσουν να ανέχονται να δρουν μέσα στους χώρους εργασίας τους οι δουλεμπορικές εταιρείες. Πρέπει επιτέλους η ΓΣΕΕ και το ΕΚΑ να καταγγείλουν ως εργοδοτικό  το στημένο σωματείο από την ΟΙΚΟΜΕΤ του Οικονομάκη. Είναι σοβαρό πρόβλημα ακόμη και στα γραφεία της ΓΣΕΕ να υπάρχει ιδιωτικό συνεργείο καθαρισμού…

Τα όσα συμβαίνουν στο χώρο των εταιρειών καθαρισμού είναι μία μόνο από τις περιπτώσεις του σύγχρονου δουλεμπορίου. Το δουλεμπόριο από τους εργολάβους, η νομιμοποίηση της εργοδοτικής ασυδοσίας, η ελαστική εργασία προωθήθηκαν με διάφορους τρόπους σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα από το οικονομικό και πολιτικό σύστημα. Δεν είναι μεμονωμένες αυθαιρεσίες αυτές που συμβαίνουν στο χώρο των εταιρειών καθαρισμού. Είναι μέρος της συνολικότερης επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων, της αναίρεσης κατακτήσεων, της αμφισβήτησης του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση. Δείχνουν που θέλουν εργοδότες και η πολιτική της κυβέρνησης να πάνε τα πράγματα για όλους μας.

Γι’ αυτό και η υπόθεση αυτή μας αφορά ΟΛΟΥΣ. Ήρθε η ώρα την απάντηση να δώσει το εργατικό κίνημα που δεν σιωπά μπροστά στο έγκλημα, που θα δώσει τη μάχη μέχρι τέλος για να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο της ελαστικής εργασίας και να τελειώσει μια για πάντα το δουλεμπόριο των εργαζομένων, αλλά και για να αμείβονται αξιοπρεπώς και να έχουν πλήρη ασφάλιση. Τα σωματεία να μη σιωπήσουν, να πάρουν θέση, να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους, να στηρίξουν έμπρακτα τον αγώνα ενάντια στο δουλεμπόριο. Ειδικά τα σωματεία και οι ομοσπονδίες που βρίσκονται σε χώρους όπου απασχολούνται ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι να απαιτήσουν να σταματήσει το απαράδεκτο αυτό καθεστώς, να γίνουν προσλήψεις και διορισμοί προσωπικού καθαριότητας και να επιστρέψουν στις δημόσιες υπηρεσίες, οργανισμούς και εταιρείες όλες οι λειτουργίες που έχουν ανατεθεί σε ιδιώτες και εργολάβους και να απαιτήσουν αμέσως η πληρωμή αυτού του προσωπικού να γίνεται με ευθύνη των ΔΕΚΟ και των Δημόσιων Ιδρυμάτων και όχι των δουλεμπόρων. Τέλος, είναι αίτημα του εργατικού κινήματος να χορηγηθεί τώρα πλήρης σύνταξη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στην Κωνσταντίνα.

Να στηρίξουμε τον ηρωικό αγώνα της ΠΕΚΟΠ. Είναι χρέος τιμής στην Κωνσταντίνα να γίνουν μέλη της ΠΕΚΟΠ όλες οι εργάτριες καθαρίστριες και να συμβάλουμε όλοι στη δικαίωση του αγώνα που δίνουν οι συναδέλφισσές μας.

Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.

Να κλείσουν οι δουλεμπορικές εταιρείες.

Κανένας εργαζόμενος ενοικιαζόμενος.

Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής

Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

Σωματείο Εργαζομένων στις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα»

Σωματείο Εργαζομένων στις Ταχυμεταφορικές και Ταχυδρομικές Επιχειρήσεις Αττικής

Σωματείο Εργαζομένων Vodafone

Σωματείο συμβασιούχων ΕΛΤΑ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Κερατσινίου – Περάματος «Ν. Πλουμπίδης».

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νίκαιας – Πειραιά

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Η Αθηνά»

Α΄ Σύλλογος Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Παρθενώνας»

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π. Ε. «Αριστοτέλης»

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Κ. Σωτηρίου»

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νέας Σμύρνης

Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σύρου – Τήνου – Μυκόνου

Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων

Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας

ΕΛΜΕ  Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου – Φυλής

Σύλλογος Έμμισθων Ιατρών Ιδιωτικών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά

Σωματείο Εργαζομένων Αττικού Νοσοκομείου

Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου «Ερυθρός Σταυρός» (Κοργιαλένειο – Μπενάκειο)

Σωματείο Εργαζομένων στις Κοινωνικές Υπηρεσίες Ιδιωτικών Φορέων

Πενταμελής Επιτροπή ΕΙΝΑΠ του Νοσοκομείου Νίκαιας

Σωματείο Εργαζομένων στα Καταστήματα  Τύπου του Αεροδρομίου Αθηνών

Σωματείο Εργαζομένων ΜΜΕ Λέσβου

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Βορείου Ελλάδας

Σωματείο Υπαλλήλων και Εργατοτεχνιτών Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ) Αιγίου

Σύλλογος Εργαζομένων Proton Ασφαλιστικής

Πανελλήνιος Σύλλογος Προσωπικού ΕΡΤ-ΑΕ

Σωματείο Εργαζομένων Εθνικού Θεάτρου

Σύλλογος Μετεκπαιδευόμενων Δασκάλων και Νηπιαγωγών Μαράσλειου Διδασκαλείου και Διδασκαλείου Νηπιαγωγών ΤΕΑΠΗ

Πανελλαδικό Σωματείο Ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη»

Σ.Ε.ΕΛΛ.Α.Σ.- Σύλλογος Εργαζομένων στα Κεντρικά Γραφεία των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων ΑΒΕΕ (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ)

Σύλλογος Εκτάκτου Εκπαιδευτικού Προσωπικού Α.Τ.Ε.Ι. Πάτρας«Αρτίν Δανελιάν»

Σωματείο Προσωπικού  Καθαριότητας Δήμου Πάτρας

Σύλλογος Δ.Ε.Υ.Α. Πάτρας

Σωματείο εργαζομένων στη Φύλαξη Πελοποννήσου –Ηπείρου -Στερεάς-Ιονίων νήσων

Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων Πατρών και περιοχής Αχαίας « Η ΕΝΟΤΗΤΑ»

Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων PORTO-RIO

Σωματείο εργαζομένων Ηλεκτρομηχανικής ΚΥΜΗΣ

Ένωση Τεχνικών ΔΕΗ Τ.Δ.Ε. Πάτρας

Σωματείο Εργαζομένων ΑΒΕΞ

Σωματείο Σερβιτόρων Νομού Αχαΐας

Ένωση Εργαζομένων Φυσικού Αερίου Αττικής

Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. Αττικής

Σύλλογος Προσωπικού Εναέριων Μεταφορών

Σύλλογος Εργαζομένων στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας(Κ.Θ.Β.Ε.) πάσης φύσεως προσωπικού

Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Βύρωνα

Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Νέας Ιωνίας

Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Ρέντη

Πανελλήνια Ένωση Αδιόριστων Εκπαιδευτικών

Σωματείο Εργαζομένων Μεταλλουργικής Βιομηχανίας Ηπείρου

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 22/01 6Μ.Μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΙΣ 1 μμ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ Της ΛΑΡΙΣΑΣ

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες της Λάρισας

Η εν ψυχρώ δολοφονία, του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, ήταν η σπίθα που άναψε την νεολαίστικη και κοινωνική εξέγερση, που εκδηλώνεται στους δρόμους όλης της χώρας.

Η νεολαία που βγήκε στους δρόμους σε όλη την Ελλάδα, με κάθε τρόπο και μέσο, είδε μέσα από αυτήν την δολοφονία, όχι τον μεμονωμένο «τσαμπουκά» του νταή αστυνόμου, αλλά, τον «τσαμπουκά»  με τον οποίο η κυβέρνηση πέρασε το νόμο για τα Πανεπιστήμια εν μέσω αντιδράσεων όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας, τον «τσαμπουκά»  με τον οποίο πέρασαν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), τον «τσαμπουκά» με τον οποίο μένει ατιμώρητη η αστυνομική βία, τον «τσαμπουκά»  με τον οποίο καλύπτονται όλα τα σκάνδαλα.

Για όλους αυτούς τους λόγους η εξέγερση αυτή είναι  πέρα για πέρα δίκαιη

Αυτό το κίνημα βίωσε την δολοφονική κρατική καταστολή ως γενικευμένη επίθεση του κράτους στην νεολαία και  έθεσε στόχους οι οποίοι δεν είχαν για το σύστημα καμία διαπραγματευσιμότητα, γιατί ακριβώς υπερέβαιναν τα όρια του. Επομένως, η θεσμική εξουσία (πολιτική, δικαστική κατασταλτική) έχασε το έδαφος κάτω από τα πόδια της: τίποτα που να μπορεί να διαχειριστεί με προϋποθέσεις ισχύος, καμία συναινετική διαπραγμάτευση, καμία θεσμική διέξοδος από την κρίση, μόνο σύγκρουση.

Η κυβέρνηση προκειμένου να αναχαιτίσει με κάθε τρόπο αυτό το κύμα διαμαρτυρίας το αντιμετωπίζει με δολοφονική καταστολή και με επιστράτευση όλων των φανερών και αφανών μηχανισμών ασφαλείας, με μαζική τρομοκρατία, με αθρόες συλλήψεις και προσαγωγές.

Το κλίμα τρομοκρατίας των τελευταίων ημερών (προσπάθειες για κατάργηση των διαδηλώσεων και του ασύλου, σκλήρυνση της αστυνομικής βίας, αθρόες συλλήψεις, χρήση τόνων χημικών αερίων στις διαδηλώσεις, ενεργοποίηση ακραίων φαινομένων «αγανακτισμένων» πολιτών και προβοκατόρικες ενέργειες), αποτελεί την πιο αντιδραστική έκφραση κρατικής πολιτικής μετά την μεταπολίτευση.

Το κλίμα αυτό τρομοκρατίας καλλιεργήθηκε και στην πόλη της Λάρισας, με την συμπόρευση του Δήμαρχου και του πρόεδρου του Εμπορικού συλλόγου, που παρότρυναν τους πολίτες να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και αντικειμενικά υποβοηθήθηκε  από τις πολιτικές απόψεις εκείνων που μίλαγαν για «εισαγόμενους και  μεταφερόμενους προβοκάτορες».

Απότοκος αυτού του κλίματος στην πόλη ήταν οι συλλήψεις 25 νέων από τους οποίους, οι 17 είναι ανήλικοι μαθητές/τριες σχολείων της πόλης, οι υπόλοιποι φοιτητές, και νέοι μετανάστες της πόλης και η απόδοση ενός βαρύτατου κατηγορητηρίου στους 19 από αυτούς που βασίζεται στον «τρομονόμο». Μερικές από τις εξωφρενικές κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι:

«συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση πλήθους, ….συγκρότηση  δομημένης και με διαρκή δράση ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης, η οποία δεν σχηματίστηκε περιστασιακά αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και με υποδομή τέτοιας έκτασης και δυναμικής, που διέθετε ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως….»

Επιπλέον αυτών οι κατηγορούμενοι, διέπραξαν ακόμη ένα έγκλημα! «…απηύθυναν προς τους αστυνομικούς τις φράσεις «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», προσβάλλοντας έτσι την τιμή και την υπόληψη τους».

Είναι η πρώτη φορά που ο αντιτρομοκρατικός νόμος ενεργοποιείται για να καταστείλει ένα κίνημα.

Η Δικαιοσύνη λειτούργησε ως κατασταλτικός μηχανισμός, με τη πλέον κατάφωρη παραβίαση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, συντάσσοντας κατηγορητήριο, μόνο με τις καταθέσεις αστυνομικών, χωρίς να δεχτεί αυτόπτες μάρτυρες υπεράσπισης και προφυλακίζει 4 από τους συλληφθέντες χωρίς να τηρήσει  τις προϋποθέσεις που ο Νόμος θέτει για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης (έλλειψη μόνιμης κατοικίας, ύποπτος φυγής).

Από την πρώτη στιγμή που συγκροτηθήκαμε σαν πρωτοβουλία αλληλεγγύης αντιμετωπίσαμε το ζήτημα των συλλήψεων και του κατηγορητηρίου σαν προσπάθεια τρομοκράτησης και  ποινικοποίησης της εξέγερσης. ζητώντας από πολίτες,   συλλογικότητες και φορείς να σταθούν αλληλέγγυοι (με ψηφίσματα και υπογραφές συμπαράστασης από την πόλη και από όλη την Ελλάδα), Στα πλαίσια αυτά  η  πρωτοβουλία αλληλεγγύης διοργανώνει:

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΙΣ 1 μμ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ Της ΛΑΡΙΣΑΣ

Για:

· Να καταργηθεί ο ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ

· Να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες για όλους τους συλληφθέντες και να αποφυλακιστούν οι κρατούμενοι

· Να σπάσει το κλίμα τρομοκρατίας

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ

ΟΜΙΛΙΑ του ΜΙΧΑΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ, γραμματέα του ΕΑΜ, στην συγκέντρωση για τα 18χρονια από τη δολοφονία του ΝΙΚΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ, που έγινε στο τόπο της θυσίας.

Χαιρετίζουμε την απόφαση της ΟΛΜΕ να κηρύξει αυτήν τη μέρα της αγωνιστικής μνήμης του Ν. Τεμπονέρα μέρα αγώνα για την παιδεία. Η απόφαση αυτή επισφραγίζει και τυπικά την θέση και την πολύχρονη στάση αρχών του Ε.Α.Μ ότι ο Τεμπονέρας δεν είναι αντικείμενο πολιτικής ιδιοκτησίας, αλλά παρούσα μαχόμενη αγωνιστική μνήμη του λαϊκού κινήματος και της νεολαίας.

Προσκαλούμε λοιπόν την ΟΛΜΕ και την ΔΟΕ  την ΕΦΕΕ και την ΕΣΕΕ εξ αντικειμένου εκφραστές φύσει και θέσει του λαϊκού κινήματος στο χώρο της παιδείας να αναλάβουν από εδώ και μπρος την ευθύνη και των σημερινών εκδηλώσεων μνήμης και τιμής στο Ν. Τεμπονέρα.

Το ΕΑΜ δεν προβάλει καμιά απαίτηση και καμία προϋπόθεση για αυτό. Μόνο μια υπόμνηση θέλουμε.

Ο Τεμπονέρας και η αγωνιστική του μνήμη δεν τεμαχίζεται για να εξαργυρωθεί σε κανένα εμπορευματοποιημένο πολιτικό παζάρι.

Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στην οικογένεια του συντρόφου μας τη σύζυγο και τα παιδιά που με εξαιρετική σεμνότητα και σεβασμό μας εμπιστεύτηκαν την εκπροσώπηση των αξιών του συντρόφου και γονιού τους.

Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας σε κάθε δημοκρατικό πολίτη, κοινωνικό και πολιτικό παράγοντα και ιδιαίτερα σε κάθε νέο και νέα που παρά τις διαφορές μας, μας εμπιστεύτηκαν στην εκπροσώπηση και στην υπεράσπιση των δημοκρατικών και ανθρώπινων αξιών που αντιπροσωπεύει η θυσία του σ. ΝΙΚΟΥ.

Προσπαθήσαμε να φανούμε αντάξιοι αυτής της εμπιστοσύνης, το ίδιο θα κάνουμε και στο μέλλον

Αγαπητοί φίλοι, συναγωνιστές, νέοι και νέες.

Μέρες τώρα ξεδιπλώνεται μια προπαγάνδα τρόμου για τις σημερινές εκδηλώσεις. Οι πηγές της είναι πολύπλευρες και οι στοχεύσεις επίσης. Δεν θέλουμε να πιστεύουμε πως είναι το ιδεολογικοπολιτικό άλλοθι για την διάσπαση του λαϊκού κινήματος και στη σημερινή κινητοποίηση. Ακόμα περισσότερο δεν θέλουμε να πιστεύουμε ότι δημιουργούν εκ των προτέρων το ιδεολογικοπολιτικό άλλοθι για τους μηχανισμούς παραγωγής τρόμου και τρομολαγνείας με ανάλογες ενέργειες αν είναι χρήσιμες σε αυτούς τους μηχανισμούς για να χειραγωγηθεί ο λαός και η νεολαία. Σε κάθε περίπτωση στους πομπούς και στους διαχειριστές του τρόμου επιστρέφουμε τα προϊόντα τους.

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι

Στην πρώτη φάση της εξέγερσης των 15-16-17χρονων μαθητών έγινε προσπάθεια συμψηφισμού υλικών ζημιών με την ανθρώπινη ζωή. Μετά όμως την δολοφονική επίθεση στους τρεις αστυνομικούς η χυδαιότητα απλώθηκε επικίνδυνα περιέβαλε ανθρώπινες ζωές «Σας φάγαμε ένα μαθητή, μας φάγατε ένα αστυνομικό». Η αθλιότητα, η χυδαιότητα οι επικίνδυνοι ατραποί τέτοιων ιδεολογικών σολοικισμών σε όλο τους το μεγαλείο! Οφείλουμε να τους αποκρούσουμε.

Για το λαϊκό προοδευτικό δημοκρατικό κίνημα η δόλια επιβουλή της ανθρώπινης ζωής δεν επιβουλεύεται μόνο μια μορφή κοινωνίας ή τη δημοκρατία. Επιβουλεύεται κάθε κοινωνία, επιβουλεύεται την κοινωνική υπόσταση της ανθρώπινης φύσης.

Το κουμμουνιστικό, το αριστερό, το προοδευτικό λαϊκό κίνημα αγωνίζεται για την κατάργηση της θανατικής ποινής και από τις οργανωμένες κοινωνίες. Στις αξίες του δεν περιλαμβάνεται η δόλια επιβουλή στην ανθρώπινη ζωή.

Οι επίδοξοι δολοφόνοι του Ματζούνη έχουν τον ίδιο κώδικα αξιών με τους δολοφόνους του Τεμπονέρα, του Αλέξανδρου. Οι ευθύνες και για όλα τα περιστατικά  ανήκουν στην ίδια όχθη του ολοκληρωτισμού των τρομοκοινωνιών του νεοφιλελευθερισμού.

Για αυτό έχουμε δικαίωμα να τους εγκαλέσουμε και για όλα.

Σαν δημοκρατικό λαϊκό κίνημα έχουμε απαντήσει σε όλα.

Περιμένουμε τις απαντήσεις της άλλης όχθης σε αυτά που δεν έχουν δώσει απαντήσεις.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ:

Γυναίκα, εργάτρια, συνδικαλίστρια, μετανάστρια. Πλήρωσε και με τις τέσσερις ιδιότητες της την αξιοπρέπεια και την αξία που έδινε σε αυτές. Δεν έγινε 35χρονη κανενός Βαρθολομαίου κανενός Ζαχόπουλου. Δεν πούλησε τις συναδέλφισσες της σαν συνδικαλίστρια, δεν θεώρησε τον εαυτό της σκλάβα αντί για εργάτρια, δεν δείλιασε από την τρομοκρατία της πλήρους ανασφάλειας της σαν μετανάστρια. Γιατί λοιπόν το παράκεντρο κράτος των σαδιστών εργολάβων την πότισε βιτριόλι και την έκαψε με βιτριόλι. Δεν είναι πλήγμα της δημοκρατίας σας αυτό κ. Καραμανλή έστω και της Βατοπεδικής σας δημοκρατίας;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ :

Οι δολοφόνοι του δεν στόχευαν τη δημοκρατία κ. Καραμανλή και κ. καθηγητά υπουργέ κ. Παυλόπουλε; Ή μήπως οι προλετάριοι των 700ευρώ με τη δολοφονία του 15χρονου προστάτευσαν την αταξική σας δημοκρατία από τους ταξικούς κινδύνους που αντιπροσώπευε το κακομαθημένο πλουσιόπαιδο των Βορείων προαστίων;

Παρακολουθήσαμε την αποδοκιμασία γιουχάισμα του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου που επισκέφθηκε στο νοσοκομείο τον αστυνομικό Ματζίνη Διαμαντή όπως είχε καθήκον για να του ευχηθεί, από 500 περίπου αστυνομικούς!!!

Μας θύμισαν τις φάλαγγες του Φράνκο στον ισπανικό εμφύλιο του 1936 και το σύνθημα τους «VIVA LA MOYERTE» (ΖΗΤΩ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ) .

Διάβαζες στο βλέμμα τους το μίσος για το νεκρό ανήλικο μαθητή αλλά και να εύχονται το θάνατο του 20χρονου Διαμαντή για να τον προβάλλουν σαν σύμβολο του ολοκληρωτισμού τους.

Έχουμε δικαίωμα και μόνο από αυτό, εμείς που το σύνθημα μας είναι «ΖΗΤΩ Η ΖΩΗ» ΝΑ απευθυνθούμε σε όλους τους αστυνομικούς και το συνδικαλιστικό τους κίνημα. Διεκδικήστε μαζί με το λαό τον εκδημοκρατισμό των σωμάτων ασφαλείας, διεκδικήστε τον δημοκρατικό έλεγχο της κοινωνίας και του λαού πάνω στα στεγανά τους που συγκροτούν και προάγουν όχι μόνο συμφέροντα της οικονομικοπολιτικής διαπλοκής αλλά και συγκροτούν σκληρούς ομίλους εγκληματικών συμφερόντων πράγματα που δεν έχουν καμιά σχέση με σας και τη φιλοδοξία σας να είστε εργαζόμενοι.

Ξέρουμε είναι προσπάθεια με ανυπέρβλητα εμπόδια, όταν χώροι με λιγότερη εξάρτηση από την εξουσία δεν τα κατάφεραν. Όμως είναι ο μοναδικός δρόμος για να διεκδικήστε τη θέση του εργαζόμενου αντί του άβουλου οργάνου καταστολής της οικονομικοπολιτικής διαπλοκής και των συμφερόντων των εγκληματικών στεγανών.

Ξεκινήστε αυτή τη προσπάθεια τώρα. Θάναι η πιο μεγάλη συμπαράσταση στο βαριά τραυματισμένο συνάδελφό σας και συνάνθρωπο μας. Θα είμαστε μαζί σας σε μια τέτοια προσπάθεια. Ίσως είναι ουτοπία και αυταπάτη αυτή η σκέψη μας. Όμως όσοι είμαστε με τη ζωή και όχι με το θάνατο έχουμε δικαίωμα και σε τέτοιες αυταπάτες.

Σύντροφοι, συναγωνιστές, και φίλοι

Όλα αυτά που είπαμε πιο πάνω που περικλείνονται στο σύνθημα των φαλαγγιτών VIVA LA MOYERTE εκδηλώνονται με όρους γενοκτονίας και πλήρους εθνοκάθαρσης στη γειτονιά μας. Μια αμερικάνικη βάση, το Ισραήλ που τις έχουν δοθεί δικαιώματα κράτους , δολοφονεί μαζικά το λαό της ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ.

Η κυβέρνηση της χώρας μας κάνει δημόσιες σχέσεις πάνω στα χιλιάδες παιδικά πτώματα με τρία φορτηγά βοήθειας!!!! Που έστειλε σαν να πρόκειται για μη κυβερνητική οργάνωση. Η «ισχυρή Ευρωπαϊκή Ελλάδα» δια στόματος της υπουργού εξωτερικών χαρακτηρίζει τη μαζική δολοφονική χερσαία επίθεση στη Γάζα απλά ως αρνητική εξέλιξη!!!

Αρνητική εξέλιξη όμως είναι η πολιτική της κυβέρνησης που σταδιακά αλλά σταθερά απομονώνει το λαό και τη χώρα από κάθε στήριγμα και λαό της περιοχής πράγμα που θα πληρώσουμε σχετικά σύντομα όταν θα γίνει καθαρό πως όχι μόνο η θέση της χώρας στην Ε.Ε. θαναι απόλυτα επισφαλής, αλλά και θα αμφισβητείται σαν ενιαίος γεωπολιτικός χώρος.

Αγαπητοί συναγωνιστές,

Η ανάγκη προοδευτικής, ριζοσπαστικής, δημοκρατικής διεξόδου και όχι εναλλαγής είναι απόλυτα αναγκαία σήμερα.

Πρέπει να την εξασφαλίσουμε όσο γίνεται γρηγορότερα.

Ο λαός τη διεκδικεί αγωνιστικά.

Η θυσία του ΝΙΚΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ την επικαιροποιεί στους καθημερινούς αγώνες του λαού.

Ας μην τον διαψεύσουμε.

Για τη μορφή και το περιεχόμενο αυτής της διεξόδου το ΕΑΜ θα αναφερθεί διεξοδικά σε αποκλειστικά δική του πολιτική εκδήλωση.

Για τώρα λέμε:

ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΔΕΙΧΝΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

Τεμπονέρα ζεις

Το σύνθημα «Τόσα χρόνια αγώνες λαού και νεολαίας το δρόμο τον δείχνει ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ», όχι μόνο μας προσκαλεί και μας προκαλεί στους δρόμους του αγώνα, αλλά να σκεφτούμε και να απαντήσουμε.

Να απαντήσουμε με σαφήνεια και ολοκληρωμένα, πως 18χρόνια μετά τη θυσία του Ν. Τεμπονέρα, μια κοινωνία επιτρέπει να αφαιρείται η ζωή ενός 15χρονου μαθητή κάτω από τους ίδιους ποιοτικά κοινωνικούς και πολιτικούς όρους.

Να απαντήσουμε με σαφήνεια και ολοκληρωμένα, για μια προοδευτική, ριζοσπαστική, δημοκρατική διέξοδο από τη βαθειά και εκφυλιστική κρίση που σαρώνει τον κόσμο του κεφαλαίου και με ειδικούς επιβαρυντικούς όρους τον νεοελληνικό κοινωνικό σχηματισμό.

Το ‘90 η νεοφιλελεύθερη ομάδα της κεντροδεξιάς αρμενίζοντας στο σκάφος του «συμφιλιωτισμού» αναδείχνεται κυρίαρχη όχι μόνο στο μπλοκ της κεντροδεξιάς, αλλά και στη πολιτική ζωή. Στο ίδιο σκάφος με την βοήθεια προανακριτικών επιτροπών και ειδικών δικαστηρίων, ο άλλος πόλος του δικομματισμού βρίσκει το δρόμο της ακραιφνούς νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του. Έτσι στη δεκαετία του ‘90 ο Μητσοτάκης θεμελιώνει και ο Σημίτης ολοκληρώνει το καθεστώς της νεοφιλελεύθερης οικονομικοπολιτικής διαπλοκής, της απαξίωσης της εργασίας και της περιφρόνησης κάθε δημοκρατικής λειτουργίας της κοινωνίας, για να παραδοθεί αυτή αιχμάλωτη και τρομοκρατημένη σε συνθήκες γενικευμένης εργασιακής και κοινωνικής ανασφάλειας το 2004, σε ένα κακέκτυπο Βοναπάρτη της δεξιάς και στους ρασοφόρους και μη αυλικούς του!

Το ‘91 ο δάσκαλος Τεμπονέρας διεκδίκησε τη θέση του μαθητή καταθέτοντας γι’ αυτό τη ζωή του σπονδή στο παρακράτος, καθώς το μαθητικό ξέσπασμα της εποχής αποτέλεσε την τελευταία, μοναδική αλλά και ενιαία κοινωνική και ταυτόχρονα εν δυνάμει ΠΟΛΙΤΙΚΗ ουσιαστικά αντιπολίτευση στο καθεστώς του Μητσοτακικού νεοφιλελεύθερου τρόμου που επέλαυνε!

Ο μαθητής Αλέξανδρος το 2008 στο καθεστώς του δεξιού Βοναπάρτη δολοφονείται επειδή έτυχε να βρίσκεται σε μια στοχοποιημένη ιδεολογικά γειτονιά της Αθήνας.

Επειδή με την ιδιότητα του 15χρονου και μόνο (άρα εν δυνάμει κουκουλοφόρου) ήταν ύποπτος για την δημόσια τάξη και ασφάλεια.

Επειδή πιθανόν να ιεραρχούσε τις κοινωνικές αξίες αντίστροφα από τον δολοφόνο του.

Επειδή πιθανόν η αθωότητα των 15χρονων εξακολουθούσε να θεωρεί την αφαίρεση ζωής φόνο και το σπάσιμο της τζαμαρίας βλάβη. Αντίστροφα από τον σιδερόφρακτο εκπρόσωπο του πολιτικού προσωπικού του συστήματος που διαπαιδαγωγείται εκπαιδεύεται και μεταλλάσσεται συνειδησιακά για να θεωρεί το σπάσιμο της βιτρίνας φόνο και την αφαίρεση της ζωής πταισματική βλάβη!

Είναι η ίδια ιδεολογία της ζαρντινιέρας των εργασιακών Γκουαντανάμο τύπου Περάματος και Ελευσίνας με τις εκατόμβες των δολοφονημένων εργατών, της αθωωτικής απόφασης για την σωληνουργία Κορίνθου με τους 6 δολοφονημένους εργάτες.

Είναι η ίδια ιδεολογία του παράκεντρου κράτους που έστειλε σε κώμα στο Νοσοκομείο τη Γραμματέα του σωματείου καθαριστριών Κούνεβα, επειδή είχε τη γνώμη ότι οι καθαρίστριες είναι εργάτριες και όχι σκλάβες!

Είναι η ίδια ιδεολογία που όχι μόνο αθωώνει ποινικά και πολιτικά την οικονομικοπολιτική διαπλοκή αλλά φαίνεται να εισάγει και νέο αδίκημα στον ποινικό κώδικα: Το αδίκημα της αποπλάνησης της εξουσίας.

Είναι όλα αυτά μαζί, ιδεολογία των τρομοκοινωνιών του νεοφιλελευθερισμού που τείνουν να αναπαράγονται μόνο με αίμα και να αναζωογονούνται με την οσμή της καμένης ανθρώπινης σάρκας από τις έξυπνες βόμβες και τις ”χειρουργικές” επεμβάσεις των πυροβόλων τους.

Αυτές οι κοινωνίες είναι που βρίσκονται σε βαθιά και διαλυτική κρίση. Κρίση όχι χρηματοπιστωτική η απλά οικονομική, αλλά καθολική κρίση των κυρίαρχων αξιών τους, των δομών τους , της λειτουργίας τους.

Στο πλαίσιο αυτών των κοινωνιών καμία διέξοδος δεν είναι δυνατή και για καμία πλευρά της κρίσης τους. Όπως απόδειξε η νεολαιίστικη εξέγερση πού ακολούθησε την δολοφονία του 15χρονού Αλέξανδρου το εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα, δεν μπορεί να διασφαλίσει καν την απλή ομαλοποίηση με αστικοδημοκρατικούς κοινοβουλευτικούς όρους.

Γι’ αυτό σ’ όλα τα επίπεδα των κυρίαρχων δομών του καταφεύγει στην επίκληση της γενικευμένης καταστολής, την τρομοκρατία της οικονομικής κρίσης, του εκφασισμού των δημοσκοπήσεων, την αμφισβήτηση δημοκρατικών κατακτήσεων και ευρύτερης ιστορικής σημασίας κοινωνικών αγαθών, όπως το πανεπιστημιακό άσυλο. Ενώ ανιχνεύει και πάλι τους δρόμους των ειδικών δικαστηρίων, επειδή και νοιώθει και είναι ανίκανο να απαντήσει πολιτικά στα πελώρια προβλήματα της κρίσης.

Μετά το έτος της Siemens, το έτος των υποκλοπών της απαγωγής των ΠΑΚΙΣΤΑΝΩΝ, το έτος Βαρθολομαίου και Ζαχόπουλου, το έτος των ομολόγων, το έτος του Βατοπεδίου με κατάληξη τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, έτη που συγκροτούν και περιγράφουν την πολιτεία και τις μεταρρυθμίσεις του Βοναπάρτη της κεντροδεξιάς, η κοινοβουλευτική ομαλοποίηση απαιτούσε αποκλειστικά παραίτηση της κυβέρνησης, εξ’ ολοκλήρου υπηρεσιακή κυβέρνηση και εκλογές. Όμως το εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα, ούτε αυτή τη στοιχειώδη αστικοκοινοβουλευτική λειτουργία δεν μπορεί να διεκπαιρεώσει!

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Αν τα πολιτικά επίδικα που χρόνια προβάλει η αριστερά κάθε απόχρωσης είναι ικανοί και αναγκαίοι όροι για μια ριζοσπαστική δημοκρατική αλλαγή προς τον σοσιαλισμό, τότε η προοδευτική διέξοδος είναι δυνατή όταν και μέσα από τις διαστρεβλωτικές των διαθέσεων του λαού δημοσκοπήσεις φαίνεται ότι:

• Ο δικομματισμός απορρίπτεται από την πλειοψηφία του λαού.
• Η διαχείριση της κεντροδεξιάς απορρίπτεται από το 80% του λαού.
• Η αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ από το 80% του λαού.
• Η δημοσκοπική πολιτική επιρροή της αριστεράς σαν σύνολο, ξεπερνά το  25% και προσεγγίζει το 30% ειδικά στους κινηματικούς χώρους.
• Το αυθόρμητο, διαμορφούμενο, κεντροαριστερό, δημοκρατικό ρεύμα φτάνει το 60%.

Τότε το ερώτημα είναι τι λείπει ώστε η αριστερή και προοδευτική διέξοδος να μην είναι άμεσα εφικτή αλλά ούτε μελλοντική προοπτική;

Απουσιάζει το κυριότερο. ενιαιοποιημένη πολιτική κατεύθυνση κίνησης των μεγάλων αυτών λαϊκών μαζών. Τα πιο πάνω πολιτικά επίδικα προϋποθέσεις της αριστεράς, είναι αποτέλεσμα του αυθόρμητου των λαϊκών μαζών, τα οποία η αριστερά ούτε σε μερικότερες εκφράσεις της ταξικής πάλης δεν μπόρεσε καν να αθροίσει πολύ περισσότερο να ενιοποιήσει. Το πολιτικό κενό δεν μπορεί αυθόρμητα να εκφραστεί σε κοινωνικοπολιτική συμμαχία.

Αυτό όμως είναι το ζητούμενο. Αυτό δεν μπορεί να προσφερθεί από το κοινωνικό αυθόρμητο, αυθόρμητα στην αριστερά. Αυτό οφείλει να το κατακτήσει για το λαό και με το λαό η αριστερά. Αυτός είναι ο ρόλος και η υποχρέωση της. Να μετασχηματίσει το πολιτικό κενό σε κοινωνικοπολιτική συμμαχία προοδευτικής διεξόδου.

Οι αντικειμενικοί όροι που συσσωρεύει η καπιταλιστική κρίση που εντείνεται και βαθαίνει κάνει αυτή τη διέξοδο επιτακτικό καθήκον, όχι μόνο για να μην ΕΠΑΝΙΔΡΥΘΕΙ ο δικομματισμός όπως το ‘89-’90, αλλά και για να αποφύγει η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία μια γενικευμένη ακραία αντιδραστική αναδίπλωση στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο σαν προϊόν της κεφαλαιοκρατικής κρίσης.

• Η αποκατάσταση των απελευθερωτικών αξιών της εργασίας σαν κοινωνικής σχέσης και πέρα από τα όρια που καθορίζει ο νόμος της αξίας.
• Η δημιουργική κοινωνική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου.
• Ο εκδημοκρατισμός του γνωσιολογικού συστήματος της κοινωνίας με βάση τις απελευθερωτικές αξίες της εργασίας και όχι την κεφαλαιοποίηση της γνώσης.
• Η ενίσχυση και μετεξέλιξη της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με άμεσοδημοκρατικούς θεσμούς παρέμβασης του λαού και της οργανωμένης κοινωνίας στον έλεγχο των εξουσιών στις διαδικασίες νομοθετικών πρωτοβουλιών και νομοθετικών αρμοδιοτήτων.
• Η λειτουργική δημοκρατική αναδιάρθρωση της ίδιας της κοινωνίας.

Συνιστούν ένα πλαίσιο σύγκρουσης και αντιπαράθεσης κάθε αριστερής και προοδευτικής δύναμης ολόκληρης της κοινωνίας της εργασίας, με τη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική βαρβαρότητα που αρνείται κάθε προοδευτική κατάκτηση της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα.

Συνιστούν εξ αντικειμένου ένα πλαίσιο διαμόρφωσης μιας εναλλακτικής πρότασης εξουσίας που διεκδικεί ήδη με το δικό του αυθόρμητο τρόπο ο λαός και η νεολαία.

Η αριστερά οφείλει ν’ αποδείξει την υπάρξή της όχι μόνο με γενικές αναφορές στο κομμουνιστικό μανιφέστο ή με γενικές εκκλήσεις ενότητας που μπορούν να εκληφθούν και σαν υστερόβουλες στο αστικοκοινοβουλευτικό παιγνίδι, αλλά παρουσιάζοντας στο λαό την δική της ριζοσπαστική προοδευτική και δημοκρατικά ανατρεπτική πρόταση εξουσίας-διεξόδου από την απόλυτα και σ’ όλα τα επίπεδα επικίνδυνη κρίση που σαρώνει τις κοινωνίες του κεφαλαίου.

Το σύνθημα:
«Τόσα χρόνια αγώνες λαού και νεολαίας το δρόμο τον δείχνει ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ» επικαιροποιεί σταθερά και συνεχώς την ανάγκη για ριζοσπαστική, δημοκρατική, προοδευτική διέξοδο και για αυτό θα συνεχίσει ν’ αντηχεί σε κάθε αγωνιστική εκδήλωση του λαού και της νεολαίας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΓΕΝΑΡΗ 6.00μ.μ, στα ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ

Ε.Α.Μ.          -         ΕΑΜ νεολαία

ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ. Γενάρης ‘91 – Γενάρης ‘09

 

• Διαβάστε το τετρασέλιδο φυλλάδιο:   Γενάρης ‘91-Γενάρης ‘09

• Δείτε ένα σύντομο βίντεο ντοκουμέντο με αμοντάριστα πλάνα από τα γεγονότα του Γενάρη του ‘91