Η εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Ήταν δολοφονία της δημοκρατίας και αποτελεί τραγική συνέπεια των λειτουργιών μιας αποδιαρθρωμένης κοινωνίας. Η νεοφιλελεύθερη χούντα της αστικής τάξης εδώ και χρόνια συγκρότησε τη συμμαχία της με κάθε σκοταδιστική και παρασιτική δύναμη του τόπου. Γι’ αυτό και η απαξίωση της ζωντανής εργασίας οδηγεί σε καθημερινά εργατικά «δυστυχήματα» που αντιμετωπίζονται από το σύστημα και τα παπαγαλάκια του όχι ως θάνατοι αλλά ως βλάβες και καθυστέρηση της παραγωγής. Γι’ αυτό και οι ένοχοι της ζαρντινιέρας επιβραβεύονται ουσιαστικά αυτές τις μέρες στα δικαστήρια.
Ειδικά το τελευταίο, μαζί με την προκλητική όξυνση της μαζικής καταστολής αποτελεί μήνυμα από τη μεριά του συστήματος ότι θα εντείνει την επίθεση, γενικεύοντας τον εκφασισμό της κοινωνίας σε επίπεδα ενός παγιωμένου στάτους. Ας βγάλουμε τα συμπεράσματα μας για τα καθήκοντα που μας αντιστοιχούν!
Η εξέγερση των τελευταίων ημερών, έχει αντικειμενικά χωρίσει την κοινωνία στα στρατόπεδα της προόδου και της συντήρησης. Της δημοκρατίας και του φασισμού. Οξυμένα κοινωνικά προβλήματα ανακαλύπτονται ως αληθινά από τους εκπροσώπους του συστήματος και τους υπερασπιστές τους, για να μπερδευτούν αμέσως με τις καμένες βιτρίνες και την διατήρηση της «κοινωνικής γαλήνης».
Ήρθε η ώρα να απαντήσουν οι μάζες.
Η απελευθερωτική βία δεν εξισώνεται με το σύνθημα «βία στη βία» γενικά. Η απελευθερωτική βία βρίσκεται μόνο στο στοχευμένο, ικανό για νίκες κίνημα μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας
Το πιο ελπιδοφόρο και δυναμικό κομμάτι του κινήματος, με την καλύτερη στόχευση και μορφή δράσης είναι αναμφίβολα σήμερα οι μαθητές. Οι οποίοι πέρα από τη δολοφονία του συμμαθητή τους, βιώνουν τον αποκλεισμό της βάσης του 10, τις άθλιες συνθήκες των υποδομών του σχολείου τους που ως κομμάτι του επανιδρυμένου κράτους του Καραμανλή έχει χάσει κάθε μορφωτική αυτοτέλεια και αξία, ως απομεινάρι πια και συμπλήρωμα του φροντιστηρίου.
Ο αγώνας τους αποτελεί οξυγόνο πολύτιμο για την κοινωνία και γι’ αυτό ακριβώς οφείλουν όλες οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις να τον στηρίξουν ως το τέλος, ως τη νίκη.
Αυτό προϋποθέτει την άνευ όρων πολιτική κάλυψη αυτού του αγώνα από το φοιτητικό κίνημα. Σ’ αυτό πέφτει αρχικά το βάρος να δυναμώσει το μέτωπο αυτό με τις καταλήψεις και με τις πολύμορφες δράσεις που απλώνονται. Και κυρίως μέσα από τα αιτήματα που σ’ αυτήν την κρίσιμη πολιτική συγκυρία μπορούν εξ αντικειμένου να γίνουν σημαία του πανεκπαιδευτικού και συνέχεια του λαϊκού κινήματος.
Το σύνθημα «ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ» αποτελεί ένα ξεκάθαρο αίτημα πάλης που διεκδικεί από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαού την πλήρη πολιτική πρωτοβουλία και με τόσο ξεκάθαρο τρόπο έπειτα από πολλά χρόνια. Ο δισταγμός για την άνευ όρων υιοθέτηση αυτού του συνθήματος σχετικά με το ποιος θα’ ρθει έπειτα από τη Ν.Δ., καταντάει επικίνδυνη αφέλεια γιατί διαγράφει τη δυναμική ανατροπής του νεολαιίστικου και λαϊκού κινήματος μιας επικίνδυνης κυβέρνησης ικανής ακόμη και για εκτροπή. Αλλά κυρίως δεν υπολογίζει πως όταν ο λαός απαιτεί τη ζωή που του κλέβουν και κερδίζει μια μάχη τέτοιας σημασίας, σφίγγει τη θηλιά και για την επόμενη κυβέρνηση.
Ένα αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο λαού και νεολαίας πέρα από την ανατροπή της κυβέρνησης, διερευνά τους όρους για μια προοδευτική διέξοδο από τη σήψη του πολιτικού συστήματος, καθώς και μια σαφή απάντηση με το λαό σ’ αυτήν σε ηγεμονικό ρόλο απέναντι στην παγκόσμια οικονομική κρίση.
Η στόχευση του πρέπει να είναι τέτοια που να οδηγεί σε εφικτές, άμεσες νίκες.
Έτσι μαζί με την ανατροπή της κυβέρνησης, δένεται η πάλη για κατάργηση κάθε ιδιωτικής πρωτοβουλία στην εκπαίδευση, η πάλη για κατάργηση του τρομο-νόμου πλαίσιο, η υπεράσπιση της φοιτητικής, της σπουδαστικής, της μαθητικής ιδιότητας(με την μέριμνα).
Δένεται με την πάλη για την κατάργηση της βάσης του 10, με την ελεύθερη πρόσβαση στην γ’ βάθμια εκπαίδευση για όλο το λαό, δένεται με την κατάκτηση εκ μέρους των χιλιάδων σπουδαστών των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ του δικαιώματος στις συλλογικές διεκδικήσεις, στο δικαίωμα σε σαφή επαγγελματικά δικαιώματα και στην πρόσβαση στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.
Δένεται με την πάλη του εργαζόμενου λαού για τη συμμετοχή του στον πλούτο που παράγει, για στοιχειώδεις αυξήσεις στους μισθούς, για κατάργηση των stage και όλων των ευέλικτων μορφών «απασχόλησης», για ποινικοποίηση της ανασφάλιστης, μαύρης εργασίας. Για επανακατάκτηση των δημοσίων αγαθών, για κατάργηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε βασικούς τομείς κοινωνικής ωφέλειας, για επανακατάκτηση της οικονομικοπαραγωγικής βάσης της χώρας που σήμερα είτε ξεπουλιέται είτε έχει υποταχτεί στον παρασιτισμό.
Ένα τέτοιο μέτωπο κυρίως θα συμβάλει στην διαπαιδαγώγηση των μαζών μέσα από την πάλη, στην οργάνωση εκ μέρους τους μιας παράπλευρης εξουσίας που θα αμφισβητεί την αστική εξουσία σε μόνιμη και ολόπλευρη δράση από τη γειτονιά μέχρι το κοινοβούλιο, με τα αντίστοιχα δικά τους προοδευτικά όργανα.
Εμπρός να αναχαιτίσουμε την τρομοκρατική επίθεση μιας σχεδιαζόμενης ολοκληρωτικής χούντας από το αντίπαλο στρατόπεδο. Να ακυρώσουμε την εντεινόμενη πρωτοβουλία της ακροδεξιάς στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου.
• ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤ- ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ
• ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ- ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ
• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΚΑΘΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΤΡΟΜΟ-ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ
• ΠΛΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16
• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ 10
• ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ Γ’ ΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
• ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΤΩΝ ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΤΕΙ
• ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΩΤΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΤΕΙ ΣΕ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΥΛΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
