Η εποχή που η Ελλάδα είχε μεγάλες βιομηχανικές μονάδες στα σημαντικά της αστικά κέντρα έχει περάσει. Τη μετάβαση αυτή την νιώσαμε καλά όλα αυτά τα χρόνια και ιδιαίτερα οι άνθρωποι που έπεσαν θύματα της. Οι άνθρωποι που έβγαζαν το μεροκάματό τους, ολόκληρες οικογένειες πολλές φορές που ήταν και συνάδελφοι στους χώρους εργασίας, και ξαφνικά αναγκάστηκαν να ψάχνουν δουλειά μετά από δεκαετίες εργασίας.
Πριν από 13 χρόνια (1996) το εργοστάσιο του “ΒΟΣΙΝΑΚΗ” (ανήκε στην Ν.ΒΟΣΙΝΑΚΗΣ Α.Β.Ε.Ε) στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας (περιοχή Δρέπανο), το οποίο παρήγαγε φρυγανιές, αγοράστηκε από την ELBISCO. Για την ακρίβεια εξαγοράστηκε η πλειοψηφία των μετοχών. Το εργοστάσιο δούλευε από το 1977 ενώ περίπου 10 χρόνια μετά είχε εκσυχρονιστεί και είχε πολλαπλασιάσει την παραγωγή του.
Η ELBISCO είναι και αυτή μία μεγαλοεταιρία η οποία έχει άλλο ένα εργοστάσιο στο Πικέρμι. Στις 30/9/2005 η εταιρία απορρόφησε και το υπόλοιπο μετοχικό μερίδιο και έγινε το απόλυτο αφεντικό. Μέχρι πριν λίγες ημέρες το εργοστάσιο δούλευε με 65 υπαλλήλους εξειδικευμένους, με πολλή μεγάλη εμπειρία στον τομέα της φρυγανιάς και όπως λένε οι ίδιοι – προκύπτει από τους δημοσιεύσιμους ισολογισμούς – ήταν κερδοφόρα και υγιής παραγωγική μονάδα, γεγονός που δεν αρνήθηκε ποτέ η εταιρία.
Πριν λίγες ημέρες, λοιπόν, η μεγαλοεταιρία εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση στα πλάισια ενός νέου επιχειρισιακού πλάνου:
Η εταιρία με την επωνυμία “ELBISCO ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ” ενημερώνει το επενδυτικό κοινό ότι η θυγατρική της εταιρία με την ενωμυμία “ELBISCO A.Β.E.E.”, στα πλαίσια του μεσο-μακροπρόθεσμου σχεδιασμού της, μεταφέρει την παραγωγική διαδικασία των φρυγανιών Βοσινάκη και FORMA από τη μονάδα της Πάτρας στο Πικέρμι, βάσει ειδικής μελέτης, με στόχο την εξυγίανση των αποτελεσμάτων της εταιρείας. Η ELBISCO Α.Β.Ε.Ε. με αυξημένο αίσθημα ευθύνης απέναντι στους εργαζομένους στη μονάδα της Πάτρας, έχει ήδη εκπονήσει ένα ολοκληρωμένο και εξατομικευμένο πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, ενώ πρωτίστως παρέχει στους εργαζομένους τη δυνατότητα απασχόλησης στην παραγωγική μονάδα του Πικερμίου. Ακολουθώντας όλες τις νομότυπες διαδικασίες και στοχεύοντας στη καλύτερη δυνατή διευθέτηση άμεσα, αλλά και μακροπρόθεσμα, η ELBISCO A.B.E.Ε. σκοπεύει να συνεργαστεί με τις αντίστοιχες Νομαρχίες και το Υπουργείο Απασχόλησης.
Επιπλέον, η εταιρεία βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με το σωματείο των εργαζομένων, μελετώντας κάθε περίπτωση εργαζόμενου ξεχωριστά, παρέχοντας κίνητρα σε όσους επιλέξουν να απορροφηθούν από τη μονάδα του Πικερμίου, και αποζημιώσεις, που ξεπερνούν κατά πολύ τα οριζόμενα από τη νομοθεσία, σε όσους επιλέξουν το σχέδιο εθελουσίας εξόδου.
Η διαδικασία μεταφοράς της παραγωγικής λειτουργίας των φρυγανιών Βοσινάκη και FORMA από τη μονάδα της Πάτρας στο Πικέρμι αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2008. 2008-05-05
Οι δε εργαζόμενοι δηλώνουν:
«Είναι μια βιώσιμη μονάδα στην οποία οι περισσότεροι εργαζόμενοι απασχολούνται περισσότερο από είκοσι χρόνια και ξαφνικά βρισκόμαστε δίχως δουλειά»
Το ότι η μονάδα ήταν παραγωγική και κερδοφόρα δεν το αρνείται ούτε η εταιρία όπως ειπώθηκε, αλλά περιέργως προφασίζεται μία ιδιότυπη “εξυγίανση των αποτελεσμάτων“. Το ακόμα πιο ειρωνικό είναι το “εξατομικευμένο πρόγραμμα” εθελούσιας εξόδου, που μάλλον εξατομικευμένο πρόγραμμα δίαιτας θα είναι.
Αυτό βέβαια είναι το γενικότερο πλάνο από ότι εκτιμάται, για την εταιρία που έχει πάρει το τράινο: Δρέπανο-Πικέρμι-Μπουρζουαζία. Βάσει πληροφοριών οι εργαζόμενοι στην Πάτρα με πάνω από 20 χρόνια προϋπηρεσίας λάμβαναν μισθούς 1000-1200 ευρώ. Για τον εργαζόμενο τα χρήματα αυτά μπορεί να είναι λίγα, για την μεγαλοεταιρία όμως είναι αγκάθια όταν γνωρίζει ότι μπορεί να έχει εργαζόμενους με 700 ευρώ και να συμμετέχει σε διάφορα προγράμματα απασχόλησης (stage κλπ) τα οποία θα της παρέχουν δωρεάν εργαζόμενους.
Έτσι, ήδη οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στην Αθήνα η μεγαλοεταιρία αναζητά με αγγελίες ανθρώπους σε όλες τις ειδικότητες της φρυγανιάς τους οποίους φυσικά θα προσλάβει με μεσαιωνικό καθεστώς απασχόλησης (ωρωμίσθιους και ότι αναφέρθηκε παραπάνω).
ELBISCO και ο φτωχο-όμιλος Φιλλίπου
Να σημειώσουμε ότι η ELBISCO είναι εταιρία του ομίλου Φιλίππου, όμιλος που πρωταγωνίστησε στο Καρτέλ Γάλακτος αλλά και γενικότερα στον κλάδο των τροφίμων καθορίζει τις εξελίξεις. Δε πρόκειται για κάποια εταιριούλα που τη βγάζει-δε-τη-βγάζει! Από τον ιστοχώρο του Fillipou Investments Group διαβάζουμε τα εξής:
O Όμιλος FILIPPOU INVESTMENTS θεωρεί τους ανθρώπους του το σημαντικότερο κεφάλαιό του. Από αυτούς παίρνει δύναμη. Αυτοί τον κάνουν να λειτουργεί και τον αναπτύσσουν.
Ο Όμιλος FILIPPOU INVESTMENTS ΕΙΝΑΙ οι άνθρωποί του. Για αυτό το λόγο αποδίδει βαρύνουσα σημασία στην εκπαίδευση, με προγράμματα που έχουν σκοπό να επιτρέψουν στους εργαζόμενους να ενημερωθούν για τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα τους. [...] Αναγνωρίζοντας την προσφορά όλων των εργαζομένων, ο Όμιλος FILIPPOU INVESTMENTS προσπαθεί να τους το ανταποδώσει με κάθε τρόπο.Σήμερα στον Όμιλο FILIPPOU INVESTMENTS εργάζονται περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι οι οποίοι κατανέμονται στις επιμέρους εταιρίες, συμπεριλαμβανομένων και των θυγατρικών, ως εξής:
ΦAΓE : 1.408
EBΓA : 750
ELBISCO : 2.323
MOPNOΣ : 733
ΠAΛAΣ : 38
ΣYNOΛO : 5.252
Η δομή του Fillippou Investments Group (κάντε κλίκ για μεγένθυνση)
Η αλήθεια πονά δεκαετίες τώρα την εργατική τάξη των χωρών που από αναπτυσσόμενες έγιναν ανεπτυγμένες (υποτίθεται). Το ξεζούμισμα του εργατικού δυναμικού όσο το βιοτικό επίπεδο είναι χαμηλό και τα μεροκάματα είναι της πείνας, και ύστερα η μετανάστευση των επιχειρήσεων σε φτωχότερες χώρες. Όσο δεν υπάρχει οργανωμένη πολιτεία με μηχνισμούς ελέγχου, όσο τα αφεντικά μπορούν να έχουν φτηνούς στρατούς εργαζομένων και φτηνούς βουλευτές είναι όλα καλά.
Στην Πάτρα, μια πόλη που το εργατικό κίνημα ήταν πάντα αρκετά ενεργό, έχουν γίνει ήδη κάποιες συσκέψεις με φορείς οι οποίοι συμφώνησαν ότι δεν πρέπει να γίνει δεκτό το συμφέρον της εταιρίας μπροστά στο κοινωνικό συμφέρον. Το εργοστάσιο πρέπει να παραμείνει με κάθε τρόπο αφού πληροί τους όρους παραγωγικότητας και δε χρειάζεται καμία εξυγίανση. Αποφασίστηκαν να γίνουν τις επόμενες ημέρες διάφορες κινητοποιήσεις. Στις συσκέψεις, οργανώσεις κυρίως της Αριστεράς δίνουν τον τόνο της απάντησης με γενικές απεργίες, ενώ και συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ δείχνουν να συμπαρασύρονται (πάντα στο πνεύμα των χαλεπών ημερών του ΠΑΣΟΚ).
Η Πάτρα είναι μία από τις ιδιαίτερα θιγμένες πόλεις της Ελλάδας. Η ντόπια κοινωνία έζησε πραγματικά στο πετσί της την αποβιομηχάνηση. Θα αναφέρω τις βιομηχανίες: Λαδόπουλου (χαρτικά), Pirelli (ελαστικά), Πειραϊκή Πατραϊκή (ρουχισμός), και πιο πρόσφατα Μίσκο (ζυμαρικά) που απασχολούσαν αθροιστικά δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους (αντίστοιχα σε κλίμακα οικογενειών). Υπήρχαν φυσικά και μια σειρά άλλων μικρότερων επιχειρήσεων και βιοτεχνειών που είτε έκλεισαν είτε μεταφέρθηκαν σε υποανάπτυκτες χώρες. Η ύπαρξη ενός πολύ μεγάλου λιμανιού προς την Ευρώπη και ο “εγγυημένα” δυτικός προσανατολισμός της χωρας ήταν κίνητρο κάποτε για να εγκατασταθεί το Κεφάλαιο.
Τι απαντάμε;
Οι απαντήσεις σε όλα αυτά δε μπορεί να είναι καταναλωτικής ή μόνο ηθικής φύσης. Ούτε το μποϊκοτάζ (βλ. ινστιτούτα καταναλωτών επιδοτούμενα από το ίδιο το κράτος) μπορεί να κάνει κάτι ούτε ανοησίες τύπου: “τι συμφεροντολόγος, τι απάνθρωπος;” είναι ο κάθε επιχειρηματίας. Πρέπει να είναι πολιτικές οι απαντήσεις που θα θέτουν το συμφέρον των πολλών εργαζομένων πάνω και πέρα από κάθε επιχείρηση του Κεφαλαίου. Πρέπει να έχουν να κάνουν με τη νομιμοποίηση που απολαμβάνουν τα εγκλήματα του Κεφαλαίου σήμερα. Νομιμοποίηση της εκμετάλλευσης, νομιμοποίηση της ασέβειας προς τους εργαζόμενους, νομιμοποίηση της καταστρατήγησης κάθε δικλείδας εργατικού δικαίου που προστατεύει τον εργαζόμενο. Νομιμοποιησεις στη βάση της ιδιοκτησίας που περιλαμβάνει και το ίδιο το ανθρώπινο δυναμικό.
“Όλα για το Κεφάλαιο” θα μπορούσε να είναι ο τίτλος κάθε ρύθμισης και νομοθετικού πλαισίου των τελευταίων χρόνων που έχει προωθήσει η άρχουσα τάξη με σημαιοφόρους ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και παρατηρητή την κοινοβουλευτική Αριστερά. Πάντα με τις ευλογίες της Ε.Ε και όλων των καπιταλιστικών διεθνών οργανισμών. Ρυθμίσεις που αφορούν την παραγωγή, τη ρύπανση, τις προσλήψεις, τις απολύσεις, την ασφάλιση και όοοολα όσα συνιστούν την κοινωνική συμπεριφορά μίας επιχείρησης.
Το Κεφάλαιο σήμερα παίζει μόνο του χωρίς αντίπαλο. Το ίδιο παράγει, το ίδιο διαμορφώνει και τους όρους παραγωγής. Όλα τα λύνει ο αόρατος Ανταγωνισμός, για κάθε νόσο και κάθε μαλακία. Οι συνέπειες είναι τρομερές και στο βαθμό που κανένας δε μπορεί να μιλά για “κακώς εφαρμοζόμενο καπιταλισμό” τα πράγματα φαντάζουν ακόμα πιο δυσοίωνα για το μέλλον. Αν το δούμε στιγνά οικονομικά, οι κινήσεις αυτές (απολύσεις, μετεγκαταστάσεις, κλείσιμο ακόμα και υγιών παραγωγικών μονάδων) είναι και νόμιμες και “λογικές” βάσει της αρχής της μείωσης του κόστους παραγωγής με οιονδήποτε τρόπο. Η μεγιστοποίηση του κέρδους έγινε νόμος.
Το κοινωνικό συμβόλαιο που εγγυάται την εύρρυθμη λειτουργία του κοινωνικού συνόλου και βοηθά στην κοινωνική πρόοδο με την ευρεία έννοια υπονοείται ότι υπογράφεται για κάθε παραγωγική διαδικάσία. Με το συμβόλαιο αυτό η διαδικασία καθίσταται αποδεκτή, χρήσιμη και νόμιμη για το κοινωνικό σύνολο. Σήμερα, όμως, το συμβόλαιο αυτό περιέχει ελάχιστους όρους. Το πλάνο, δε, είναι να μην περιέχει κανέναν και στο βωμό της υπερκερδοφορίας να διαμορφώνονται τα πλαίσια της εκάστοτε παραγωγικής διαδικασίας.
Ποιος καθορίζει την κοινωνική συμπεριφορά μίας επιχείρησης; Η μεγάλη της η καρδιά! Κανένας άλλος. Η μη ύπαρξη όρων στο κοινωνικό συμβόλαιο αυτό έχει να κάνει με την πλήρη επικράτηση των αναγκών του Κεφαλαίου και την αποτύπωσή τους σε θεσμικό και νομικό επίπεδο. Ταυτόχρονα υποχωρούν τα κινήματα διεκδίκησης απο μέρους των εργαζομένων και των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων.
Δεν προσαρμόζονται οι εταιρίες στις κοινωνικές απαιτήσεις, δε δεσμεύεται το Κεφάλαιο και ο καπιταλισμός για τίποτα που έχει να κάνει με τις συνθήκες ζωής!
Εμείς, οι φτωχοί και μοιραία μικρομεσαίοι που αποτελούμε τον κατεστραμένο κοινωνικό ιστό προσαρμοζόμαστε στις ανάγκες του Κέρδους, αποδεχόμαστε και εγγυόμαστε την κερδοφορία της άρχουσας τάξης!
Αυτό δε πρέπει να περιοριστεί, πρέπει να σταματήσει!
Του Αργύρη Καλογεράτου
[Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε επίσης Στη Γαλαρία]
Πηγές/διαβάστε επίσης:
Indymedia
Agronews
Τα ΝΕΑ
Εξαποδώ
Ανακοίνωση διοίκησης ELBISCO
Δεν καταθέτουν τα όπλα του αγώνα (από την πατρινή εφημερίδα ‘Σημερινή’)
Fillipoy Investments Group – Όμιλος Εκμετάλλευσης Εργαζομένων
