ΜΕ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΝΟΕΜΒΡΗΣ 1973- ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2008

Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία -Ανατροπή

Νοέμβρης 2008

Με  τις σημαίες της Νοεμβριανής εξέγερσης του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ το ’73, ο λαός μας και η νεολαία  υπερασπίζονται, προβάλλουν και διεκδικούν το δικαίωμα στις μεγάλες εξεγέρσεις που κυοφορούνται και είναι απαραίτητες για ν’ αποκτήσει η κοινωνία ελπίδα, να χαράξει διέξοδο από τον λαβύρινθο της κεφαλαιοκρατικής βαρβαρότητας.

ΝΟΕΜΒΡΗΣ  ’73 – ΝΟΕΜΒΡΗΣ  ’08. Από τις χούντες των ένστολων και των τανκς, περάσαμε σήμερα στις χούντες των χρηματιστηρίων, της κάθε είδους τρομοϋστερίας τους και των παγκοσμιοποιημένων μηχανισμών σωματικής και πνευματικής καταστολής του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας.

Η σημαντική διαφορά του τότε και του σήμερα είναι  ότι οι χούντες των τανκς και των ένστολων ήταν παράνομες ενώ οι σημερινές του κοινωνικοπολιτικού ολοκληρωτισμού είναι νόμιμες και μάλιστα με ισχύ διεθνούς δικαίου.

• Τότε τα τανκς κυρίευσαν το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ σαν κτίριο, αλλά το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ σαν χώρος του πνεύματος και της ελευθερίας σάρωσε την χούντα.
• Σήμερα μια οδηγία της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και η βουλιμία των μικρών και μεγάλων εμπόρων της γνώσης  εξαρθρώνει και συνθλίβει ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ και ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ όχι σαν κτίρια, αλλά σαν περιεχόμενο για να γίνει η γνώση κεφάλαιο και ο άνθρωπος δούλος του.

Οι κάθε είδους εκπρόσωποι της νεοφιλελεύθερης χούντας των χρηματιστηρίων θα καταθέσουν και φέτος στεφάνια στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ στο όνομα της δημοκρατίας!!!!

Τη δημοκρατία που αρνούνται καθημερινά και ολοκληρωτικά, τυπικά και ουσιαστικά.

Τη δημοκρατία που κακοποιούν καθημερινά σε κάθε της έκφραση.

Η δημοκρατία όλων αυτών έχει αναφορά την άρνηση της συλλογικής έκφρασης του ανθρώπου, την πλήρη απομόνωση του ατόμου για νάναι απόλυτα αποτελεσματική η τρομοκρατία της εργασιακής και κοινωνικής ανασφάλειας, που συνειδητά και μαζικά παράγει το σύστημα για τον έλεγχο της κοινωνίας.

Η δημοκρατία των κυρίων εκπροσώπων του νεοφιλελευθερισμού και της χούντας των χρηματιστηρίων, είναι από τα πάνω μέχρι τα κάτω η διαχείριση αυτής της ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Η «δημοκρατία-τρομοκρατία» αυτή, είναι εχθρική προς το πολυτεχνείο, βρίσκεται απέναντι από τη δημοκρατία του λαού και της νεολαίας, τη δημοκρατία της εξέγερσης, τη δημοκρατία του Πολυτεχνείου.

Αυτή τη δημοκρατία και το περιεχόμενο που ανάδειξε σε συνθήματα αλλά και διαδικασίες, το παλινορθωμένο προδικτατορικό καθεστώς του ’74, για 35 χρόνια σήμερα πασχίζει να μεταλλάξει, να φορέσει στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟ το κουστούμι της δικής του «δημοκρατίας» για να το σβήσει σαν σταθμό και αγωνιστική αναφορά του λαού, των μεταπολεμικών γενεών.

Το Πολυτεχνείο, η δημοκρατία της εξέγερσης, τροφοδοτεί τους καθημερινούς λαϊκούς αγώνες αλλά και τροφοδοτείται από αυτούς στην πορεία για μια ολοκληρωμένη νίκη του λαού.

Νοέμβρης 2008

Η κρίση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης εξελίσσεται ραγδαία και επικίνδυνα για τους εργαζόμενους και τους λαούς όλου του κόσμου.

Οι παρεμβάσεις- ρυθμίσεις με τα επιτόκια, τις κρατικές εγγυήσεις τρισ. δολαρίων με συνταγές ΚΕΙΝΣ και ΦΡΙΝΤΜΑΝ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τη κρίση και τις αιτίες της, αλλά την ανατροφοδοτούν αυξάνοντας τη δραστικότητα και την επιθετικότητα του νεοφιλελεύθερου νεοπλάσματος ενάντια στη κοινωνία και τις δυνάμεις της εργασίας.

• Δεκάδες εκατομμύρια νέοι άνεργοι και άστεγοι θα πλημμυρίσουν τους δρόμους του καπιταλισμού.
• Το καθεστώς της ημιανεργίας θα απλωθεί στο σύνολο σχεδόν  των εργαζομένων.
• Η ονομαστική μείωση μισθών και συντάξεων συζητείται ήδη σαν αναπόφευκτη εξέλιξη.
• Η διάλυση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί  μόνιμη και σταθερή απειλή.

· Κάθε συλλογική έκφραση των δυνάμεων της εργασίας και του λαού, θα αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο να βρεθούν ουσιαστικά εκτός νόμου, για να μην σταθούν εμπόδιο στη καπιταλιστική «επανίδρυση».

Η «δημοκρατία της τρομοκρατίας», θα εξελιχθεί ακόμη πιο πολύ στην κατεύθυνση του γενικευμένου κοινωνικού και πολιτικού εκφασισμού.

Νοέμβρης 2008

Η ανάσχεση των δυνάμεων της κρίσης και του νεοφιλελευθερισμού δεν μπορεί να υπόκειται σε σκοπιμότητες και προϋποθέσεις.

• Η άμεση ανατροπή της πιο διεφθαρμένης και επιθετικής νεοφιλελεύθερης διαχείρισης της κεντροδεξιάς από το λαό θαναι ένα βήμα μπροστά.
• Η αντικατάσταση της από το κεφάλαιο και το παρασιτισμό, από τους δημοσκόπους και τους εισαγγελείς, θαναι μια ακόμη ήττα του λαού.

Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, η δημοκρατία της εξέγερσης δεν θαχε ποτέ υλοποιηθεί αν οι έγκλειστοι σ’ αυτό, η ελεύθερη πολιορκημένη νεολαία σκεφτόταν ποιος θα διαδεχόταν τον Παπαδόπουλο την επαύριον του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, ο Μαρκεζίνης η ο Καραμανλής.

Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ υπήρξε και υπάρχει, εμπνέει και καθοδηγεί γιατί έδωσε τη μάχη της νίκης του λαού χωρίς ύστερες σκέψεις και υστερόβουλες προϋποθέσεις.

Με τις σημαίες του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

· Ξεπερνάμε την ιδεολογία της μιζέριας.

· Αποκρούουμε την ιδεολογική και πολιτική τρομοκρατία του

νεοφιλελευθερισμού.

· Αποκρούουμε την τρομοκρατία της γενικευμένης κοινωνικής

ανασφάλειας.

· ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ.

ΕΑΜ                                            ΕΑΜ νεολαία

“Η ΑΛΛΗ Πλευρά” Τευχος 2ο

View this document on Scribd

Κατεβάστε το περιοδικό: H ΑΛΛΗ Πλευρά – Τεύχος 2ο – Νοέμβρης 2008 (~13MB)

Ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα: Scribd Mirror

Κείμενο των απεργών πείνας στα Χανιά

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς κάθε οργάνωση, τα κόμματα και τους βουλευτές,

τους Δήμους και τις Νομαρχίες, Εργατικά Κέντρα

και κάθε συνδικάτο εργαζομένων

και επιστημονικό σύλλογο.

Προς κάθε πολιτική και πολιτιστική συλλογικότητα στα

Χανιά, σε όλη την Ελλάδα  και το εξωτερικό.

Προς κάθε πολίτη ξεχωριστά.

Είμαστε μετανάστες, μέλη του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης που ζούμε στην Ελλάδα. Ήρθαμε παράνομα όπως η πλειοψηφία των μεταναστών, μιας και το πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει δε δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που αναζητάμε μια καλύτερη μοίρα για μας και τις οικογένειές μας, να νομιμοποιηθούμε στην Ελλάδα, τη χώρα που ζούμε, δουλεύουμε, μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία είχαμε καταθέσει το φάκελο μας για την άδεια παραμονής αφού εκπληρώναμε τις προϋποθέσεις, αλλά η απάντηση ήταν απορριπτική, γιατί το διαβατήριο μας είχε εκδοθεί μετά το 2004, ενώ η αίτηση για χορήγηση διαβατηρίου στην πρεσβεία μας στην Ελλάδα είχε γίνει πολύ πριν το 2004. Ακολουθήσαμε τη νόμιμη διαδικασία με προσφυγή κατά της απόφασης στα ελληνικά δικαστήρια, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Πληρώσαμε χιλιάδες ευρώ ο καθένας για όλη αυτή την διαδικασία. Πολλές από τις προσφυγές δεν έχουν ακόμη δικαστεί και η ζωή μας παραμένει «λαθραία». Για τις αστυνομικές αρχές δεν ισχύει κανένα από τα έγγραφα μας και ανά πάσα στιγμή μπορούμε να βρεθούμε στα κρατητήρια και προς απέλαση, όπως έχει ήδη συμβεί.

Με βάση το σύνολο της μεταναστευτικής πολιτικής  και νομοθεσίας που ισχύει, η οποία μας βάζει στο περιθώριο, αγνοώντας την ύπαρξη και τα προβλήματα μας, αποφασίσαμε να κινηθούμε δυναμικά, και να μάθουν όλοι τα δίκαια αιτήματα μας.

Διεκδικούμε το δικαίωμα στη ζωή και στη δουλειά με αξιοπρεπείς συνθήκες.

Για να διαμορφωθεί μια μεταναστευτική πολιτική που θα εγγυάται την  πραγματική νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα και την ουσιαστική ένταξη μας στην ελληνική κοινωνία, είναι απαραίτητο

• να αποδεσμευτούμε από το σημερινό καθεστώς ομηρίας, που είτε μας αποκλείει από τη διαδικασία νομιμοποίησης, είτε μας απειλεί με από-νομιμοποίηση με βάση τις επιταγές της «Ευρώπης-Φρούριο».
• να αποσυνδεθεί η ανανέωση της άδειας παραμονής από την ύπαρξη ορισμένου αριθμού ενσήμων γνωρίζοντας το καθεστώς μαύρης εργασίας που επικρατεί (μας αναγκάζει στην αγορά  ανύπαρκτων ενσήμων).
• να αποσυνδεθεί το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης από την απόδειξη ορισμένου εισοδήματος (μας οδηγεί σε εικονικές δηλώσεις εισοδημάτων από αγροτικές εργασίες).
• να μειωθεί η αξία του παράβολου ώστε να ανταποκρίνεται στο πραγματικό κόστος της έκδοσης της άδειας.
• να αυξηθεί το προσωπικό στους Δήμους και τις περιφέρειες που ασχολούνται με την χορήγηση ή ανανέωση της άδειας παραμονής. Επίσης να υπάρχουν μεταφρασμένες οι απαραίτητες πληροφορίες για όσους δε γνωρίζουν τη γλώσσα. (το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης έχει από καιρό δηλώσει στις παραπάνω υπηρεσίες τη διαθεσιμότητα του να βοηθήσει σε αυτό).
• να θεσμοθετηθεί η απαγόρευση απέλασης και κράτησης κάθε ανηλίκου.
• Να εγγράφονται στα δημοτολόγια και να παίρνουν πιστοποιητικό γέννησης τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και να αποκτούν την ιθαγένεια με τη γέννηση τους.
• Να γίνουν σεβαστές οι διεθνείς συμβάσεις υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Για όλα τα παραπάνω έχουμε προσπαθήσει πολύ τα τελευταία χρόνια. Έχουμε συμμετάσχει σε δημόσιες εκδηλώσεις και συζητήσεις με συμπολίτες μας αλλά και θεσμικούς παράγοντες και υπηρεσίες, έχουμε πάρει μέρος σε μαζικές πορείες διαμαρτυρίας και διεκδίκησης. Έχουμε εξαντλήσει κάθε νομική διαδικασία που ισχύει στην Ελλάδα και έχουμε πληρώσει πολλά από το υστέρημα και τον κόπο μας. Δεν έχουμε άλλα περιθώρια.

Απαιτούμε

• να χορηγηθεί άμεσα άδεια παραμονής σε όλους όσους τη δικαιούνται με βάση τη νομοθεσία (εκατοντάδες μόνο στα Χανιά). Είτε δια της ανάγνωσης του νόμου με την κοινή λογική, είτε με ρύθμιση επέκτασης των κριτηρίων απόδειξης εισόδου στη χώρα.

Ξεκινάμε απεργία πείνας (11-11-2008) με την ελπίδα να ακουστεί

η φωνή μας και η πολιτεία να διορθώσει την αδικία που γίνεται σε βάρος μας.

Είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε την υγεία και τη ζωή μας, για να καταλάβει η

κοινωνία πως εμείς οι μετανάστες έχουμε προβλήματα που αφορούν στην ίδια

μας την επιβίωση.

Καλούμε σε ενεργή και καθημερινή συμπαράσταση και υποστήριξη, κάθε μετανάστη/στρια που ζει στα Χανιά και σε όλη την Ελλάδα, αλλά και κάθε δημοκράτη και σκεπτόμενο Έλληνα συμπολίτη μας. Αναζητούμε στο πλευρό μας όλη την κοινωνία. Τη χρειαζόμαστε. Περιμένουμε στήριξη από τα κόμματα και τους βουλευτές, τους Δήμους και τις Νομαρχίες, Εργατικά Κέντρα και κάθε συνδικάτο εργαζομένων και επιστημονικό σύλλογο. Ζητάμε την υποστήριξη κάθε πολιτικής και πολιτιστικής συλλογικότητας στα Χανιά και σε όλη τη χώρα και το εξωτερικό, γιατί ξέρουμε ότι μας αφορά όλους.

Γιατί ξέρουμε ότι η κοινωνία δεν κινδυνεύει από μας.

Κινδυνεύει μόνο από το ρατσισμό, την καταστολή,

τον αποκλεισμό και τις διακρίσεις.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΤΩΝ Ε.Α.Α.Κ.

Η βαθιά οικονομική, κοινωνική, πολιτική κρίση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης γεννάει κρίσιμα ερωτήματα που η Αριστερά έχει το ιστορικό καθήκον να απαντήσει. Σε αυτά τα πλαίσια, και με την ουσιαστική διάλυση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα να προχωρεί με γοργούς ρυθμούς, το πολιτικό διήμερο των σχημάτων της ΕΑΑΚ μόνο ως εξαιρετικά κρίσιμο μπορεί να χαρακτηριστεί για την αναχαίτιση της επίθεσης του κεφαλαίου.

Η Ιουλιανή πραξικοπηματική κατάλυση του συντάγματος με το φασιστικής έμπνευσης νομοσχέδιο Στυλιανίδη, δεν ανέδειξε μόνο το ξεπέρασμα των αστικοκοινοβουλευτικών ορίων από αυτή την επικίνδυνη για το λαό κυβέρνηση. Μαζί με την ουσιαστική εφαρμογή του νέου νόμου πλαισίου, αναδεικνύει την τραγική αποτυχία της ιδεοληψίας περί αυτόνομων – ξεχωριστών για κάθε «ζήτημα» κινημάτων.

Την τραγική χρεοκοπία της άρνησης του αυτονόητου: Πως η δημόσια παιδεία είναι δικαίωμα όλου του λαού. Πως η μόνη προωθητική απάντηση, ικανή για ανατροπές και κατακτήσεις, είναι η συγκρότηση ενός μετώπου κοινωνικών δυνάμεων ενάντια στη νεοφιλελεύθερη συμμαχία ιμπεριαλισμού, ντόπιας αστικής τάξης, παρασιτικών στρωμάτων που κυρίαρχα εκπροσωπεί η κεντροδεξιά ως διακυβέρνηση.

Η αντίληψη ότι η αναθεώρηση του άρθρου 16 δεν είναι πρώτα και κύρια η άμεση μετατροπή της πλειοψηφίας των ΑΕΙ και όλων των ΤΕΙ σε ΚΕΣ, αλλά μια πίεση απλά για παραγωγικοποίηση των πανεπιστημίων έχει την ίδια αφετηρία και απόληξη σε θέσεις και τακτική με την αντίληψη ότι ο νέος νόμος πλαίσιο δεν εφαρμόζεται (ασχέτως αν διαγράφονται μεταπτυχιακοί φοιτητές και εάν έχει καταρτιστεί ο καινούργιος εσωτερικός κανονισμός). Ήδη δεκάδες τμήματα ΑΕΙ – ΤΕΙ της περιφέρειας υπολειτουργούν, ήδη χιλιάδες εγγραφές σημειώνονται στα μαγαζιά της κατάρτισης (όχι απαραίτητα από γόνους των ανώτερων τάξεων). Ήδη η λίστα συγγραμμάτων, η βιβλιοκάρτα, τα νέα προγράμματα σπουδών και τα πειθαρχικά όργανα εφαρμόζονται σε μια σειρά από σχολές. Εκτός κι αν χαρακτηρίζουμε ως αριστερή συνδικαλιστική παρέμβαση το «παζάρεμα» στα πρυτανικά συμβούλια για να περάσει, έτσι κι όχι αλλιώς (πάντως να περάσει), η λίστα συγγραμμάτων. Εκτός κι αν εφαρμόζουμε την τακτική, κάτι που δε συμβαίνει στην ΑΥΛΗ μας, να μην μας απασχολεί.

Όμως μια επαναστατική πρωτοπορία έχει ως περιεχόμενο και κατεύθυνση την ενιαιοποίηση των αιτημάτων για ένα μέτωπο. Διαπνέεται από την ανάγκη συγκρότησης όχι ενός κινήματος με αρχή και τέλος μια ΕΛΙΤ, αλλά ενός βαθιά πολιτικού κινήματος που να εκφράζει τα συμφέροντα όλων των φοιτητών – σπουδαστών, το δικαίωμα όλων των εργαζομένων στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση.

Το κίνημα που εκφράζει τις αγωνίες μιας ελίτ αφήνει στην ουσία ανέγγιχτο τον πυρήνα της νεοφιλελεύθερης επίθεσης στην παιδεία και την εργασία. Δεν είναι σε θέση να κατανοήσει ότι η επίθεση αυτή ισοπεδώνει συνολικά τις εργασιακές σχέσεις, αλλάζει την αρχιτεκτονική της εργασίας και την ίδια την έννοια «εργαζόμενος», καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας όχι αφηρημένα, μα πραγματικά και «νόμιμα», σέρνοντας την κοινωνία σ’ έναν άνευ προηγουμένου εκφασισμό της λειτουργίας και της πολιτικής της δομής. Ότι οι δομές και οι ανάγκες για μέγιστο, γρήγορο κέρδος είναι το ιδεώδες του ιδιωτικού δικαίου στη γνώση κι ότι αναπόφευκτα αυτό θα εφαρμόζεται και στο δημόσιο.

Σ’ αυτή τη συγκυρία που η χρηματοοικονομική και νομισματική κρίση τείνει να εκβιάσει και να εγκλωβίσει τους εκμεταλλευόμενους όσο ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες η αντι-νεοφιλελεύθερη διέξοδος είναι η κυρίαρχη διέξοδος που αναζητεί τα τελευταία τρία χρόνια ο λαός και το φοιτητικό κίνημα. Η άνευ όρων υπεράσπιση του άρθρου 16, η ενιαιότητα του φοιτητικού και σπουδαστικού συνδικαλισμού με βάση το ανυποχώρητο αίτημα να κλείσουν τώρα όλα τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, η διεκδίκηση της ελεύθερης πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αποτελούν τους αναγκαίους και ικανούς όρους για την σύνδεση του αγώνα των φοιτητών – σπουδαστών με τους αγώνες του λαού για εργασία, μισθούς, δημόσια κοινωνική ασφάλιση, δημοκρατία.

Το αίτημα για το ανοιχτό δημοκρατικό σχολείο, για το πτυχίο κάθε εκπαιδευτικής βαθμίδας να είναι η μόνη συνθήκη εξασφάλισης επαγγελματικών δικαιωμάτων, η διεκδίκηση της φοιτητικής ιδιότητας για τους σπουδαστές στα Γκουαντανάμο των ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ (μέριμνα, συλλογικά δικαιώματα) μπορούν να δέσουν τους αγώνες μας με το μαθητικό κίνημα που αγωνίζεται σ’ όλη την χώρα με καταλήψεις, που παλεύει σήμερα με τα θηρία και αντέχει παρότι μένει δίχως συμμάχους. Να ποιεςείναι οι κοινωνικές συμμαχίες και το περιεχόμενο για ένα αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο ρήξης και ανατροπής σήμερα στο δρόμο προς τη συνολικότερη χειραφέτηση από τα δεσμά του συστήματος.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι στο διήμερό μας πρέπει να συζητηθεί και να αποφασιστεί από το σύνολο των σχημάτων ότι η πάλη για την ανατροπή των ψηφισμένων νόμων ταυτίζεται με την υπεράσπιση, πρώτα και κύρια, της φοιτητικής ιδιότητας (φοιτητική μέριμνα, άσυλο, επαγγελματική ιδιότητα, ελεύθερο χρονικό όριο σπουδών, ασφάλιση, περίθαλψη, ισότιμη σχέση καθηγητή – φοιτητή και καμία εκπαιδευτική διαδικασία έξω από το δημόσιο πανεπιστήμιο). Οφείλουμε να αγωνιστούμε συντεταγμένα για την υπεράσπιση της δημόσιας γ΄ βάθμιας εκπ/σης όχι σα μία δυναμική συντεχνία αλλά σαν τη μόνη διέξοδο με κάλεσμα σε όλη τη νεολαία για αποκλειστικά δημόσια και ελεύθερη για όλους εκπαίδευση. Και αυτό θα ξεκινήσει πρώτα μέσα σ’ όλες τις σχολές. Αυτό θα συσπειρώσει όλη την κοινωνία με το μέρος μας καθώς θα έχουν ταυτιστεί τα συμφέροντα μας μ’ αυτήν. Η πάλη για τον κοινωνικό μισθό είναι πάλη όλου του λαού για όλο το λαό και είναι επιτακτική ανάγκη όσο ποτέ για μία ριζοσπαστική στροφή στην κοινωνία.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ Η ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΑΝΤΙΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΕΞΟΔΟ

Το αμέσως επόμενο διάστημα λαϊκοί αγώνες θα ξεσπάσουν, είτε τους υποκινήσει η αριστερά, είτε όχι.

Ο λαός δεν θα περιμένει κανέναν άλλον να διώξει το φάσμα της φτώχειας και της ανεργίας όταν η κρίση θα ξεσπάσει στην χώρα μας. Το ερώτημα είναι αν η Αριστερά θα είναι δυνατή οργανωτικά, πολιτικά και ιδεολογικά να καθοδηγήσει αυτούς τους αγώνες.

Με αυτή την έννοια, πέρα από πολυτέλεια είναι κυρίως πολύ μεγάλη ανοησία οι αριστερές- επαναστατικές συλλογικότητες, σήμερα, να εξαντλούν τις αναζητήσεις τους, όχι στη διερεύνηση των όρων ενός κοινωνικού μετώπου ανάσχεσης του νεοφιλελευθερισμού, αλλά στους όρους ενός σχεδόν αυτιστικού κατεβάσματος στις ευρωεκλογές (μιας και αυτή η κυβέρνηση καταδικάζεται πέρα από τους κινηματικούς όρους ακόμη και στις δημοσκοπήσεις σ’ ένα ποσοστό που ξεπερνάει το 70%).

Την ίδια στιγμή που δε μπορούν να καταλήξουν σε ένα σαφές περιεχόμενο στα ΕΑΑΚ, αναλίσκονται σε εκλογικές συζητήσεις πάνω σε μια πλατφόρμα άγνωστη από το λαό. Άγνωστη, όχι εξ’ αιτίας ποσοτικών, μα κυρίαρχα ποιοτικών όρων. Ενώ τα ΕΑΑΚ επιδεικνύουν αγωνιστικά αντανακλαστικά σε όλες σχεδόν τις φάσεις του κινήματος, δε μπορούν οι κυρίαρχες συνιστώσες τους να αποκρυσταλλώσουν αντίστοιχα αποτελέσματα σε κεντρικό επίπεδο, κυρίως επειδή αρνούνται να αποδεχτούν, πως ενώ παρεμβαίνουν με καθαρά αντινεοφιλελεύθερη συνθηματολογία στο κίνημα, εμμένουν να απευθύνονται ως αντικαπιταλιστικές συμμαχίες στις εκλογές, για να μην συσχετιστούν με τη ρεφομιστική αριστερά που καρπώνεται εκλογικά ένα κομμάτι της κοινωνίας σε ποσοστό αντιστρόφως ανάλογο με τη συμβολή της στα κινήματα.

Αυτού του είδους οι συζητήσεις για τις εκλογές, είναι έξω από τις ανάγκες της κοινωνίας κυρίως, γιατί πραγματικά και όχι αφηρημένα, αυτό που διεκδικεί ο λαός είναι η αντινεοφιλελεύθερη διέξοδος, που αυθόρμητα θα την διεκδικήσει ακόμη πιο μαχητικά τις επόμενες μέρες παρά τα μανιπουλαρίσματα της γραφειοκρατίας και των δημοσκοπικών «αντιπολιτεύσεων».

Η αποδιάρθρωση του δικομματισμού, η προοπτική κατάκτησης από το λαό μιας αριστερής, αντινεοφιλελεύθερης, προοδευτικής πρότασης εξουσίας και διακυβέρνησης, θα’ ρθει ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΩΡΑ!